Chapter 2

Bumibigat ang bawat paghinga sa loob ng malawak na VIP suite. Wala nang ibang maririnig kundi ang mabilis na pagtibok ng dalawang pusong tila nagkakarera, at ang halik ng malamig na hangin mula sa aircon na agad natutunaw sa sobrang init ng mga katawan nilang magkadikit. Nakapatong ang matipunong katawan ng estranghero kay Queenie, ngunit sa halip na maramdaman niyang nakakulong siya, ito pa ang nagbigay sa kanya ng pakiramdam ng lubos na paglaya at kapangyarihan.

Ang bawat halik ng lalaki ay nag-iiwan ng nagliliyab na marka sa kanyang balat. Mula sa kanyang mga labi, gumapang ang maiinit at basang halik nito pababa sa kanyang panga, sa kanyang leeg, hanggang sa sensitibong balat ng kanyang collarbone. Napasabunot si Queenie sa makapal at malambot na buhok nito sa batok nang maramdaman niya ang bahagyang pagkagat nito sa kanyang balat.

"Ah..." Isang maharot at paos na daing ang nakawala sa mga labi ni Queenie. Umikot ang kanyang paningin, halos malasing sa pinaghalong amoy ng mamahaling pabango at ng natural na halimuyak ng lalaki na pilit sumisiksik sa kanyang sistema.

"You smell so damn good," garalgal na bulong ng lalaki habang patuloy na nilalasap ang kanyang leeg. Ang boses nito ay parang mabigat na musika na nagpapakaba at nagpapabilis sa daloy ng dugo ni Queenie. Sa likod ng silver masquerade mask nito, kumikinang ang mga matang tila may matinding pagnanasang ngayon lamang pinakawalan.

Hindi nagpatalo si Queenie. Kung babayaran niya rin lang ang lalaking ito ng daan-daang libo, susulitin niya ang bawat segundo. Ginamit niya ang kanyang nanginginig na mga kamay upang hawakan ang balikat nito, idinadaiti ang kanyang mga kuko sa matitigas nitong kalamnan. Marahas niyang hinatak pababa ang natitirang butones ng itim na shirt ng lalaki, pilit na inilalantad ang buong kabuuan ng matipuno nitong dibdib. Nang tuluyang mahubad ang damit nito, bumungad sa kanya ang perpektong hulma ng isang katawang halatang sanay sa hirap at matinding disiplina.

Hinaplos ni Queenie ang malapad na dibdib ng lalaki, nararamdaman ang mabilis na tibok ng puso nito na sumasabay sa kanyang sariling kaba. Sa tuwing dumadampi ang kanyang mga daliri sa balat ng estranghero, naririnig niya ang malalim na pagbuntong-hininga nito, isang patunay na hindi lang siya ang naapektuhan sa apoy na namamagitan sa kanila.

Sa isang mabilis na galaw, biglang pumailalim ang lalaki, marahas na hinihila si Queenie upang siya naman ang pumaimbabaw. Napasinghap si Queenie nang maramdaman niya ang matitigas na hita ng lalaki sa pagitan ng kanyang mga binti. Nakaupo siya ngayon sa ibabaw ng estranghero, ang kanyang itim na lace lingerie ang tanging naghihiwalay sa kanilang mga nag-iinit na katawan.

"Look at me," maawtoridad ngunit malambing na utos ng lalaki. Hinawakan nito ang magkabilang gilid ng kanyang baywang, ang malalaking palad nito ay nagbibigay ng nakakapasong init sa kanyang balat. "I want you to look at me while I take everything you’re willing to give."

Nakatitig lamang si Queenie sa mga mata nitong natatakpan ng maskara. Sa isip-isip niya, ito ang gabing buburahin niya si Richard Mondragon. Ito ang gabing aangkinin niya ang kaligayahang ipinagkakait sa kanya ng sarili niyang ama. Dahan-dahan, mismong si Queenie ang nagbaba ng mga strap ng kanyang lingerie. Nang tuluyan itong mahulog at tumambad ang kabuuan niya sa paningin ng lalaki, nakita niya kung paano lumunok ito nang malalim, ang mga mata'y nagdilim sa matinding pagka-uhaw.

Hindi na nakapagpigil ang estranghero. Hinawakan nito ang batok ni Queenie at hinila siya pababa para sa isang mapusok, nagugutom, at tila nakakabaliw na halik. Ang kanilang mga dila ay nag-angkinan, naglalaban sa matinding pagnanasa. Mabilis na kinabig ng lalaki ang natitirang saplot nilang dalawa, hanggang sa wala nang anumang pumapagitna sa kanilang mga balat.

Nang maramdaman ni Queenie ang matigas at nag-iinit na bahagi ng lalaki na nakadikit sa kanyang pagkababae, kusang bumuka ang kanyang mga hita upang bigyan ito nf space. Walang anumang pag-aalinlangan, walang takot. Gusto niya ito. Kailangan niya ito para makalimot sa naghihintay na bangungot bukas.

Sa isang mabilis, madiin, at walang pag-aalinlangang galaw, pinag-isa ng lalaki ang kanilang mga katawan.

"Ugh! God!" Isang malakas at matinis na pagsinghap ang pinakawalan ni Queenie. Napakagat siya nang mariin sa kanyang ibabang labi, napatukod ang parehong kamay sa matigas na dibdib ng lalaki. Ang pinaghalong sakit, pagkabigla, at nakakapasong sarap ay sabay na sumabog sa kanyang buong sistema. Pakiramdam niya ay nahati ang kanyang pagkatao, ngunit sa halip na matakot, mas lalo siyang nakaramdam ng pagkauhaw.

Napatigil ang lalaki ng ilang segundo. Pawisan itong nakatitig sa kanya, ang dibdib ay mabilis na umaangat-baba, tila pilit na pinipigilan ang sarili na gumalaw agad upang bigyan siya ng pagkakataong masanay. Ang malalaking kamay nito ay nakahawak nang mahigpit sa kanyang bewang, hinihimas iyon nang marahan upang pakalmahin ang kanyang panginginig.

"Fuck... you feel so damn perfect," garalgal na ungol ng lalaki, tila nahihirapang magsalita sa sobrang higpit ng init na bumabalot sa kanya. "Are you okay, sweetheart?"

Tumango si Queenie, ang mga mata ay puno ng hamon at pagnanasa. "Don't stop. Please... make me forget everything. Make me forget about my fiance."

Dahil sa sinabi niya, tuluyang nawala ang anumang pagpipigil ng estranghero. Nagsimula itong gumalaw. Mabagal at malalim sa una, pinipilit na abutin ang bawat sulok ng kanyang pagkatao. Bawat pagbaon nito ay nagdudulot ng panibagong alon ng kuryente na gumagapang mula sa kanyang gulugod papunta sa kanyang utak.

Unti-unting bumilis ang bayo ng lalaki, sinasabayan ang ritmo ng nagwawalang mga puso nilang dalawa. Ang tunog ng pag-uumpugan ng kanilang mga balat, kasabay ng mabibigat nilang hininga at walang-preno nilang mga ungol, ang tanging pumuno sa loob ng malawak na suite.

"Ah... ah! Faster..." naiiyak na daing ni Queenie, hindi na magawang itago ang matinding kaligayahang unti-unting pumupuno sa kanyang isipan. Wala siyang pakialam kung marinig siya sa labas. Wala siyang pakialam kung maging alipin siya ng sarili niyang pagnanasa sa gabing ito.

Hinuli ng lalaki ang kanyang mga labi, nilulunok ang bawat matamis na ungol na nakakawala mula sa kanya. Ipinulupot ni Queenie ang kanyang mga binti sa baywang ng estranghero, hinihila ito papalapit upang mas lalong palalimin ang bawat pag-angkin. Bawat paggalaw ay mas nagiging marahas, mas nagiging mapusok. Ang mga kuko ni Queenie ay nag-iwan ng mapupulang kalmot sa malapad na likuran ng lalaki, ngunit sa halip na uminda, mas lalo lang itong ginanahang ibigay ang lahat ng hinihingi niya.

"Look at me," muling utos nito, ang boses ay puno ng panginginig. "Tell me my name... damn it, tell me who owns you tonight."

"I—I don't know your name!" humihikbing ungol ni Queenie, nakakapit nang mahigpit sa balikat nito. "Ah... god, please!"

"Then call me yours. Call me yours, sweetheart," madiin na daing ng lalaki bago nito tuluyang binilisan ang bawat paggalaw, bawat pagbaon ay tila naghuhukay papunta sa kaluluwa ni Queenie.

Parang mga bituin na sumasabog sa loob ng kanyang isipan ang nararamdaman niya. Ang paningin niya ay nagdidilim, ang buong katawan ay nanginginig sa tindi ng nag-uumapaw na init. Pakiramdam niya ay malapit na siyang mahulog sa isang malalim na bangin.

"I'm close... I'm right here with you," bulong ng lalaki sa kanyang tainga, ang hininga nito ay nagliliyab.

"Yes... yes! Oh god, ah!" Isang mahaba, matinis, at nakakabinging ungol ang pinakawalan ni Queenie nang sabay nilang marating ang rurok ng kaligayahan. Naramdaman niya ang matinding paghigpit ng kanyang buong katawan, paulit-ulit na sinalubong ang bawat huling pagbaon ng lalaki habang sabay nilang inilalabas ang init at bigat ng kanilang pagnanasa.

Bumagsak ang estranghero sa ibabaw niya, mabigat, pawisan, at habol ang hininga. Inilubog nito ang mukha sa gilid ng kanyang leeg, hinahalikan iyon nang marahan habang pinapakalma ang kanilang nagwawalang mga hininga. Niyakap siya nito nang napakahigpit, isang yakap na nagbigay kay Queenie ng kakaibang pakiramdam na tila protektado siya sa lahat ng kasamaan ng mundo.

Nakatitig lamang si Queenie sa madilim na kisame ng VIP suite, dinadama ang mabilis na tibok ng puso ng lalaki laban sa kanyang dibdib. Unti-unting bumibigat ang kanyang mga talukap dahil sa matinding pagod at kasiyahan. Sa unang pagkakataon sa buong buhay niya, nakaramdam siya ng tunay na kapayapaan sa bisig ng isang estranghero, wala sa isip na ang lalaking nagbigay sa kanya ng gabing ito ay ang mismong lalaking magpapagiba ng kanyang mundo kinaumagahan.

~

Nang magmulat ng mga mata si Queenie, sinalubong siya ng mahinang sinag ng araw na tumatagos mula sa siwang ng makapal na kurtina. Nanlalata pa ang buong katawan niya nang dahan-dahan siyang bumangon, maingat na inalis ang mabigat na braso ng lalaking mahimbing pa ring natutulog sa tabi niya.

Tiningnan niya ito. Nakadapa ang lalaki, nakabaon ang kalahati ng mukha sa malambot na unan. Kahit natutulog, suot pa rin nito ang silver na maskara. Bakas sa malapad nitong likuran ang mga kalmot na ginawa niya kagabi, mga mapupulang linya na nagpapatunay ng kalokohan at init na pinagsaluhan nila sa buong magdamag.

Isang mapait na ngiti ang sumilay sa labi ni Queenie. Babalik na naman siya sa reyalidad. Babalik na naman siya sa pagiging isang Rodriguez na nakakadena sa apelyidong Mondragon.

Tahimik niyang pinulot ang kanyang black lace lingerie at ang nahulog na silk dress sa sahig. Pagkatapos magbihis nang walang anumang ingay, binuksan niya ang kanyang clutch bag at ibinabaw ang kanyang pambayad sa gilid ng kama. Bago pa man siya tuluyang lumabas ng p***o, saglit siyang lumingon sa natutulog na estranghero.

"Thank you for making me forget him, even just for one night," pabulong niyang sabi sa hangin.