MasukLumaki siya sa Pinas, sa isang pamilyang malalim ang pagpapahalaga sa tradisyon at reputasyon. Para sa kanya, ang ilang bagay na ginawa ni Sylvie sa Americas ay sadyang napakalayo sa mga paniniwalang nakasanayan niya. Kahit gaano pa niya ito gustong tanggapin ngayon, may bahagi pa rin sa kanya na hi
Nag-atubili si Vince bago tuluyang balak umupo sa tabi niya. Ngunit bago pa man tuluyang makaupo, malamig na siyang pinigilan ni Sylvie."Hindi iyan ang upuan mo."Napatigil si Vince.Hindi man lamang siya nilingon ni Sylvie matapos sabihin iyon. Para bang sapat na ang ilang salitang iyon upang ipaa
Maaga pa lamang ng umaga, nagsuot na si Sylvie ng simpleng itim na damit. Wala siyang make-up at hindi rin siya nag-abala sa kanyang buhok. Sa araw na iyon, wala siyang pakialam sa hitsura niya.Ang tanging nais niya ay makita ang kanyang ina.Tahimik na sumakay si Caelan kasama niya papunta sa seme
Samantala, hindi agad ibinaba ni Caelan ang tawag. Nanatili siyang nakikinig sa kabilang linya, tahimik na sinusubukan kung may mapapansin siyang kakaiba sa boses ni Sylvie. Hindi man ito nagsasalita nang marami, sapat na ang bahagyang panginginig sa tinig nito para malaman niyang may mabigat na bag
Hindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo







