Mag-log inPagsapit ng tanghalian, habang iniisip niyang magtungo na sa kantina, nakatanggap siya ng panibagong mensahe sa kanyang cellphone.Isang mensahe mula sa hindi kilalang numero ang natanggap ni Fierra. Iisa lamang ang laman nito, ngunit sapat na iyon upang ipahiwatig ang galit ng nagpadala.[Fierra, h
Tahimik lamang na nakinig si Fierra. Habang naririnig niya ang halos hindi na mapigilang galit ni Fiona sa kabilang linya, unti-unti siyang napagod. Hindi dahil wala siyang maisasagot, kundi dahil matagal na niyang kinikimkim ang lahat ng sama ng loob na ito. Nakakapagod na palaging siya ang kailang
Mas mabilis pa sa inaasahan ni Fierra na kumalat ang balita tungkol sa lihim nilang pagpapakasal ni Jaelan.Kinabukasan, maaga pa lamang ay sunod-sunod na ang pumapasok na mensahe sa kanyang cellphone. Hindi pa man siya bumabangon sa kama ay halos hindi na tumigil sa pag-vibrate ang aparato, na para
Mula sa bintana, sumisingit ang sinag ng araw sa pagitan ng mga sanga ng puno ng osmanthus. Tumama ang maliliit na sinag sa buhok ni Fierra, animo'y binabalot siya ng isang banayad na liwanag. Napahinto si Jaelan sa may pintuan at ilang sandaling pinagmasdan ang asawa. Sa gitna ng magulong araw na i
Ngunit bigla siyang napalapit kay Fierra at bahagyang nagbaba ng tinig, tila may mas mahalaga pa siyang gustong malaman. Kumislap ang kanyang mga mata sa kuryosidad habang nakangising nagtanong, "Pero sabihin mo nga sa akin nang totoo. Kailan mo ba nagsimulang magkagusto sa kuya ko? Bago ba kayo iki
Naging napakabigat ng hangin sa loob ng malaking bulwagan. Tila naubos ang lahat ng hangin sa paligid, kaya maging ang paghinga ay naging mahirap. Walang sinuman ang nagsasalita, at ang katahimikang namayani ay lalo lamang nagpatindi sa tensiyon sa pagitan nila.Nakatayo pa rin si Hailey sa kinatata
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.
“Balita ko,” sabi ni Kerstyn na parang walang interes habang nilalaro ang cellphone, “may alitan kayo ni Miss Wendy.”“Minor disagreement lang ‘yon,” mabilis niyang sagot. “Sibling rivalry.”“Oh.” Wala sa tonong seryoso ang sagot ni Kerstyn. Pagkatapos, parang nagkukuwento lang, idinagdag niya, “The
Iba na siya sa lalaking nasa alaala ni Kerstyn, ang batang may hawak na basketball sa isang kamay, puno ng sigla at init ng kabataan. Ngayon, bagama’t may bahagya pang kabataan sa mukha nito, mas malinaw ang pagiging kalmado at matatag. Diretso ang tindig habang pumapasok sa gusaling pang-negosyo, a
“Masaya,” sagot niya nang walang pag-aalinlangan.“Kung masaya ka, masaya na rin ako.”Sanay si Kerstyn sa ganitong maliliit na laro, mga salitang may lambing, mga titig na may pang-akit, na para bang ang lahat ng emosyon niya ay nasa kamay ni Kian.At tulad niya, tinatamasa rin iyon ni Kian. Hinigp







