LOGINNapakunot-noo si Caelan. “Magaling matulog?”Hindi niya maintindihan kung papuri ba iyon o insulto.Napansin ni Sylvie ang kalituhan sa mukha nito. Sa halip na ipaliwanag nang maayos, sadyang lumapit siya sa tainga nito at may mapaglarong ngiting bumulong,“Magaling kang kasama sa pagtulog. Isang sa
“Dahil lang gusto mong inisin si Cynthia, handa mong ipagkatiwala ang buong buhay mo sa isang lalaking hindi naman nagmamahal sa iyo?” Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata. “Sylvie, kailan ka naging ganoon ka-impulsive? Kailan ka nagsimulang hindi isipin ang magiging kapalit ng desisyon mo?”Natig
Kinabukasan ng umaga, pagkagising ni Caelan ay likas na napunta ang kamay niya sa kabilang bahagi ng kama. Ngunit ang malamig at walang laman na puwesto roon ang agad na gumising nang tuluyan sa kanyang diwa. Kumunot ang noo niya habang nakatitig sa bakanteng bahagi ng kama.‘Walang puso talaga ang
“Maghapon kang nag-o-operation?”Napakagat-labi si Sylvie bago marahang tumango.Alam niyang hindi na niya maiiwasan ang pag-uusap na ito. Kahit gaano pa siya ka-relax kanina sa Orin Club, alam niyang may utang siyang paliwanag sa lalaking nasa harapan niya.“Masama ang pakiramdam mo?”Muli siyang t
Ang paraan ng pakikipag-flirt niya rito. Ang usapan nila. At ang pangakong pupunta siya ngayong gabi.Napatingin siya sa oras.Nanlaki ang kanyang mga mata.“Eleven already…”Kung aalis siya ngayon, aabutin pa siya ng halos hatinggabi bago makarating sa Hansun Tower.At kung sakaling magsimula na na
Pagkapasok ni Sylvie sa Orin Club, dumiretso siya sa bar at umorder ng isang baso ng whiskey. Pagod na pagod siya matapos ang maghapong operasyon at pagsusulat ng medical records, kaya gusto lamang niyang uminom nang kaunti at magpalipas ng oras bago umuwi.Nang gabing iyon, simple lamang ang kanyan
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo







