เข้าสู่ระบบEvery beat of her heart betrayed her. She told herself she hated him, but her actions screamed something entirely different.Natataranta, biglang itinulak ni Inara si Kaizan palayo. Nawalan ito ng balanse at bumagsak sa lupa. Ang gwapong mukha nito ay agad namutla sa sakit.Tumakbo agad si Keenan palapit. “Keenan! Saan ka ba nanggaling? Nasaktan ang amo niyo tapos wala man lang kayong pakialam?”“Nagpunta po ako para tawagin ang doktor. Nandito na po kayo! Ang galing-galing niyo po naman, Ma’am. Mas mabilis pa kayo kaysa sa doktor.”“Tama na ang daldal! Ipunta mo na siya sa doktor!”Mabilis na naglakad palayo si Inara, parang may hinahabol na takot. Hindi niya alam kung saan siya dapat tumingin o kung paano niya haharapin ang sariling kaba. Ang tanging alam niya ay kailangan niyang lumayo muna.Tinulungan naman ni Keenan na makatayo si Kaizan. Napansin niya ang maliit na ngiti sa labi ng binata kahit halatang nasasaktan pa ito.“Sir, mukhang nakuha na po ang gusto niyo.”Ngumiti lang
He would move heaven and earth just to see her smile, and today, he had prepared something that would either win her heart or make her hate him even more.Tumingin si Kaizan sa kanya at umubo nang mahina para makuha ang atensyon niya. “Inara, hindi naman masyadong abala ang kumpanya nitong mga nakaraang araw. May ilang araw akong bakasyon. I can take you somewhere. Ano sa tingin mo?”Hindi man lang tumingala si Inara. “Gusto mo bang samahan ka namin sa bakasyon mo? Pasensya na, wala akong oras.”Tahimik na sumulyap si Kaizan kay Liora, senyas na tulungan siya. Naintindihan agad nito ang ibig niyang sabihin. Nilunok nito ang kinakain na itlog bago nagsalita.“Nakakasawa rin naman palagi sa bahay, Inara. Pakinggan na natin ang sasabihin niya bago tayo magdesisyon.”“Sige, makikinig lang naman ako.”Nakangiting ipinakilala ni Kaizan ang plano. “May glass house kami sa property. Maraming prutas doon. Mahilig ka naman sa prutas, hindi ba? Pumunta tayo doon at tayo mismo ang mamitas. Kahit
Every move she made was calculated, every word a carefully placed piece in a game only she truly understood.Liora clung to Inara’s arm, her eyes turning into happy crescents. Whatever the reason was, a lavish meal was exactly what she needed right now. Consider it therapy, she thought. I deserve this.Pagdating sa restaurant, inutusan ni Kaizan ang waiter na magbigay ng dalawang menu, isa para kay Liora at isa para sa kanya. Dahil bihirang makapili ng gusto niya, walang pasubaling nag-order si Liora mula sa English menu, habang ang waiter ay halatang naguguluhan sa likuran niya. Napatingin ito kay Kaizan, at tumango lang ang lalaki bilang pahintulot.“Ma’am, po? Ano po ang sa inyo?”Tiningnan lang ni Inara ang menu at nag-order ng fruit salad at vegetable salad bago niya ibinaba ang card. Napatingin ang waiter nang may pagtataka. Ganyan ba talaga kumain ang mayayaman? Mabuti na lang at normal ang inorder ni Kaizan, kaya nakahinga nang maluwag ang waiter bago siya tuluyang umalis.Isa
Isang lalaking magulo ang damit at nakatakip ang buhok sa mukha ang nakatayo sa harap niya. Pero nang magsalita ito, parang biglang tumigil ang mundo ni Inara.That voice... she would know it anywhere.Kuya.Si Arkin. Ang kapatid niyang matagal nang nawawala.Buhay siya. Nandito talaga siya.Gusto niyang isigaw ang pangalan nito at yakapin nang mahigpit, pero isang tingin lamang sa mga mata nito, alam na niyang may dahilan kung bakit ito nagkukunwari. Hindi niya puwedeng sirain ang lahat ngayon.Pinigilan niya ang sarili at yumuko, kunwari ay naghahanap ng barya sa kanyang bag habang nanginginig ang mga kamay. Nang mahanap niya ang pera at iabot dito, yumuko rin ito nang bahagya at bumulong nang mahina, sapat lamang para siya ang makarinig.“Kaizan is too vigilant. Find a way to make him lower his guard.”“Pero Kuya...”“Thank you, Miss. Napakabait ninyo po.”Kinuha nito ang pera at dahan-dahang lumayo hanggang sa tuluyan itong mawala na parang bula sa gitna ng karamihan.Nakatitig la
The lights of the grand ballroom blazed like a thousand burning stars, pero wala sa kanila ang kasing-liwanag ng lalaking pinaka-iniiwasan ni Inara.Nandito siya ngayon sa gala, hoping to blend into the shadows, pero parang laging itinutulak siya ng tadhana pabalik sa orbit ni Kaizan. Every pair of eyes in the room seemed to watch them, from the whispers and exchanged glances to the polite smiles that hid countless judgments. Kung magkamali lang siya ng galaw, buong siyudad ang mag-iingay tungkol sa kanilang dalawa.'Bakit kailangan nasa lahat ng lugar na pinupuntahan ko?' Napahawak siya sa sentido niyang kumikirot. 'Hindi ko siya matakas-takasan kahit dito pa.'Lumapit si Liora sa kanya sa gitna ng karamihan at agad nitong napansin ang nakakunot niyang noo.“You okay? Mukhang sasabog ka na ah.”“May nakita lang akong taong ayaw kong makita.”“Si Kaizan?” Bumuntong-hininga si Liora. “Seryoso, hindi ko alam na nandito siya. Kung alam ko, sinabihan na kita agad.”“Alam ko. Ayos lang.”“
"Sigurado ka bang ikaw mismo ang nagluto para sa kanya?" Lumapit si Liora, puno ng pagtataka ang tingin sa kanya. "Paulit-ulit mong sinasabi na wala ka nang pakialam sa kanya. Pero noong nakita mong masama ang pakiramdam niya, kusa kang naghanda at nagluto para sa kanya."Tumingin lamang si Inara sa kanya. "Ikaw mismo ang nagsabi na maging maayos ako sa kanya. Ginawa ko naman. Bakit parang may ibang ibig sabihin ang sinasabi mo?""Maayos ba talaga... o may iba ka nang nararamdaman?" Mariing tinitigan siya ni Liora. "Sigurado ka bang wala kang nararamdaman?""Wala naman. Kalmado lang ako."Dahan-dahang hinawakan ni Liora ang mukha ni Inara at tinitigan siya sa mga mata. Ngunit wala siyang mabasa roon. Walang kahit anong bakas ng emosyon na magpapatunay sa kanyang hinala.Bumuntong-hininga na lamang siya. "Hindi ako naniniwala. Nakita ko ang lahat. The way you take care of him... at ang tingin niya sa'yo. Parang ikaw lang ang tanging liwanag sa mundo niya.""Siya ang may gusto noon, hin
“Didn’t I say na kapag gumaling na ‘yung paa mo, ililibre kita ng dinner?” tanong ni Kaizan habang inaayos ang mga papeles sa mesa niya. “How about tomorrow?”Napaisip si Inara sandali bago niya naalala ang usapan nilang iyon. Sinara niya ang librong binabasa at tumango. “Okay!”“Gusto mo Chinese f
“Hiwalay? Parang hindi naman natin kailangan ang opisyal na hiwalayan dahil wala namang pinagkaiba ang sitwasyon natin ngayon doon, Kaizan,” Inara said, dismissive and cold.Her indifferent tone was like throwing fuel to the fire, and Yin Yechen felt himself about to explode.He grabbed her shoulde
Ngumiti si Zandri nang mahinahon at inimbitahan si Inara. “Miss Inara, mukhang nakakulong ka lang sa kwarto mo buong araw. Gusto mo bang sumama sa akin para sa afternoon tea?”Napalingon si Inara nang bahagya sa surpresa nitong alok pero nanatiling kalmado ang mukha niya. Afternoon tea? Bakit niya
Nakatayo si Inara sa ilalim ng makinang na liwanag ng chandelier, dahilan para ang simpleng suot niyang kulay puting bestida ay magmukhang mas elegante sa mata ng mga taong nakakakita sa kanya. Ramdam niya ang bahagyang panginginig ng kanyang mga kamay nang pagdikitin niya ang mga ito. Araw ngayon







