LOGINNasa huling klase pa noon si Fierra sa paaralan nang hapon. Naka-silent ang kaniyang telepono, ngunit nang silipin niya ito, napansin niyang mahigit isang dosenang missed calls na ang natanggap niya. Iisa lamang ang numerong paulit-ulit na tumatawag, ang kay Fiona.Bahagya siyang napataas ng kilay.
Sa unang pagkakataon matapos malaman ang mga banta ni Fiona, hindi na ganoon kabigat ang takot na nararamdaman niya. Kahit may iba pa itong itinatagong plano, hindi na niya kailangang harapin ang lahat nang mag-isa.Kinabukasan ng gabi, natanggap ni Jaelan ang resulta ng ipinagawang imbestigasyon.N
Napansin ni ang bahagyang pagod sa mga mata ni Fierra. Iniabot niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito bago nagsalita. “Well done. Magaling ang ginawa mo. Kung ilalabas natin ang mga ebidensiyang ito, sapat na ang mga iyon para patunayang ikaw ang orihinal na gumawa ng mga disenyong inaang
“Tumanggi ka?”“Mm.”Dalawang segundo munang natahimik ang kabilang linya bago muling narinig ang tinig ni Jaelan. Kalmado iyon, ngunit may katiyakang sapat para mapanatag siya. “Nasaan ka ngayon? Susunduin kita.”“Hindi na kailangan. Magta-taxi na lang ako pauwi.”“Send me your location.”Hindi nag
Pagkatapos, iniangat niya ang ulo at muling tiningnan si Fiona. Kalmado man ang kaniyang mukha, hindi nag-iwan ng puwang para sa pag-aalinlangan ang kaniyang tinig.“Hindi ako aatras.”Agad na nagbago ang ekspresyon ni Fiona. Halatang hindi nito inaasahan ang naging sagot niya.“Ano'ng sinabi mo?” B
Sandaling nawala ang ngiti sa mukha ni Fiona, ngunit agad din nitong naibalik ang dati nitong kalmadong anyo. Para bang hindi ito nagustuhang kontrahin ni Fierra, subalit pilit pa rin nitong pinanatili ang kumpiyansa sa sarili.“Kung ganoon, maghintay ka na lang at tingnan mo kung ano ang magiging t
Ayaw pa ring sumama ni Jamila. Wala nang ibang magawa ang mga pulis kundi tumawag ng karagdagang tauhan para tuluyang maihatid si Jamila sa presinto.Dalawang babaeng pulis ang lumapit at walang pasabi na tinulungan si Jamila na tumayo. Mahigpit nilang hinawakan ang kanyang mga braso, hindi na siya
Si Kyro ay nag-isip saglit, ngunit nagdesisyon pa rin siyang sumama kay Jamila. "Sige, samahan kita," sabi niya.Naiwan si Vaiana, at wala siyang balak na manatili sa pribadong kwarto at makipagkita nang harapan sa assistant ni Jamila. Lalo na’t naiisip niya na ang handaan para sa buong buwan ng ana
Pinatay ni Vaiana ang makina ng kotse at tahimik na naghintay habang papalapit si Lucille.Bitbit ni Lucille ang dalang pagkain at may malamig na ngiti sa labi. “Bakit hindi ka pumasok? Nahihirapan ka bang makita akong kasama si Kyro?” may halong panunuya ang boses nito.Tahimik lang si Vaiana, saka
Ang anyo ng taong iyon mula sa likuran… parang lalaki.Pero hindi makumpirma ni Vaiana ang hinala niya. Hindi siya basta-basta gagawa ng konklusyon. Gusto lang niyang lapitan at tiyaking tama ang kanyang iniisip.Habang papalapit siya sa gilid ng kalsada, may biglang humawak sa kamay niya.“Vaiana!







