로그인“Hindi mo itinulak?” Mapait na natawa si Alberto. “Ibig mong sabihin, basta ka na lang pagbibintangan ng girlfriend ni Mr. De Dios? Sa tingin mo ba magsisinungaling siya nang walang dahilan?”Napakagat-labi si Kyla. Hindi niya alam kung paano ipapaliwanag ang nangyari nang hindi lalong lumalala ang
Bahagya siyang ngumiti, ngunit walang anumang kabaitan sa mga mata niya.“‘Yung malamig at seryosong Mr. De Dios na nakikita mo, performance lang iyon kapag nasa harap siya ng ibang tao. Kapag nasa pribado na kayo at wala na ang pormal niyang suot, ibang tao ang makikita mo.”Bahagyang kumislap ang
Matapos magsalita ni Alberto, agad niyang hinila palayo si Kyla. Nang tuluyang mawala sa kanilang paningin ang mag-ama, saka lamang inalis ni Sylvie ang tingin niya sa direksiyong kanilang tinahak. Pagkatapos ay kumindat siya kay Caelan, tila sadyang naghahanap ng pagkakataong asarin ito.“Caelan?”
Kahit ayaw aminin ni Kyla, kailangan niyang tanggapin na napakaganda ng babaeng nasa harapan niya. Dahil dito, lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa laylayan ng kanyang damit. Hindi pa rin siya handang sumuko."Miss Sylvie..." maingat niyang tanong, bagama't may bahid ng pagdududa at selos sa k
Napatigil si Sylvie.‘Ako, mahilig sa painting?’Napalingon siya kay Caelan na para bang nagtatanong ang mga mata niya, ‘Kailan pa ako naging mahilig sa painting?’Ngumiti lamang ang lalaki na tila walang ginawang mali."Didn't you keep asking me last night na dalhin kita rito?" mahinahon nitong tan
Pagkatapos ng tanghalian, pinarehistro ni Caelan kay Sylvie ang fingerprint niya para sa lock ng villa sa Silver Star Bay. Matapos iyon ay sabay silang nagtungo sa garahe. Pinindot ni Caelan ang remote sa kamay niya, at dahan-dahang umangat ang rolling shutter ng garahe.Sa sumunod na sandali, isang
Nang tuluyan nang umalis si Solomon kasama ang kanyang mga tao, nanatili pa rin si Kerstyn sa harap ng lapida. Tahimik niyang tinitigan ang larawan sa bato, walang payong, hinayaang basain ng ulan ang kanyang balikat.Halos sampung minuto siyang nakatayo roon bago tuluyang tumalikod at maglakad pala
“Hindi pa talaga ako nakakapag-golf dito,” sabi ni Kerstyn habang naglalakad papasok. “Ang laki kasi ng Casa Merda, ang daming pwedeng gawin, hindi ko pa nalilibot lahat.”Pagbukas ng pinto, sabay-sabay na bumukas ang mga ilaw. Umupo si Kerstyn sa maliit na upuan para magpalit ng sapatos. “Nakailang
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo







