LOGINNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Mabilis na itinuro ni Mariel si Vaiana na nasa loob pa ng pantry.“Siya po, Uncle! Siya ang nanampal sa’kin! Eh ikaw nga, ni minsan, hindi mo ako nasaktan simula pagkabata!” hikbi niya, kunwari ay kawawang-kawawa.At doon, lumapit si Lovely, kunwari'y inosente at walang kinalaman. Nakayuko pa habang
At sabay abot ng kamay nito para makipagkamay kay Vaiana.Napangiti si Vaiana nang bahagya at maayos na tinanggap ang pakikipagkamay, habang sa loob-loob niya, humihigpit ang pagkabog ng puso. Ngayon lang siya ganito ka-exposed—pero ngayong gabi, pinanghahawakan niya ang tiwala ni Kyro.“Kung manalo
Napamulagat si Elena sa narinig, at agad napalitan ng galit at pagkadismaya ang kanyang pagkabigla.Hindi nagtagal, bumukas ang pinto ng silid at lumabas si Kyro. Pag-angat ng tingin niya, nakita niya sina Elena at Vaiana na magkasama. Maayos ang kanyang pagkilos, at magalang na bumati, “Tita.”“Huw







