LOGINNapailing si Sylvie. Sa halip na maapektuhan sa galit ni Cynthia, mas lalo lamang siyang naging kalmado. Inayos niya ang mga dokumentong nasa harapan niya bago sumandal sa kanyang upuan."Cynthia, wala ka ba talagang balak tingnan ang sarili mong mga ginawa?" Bahagyang umangat ang sulok ng kanyang l
Namumutla ang kanyang mukha. Bahagya siyang napaatras habang parang nawawalan ng lakas ang kanyang katawan."Hindi..." mahina niyang sambit. Mahigpit niyang ikinuyom ang kanyang mga kamay. "Hindi maaari." Muli siyang napailing, mas mariin sa pagkakataong ito. "Hindi magsisinungaling sa akin si Cynth
Sa narinig na iyon, tila sabay-sabay na natigilan ang lahat. Para bang huminto ang oras sa loob ng sala, at sa loob ng ilang segundo ay walang sinuman ang nakaisip na magsalita. Nakapako ang mga tingin nila kay Dante, bawat mukha ay bakas ang pagkabigla at pagkalito sa rebelasyong hindi nila inaasah
Nang mapansin ni Madam Donela ang kanyang katahimikan, lalo siyang nagalit. Hindi na niya kailangang marinig ang sagot ni Vince upang malaman kung ano ang gumugulo sa isip nito."Vince," mariing tawag niya. "Iniisip mo pa rin ba si Cynthia?"Parang kutsilyo ang kanyang tingin habang nakatutok iyon s
Samantala, sa mansiyon ng Cervantes, tila nagyelo ang buong paligid. Walang halos nagsasalita, at ang bigat ng katahimikan ay para bang nakadagan sa bawat taong naroroon.Nakaupo si Dante sa sofa, madilim ang mukha na tila ulap bago dumating ang isang malakas na bagyo. Katatapos lamang niyang panoor
Huminga siya nang malalim, pinipigilan ang panginginig ng kanyang boses."Kung sakaling isilang ang bata at hindi man lang niya makilala ang sarili niyang lolo... kaya ninyo ba talaga iyon?"Umaasa si Cynthia na tatamaan ang konsensya ni Dante. Akala niya, kapag binanggit niya ang bata, kahit paano
“Hindi naman,” sagot niya nang mahina, may bahagyang ngiti sa labi.Sa totoo lang, aliw na aliw si Kerstyn tuwing nakikita ang selos ni Kian, kahit kailan, kahit saan. May kakaibang lambing sa itsura nitong ganoon, at hindi niya napigilang tumingkayad at halikan ang baba ng lalaki. Mahina ngunit mal
“Kerstyn.” Halatang nagpipigil ng galit si Rodon habang binibigkas ang pangalan niya, halos nagkikiskisan ang mga ngipin. “Sa tingin mo ba, baliw ako?”Kalmado lang si Kerstyn. Nakahilig siya sa sandalan ng upuan, tila walang bigat ang usapan. “Hindi ba?” sagot niya nang walang emosyon. “Alam ng buo
“Ayos lang ’yan, isipin mo na lang na practice,” mahinahong sabi ni Kian habang mahigpit ngunit protektado niyang hinawakan ang baywang ni Kerstyn. “Kung balang araw magtatayo ka rin ng sarili mong kumpanya, tiyak na makakaharap ka ng ganitong klase ng gulo. Mas mabuting matutunan mo na ngayon kung
Hindi nangahas si Noah na magpakita ng kahit anong kakaiba sa harap ni Kian. Pinilit niyang ngumiti. “Siyempre, wala akong tutol.”Kaya’t sabay-sabay silang lumipat patungo sa opisina ni Noah. Maayos at elegante ang interior, eksakto sa imahe niyang palaging ipinapakita.Naglibot ang tingin ni Kian.







