LOGINPagbalik nina Inara at Tatiana sa kompanya, mabilis na kumalat ang balita na sila ang nakakuha ng exclusive interview kasama ang presidente ng El Davion Group.
Halos lahat ay napatingin sa kanila nang may halong paghanga at inggit. Sino ba naman ang hindi maiinggit kung ang makakapanayam nila ay walang iba kundi si Arlend Kaizan El Davion, ang misteryosong presidente ng El Davion Group? Isa iyong napakalaking karangalan. Kung magagawa nila nang maayos ang interview na iyon, tiyak na hihigit sa inaasahan ang performance ng buong team ngayong taon. Napakabigat ng pangalan ni Kaizan. Mas mahalaga pa nga iyon kaysa sa lahat ng taong na-interview nila sa loob ng isang taon na pinagsama-sama. Samantala, bigla na lamang may humila kay Inara patungo sa isang lamesa. Paglingon niya ay agad niyang nakita ang kaibigan. Punong-puno ng kuryosidad ang mukha nito, at tila mas kuminang pa ang mga mata ni Liora Salvidar. “Inara, bilis! Sabihin mo sa ’kin, gwapo ba talaga si Young Master El Davion? Grabe ang mga naririnig kong papuri tungkol sa kaniya!” Napahinto siya sa pag-inom ng tubig. Kung tutuusin, totoo naman. Sobrang gwapo ng lalaking iyon. Pero may kakaiba siyang nararamdaman. Parang may mali. May pag-aalinlangan sa tinig niya nang harapin niya ang kaibigan. “Liora, alam mo ba ang buong pangalan ng tinatawag nilang Young Master El Davion?” “Ha? Dito sa Dumaguete, iisa lang naman ang puwedeng tawaging Young Master El Davion. Si Arlend Kaizan El Davion! Hindi mo ba iyon alam?” kunot-noong tanong nito. Bakas sa mga mata nito ang matinding pagtataka, na para bang isang malaking kasalanan ang hindi pagkilala sa pangalang iyon. Nanlaki ang mga mata ni Inara. 'Arlend Kaizan El Davion? Teka... ano?! Ang taong dapat kong harapin sa interview ay walang iba kundi ang lalaking nakatakda kong pakasalan?!' 'Lord, ano po bang nagawa ko?' Napasapo siya sa mukha. Gusto na niyang maiyak. 'Hindi ko na tuloy alam kung swerte ba ako o malas dahil siya pa talaga ang humiling na ako ang mag-interview sa kaniya. Diyos ko naman!' Napansin ni Liora ang biglang pagbabago ng kaniyang ekspresyon kaya agad itong nag-alala. “Inara, anong nangyayari sa ’yo? Ayos ka lang ba? Bakit parang nakakita ka ng multo? Hindi ba totoo iyong mga sinasabi nila na gwapo si Mr. El Davion? Pangit ba?” Halos malunod siya sa dami ng tanong ng kaibigan. Sunod-sunod pa ang mga iyon na para bang ilang araw na nitong pinaghandaan at kailangan na lamang ilabas. “A-Ah, wala!” mabilis niyang sagot sabay iling. Ngunit nang maalala niya ang lalaking iyon noong nakaraang gabi, tila may malamig na tubig na dumaloy sa buong katawan niya. Naroon pa rin ang kirot na hindi niya maipaliwanag. Galit sa kaniya si Kaizan, at wala siyang ideya kung ano ang maaaring gawin nito kapag muli silang nagkita. 'Hindi pwede! Hindi ko kayang gawin ang interview na ito! Hindi naman talaga dapat ako ang gagawa nito! Sumama lang naman ako dahil trabaho iyon, tapos ngayon babalik ako sa kompanya na may responsibilidad na i-interview ang lalaking nakatakda kong pakasalan at galit pa sa akin?' 'Trip na trip naman yata ako ng tadhana, Lord!' Dahil sa matinding kaba, bigla siyang tumayo at nagmamadaling nagtungo sa opisina ni Tatiana. Naabutan niyang nag-aayos na ito ng mga gamit. Pagkapasok pa lamang niya ay agad na nitong iniabot ang isang folder. “Heto,” sabi nito. “Mga impormasyon iyan tungkol sa Young Master. Basahin mong mabuti ngayon pa lang para wala kang magawang pagkakamali bukas sa interview. Malaking pangalan at makapangyarihang tao ang makakaharap mo. Kapag nagkamali ka bukas, hindi lang ikaw ang mapapahiya kundi pati ang kompanya.” Sa kabila ng mga paalala nito, hindi niya agad tinanggap ang folder. Mariin niyang kinagat ang labi. “Ma'am Yana, pasensya na po, pero hindi maganda ang pakiramdam ko. Puwede bang iba na lang ang pumalit sa akin bukas para gawin ang interview? Mas mabuti pa nga sigurong ikaw na lang po ang mag-interview kay Y-Young Master El Davion...” Hindi pa siya handa. At higit sa lahat, takot pa rin siya kay Kaizan. Pakiramdam niya ay hindi na mawawala ang takot na iyon, lalo na matapos ang ginawa nito sa kaniya noong nakaraang gabi. Tinitigan siya ni Tatiana na tila hindi makapaniwala. Napakabihira ng pagkakataong makapanayam si Kaizan El Davion. Ipinagkatiwala iyon kay Inara, ngunit gusto lamang pala nitong ipasa sa iba. Bukod pa roon, si Kaizan mismo ang humiling na siya ang mag-interview rito. “Zandrielle Inara Clemente,” malamig na tawag nito habang matiim na nakatingin sa kaniya, “kilala mo ba si Young Master El Davion?” Parang biglang tumigil ang tibok ng puso niya. 'Paano niya nalaman?!' “A-Ah, h-hindi…” pautal niyang sagot at saka nakagat ang labi. “Hindi ko po kilala ang Y-Young Master...” Galit si Kaizan sa kaniya. At dahil doon, sigurado siyang ayaw nitong malaman ng iba ang tungkol sa kanilang ugnayan. Hindi naman nagduda si Tatiana. 'Right. Ano ba 'tong iniisip ko? Paano makikilala ng isang hamak na intern ang isang katulad ni Young Master? Tsk. Pull yourself together, Yana.' Para sa kapakanan ng kompanya, medyo lumambot ang tono nito. “Dahil si Young Master El Davion mismo ang humiling na ikaw ang mag-interview, kailangan mong sumama. Pupunta tayo bukas.” “H-Ha? Hindi pwede!” Napahawak siya sa dibdib. Nanginginig siya sa kaba habang sariwa pa sa isip niya ang nangyari noong nakaraang gabi. “Ayaw ko pong pumunta!” 'Haharap para mag-interview kay Kaizan?! Diyos ko!' 'Katapusan ko na yata!' 'No! Ayaw ko pa!' 'Hindi ko talaga kaya!' Alam niyang fiancé niya ito, at alam din ni Kaizan na siya ang haharap dito. Dahil doon, hindi niya maiwasang isipin kung bakit siya mismo ang pinili nitong papuntahin. 'Ano ba talagang nangyayari? Hindi ba't ayaw niya sa akin?' 'Oh, God. Paniguradong may masama siyang balak!' “Inara, hindi ako humihingi ng opinyon mo. This is an order. Sasama ka sa akin bukas para mag-interview kay Young Master El Davion. Kung ayaw mo, magsimula ka nang mag-impake ng mga gamit mo at umalis ka na lang sa kompanya.” Nanlamig ang boses ni Tatiana. Matigas iyon at walang puwang para sa pagtanggi. Napatigil siya. Gusto sana niyang sigawan ang babae at pumayag na lamang sa sinabi nitong pag-alis, ngunit hindi niya iyon magagawa. Kapag bumagsak siya sa internship, hindi siya makakatanggap ng diploma. Mas lalo rin siyang mahihirapang makahanap ng trabaho. Kailangan niyang lunukin ang sariling takot. “P-Pasensya na, Ma'am Yana. N-Nauunawaan ko po…” mahina niyang sagot na halos hindi na marinig. Habang palabas siya ng opisina, ramdam na ramdam niya ang bigat sa kaniyang dibdib. 'Ano ba talaga ang binabalak ng lalaking iyon? Ano ba talaga ang gusto ni Kaizan na mangyari sa akin?!' Napasabunot siya sa sariling buhok. 'Mas mauuna pa yata ako kay Lola na maglaho sa mundong ito dahil sa stress na dulot ng lalaking iyon!'Akala ni Inara na magbibigay si Kaizan ng maayos na explanation, pero labis ang gulat niya nang mapansin niyang hindi man lang ito nag-effort na gumawa ng convincing na kasinungalingan. Sa halip, napakababaw lamang ng sagot na ibinigay nito sa kanya.Sa sandaling iyon, muling ipinaalala ng attitude ni Kaizan na hindi na katulad ng dati ang samahan nila. Siguro, ang manatili na lamang sila sa tahimik at mapayapang distansya ang pinakamabuting gawin para sa kanilang dalawa.Kahit alam niya iyon, hindi pa rin naiwasan ni Inara na sumakit ang puso niya na parang hirap siyang huminga. Mabilis siyang nagsalita, pilit na itinatago ang tunay niyang nararamdaman."Tama ka. Nakikisawsaw lang naman talaga ako sa bagay na hindi ko naman dapat pakialaman."Pagkasabi nito, agad siyang tumalikod at dumiretso sa kanyang kwarto.Mula sa gilid, itinaas ni Zandrae ang kanyang kilay bago nagsalita."Napakakalmado naman ng reaction mo. Kung ibang babae lang iyan, siguradong sisigaw na at magwawala na ngay
Maingat na nakinig si Lola Evelyn, minsan ay may banayad na ngiti sa kanyang mukha, habang sa ibang pagkakataon naman ay bahagyang kumukunot ang kanyang noo dahil sa malalim na pag-iisip. Nang makita ni Inara ang payapang ekspresyon sa mukha ng matanda, napangiti siya nang mahina habang unti-unting namuo at tumulo ang mga luha sa kanyang mga mata. Matagal nang dinadala ni Inara ang matinding pagsisisi para kay Lola Evelyn. ‘Kung naprotektahan ko lang sana ang ari-arian ng pamilya, magkakaroon sana si Lola ng sapat na pera para sa kanyang gamutan. Hindi sana niya naranasan ang ganoong hindi makatarungang pagtrato, at hindi ko sana nakilala ang lalaking iyon.’ "Hindi ka ba papasok para tingnan siya?" Habang tahimik niyang iniisip ang lahat ng galit at sama ng loob niya kay Kaizan, bigla niyang narinig ang boses nito mula sa likuran niya. Para itong multong biglang nagpakita, dahilan para bahagya siyang magulat. Mabilis na pinunasan ni Inara ang kanyang mga luha. Nanatiling malamig
Namumutla sa kaba ang mukha ni Liora habang mabilis siyang lumapit kay Inara. Halatang may mabigat siyang balitang dala, at hindi niya na kayang itago pa ang takot na nararamdaman."Inara, may nangyaring masama!"Agad na napatingin sa kanya si Inara, naguguluhan sa biglaang pagdating niya."Ano iyon?""Tumawag po ang ospital tungkol sa lola niyo. Sabi nila bigla raw po itong lumala at kailangan niyo pong pumunta agad!"'Ano?'Parang tumigil ang mundo ni Inara nang marinig iyon. Natigilan siya sa kinatatayuan at halos mawalan ng lakas ang kanyang katawan. Muntik na siyang matumba na para bang anumang oras ay mawawalan siya ng malay.Mabilis siyang sinalo ni Liora bago pa siya tuluyang bumagsak."Inara, ayos ka lang ba?"Huminga nang malalim si Inara at pilit na pinatatag ang sarili. Kahit nanginginig ang kanyang katawan, pinilit niyang magmukhang maayos."Ayos lang ako. Tara na sa ospital."Nag-aalalang tumingin si Liora sa kanya bago muling magsalita."Paano kung malaman ni Kaizan? Ba
Nang makabuo na siya ng plano, agad na nag-impake si Inara. Dahan-dahan niyang binuksan ang pinto at nang makitang walang tao sa labas, mabilis siyang kumilos. Tumakbo siya papunta sa gym sa unang palapag, tumalon palabas ng bintana, at maingat na pumasok sa bodega.Maayos ang lahat. Walang nakapansin sa pagtakas niya.‘Ligtas na ang bata kapag nakalabas na tayo sa likurang pinto ng bodega.’Dahil sa naisip na iyon, huminga nang malalim si Inara at nagsimulang maglakad nang mabagal, sinisigurong walang kahit anong ingay na magmumula sa kanya.Malapit na siya.Ngunit bigla siyang napahinto nang may tumunog na telepono mula sa labas. Nanlaki ang kanyang mga mata at agad siyang napuno ng takot."Kahit anong mangyari, huwag mong sasaktan ang buntis. Alam kong may masasaktan talaga, pero siguraduhin mong mabawasan ang pinsala. Pagkalipas ng ilang panahon, maaari pa ba siyang magbuntis ulit? Sige, naiintindihan ko."Si Kaizan ang nasa kabilang linya, at ang pinag-uusapan nila ay tungkol kay
Marami nang kinakaharap na problema si Kaizan, at ayaw na niyang dagdagan pa ang bigat na dala niya. Nakakunot ang noo niya habang mariing nagsasalita, puno ng galit at pagod ang boses."Ayoko nang balikan ang nakaraan, pero hinding-hindi ko palalampasin nang ganoon na lang si Inara."Tahimik siyang pinagmasdan ni Wyatt bago walang emosyon na nagtanong."Kung ganoon, paano mo siya balak parusahan?"Saglit na natahimik si Kaizan. Ngunit habang patuloy niyang iniisip ang lahat ng nangyari, isang ideya ang biglang pumasok sa kanyang isip. Isang ideyang pakiramdam niya ay iyon ang tamang paraan para matapos ang lahat."Gusto ko... gusto kong ipatanggal ang bata."Para kay Kaizan, kahit kanino pa galing ang batang iyon, hindi ito maaaring manatili. Isa itong nakakahiya at masakit na paalala ng mga pagkakamaling nagawa niya noon. Sa tuwing maiisip niya ito, bumabalik ang pakiramdam na naging mahina at tanga siya sa mga panahong hindi niya dapat hinayaan.Hindi niya kayang panatilihin ang ba
Sobrang daming tanong ang bumabagabag kay Kaizan, halos pakiramdam niya ay hindi na niya kayang huminga nang maayos. Magulo ang kanyang isip habang paulit-ulit na bumabalik ang mga bagay na hindi niya kayang sagutin.Napansin ni Kiara ang mabigat niyang paghinga at ang hindi magandang anyo ng kanyang mukha. Kitang-kita niya ang bigat na pasan ng Presidente kaya hindi niya napigilang magtanong."Presidente, ipapatawag ko po ba ang doktor?""Para saan pa ang doktor? Magagamot ba nila ang sakit ng puso?"Hindi agad nakasagot si Kiara sa tanong na iyon. Alam niyang hindi lahat ng sakit ay kayang gamutin ng gamot o ng kahit anong manggagamot."Ang sakit ng damdamin ay kailangan ding gamutin ng damdamin. Wala na pong ibang makakatulong pa rito.""Sige na, lumabas ka na.""Opo."Bago tuluyang umalis si Kiara, may inilapag siyang isang makintab na bagay sa harap ni Kaizan. Maingat niyang inilagay iyon sa mesa bago nagsalita."Presidente, ito po ang brotseng naiwan ng inyong asawa noong nakara
Napahinto sandali si Wyatt nang marinig niya ang sinabi ni Zandri. Tumingin siya rito, may halo ng pag-aalinlangan at bigat sa mga mata, bago marahang nagtanong, parang takot sa posibleng sagot. “Zandri, tatanungin lang kita. Kung sakali na… kung hindi talaga makipag-divorce si Kaizan kay Inara… an
Lumambot ang tingin ni Don Adalvino habang tinitignan si Inara. May halong pag-aalala ang boses niya. “Sabi ng maid, hindi raw maganda ang pakiramdam mo. Gusto mo bang magpatawag tayo ng doktor?”Marahang umiling si Inara. Sa ilalim ng mahabang nightgown niya, nanginginig ang mga binti niya sa saki
Umatras nang umatras si Inara hanggang sa dumikit na ang likod niya sa malamig na pader. Wala na siyang urungan. Patuloy pa ring lumalapit si Kaizan, mabigat ang presensya, parang sinasakal ang hangin sa pagitan nila.Tiningnan niya si Inara mula ulo hanggang paa. Gusot na ang dating elegante niyan
“Bakit ako aamin sa bagay na hindi ko naman ginawa?” Kalmado ang boses ni Inara. Sobrang kalmado. “Ikaw ang kusang nagbigay ng card sa akin. Walang pumilit sa’yo.”Pero ang mahigpit niyang pagkakakuyom ng mga kamay ang nagbunyag ng kaba niya. Basa ang palad niya. Mabilis ang tibok ng puso niya.Hin







