เข้าสู่ระบบ“Adrian, darating din ang araw na makikilala mo ang isang taong mas nararapat para sa iyo.” Ngumiti siya nang bahagya. “I hope you'll be happy.”Pagkasabi niyon, tumalikod na siya at naglakad patungo sa gate ng paaralan.Nanatili si Adrian sa kinatatayuan niya habang pinagmamasdan ang papalayong pi
Bahagyang bumagal ang kanyang mga hakbang.Bumukas ang p***o sa driver's seat at bumaba si Adrian. Mas payat ito kumpara noong huli silang magkita. Mas litaw na ang panga nito at may bahid pa rin ng pagod sa mga mata, ngunit mas maayos na ang kabuuan nitong hitsura. Hindi na ito katulad noong huli n
Napatingin si Jaelan kay Fierra. “Ano ang ipinagbago?”Sandaling nag-isip si Fierra bago ngumiti. “Hindi ko rin maipaliwanag nang maayos. Basta… pakiramdam ko, hindi ka na katulad ng dati.”Hindi na sumagot si Jaelan. Sa halip, iniangat niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito, isang kilos n
“Mm…” Nag-isip muna si Fierra bago maingat na sumagot. “Sa palagay ko, mas mabuti nang magkaroon tayo. Hindi naman kailangang engrande o magarbo. Simple lang ayos na.” Bahagya siyang nag-atubili bago idinagdag, “Ang mahalaga lang naman ay matahimik na ang mga taong mahilig mag-isip at magsalita ng k
Nang maluto ang hapunan, inilabas ni Jaelan ang isang plato ng sweet and sour fish at inilapag iyon sa hapag-kainan. Bumalik siya sa kusina upang kunin ang isa pang plato ng ginisang gulay na may bawang at isang mangkok ng sabaw na kamatis at itlog. Pagkatapos ay naupo siya sa harap ni Fierra.Magka
Pagpasok ng sasakyan sa underground parking ng apartments, hindi napigilan ni Fierra na makaramdam ng kakaibang saya. Sa wakas, nakauwi na rin siya. Hindi niya inaasahang darating ang panahong ang simpleng pag-uwi sa lugar na iyon ay magbibigay sa kanya ng ganitong gaan sa pakiramdam.Inalis niya an
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c
Dati pa nilang kilala si Jaleno, ang buong pangalan, Jaleno Tecson, manager ng Jalson Auction House. Anim na taon na ang nakalipas nang mabuo nila ang unang ari-arian sa ilalim ng pangalang Jalson, isang negosyong nakapangalan kay Avi, pero ang laman ay dugo’t pawis nilang lahat.Pagpasok nina Kerst
Si Olivia ay maayos ang bihis sa kanyang emerald green na bestida, habang si Ramon naman ay naka-dark suit, seryoso ang mukha at malamig ang mga mata. Napatigil si Oliver nang mapansin sila. Mabilis niyang binitiwan ang hawak na baso at lumapit sa kanila.“Mom? Dad? Anong ginagawa ninyo rito?” tanon







