เข้าสู่ระบบ“Adrian, darating din ang araw na makikilala mo ang isang taong mas nararapat para sa iyo.” Ngumiti siya nang bahagya. “I hope you'll be happy.”Pagkasabi niyon, tumalikod na siya at naglakad patungo sa gate ng paaralan.Nanatili si Adrian sa kinatatayuan niya habang pinagmamasdan ang papalayong pi
Bahagyang bumagal ang kanyang mga hakbang.Bumukas ang p***o sa driver's seat at bumaba si Adrian. Mas payat ito kumpara noong huli silang magkita. Mas litaw na ang panga nito at may bahid pa rin ng pagod sa mga mata, ngunit mas maayos na ang kabuuan nitong hitsura. Hindi na ito katulad noong huli n
Napatingin si Jaelan kay Fierra. “Ano ang ipinagbago?”Sandaling nag-isip si Fierra bago ngumiti. “Hindi ko rin maipaliwanag nang maayos. Basta… pakiramdam ko, hindi ka na katulad ng dati.”Hindi na sumagot si Jaelan. Sa halip, iniangat niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito, isang kilos n
“Mm…” Nag-isip muna si Fierra bago maingat na sumagot. “Sa palagay ko, mas mabuti nang magkaroon tayo. Hindi naman kailangang engrande o magarbo. Simple lang ayos na.” Bahagya siyang nag-atubili bago idinagdag, “Ang mahalaga lang naman ay matahimik na ang mga taong mahilig mag-isip at magsalita ng k
Nang maluto ang hapunan, inilabas ni Jaelan ang isang plato ng sweet and sour fish at inilapag iyon sa hapag-kainan. Bumalik siya sa kusina upang kunin ang isa pang plato ng ginisang gulay na may bawang at isang mangkok ng sabaw na kamatis at itlog. Pagkatapos ay naupo siya sa harap ni Fierra.Magka
Pagpasok ng sasakyan sa underground parking ng apartments, hindi napigilan ni Fierra na makaramdam ng kakaibang saya. Sa wakas, nakauwi na rin siya. Hindi niya inaasahang darating ang panahong ang simpleng pag-uwi sa lugar na iyon ay magbibigay sa kanya ng ganitong gaan sa pakiramdam.Inalis niya an
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-
Tumango si Avi, medyo alanganin ang tingin, tila natatakot na baka magalit si Kerstyn. “May iba pang bagay na halo-halo na ro’n. Mahaba pa ang kwento…”Hindi agad nakasagot si Kerstyn. Hinaplos niya ang sentido, pilit inaayos ang gulo ng impormasyon sa isip niya. Ngunit bago pa siya makapagsalita, u
Halata namang hindi kumbinsido si Kian. Bahagya siyang napakunot-noo, ang boses ay mababa ngunit may diin. “Saan mo naman narinig ang mga tsismis na ’yan?”Ngunit sa halip na sagutin nang diretso, nagpakita si Kerstyn ng isang inosente at tila takot na ekspresyon. Tinaas niya ang kamay at inakbayan
“Then you may leave.” “Opo, Miss Kerstyn.” Nang tuluyang magsara ang pinto ng opisina, ilang segundo ang lumipas bago biglang umalingawngaw ang mababang tawa ni Kerstyn, walang pagtatago, puno ng panunuya. Isang tawang nagsasabing: Talaga bang iniisip n’yo na hindi ko alam ang laro n’yo? Matapos







