LOGINJACQUELINE POV Ayaw pa sanang umalis nina Tita Norma at Aimee, pero nang muling tingnan sila ni Daddy nang masama, wala silang nagawa kundi sumunod. Sumunod din si Daddy palabas, kaya’t naiwan ako sa silid kasama si Manang Esther. Agad namang lumapit si Manang Esther sa akin. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko, may ngiti sa labi ngunit bakas ang lungkot sa kanyang mga mata. “Mukhang mabait ang asawa mo. Masaya ako para sa iyo. Sa wakas, makakaalis ka na rin sa poder nila.” Nakangiti niyang wika sa akin. “Manang…” napangiti ako kahit may luha sa mga mata. “Salamat po. Simula bata pa ako, nandiyan na kayo. Kayo ang nag-alaga sa akin kahit pakiramdam ko, iniwan na ako ng lahat.” “Naku, wala iyon. Hindi ka na iba sa akin. At ngayong may sarili ka nang pamilya, panatag na rin ang loob ko.” Nakangiti niyang sambit. “Manang, basta, kayo pa rin po ang palagi kong tagapagtanggol at kahit na wala na akong balak na umapak ulit sa bahay na ito, magkikita pa rin tayo. Promise
JACQUELINE POV "Ayos na ako dito....hintayin mo na lang ako sa living room. SAndali lang naman ito eh, nandito naman si Manang para tulungan ako sa mga gamit ko." seryosong wika ko dito Napansin ko ang pag-aalangan sa mga mata niya. Na para bang ayaw niya na akong iiwan dito sa silid "Russell, iho, tama si Jackie. Ang mabuti pa, sa living room na lang tayo. Para naman makapag-usap din tayo ng maayos." sabat naman ni Daddy. Seryoso ang matang tumitig muna sa akin si Russell bago pabulong na nagsalita "Kapag may hindi kaaya-ayang mangyari, huwag kang mag-atubili na sumigaw. Maririnig kita." seryoso niyang sambit. Nakangiti naman akong tumango "Oo naman, tsaka, huwag kang mag-aalala, kaya ko ito. Alam kong hindi na ako nag-iisa kaya hindi na ako matatakot." nakangiting sambit ko Tumango naman siya at ilang saglit lang nagpatiuna na siyang naglakad palabas ng silid Bago lumabas si DAddy, seryoso ang mga matang tumitig ito kay Aimee "Ano pa ng ginagawa mo diyan? Bumali
JACQUELINE POV "ANAK, Jackie, ano ba iyang sinasabi mo? Hindi ganoon iyun? Mahal kita, anak kita at pareho ang trato ko sa inyong dalawa ni Aimee." wika naman ni DAddy Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. Pagkatapos noon, inilibot ko ang paningin ko sa buong silid. Ang mga sinasabi ni Daddy ay walang basehan. kitang kita naman iyun sa loob nitong kwarto ko. Hindi niya pwedeng ipagkaila iyun. Dahil kahit saang anggulo tingnan, alam kong hindi anak ang naging turing niya sa akin. "Dad! Talaga bang anak ang turing niyo sa akin? Nakikita mo po ba itong kwarto ko? Ang mga gamit dito sa loob? Ang mga lagayan ko ng mga damit? Sabihin niyo sa akin, pantay ba ang turing niyo sa aming dalawa ni Aimee?" seryosong sagot ko sa kanya Napansin kong natameme naman siya .Biglang nanahimik at pagkatapos noon, pasimple ding inilibot ang paningin sa buong paligid "Tingnan niyo ang higaan ko, DAd, punit-punit na mga beddings dahil imbes na ibigay nyo sa akin ang kahit na pinaglumaan na m
JACQUELINE POV "WALANG hiya ka talaga! Akala mo uurungan kita ha!" galit na sigaw ni Aimee habang mas lalo niyang hinihigpitan ang hawak sa buhok ko. Hindi ako nagpatalo. Walang gustong bumitaw sa amin. Pareho kaming naglalaban, parang dalawang bagyong nagsalpukan. Ang bawat sabunot, bawat tulak, bawat kalmot ay may kasamang galit na matagal nang kinikimkim. Wala rin akong balak na sumuko. Mas lamang ako ngayon, ramdam ko iyon sa bawat pag-igtad niya. Nakailang sampal na ako at ilang beses ko na rin siyang nakalmot. Kahit mahapdi ang anit ko, hindi ako magpapatalo. "BITAW!" sigaw niya, pero lalo ko lang hinila ang buhok niya. "Ikaw ang bumitaw!" ganting sigaw ko, sabay tulak. Halos magkabuhol na kami sa sahig nang bigla na lang dumating si Daddy. "Ano ang nangyayari dito?" galit niyang sigaw. Umaningaw ang galit na boses ni Daddy sa buong bahay. Para bang naputol ang oras. Naramdaman ko ang bahagyang pagbitaw ni Aimee sa buhok ko, isang pagkakamaling hindi ko pinalamp
JACQUELINE POV "HERE!" padabog na inilapag ni Tita Norma ang isang jewelry box sa harapan ko. Alam kong masama ng loob nito na ibigay sa akin ang mga bagay na pag-aari ng aking Ina. Pero, wala siyang magagawa. Ang usapan ay usapan na hindi dapat baliin "Check it, Jackie. Kapag may kulang, sabihin mo lang sa akin." seryosong wika naman ni Russel. Gamit ang nangnginig kong mga kamay, dahan-dahan kong binuksan ang jewelry box. Ni hindi ko pa nga mapigilan ang maluha nang makita ko ang mga alahas sa loob. Kay tagal na panahon na ipinagkait sa akin ni Daddy ang mga bagay na pag-aari ng aking Ina. At minsan, nakikita kong ginagamit ito nila tita Norma at Aimee. Noon, pumapalag ako, pero imbes na pakingan ako ni Daddy, sampal lang ang natatangap ko sa kanya. Palagi niyang sinasabi sa akin na wala daw akong pakialam. Gamit ang nangingig kong mga kamay, isa-isa kong hinawakan ang mga alahas na nandito sa loob ng jewelry box. Ito iyung mga gamit ni Mommy noong nabubuhay pa ito a
JACQUELINE POV "I know pero, I think hindi ito ang tamang oras para pag-usapan natin ang tungkol sa pera." May halong lambing sa tono ng boses na wika ni Tita Norma. Kung umasta siya ngayon, parang naging mabuti siyang madrasta. “Tama ang Tita Norma mo,” sabat ni Daddy, pilit pa ring kalmado. “First time ng asawa mo dito sa bahay natin. Huwag na muna nating pag-usapan ‘yan. Ibibigay ko rin naman sa tamang panahon.” Hindi ko mapigilan ang maikuyom ang kamao ko. Tamang panahon? Tsk, sino nag maniniwala? Simula bata pa ako, hindi ko naalala na binigyan or binilhan niya ako ng maayos na gamit. Ang mga gamit na nasa payak kong silid ay puro mga pinaglumaan nitong si Aimee. “Tamang panahon.” Kailan ba ‘yon? Kapag wala na ulit akong lakas lumaban? “I’m sorry, Mr. Torres,” malamig na sabat ni Russell. “Pero iyon ang sadya namin. Hindi porket anak niyo siya, pwede niyo nang ipagkait ang para sa kanya.” Napatingin ako sa kanya. Ang malamig at seryosong boses ni Russell ay sapa
JENNIFER POV "Magpakasal ulit tayo, Jen!" pagkatapos ng mainit na sandali sa pagitan naming dalawa ni Elijah ang katagang iyun ang kaagad namang namutawi sa labi niya. Pagod na pagod pa nga ako at hindi pa ako nakakabawi ng lakas ko tapos bigla niya na lang akong isuprised sa alok na kasal niya
JENNIFER MADLANG AWA POV " Jen, ipagpalagay mo ang kalooban mo. Alalahanin mo na nagdadalang tao ka at baka mapaano ang mga babies." hindi ko na mabilang kung makailang ulit ko nang narinig ang katagang iyun mula sa bibig ni Veronica. Pilit niya akong pinapakalma pero hindi ko talaga kaya knowing
JENNIFER POV "Jen, okay lang ba? Gusto ka daw sana makausap ni Kuya." kakatapos lang namin kumain ng lunch ni Elijah dito mismo sa kwarto namin sa hospital nang biglang dumating si Ate Amery. "Ha? Ang Kuya mo? Meaning si Luis?" nagtataka kong tanong. "Yes...dalawang araw nang naka-confine dit
AMERY HEART POV "Amery! Fuck....sagutin mo ang tanong ko! Pumapayag ka na ba? Huhhh?" seryoso niyang bigkas habang walang humpay ang ginawa niyang pag-ulos. Halos tumirik naman ang mga mata ko sa sobrang sarap. Hindi ba pwedeng mamaya na namin pag-usapan ito? Hindi ba pwedeng mag concentrate muna







