Share

Break The Rule [2]

Penulis: SOEUR
last update Terakhir Diperbarui: 2025-06-27 15:43:43

หญิงสาวร่างบางในชุดนักศึกษาชื่อดัง ผมยาวตรงถึงกลางหลังถูกปล่อยสยายลงมารับกับใบหน้าหวานที่แต่งเติมด้วยเครื่องสำอางอ่อนๆ จนแทบดูไม่ออกเลยว่าเธอแต่งหน้าพร้อมกับรอยยิ้มประดับบนใบหน้าที่ใครเห็นแล้วต่างหลงใหลกำลังนั่งทานข้าวคนเดียวอย่างเอร็ดอร่อย

พรึ่บ!

"คุณหนูจะทานผลไม้ก่อนมั้ยคะ เดี๋ยวป้าจะไปเอามาให้"

"ไม่เป็นไรค่ะป้า"

"ทำไมไม่เรียกขวัญเอยมาทานข้าวด้วยล่ะของขวัญ"

พอได้ยินเสียงของผู้เป็นแม่เดินเข้ามาทำให้เธอหยุดชะงักทันทีแล้วจึงหันไปตอบ

"น้องยังแต่งตัวไม่เสร็จค่ะ"

"อ้าวงั้นเหรอ"

"แม่คะ วันนี้ขวัญจะเข้าไปอยู่ที่คอนโดเลยนะคะ วันนี้คงไม่กลับมาที่บ้านแล้วค่ะ"

"แล้วขวัญเอยล่ะลูกจะไปอยู่ที่คอนโดเลยมั้ย"

"ไม่ทราบค่ะ งั้นขวัญไปก่อนนะคะคุณแม่"

"เดี๋ยวขวัญ รอน้องด้วยสิ"

"น้องบอกจะไปเองค่ะ"

"งั้นลูกก็ให้ลุงจินไปส่ง ส่วนรถเดี๋ยวแม่จะให้เอยขับไป รายนั้นแม่สัญญาไว้ว่าจะให้เอารถไปเองน่ะจ๊ะ"

"ค่ะ ขวัญไปก่อนนะคะ"

ร่างบางบอกลาผู้เป็นแม่เสร็จ ก็ขึ้นรถไปกับคนขับรถทันทีเพื่อไปมหาวิทยาลัย เพราะวันนี้เป็นเทอมวันแรกและตอนนี้เธอก็อยู่ปี 3 แล้ว

_____________

Carlsen University

บรื้นนนน...

"ลุงจินส่งขวัญแค่นี้ก็ได้ค่ะ แล้วตอนเย็นไม่ต้องมารับนะคะ ขวัญจะกลับเอง" เธอบอกลุงคนขับรถประจำบ้านของเธอ

"แต่คุณหนูครับ ลุงว่าเหมือนฝนจะตกนะครับ ให้ลุงมารับดีกว่ามั้ยครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะคุณลุง เดี๋ยวขวัญซื้อของเสร็จว่าจะซื้อของเข้าคอนโดสักหน่อยค่ะ"

"เอางั้นก็ได้ครับคุณหนู"

หลังจากที่รถจอดสนิท เธอก็ลงมาจากรถเพื่อเดินเข้าไปที่ตึกคณะของตัวเอง บรรยากาศในมหาวิทยาลัยก็ยังคงเหมือนเดิม แต่เธอรู้สึกว่าปีนี้จะครึกครื้นกว่าปกติ เพราะเป็นปีที่รับนักศึกษาเยอะกว่าทุกปี แต่ถึงแม้จะรับเยอะมากแค่ไหน แต่ก็เข้ายากมากเช่นกัน จึงทำให้เป็นมหาวิทยาลัยที่หลายๆ คนอยากเข้ามาเรียน

ตอนนี้ร่างบางกำลังเดินมองหาเพื่อนสนิทของเธอหลังจากที่ปิดเทอมไปยาวนานมากจึงไม่ค่อยได้มีโอกาสเจอกันบ่อยเท่าไหร่ แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามีสายตาหลายคู่มองมาทางเธอ หรือเราจะคิดมากไป

"คุณหนูของขวัญ!"

"ทางนี้ๆๆ"

เสียงเรียกจากไกลๆ ทำให้ร่างบางเพ่งสายตาไปมองก็เห็นว่าเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของเธอเอง

"สายรุ้ง แจม"

"ฉันบอกให้เรียกเรนโบว์ไงยัยของขวัญ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า แต่ฉันชอบเรียกแบบนี้มากกว่านี่นา"

แจมกับเรนโบว์เป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดของเธอ แจมกับเธอคบกันตั้งแต่ม.ปลาย และพอเข้ามหาลัยทั้งสองก็เรียนคณะเดียวกันอีกเป็นเพื่อนกันจนถึงปัจจุบัน ส่วนเรนโบว์ เป็นเพื่อนชายใจหญิงของเธอที่เพิ่งจะรู้จักกันตอนปี 1 แล้วเราทั้งสามคนก็กลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันอย่างที่ทุกคนรู้

"เจอหน้ากันทีไรเป็นแบบนี้ตลอดเลยนะพวกแกเนี่ย"

หมับ!

เรนโบว์กอดคอของขวัญอย่างนึกเอ็นดูเพื่อนที่สวยและน่ารักของเธอ

"แต่เรารักกันมากจริงมั้ยคะคุณหนูของขวัญ"

"อื้ม ปล่อยได้แล้ว อายพวกรุ่นน้องบ้างเถอะนะ" ฉันบอกเพื่อน เพราะดูเหมือนว่าเราจะเสียงดังมากจนทำให้คนรอบข้างหันมามองกัน

"ว่าแต่พวกเราไม่ได้นัดเจอกันเลยเนอะช่วงปิดเทอมอ่ะ"

"ก็พวกแกไปเที่ยวต่างประเทศกันหมดไม่ใช่เหรอ"

"อย่าบอกนะว่าแกไม่ได้ไป?" แจมถามของขวัญ

"อืม"

"แต่ฉันเห็นน้องสาวลงรูปไปเที่ยวลอนดอนอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

"ก็นั่นมันน้องสาว ไม่ใช่ฉันสักหน่อย"

"นี่อย่าบอกนะว่าแม่แกไปกับยัยขวัญเอยแค่สองคน แล้วทิ้งแกเฝ้าบ้าน?"

"ไม่เรียกว่าเฝ้า แต่เขาเรียกว่าดูแลต่างหาก อีกอย่างฉันก็ไม่ค่อยอยากเดินทางเท่าไหร่"

"แล้วแกไม่คิดถึงพ่อของแกบ้างหรือไง"

"ใครบ้างไม่คิดถึง แต่ทำไงได้ล่ะ เฮ้อออ..เราเลิกคุยเรื่องนี้กันดีกว่านะ"

"นี่ๆ พวกแกหยุดคุยกันก่อน"

"มีอะไรเหรอแจม?"

"แกรู้สึกเหมือนมีคนมองพวกเรามั้ย"

พรึ่บ!

พอแจมพูดขึ้นมาแบบนั้นก็ทำให้สองคนที่เหลือเหลือบมองไปรอบๆ ตัวก็เห็นว่ามีบางคนที่แอบมองพวกเราแล้วหันไปกระซิบกัน แต่รู้สึกว่าส่วนใหญ่จะเป็นเด็กปี 1 กันมากกว่า

"ฉันรู้สึกก่อนหน้านี้แล้วล่ะ ตอนที่เดินเข้ามาน่ะ" ฉันบอกเพื่อนทั้งสองคน

"ไม่เห็นยากเลย" เรนโบว์พูดพร้อมกับยิ้มออกมา เพราะใครๆ ก็รู้ว่าทำไมถึงมองเพื่อนของเธอ

"นั่นสินะ เฮ้อออ...ฉันลืมไปได้ไงว่าเพื่อนฉันสวย น่ารัก แถมยังเป็นอดีตดาวมหาลัยด้วย" แจมพูดแล้วยิ้มล้อเลียนของขวัญ เพราะมันคือเรื่องจริงที่เพื่อนของเธอสวยและน่ารัก และยังมีแฟนคลับของตัวเองอีกด้วย แต่ดูเหมือนเพื่อนของเธอคนนี้จะไม่ได้สนใจด้วยน่ะสิ เฮ้อออ...

"พูดอะไรของพวกแก >.<"

"ไม่ต้องเขินหรอกยะคุณหนูของขวัญ เพราะมันคือความจริง เฮ้อออ...ทำไมฉันไม่สวยเหมือนแกบ้างนะ"

"แกก็สวยแล้วก็น่ารักมากๆ เหมือนกันนะเรนโบว์" ของขวัญหันไปพูดกับเรนโบว์อย่างจริงจัง

"รู้แล้วค่ะคุณเพื่อน งั้นพวกเราไปกันเถอะ"

"อื้ม"

หลังจากนั้นทั้งสามคนก็เดินไปที่ตึกคณะบริหารที่พวกเธอเรียนกันอยู่

ระหว่างทางที่เดินไปนั้นก็มีพวกนักศึกษาบางคนมองมาที่ทั้งสามคนอย่างสนใจ แต่ส่วนใหญ่จะมองไปที่ของขวัญ นักศึกษาสาวบริหารปี 3 อดีตดาวมหาลัย ที่ใครๆ ต่างให้ความสนใจ เพราะรูปลักษณ์ที่สวย น่ารักและยังนิสัยดีมากๆ อีกด้วย

____________

พรึ่บ!

"นี่ๆ พวกแกฉันได้ยินมาว่าปีนี้รุ่นน้องของคณะเราสวยๆ หล่อๆ ทั้งนั้นเลยนะ >.<" เรนโบว์พูดพร้อมกับเหล่มองพวกรุ่นน้องที่นั่งภายในโรงอาหารคณะของพวกเธอเอง "พวกแกว่าไงล่ะ อร๊ายยย รุ่นน้องคนนั้นมองมาทางเราด้วย สเปกฉันเลยอ่ะ"

"ฉันว่ารุ่นน้องคนนั้นแอบมองคุณหนูของเราอยู่นะ" แจมพูดดักเรนโบว์

"จริงด้วยแฮะ เหอะ! ฉันก็นึกว่ามองมาทางพวกเราทำไม เฮ้อออ...ฉันให้เธอก็แล้วกัน ส่วนคนข้างๆ ฉันขอนะ"

"เบาๆ หน่อยสิเพื่อน หน้าแกตอนนี้หื่นมากเลยนะ จริงมั้ยของขวัญ"

"นั่นน่ะสิ หยุดทำหน้าหื่นจนรุ่นน้องกลัวหมดแล้วเนี่ยเรนโบว์"

"ชิ! พวกแกสองคนนี่จริงๆ เลย"

"ฮ่าฮ่าฮ่า/ฮ่าฮ่าฮ่า" ทั้งสองคนหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างตลกกับท่าทางของเพื่อน

"รีบๆ ทานข้าวกันเถอะ ฉันอยากไปเดินตากแอร์เล่นที่ห้างแล้ว" ฉันบอกทั้งสองคนก่อนที่จะลงมือทานข้าวทันที เพราะเมื่อเช้าฉันทานไม่ค่อยอิ่มเท่าไหร่ พอตกบ่ายเลยรู้สึกหิวมาก

หมับ!

"ของขวัญ"

"หืม"

"นั่นน้องสาวเธอนี่นาของขวัญ"

ร่างบางมองตามสายตาของเพื่อนก็เห็นว่าเป็นน้องสาวของเธอจริงๆ

"สวัสดีค่ะพี่รหัส :-)"

"ไม่เจอกันนานเลยนะขวัญเอย" แจมตอบกลับขวัญเอย น้องสาวของขวัญ

"ค่ะ พี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะคะพี่แจม"

"หมายความว่ายังไงยะ"

"เอยไม่ได้พูดกับพี่นะคะพี่สายรุ้ง"

"นี่!/ขวัญเอย!"

"งั้นเอยไปก่อนนะคะพี่ๆ" ขวัญเอยพูดจบก็เดินออกไปกับพวกเพื่อนๆ ของเธอทันที โดยไม่ลืมที่จะบอกลาพี่สาวแสนสวยของเธอ ที่เธอไม่ชอบขี้หน้าเอามากๆ

==×==×××==×==

📍ขอนำเสนอนางเอกของไรท์เรื่องนี้นะคะ

🎁ของขวัญ นะค่าาา

สวย น่ารัก นิสัยดีมาก 😄

ฝากติดตามด้วยน๊าาา

😘🥰

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย   Break The Rule [60] THE END

    ตอนนี้ลีวายและของขวัญมาอยู่ที่เกาะแห่งหนึ่งหลังจากใช้เวลาเพียง 30 นาทีเท่านั้นที่เรือออกจากฝั่งแล้วมาถึงที่นี่ ซึ่งเป็นเกาะที่สวยและเงียบสงบมาก จนเธอแอบสงสัยว่าที่นี่ไม่มีคนเลยงั้นเหรอ เพราะเธอเห็นว่ามีที่พักเพียงที่เดียวเท่านั้น ซึ่งมันทั้งใหญ่และสวยมาก แต่บริเวณรอบๆ กลับว่างเปล่าพรึ่บ!"ทำไมถึงไม่มีคนเลยล่ะค่ะ""พี่เข้าเอาของไปเก็บก่อน เรารอพี่อยู่ตรงนี้" ลีวายบอกพร้อมกับยกกระเป๋าสองใบเข้าไปด้านในร่างสูงเหลือบมองหญิงสาวอีกครั้งก่อนที่เขาจะยิ้มออกมาแล้วเดินเข้าไปด้านในทันทีที่จริงเกาะนี้เขาเพิ่งจะซื้อได้ไม่นาน เพราะเขารู้สึกว่าที่นี่สวยและเงียบสงบมาก มันทำให้เขาอยากจะใช้ที่นี่เป็นสถานที่พักผ่อนของเขากับเธอในช่วงวันหยุด ส่วนรีสอร์ตที่เขาเคยพาเธอมานั้นเขาได้ขายไปแล้ว เพราะเขารู้สึกว่ามันเป็นความทรงจำที่เลวร้ายมากสำหรับเธอครืดดด...ครืดดด...ครืดดดจู่ๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มที่กำลังเตรียมอะไรบางอย่างถึงต้องขมวดคิ้วมุ่นทันที"มีอะไร!"(เป็นไงบ้างวะ น้องเขาตกลงมั้ยวะไอ้ลีวาย แล้วมึงจะไม่ให้พวกกูไปร่วมแสดงความยินดี....)"พวกมึงไม่ต้องมา!" ผมรีบพูดขัดไอ้แจ็คกี้ทันที ผมไม่น่

  • Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย   Break The Rule [59] NC++

    บรื้นนนนน...เอี๊ยดดดด...กึก!"ขอบคุณมากนะเลียม""มันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ""นายกลับไปเถอะ เดี๋ยวพี่ลีวายก็คงจะเลิกคุยงานแล้วล่ะ""คุณไม่เป็นไรจริงๆ นะครับ" เลียมถามคนรักของเจ้านายของเขาอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้"อื้ม กลับไปเถอะนี่ก็เย็นมากแล้ว ^⁠_⁠^"ร่างบางยิ้มให้กับเลียมเพื่อบอกเขาว่าเธอไม่เป็นไร ก่อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านเมื่อรถของเขาขับออกไปพรึ่บ!ของขวัญนั่งลงที่โซฟาด้วยความเหนื่อยล้า วันนี้ทั้งวันเธอแทบทำงานไม่ได้เลย เพราะรู้สึกไม่สบายตัว อีกอย่างก่อนที่เธอจะออกจากบริษัทก็เกือบจะเป็นลมล้มลงกับพื้น แต่อยู่ๆ เลียมก็เข้ามาช่วย ทำให้หมอนั่นคงกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปอีก จึงอยากจะอยู่เป็นเพื่อนเธอก่อน เพราะวันนี้พี่ลีวายออกไปคุยงานตั้งแต่เช้าและไม่ได้เข้าบริษัทเลย"เฮ้อออ...เป็นแบบนี้อีกแล้วเรา แล้วพรุ่งนี้จะไปเที่ยวกับพี่ลีวายได้มั้ยเนี่ย" เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดและพี่ลีวายบอกว่าจะพาเธอไปเที่ยว แต่ไม่ได้บอกเธอเลยว่าที่ไหนทำให้เธอเริ่มกังวลกับเรื่องนี้ร่างบางสะบัดความคิดออก เพราะมันอาจจะทำให้เธอยิ่งปวดหัวหนักขึ้นไปอีก ก่อนที่จะมองนาฬิกาก็เห็นว่าตอนนี้เย็นมากแล้ว จึงลุกขึ้นเดินไปท

  • Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย   Break The Rule [58]

    พรึ่บ!"พี่จอมคะ""หืม""ขวัญเอารายงานคลังสินค้าของเดือนที่แล้วมาคำนวณดูอีกที ดูเหมือนว่ามันจะไม่ตรงกันค่ะ" ฉันยื่นเอกสารให้กับพี่จอม ที่เป็นคนรับผิดชอบเกี่ยวกับการฝึกงานของฉัน รวมถึงเป็นคนให้ฉันลองคำนวณค่าใช้จ่ายของเดือนที่แล้วให้เธอดูซึ่งมันไม่ตรงกันเลย"ไม่ตรงงั้นเหรอ...""หรือว่าขวัญทำผิดพลาดตรงไหนหรือเปล่าคะ?""ขอพี่ดูก่อนนะ""ค่ะ"หลังจากนั้นร่างบางก็กลับมานั่งโต๊ะของตัวเองพร้อมกับเขียนรายงานต่อตอนนี้ร่างบางเข้ามาฝึกงานที่บริษัทแห่งนี้เป็นเวลา 1 สัปดาห์แล้ว ซึ่งการฝึกงานในครั้งนี้จะใช้เวลาฝึกงานเพียง 1 เดือนเท่านั้น เป็นการฝึกที่สั้นมากแต่เป็นแบบนี้ทุกคณะในมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ทำให้เธอต้องเร่งเก็บเกี่ยวประสบการณ์เพื่อเอาไว้ใช้ในการทำงานในอนาคตที่กำลังจะจบในเดือนหน้า และที่บริษัทแห่งนี้พนักงานที่นี่น่ารักและเป็นกันเองมาก เธอรู้สึกดีมากที่ได้เข้ามาฝึกงานที่นี่"น้องของขวัญ ท่านประธานเรียกพบจ๊ะ""ขวัญเหรอคะ?""ใช่จ้ะ แต่พี่ไม่รู้หรอกนะว่าท่านเรียกทำไม เรารีบไปเถอะ เดี๋ยวจะโดนว่าเอา""เอ่อ...ได้ค่ะ" ฉันรีบลุกออกไปทันที แต่ทว่า...ก็ถูกพี่พรักงานอีกคนพูดขึ้นมาทำให้ฉันถึงกับต้องแปลกใจ"

  • Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย   Break The Rule [57] NC++

    พรึ่บ!"นี่ก็เทอมสุดท้าย อย่าลืมส่งเอกสารให้อาจารย์ด้วยนะคะ วันนี้วันสุดท้ายแล้วพรุ่งนี้อาจารย์จะประกาศสถานที่ฝึกงานของแต่ละคนในเว็บบอร์ดของคณะเรานะคะ"นักศึกษาปี 4 ที่กำลังนั่งฟังอาจารย์พูดในเรื่องของการฝึกงานที่ให้เวลาพวกนักศึกษาเลือกแหล่งฝึกเองในเทอมหนึ่งไปแล้วและนี่ก็เป็นวันสุดท้ายที่นักศึกษาทุกคนจะต้องส่งเอกสารสำหรับฝึกงานในปีสุดท้ายก่อนที่จะจบของทุกคนรวมถึงตัวเธอด้วย"พวกแกหาที่ฝึกงานกันได้หรือยัง""ฉันได้แล้วล่ะ ^⁠_⁠^""ฉันรู้อยู่แล้วล่ะว่าแกจะฝึกที่ไหน เพราะคู่หมั้นแกคงไม่ปล่อยให้ไปฝึกงานที่อื่นหรอกยะยัยขวัญ""เอาล่ะค่ะ วันนี้เลิกคลาสได้ค่ะ ขอให้สนุกแล้วก็โชคดีในการฝึกงานค่ะ"พออาจารย์พูดจบก็เดินออกไปทันที ตอนนี้ร่างบางและพวกเพื่อนๆ กำลังคุยกันเรื่องที่จะฝึกงาน เพราะเอกของพวกเธอนั้นสามารถเลือกที่ฝึกงานเองได้ แต่ละแหล่งฝึกจะต้องฝึกได้ไม่เกิน 3 คน"เฮ้อออ...ชีวิตในมหาลัยจะจบลงแล้วเหรอเนี่ย""จบที่ไหนยะยัยแจม เดี๋ยวเราก็ต้องกลับมาสอบอีก แต่ฉันนี่สิไม่อยากฝึกงานบริษัทของที่บ้านเลยอ่ะ" เรนโบว์บ่นทันที "ฉันขอไปฝึกกับแกได้มั้ยอ่ะแจม""แกคิดว่าแกเปลี่ยนที่ได้?""นั่นสิเรน ฉันว่าพ่อแม่

  • Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย   Break The Rule [56]

    กุกกัก!พรึ่บ!"พี่ลีวายคะ ขวัญเก็บของเสร็จแล้วนะคะ" ของขวัญตะโกนเรียกชายหนุ่มที่กำลังแต่งตัวอยู่ในห้องน้ำวันนี้เป็นวันที่เขาสามารถกลับไปพักฟื้นที่บ้านได้แล้วหลังจากที่อยู่โรงพยาบาลมา 4 วัน ทั้งหมอและพยาบาลต่างแปลกใจที่แผลของเขาหายเร็วขนาดนี้ แต่นั่นมันก็ทำให้เธอรู้สึกดีมากๆ เพราะไม่อยากเห็นเขาเจ็บอีก"พี่ลีวายคะ"เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเงียบ ไม่ตอบ ทำให้เธอรู้สึกเป็นห่วงเขาจึงรีบเดินไปเคาะประตูที่ห้องน้ำและเรียกเขาเสียงดังอีกครั้งทันทีแกร๊ก!"พี่...ว้าย!"หมับ!พรึ่บ!"เฮือกกก!"ร่างบางตกใจมากที่อยู่ๆ เธอก็ถูกเขากระชากเข้าไปในห้องน้ำทั้งๆ ที่ตัวเองยังไม่ได้ใส่เสื้อเลยทำให้เธอรีบปิดตาตัวเองทันที"พี่ลีวายทำอะไรคะ!" ฉันถามเขาเสียงดังพร้อมกับมือที่ยังคงปิดตาอยู่ด้วยความเขินอาย"เอามือออกได้แล้ว"ลีวายดึงมือของขวัญออก แต่เธอยังคงหลับตาอยู่และนั่นทำให้เขาทำเสียงในลำคออย่างไม่พอใจ ก่อนจะพูดย้ำกับเธออีกครั้ง"ถ้ายังไม่ลืมตาพี่จะทำอย่างอื่นแทน!"พรึ่บ!หมับ!"หยุดๆๆ เลยค่ะ นี่มันโรงพยาบาลนะคะ พี่จะมาหื่นแบบนี้ไม่ได้นะ >⁠.⁠ฉันลืมตาขึ้นมาแล้วรีบจับมือเขาออกเพื่อหยุดการกระทำของเขาจุ๊บ!"อื้อ

  • Break The Rule แหกกฎ(รัก)นายมาเฟีย   Break The Rule [55]

    พรึ่บ!"พวกพี่จะกลับไปเคลียร์เรื่องทางนั้นก่อน ฝากดูแลไอ้ลีวายด้วยนะครับ""ไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้นะคะ เดี๋ยวขวัญจะอยู่ดูแลพี่ลีวายเองค่ะ" ของขวัญพูดกับเพื่อนของลีวาย"เราก็ต้องพักผ่อนด้วยนะของขวัญ ถ้าไอ้ลีวายมันฟื้นขึ้นมาแล้วเห็นเราเป็นแบบนี้มันคงโทษตัวเองแน่ๆ ยิ่งคลั่งรักอยู่ด้วย" แจ็คกี้พูดเล่นกับของขวัญ เพราะไม่อยากให้เธอเครียด"ขอบคุณมากนะคะที่เป็นห่วง แต่ขวัญไม่เป็นอะไรจริงๆ ค่ะ""งั้นพวกพี่กลับก่อนแล้วกัน เคลียร์ทางนั้นเสร็จจะมาเยี่ยมมันใหม่ อย่าลืมพักผ่อนด้วยนะครับ" คาร์ลพูด"ค่ะ"หลังจากที่คาร์ลและแจ็คกี้เดินออกไปจากห้องพักฟื้น ตอนนี้ภายในห้องจึงเหลือเพียงแค่ของขวัญกับลีวายที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย โดยที่ตั้งแต่ที่เขาถูกนำมาส่งที่โรงพยาบาลจนถึงตอนนี้ยังไม่ฟื้นร่างบางเหม่อมองไปที่ชายหนุ่มอย่างเศร้าใจ เพราะเธอไม่รู้ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาตอนไหน ถึงแม้หมอจะบอกว่าเขาอยู่ในระยะปลอดภัยแล้วหลังจากที่ผ่าตัดเอากระสุนออกแล้ว แต่ก็ยังคงต้องรอดูอาการต่อไป เธอก็ยังคงอดเป็นห่วงเขาไม่ได้และไม่ยอมไปไหนเลยตั้งแต่เมื่อคืนจนกระทั่งถึงเช้าวันนี้"รีบๆ ตื่นสักทีสิคะพี่ลีวาย...." น้ำเสียงสั่นเครือเอื้อนเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status