MasukAt doon niya nakita ang dalawang taong pamilyar sa kanya.Si Vince at Cynthia.Sa pagitan ng dalawa ay may napakalapit na distansiya. Hindi malinaw kay Sylvie kung may kaunting sarsa o pagkain na naiwan sa gilid ng labi ni Vince, ngunit nakita niyang maingat iyong pinunasan ni Cynthia gamit ang kany
Pagkasabi niyon, basta na lamang niyang binitiwan ang kuwelyo ni Vince. Binuksan niya ang p***o ng sasakyan at bumaba nang walang kahit anong pag-aalinlangan. Hindi man lamang siya lumingon habang papalayo.Naiwan si Vince na nagngangalit sa loob ng sasakyan. Mariin niyang kinuyom ang mga kamay bago
Paglabas ni Vince mula sa study, sakto namang nakita niya si Sylvie na nagmamadaling ibinaba ang tawag sa telepono. Bahagya siyang natigilan, ngunit agad ding nawala ang ekspresyon sa mukha niya nang maalala ang mahigpit na babala ni Madam Donela kanina.“Ano’ng sinabi ni Lola?”Tumingin si Sylvie s
Napansin ni Madam Donela ang gusot na ekspresyon sa mukha ng apo. Bahagya siyang lumambot, ngunit nanatiling seryoso ang kanyang tinig nang magsalita siyang muli.“Vince, hindi kailanman sinira ng pamilya natin ang mga pangako nito. Alam mo iyan. At higit sa lahat, malaki ang utang na loob natin sa
Mahigpit niyang isinasara at bina-block ang p***o bago matulog. Madalas ay nakasiksik lamang siya sa sulok ng silid, handang bumangon sa anumang oras kapag may narinig na kakaibang ingay.Akala niya, kung magiging sapat siyang maingat, magiging ligtas siya. Ngunit nagkamali siya.Isang gabi, biglang
Sa oras ng hapunan, sinadya ng mga magulang ni Vince na paupuin si Sylvie sa tabi nito. Halata naman ang kanilang intensiyon, nais nilang mapalapit muli ang dalawa at magkaroon ng pagkakataong maayos ang kanilang relasyon. Hindi na tumutol si Sylvie. Hapunan lamang naman iyon. Kakayanin niyang tiisi
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos
Makalipas ang ilang oras, muling humarap si Kerstyn sa lapida ng kanyang ina, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama na siya.Iniabot ni Kian ang itim na payong sa kanya upang salagin ang ulan. Lumapit siya sa lapida, inilapag ang mga puting krisantemong inihanda niya, at inayos ang ilang matatamis
“Halos ganoon na nga,” sabi ni Avi habang tila may kung anong tinitingnan sa phone, halatang kuntento matapos makipagtawaran. Umupo siya nang maayos at mayabang na suminghot bago biglang nag-seryoso ang tono. “Kerstyn, let me tell you ha, you really have to be careful. Ngayon, mas tuso na ang mga la







