Masuk
Ang lakas ng ulan sa labas ng bintana ng sasakyan, ngunit mas maingay ang gulo sa isipan ni Queenie Rodriguez. Magkahalong galit, pandidiri, at pagkasakal ang nararamdaman niya habang nakatitig sa itim na gusali sa kanyang harapan. Ilang oras pa lang ang nakakalipas mula nang basagin ng sarili niyang ama ang nag-iisang bagay na pinapahalagahan niya, ang kanyang kalayaan.
"Queenie, it's either you marry Richard Mondragon, or we watch our entire legacy burn to the ground," umaalingawngaw pa rin ang malamig na boses ng kanyang ama sa kanyang tainga. Rodriguez Aviation. Ang kumpanyang itinayo ng kanyang lolo, na ngayon ay nalulunod sa bilyun-bilyong utang dahil sa maling pamamalakad ng kanyang ama. At ang solusyon nila? Ibenta siya na parang isang mumurahing produkto sa kalaban nila sa negosyo. Kay Richard Mondragon. Ang lalaking walang ibang ginawa kundi pabagsakin ang kumpanya nila, ang lalaking balita sa buong bansa bilang isang walang pusong bilyonaryo na yelo ang dumadaloy sa mga ugat. Pilit niyang pinigil ang luhang nagbabadyang tumulo mula sa kanyang mga mata. "You want to sell my body to the Mondragons for an airplane company?" bulong niya sa sarili, gigil na nakahawak sa manibela ng kanyang sasakyan habang nanginginig ang kanyang mga kalamnan. "Fine. But tonight, my body is mine. At sisiguraduhin kong sa akin muna ang huling halakhak bago niyo ako ikulong sa impyerno." Dali-dali siyang lumabas ng sasakyan at naglakad papasok sa isang tagong eskinita kung nasaan ang L'Éden. Hindi ito ordinaryong bar kung saan nag-iinuman ang mga desperado o nagpapakalasing ang mga brokenhearted. Ang L'Éden ay isang sikretong kaharian sa ilalim ng siyudad, isang exclusive at highly confidential na underground sanctuary para sa mga elite na babaeng gustong makalimot, mga babaeng may pambayad para sa panandaliang kaligayahan. Isang lugar kung saan ang bawat pantasya ay may presyo, at ang bawat bisita ay protektado ng isang maskara. Bago pa man siya makapasok sa main lounge, sinalubong siya ng isang matangkad na attendant na nag-abot sa kanya ng isang eleganteng itim na lace masquerade mask. Sinuot niya ito, at sa sandaling tumapat ang maskara sa kanyang mukha, naramdaman niya ang biglaang pagkawala ng kanyang pagkatao bilang isang Rodriguez. Sa gabing ito, wala siyang apelyido. Sa gabing ito, isa lamang siyang babaeng uhaw sa kalayaan at uhaw sa sex. Dumiretso siya sa head manager ng bar, isang babaeng kilala sa tawag na Madame Sylvia na nakasuot din ng maskara ngunit nagbibigay ng awra ng matinding pagiging sopistikada. Padarag na ibinagsak ni Queenie ang kanyang black card sa ibabaw ng glass counter. Lumikha iyon ng matalim na tunog na agad umagaw sa atensyon ng manager. "I want your most expensive man," matapang at malamig na utos ni Queenie, pilit na pinipigilan ang panginginig ng boses. Taas-noo siyang nakipagsukatan ng tingin dito. "Yong pinakamataas ang rate. I want him for the whole night. Ayoko ng baguhan, at mas lalong ayoko ng may istorbo." Tiningnan ni Madame Sylvia ang itim na credit card bago ngumiti nang malapad, isang ngiti na tila may itinatagong malalim na sikreto. "An excellent choice, Miss. You demand nothing but the absolute best. Ihahatid na po namin kayo sa aming premium VIP suite, at susunod na ang lalaking hinihingi niyo. I promise you, he is a master of his craft. He is worth every single peso." Iginaya siya ng isang tauhan sa isang mahabang pasilyo na nababalutan ng dark red velvet na wallpaper, hanggang sa makarating sila sa dulo, sa isang p***o na may nakaukit na letrang 'V'. Pagkapasok na pagkapasok ni Queenie sa VIP suite, halos mapatigil siya sa paghinga. Napakalaki ng kwarto at balot ito ng dimly lit na kulay pulang ilaw, nagbibigay ng sobrang sensual at mapanganib na ambiance. May malaking king-sized bed sa gitna na natatakpan ng silk na itim na bedsheet. Sa gilid ay may nakahandang champagne na nakababad sa ice, at bumabalot sa hangin ang amoy ng mamahaling kandila na may halong musk at vanilla. Umupo siya sa gilid ng kama. Sa unang pagkakataon, naramdaman niya ang kaba na unti-unting gumagapang sa kanyang dibdib. Ano ba itong ginagawa niya? Ibibigay niya ang kanyang sarili sa isang lalaking bayaran dahil lang sa galit niya sa kanyang pamilya? Sa isang estranghero? Pero nang maalala niya ang nakakainsulto at malamig na mukha ni Richard Mondragon sa isang magazine cover na nakita niya kanina, nag-alab muli ang kanyang determinasyon at namuo ang poot sa kanyang dibdib. Kung bukas ay mapipilitan siyang ibigay ang buong buhay niya para sa isang halimaw, sa gabing ito, siya ang masusunod. Siya ang bumili at siya ang boss. Bumukas ang p***o nang walang anumang katok. Mabilis na napatayo si Queenie. Pumasok ang isang matangkad na lalaki at tahimik na isinara ang p***o sa kanyang likuran. Sa sandaling dumapo ang mga mata ni Queenie sa estranghero, tila umurong lahat ng laway niya sa lalamunan. Kahit nakasuot ito ng isang silver na half-face masquerade mask na tumatakip mula sa noo hanggang sa matangos nitong ilong, hindi maitatanggi ang tindi ng presensya nito. Mayroon itong broad shoulders, at ang matipunong dibdib ay partly exposed dahil sa nakabukas na tatlong butones ng kanyang itim na dress shirt. Ang bawat hakbang nito palapit sa kanya ay sumisigaw ng awtoridad at dominasyon, parang isang hari na naglalakad sa kanyang sariling palasyo. Hindi alam ni Queenie na ang lalaking binili niya ng daan-daang libo para sa isang gabi ay walang iba kundi ang mismong may-ari ng L'Éden. Huminto ito sa mismong harapan niya, parang isang predator na tahimik na sinusuri ang kanyang biktima. "Madame Sylvia told me a very feisty guest bought my night," mababa, garalgal, at paos na boses nito, isang boses na dumiretso sa kaibuturan ni Queenie at nagpatayo sa mga balahibo niya sa batok. "Are you sure you can handle me, sweetheart?" Pilit na pinatigas ni Queenie ang kanyang ekspresyon. Tinaasan niya ito ng kilay, pilit tinatago ang kaba sa pamamagitan ng pagtataray. Humalukipkip siya. "Binayaran kita para pasayahin ako, hindi para makipagkwentuhan. Just shut up and do your job. Make me feel good." Isang nakakapasong ngisi ang sumilay sa labi ng lalaki, isang ngiti na tila labis na naaaliw sa katapangan niya. Hinawakan nito ang baba ni Queenie gamit ang malalaki at maiinit nitong daliri, at dahan-dahan siyang itinayo nang maayos mula sa pagkakahilig sa kama. "Impatient, aren't we?" mapanuksong bulong ng lalaki, ang mukha ay ilang pulgada na lang ang layo sa kanya. "But I like my women with a little bit of fire." Bago pa man makasagot si Queenie, naramdaman na lang niya ang mabilis na pagdampi ng maiinit na labi nito sa gilid ng kanyang leeg. Napapikit siya nang mariin. Isang mahinang, hindi sinasadyang ungol ang nakawala sa kanyang lalamunan nang simulan nitong halikan at s******n ang kanyang balat, umaakyat patungo sa kanyang panga. Ang amoy ng lalaki, isang sikat na masculine na pabango ay sapat na para lasingin siya nang tuluyan. Wala itong amoy ng isang ordinaryong bayarang lalaki, amoy ito ng pera, kapangyarihan, at panganib. Hinapit siya nito sa baywang, isang matapang at possessive na hawak na nagpadikit sa katawan niya sa matigas nitong dibdib. Ang init ng katawan nito ay tumatagos sa manipis na silk dress na suot niya. Walang alinlangan na inangkin ng estranghero ang kanyang mga labi. Hindi ito isang banayad na halik, puno ito ng pangangailangan, mapusok, gutom, at nag-aapoy. Dala ng matinding galit niya sa kanyang pamilya at ng pagnanasa na hindi niya maipaliwanag para sa estrangherong nasa harap niya, tumugon si Queenie nang buong sarap. Ibinukas niya ang kanyang bibig, hinahayaan ang dila ng lalaki na sakupin ang kaniyang kaloob-looban. Gumapang ang kanyang mga kamay papunta sa malalapad na balikat ng lalaki, pilit na kumakapit habang unti-unti siyang nawawalan ng balanse dahil sa tindi ng bawat halik nito na tila s********p sa kanyang hininga. Bumaba ang malalaking kamay ng lalaki sa kanyang likuran. Mabilis ngunit napakaingat nitong ibinaba ang zipper ng kanyang damit. Sa isang pitik, tuluyang nahulog ang kanyang itim na silk dress sa sahig, naiwan siyang nakatayo sa harap nito suot lamang ang kanyang black lace lingerie na halos hindi na matakpan ang kanyang katawan. Napatitig ang lalaki sa kanya, ang mga mata nito sa likod ng maskara ay biglang nagdilim, parang isang gutom na lobo na nakakita ng pinakamasarap na hapunan. Ang bigat ng titig nito ay nagpainit sa buong sistema ni Queenie. Binuhat siya nito nang walang kahirap-hirap, na parang wala siyang bigat, at dahan-dahang inihiga sa gitna ng malambot na kama. Sumunod ang lalaki sa ibabaw niya. Ang bigat nito at ang matitigas nitong kalamnan laban sa kanyang malambot na balat ay nagbigay kay Queenie ng isang kakaibang pakiramdam ng seguridad at init. Kinalimutan ni Queenie ang mundo sa labas ng kwartong iyon. Kinalimutan niya ang kanyang apelyido, ang naghihingalong kumpanya nila, at lalong-lalo na ang bilyonaryong si Richard Mondragon na sisira sa kanyang buhay bukas. Sa gabing ito, sa ilalim ng mga maskara at kulay pulang ilaw, ipinaubaya niya ang sarili sa mapanuksong init ng estranghero, handang ibigay ang buong sarili hanggang sa matikman niya ang sarap na hatid ng sex.Malakas ang pagbuhos ng ulan nang gabing iyon, tila nakikisimpatiya sa magulong isipan at mabigat na dibdib ni Queenie. Basang-basa ang laylayan ng kanyang itim na trench coat pagpasok niya sa tagong pinto ng L'Éden, ngunit wala siyang pakialam sa lamig. Ang tanging gusto lang niya ay makatakas mula sa nakakasakal na katotohanan ng kanyang buhay, makatakas mula sa nanlilibak at walang pusong mga mata ni Richard Mondragon na maghapong naglaro sa kanyang isipan pagkatapos ng nakakasulasok nilang pagkikita sa bridal boutique.Sinalubong siya ni Madame Sylvia na may nakahandang ngiti at inabot ang kanyang pamilyar na itim na lace maskara. Wala nang sinayang na oras si Queenie. Sinuot niya iyon at dire-diretsong naglakad sa mahabang pasilyo na nababalutan ng mapanuksong pulang ilaw. Bawat hakbang niya palapit sa VIP suite ay nagpapabilis sa tibok ng kanyang puso. Ito lang ang nag-iisang lugar kung saan pakiramdam niya ay buhay siya.Pagbukas niya ng pinto, agad na bumungad sa kanya ang pig
Mabigat man ang buong katawan at nananakit ang mga kalamnan, kakaibang gaan naman ang nararamdaman sa dibdib ni Queenie nang magising siya kinaumagahan. Ang sinag ng araw na tumatagos sa siwang ng makapal na kurtina ng VIP suite ay nagsisilbing paalala na tapos na ang oras ng kanyang pantasya. Dahan-dahan siyang bumangon, maingat na inalis ang mabigat at nakapulupot na braso ng lalaki mula sa kanyang baywang.Saglit siyang natigilan at pinagmasdan ang dibdib ng estranghero na tahimik na umaangat-baba sa malalim nitong pagtulog. Kahit tulog ito, hindi pa rin natatanggal ang silver na maskara sa mukha nito. Inabot ni Queenie ang kanyang mga damit sa sahig. Pagkatapos magbihis, kumuha siya ng isang makapal na bundle ng pera mula sa kanyang bag at tahimik na ipinatong iyon sa ibabaw ng bedside table. Isa itong malamig na transaksyon, ngunit sa tuwing ginagawa niya ito, may kakaibang kurot sa kanyang puso."Until next time," pabulong niyang paalam sa hangin bago tuluyang lumabas ng pinto,
"Welcome back, Miss," malumanay na bati ni Madame Sylvia. "I didn't expect to see you again so soon. Most of our guests take a few days to... recover."Padarag na ipinatong ni Queenie ang kanyang black card sa counter. "I want him again," diretsong utos niya, ang boses ay puno ng determinasyon. "Yong lalaki kagabi. Ayoko ng iba. At kung may nag-book sa kanya ngayong gabi, I’ll double their price. Triple it, kung kailangan. I want him right now."Bahagyang natawa si Madame Sylvia, isang pino at tila may itinatagong sikretong tawa. "You are very lucky, Miss. Wala siyang tinatanggap na ibang bisita ngayong gabi. He is entirely available for you. Ihahatid ko na kayo sa inyong VIP suite."Habang naglalakad sa mahaba at nakakahilong pasilyo ng bar, pilit na pinapakalma ni Queenie ang malakas na kabog ng kanyang dibdib. Nang pumasok siya sa VIP suite, sinalubong siya ng pamilyar na amoy ng musky vanilla at dim red lights. Hinubad niya ang kanyang trench coat at inihagis iyon sa silya, inilal
Malamig ang hangin na sumalubong kay Queenie pagbaba niya ng kanyang sasakyan, ngunit mas malamig ang pakiramdam ng reyalidad na unti-unting bumabalot sa kanyang buong sistema. Nakatayo siya ngayon sa harap ng nagtataasang glass doors ng Rodriguez Aviation headquarters. Suot ang isang pormal at fit na white blazer at matching pencil skirt, mukha siyang perpektong tagapagmana ng kumpanya. Ngunit sa bawat paghakbang niya gamit ang kanyang four-inch stilettos, isang mahinang kirot sa pagitan ng kanyang mga hita ang nagpapaalala sa kanya ng kalokohan at nagliliyab na kasalanang ginawa niya kagabi.Isang lihim na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi. Kung alam lang ng mga taong nakapaligid sa kanya na ang anak ng bilyonaryong si Alejandro Rodriguez ay nagbayad ng isang estranghero para angkinin siya nang buong magdamag, siguro ay gumuho na ang mundo ng mga ito. Pero iyon ang kanyang sikreto. Iyon ang kanyang nag-iisang alas laban sa mundong pilit siyang kinokontrol.Pagpasok niya sa execu
Bumibigat ang bawat paghinga sa loob ng malawak na VIP suite. Wala nang ibang maririnig kundi ang mabilis na pagtibok ng dalawang pusong tila nagkakarera, at ang halik ng malamig na hangin mula sa aircon na agad natutunaw sa sobrang init ng mga katawan nilang magkadikit. Nakapatong ang matipunong katawan ng estranghero kay Queenie, ngunit sa halip na maramdaman niyang nakakulong siya, ito pa ang nagbigay sa kanya ng pakiramdam ng lubos na paglaya at kapangyarihan.Ang bawat halik ng lalaki ay nag-iiwan ng nagliliyab na marka sa kanyang balat. Mula sa kanyang mga labi, gumapang ang maiinit at basang halik nito pababa sa kanyang panga, sa kanyang leeg, hanggang sa sensitibong balat ng kanyang collarbone. Napasabunot si Queenie sa makapal at malambot na buhok nito sa batok nang maramdaman niya ang bahagyang pagkagat nito sa kanyang balat."Ah..." Isang maharot at paos na daing ang nakawala sa mga labi ni Queenie. Umikot ang kanyang paningin, halos malasing sa pinaghalong amoy ng mamahali
Ang lakas ng ulan sa labas ng bintana ng sasakyan, ngunit mas maingay ang gulo sa isipan ni Queenie Rodriguez. Magkahalong galit, pandidiri, at pagkasakal ang nararamdaman niya habang nakatitig sa itim na gusali sa kanyang harapan. Ilang oras pa lang ang nakakalipas mula nang basagin ng sarili niyang ama ang nag-iisang bagay na pinapahalagahan niya, ang kanyang kalayaan."Queenie, it's either you marry Richard Mondragon, or we watch our entire legacy burn to the ground," umaalingawngaw pa rin ang malamig na boses ng kanyang ama sa kanyang tainga.Rodriguez Aviation. Ang kumpanyang itinayo ng kanyang lolo, na ngayon ay nalulunod sa bilyun-bilyong utang dahil sa maling pamamalakad ng kanyang ama. At ang solusyon nila? Ibenta siya na parang isang mumurahing produkto sa kalaban nila sa negosyo. Kay Richard Mondragon. Ang lalaking walang ibang ginawa kundi pabagsakin ang kumpanya nila, ang lalaking balita sa buong bansa bilang isang walang pusong bilyonaryo na yelo ang dumadaloy sa mga uga







