Share

ยูกิxไฉ่หง - 4

last update Terakhir Diperbarui: 2024-12-03 17:30:29

ผลัก!!

“โอ๊ย!” ฉันร้องลั่นเพราะรู้สึกเจ็บหน้าผากมน สงสัยฉันจะเดินคิดอะไรเหม่อลอยไปหน่อย

“ขอโทษครับ คุณเป็นอะไรมั้ย” เสียงทุ้มเอ่ยถาม

“ขอโทษค่ะ พอดีเหม่อนิดหน่อย” ฉันลูบหน้าผากป้อยๆ ก้มหัวขอโทษคนที่ตัวเองเป็นคนเดินชน คิดว่านะ!? ความจริงมันก็ไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอก ที่ฉันชนเมื่อกี้น่าจะเป็นไหล่ของผู้ชายร่างสูง หน้าตาคมเข้มตรงหน้า

“นี่ของคุณครับ” เขายิ้มบางๆ พร้อมกับก้มลงไปหยิบกระดาษที่ฉันคงทำหล่นเมื่อกี้ส่งคืนให้ เสร็จแล้วก็หันหลังกำลังจะเดินจากไป

“เดี๋ยวค่ะ!” ฉันรีบตะโกนเรียกผู้ชายตัวสูงผมดำ หน้าตาดี เพื่อให้เขาหยุด

“มีอะไรเหรอครับ”

“ไม่ทราบว่า พอจะคุ้นหน้าหรือรู้จักคนในภาพนี้หรือเปล่าคะ” ฉันยื่นกระดาษแผ่นเดิมที่เขาหยิบส่งคืนให้ดูอีกครั้ง ทันทีที่คนตรงหน้าหยิบกระดาษแผ่นนั้นไปดู เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองหน้าฉันช้าๆ พร้อมกับทำสีหน้าตกใจเล็กน้อย

“รู้จักเหรอคะ?” ฉันเดาเอาจากปฏิกริยาที่แตกต่างจากคนก่อนๆ

“ทำไมคุณถึงมีภาพวาดนี้” เขาถามฉันน้ำเสียงแข็งกระด้าง พร้อมกับยกแผ่นภาพวาดแค่ภาพเดียวที่เป็นรูปผู้ชายผมสีชมพูขึ้นถาม

“เอ่อ” เพราะสายตาดุดันที่จ้องมอง ทำให้ฉันเริ่มเสียงขาดหาย

“ว่าไงครับ?” เขาขมวดคิ้ว พร้อมกับยกมือที่จับกระดาษใบนั้นสูงขึ้นอยู่ระดับใบหน้าเขาเอง

“คือเขาเป็นผู้มีพระคุณของฉันน่ะค่ะ ฉันอยากจะตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้ เลยจ้างคนวาดรูปนี้ขึ้นมา”

“แล้วอีกคน” ฉันที่ยังเล่าไม่จบ ผู้ชายผมดำคมเข้มตรงหน้าก็พูดแทรกขึ้น

“อีกคนเป็น ลูกพี่ลูกน้องฉัน เราพลัดหลงกันกลางทางฉันเลยออกตามหาเขาแล้วเจอกับพวกไม่ดีกำลังจะรุมทำร้าย เลยได้ผู้ชายผมสีชมพูคนนี้ช่วยไว้”

“อืม” ผู้ชายผมดำตรงหน้าพยักหน้าเหมือนเข้าใจ

 “สรุปว่าคุณรู้จักคนในภาพนั้นหรือเปล่าคะ” ฉันรีบถามเขาออกไปอีกครั้งด้วยความร้อนใจ เขาไม่ตอบ ทำเพียงหลี่ตามองสแกนฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมกับขมวดคิ้วนิดหน่อย

ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกระแวงกับสายตาที่ผู้ชายตรงหน้ามองมา เขาดูเหมือนกำลังคิดอะไรในใจ ไม่ยอมตอบคำถามหรือว่าพูดอะไรสักอย่าง เลยเอื้อมมือจะไปหยิบกระดาษแผ่นนั้นในมือเขาคืนมา

แต่ปฏิกริยาตอบกลับของผู้ชายตรงหน้าเร็วมาก เขารีบยกมันชูขึ้นเหนือหัว พร้อมกับพูดสั่งให้ฉันหยุดการกระทำของตัวเอง “เดี๋ยวดิ!” ผู้ชายคนนั้นขึ้นเสียงใส่ฉัน

“นั่นมันของฉันค่ะ เผื่อคุณจะลืม” เพราะตกใจที่จู่ๆ เขาก็เสียงดังใส่เลยยู่จมูกทำหน้าไม่พอใจ “แล้วใครบอกเธอว่าฉันไม่รู้จัก?”

“ก็ถึงได้บอกไงว่าถ้าไม่ระ ฮะ! เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะคะ”

ฉันที่กำลังจะบ่นให้ผู้ชายตรงหน้าก็ตั้งสติได้ เมื่อกี้เขาบอกว่าเขารู้จักผู้ชายในภาพวาดนั้น?

“อื้ม รู้จักโคตรๆ เลยล่ะ”

หัวใจฉันพองโตขึ้นมาแบบบอกไม่ถูก เผลอยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ

“งั้นคุณก็พาฉันไปพบเขาได้ใช่มั้ย ช่วยพาฉันไปหาเขาหน่อยนะคะ นะๆ” ฉันจับหมับเข้าที่แขนที่มีกล้ามแน่นหนัดแล้วเขย่าเบาๆ เชิงขอร้อง

“ใจเย็นดิวะ!” เขาพูดเสียงดังพร้อมกับแกะมือฉันออกจากแขนเขา

“ขอโทษค่ะ ดีใจไปหน่อย” ฉันก้มหน้าขอโทษคนตรงหน้า

“เธอชื่ออะไร” ปล่อยให้เงียบไปได้สิบวิ ผู้ชายคนเดิมก็ถามขึ้น

“แล้วคุณล่ะ ชื่ออะไร ก่อนจะให้สุภาพสตรีแนะนำตัว สุภาพบุรุษน่าจะบอกชื่อตัวเองก่อนนะคะ” เรื่องอะไรจะบอกชื่อกับคนแปลกหน้า

“ฉลาดดีนะเรา” คนตรงหน้าพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก

“ฉันชื่อ มอม้า เป็นคนที่โครตจะรู้เรื่องผู้ชายในกระดาษแผ่นนี้เลยล่ะ”

มอม้า? แปลกทั้งชื่อทั้งคน

“หละ หงส์ ฉันชื่อหงส์” เกือบหลุดปากบอกชื่อจริงออกไปแล้วเชียว

“อืม หงส์ ชื่อเพราะดีนะ”

มอม้าบ่นอะไรไม่รู้อยู่คนเดียว เขาเอามือจับปลายคางตัวเอง มองสำรวจฉันหัวจรดเท้าอีกครั้งพร้อมกับพยักหน้าเหมือนพอใจอะไรมากมาย

“นี่! นายคิดลามกอะไรอยู่หรือเปล่า บอกเลยนะ ฉันสู้คน” ฉันยกมือตั้งการ์ดเหมือนนักมวย ก็แค่ท่าดีไปงั้นแหละ

“เฮ้ย! ฉันไม่ทำอะไรเธอหรอกระแวงเกินไปแล้ว” ถึงแม้มอม้าเขาจะพูดแบบนั้น ฉันก็ยังไม่เลิกระแวงและไม่ลดมือลงจากท่าเดิมสักนิด

“ถ้าเธอไว้ใจ ฉันจะพาไปพบคนในนี้”

มอม้าถามพร้อมกับยกภาพวาดในมือขึ้นจ่อที่หน้าฉันซึ่งเหลืออีกไม่ถึงเซนฯ กระดาษในมือเขาก็จะแนบใบหน้าฉันแล้ว

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 77

    [ครับ เฮียออกมาทำธุระ... เฮียม้าเอาไงกับ...]เหมือนจะได้ยินเสียงใครอีกคนเรียกมอม้าและถามความเห็นอะไรเขาสักอย่าง แต่เสียงนั้นมันลอดเข้ามาเบาๆ ทำให้ฉันจับใจความไม่ได้“เอ่อ ถ้ายุ่งอยู่ หงส์ขอคุยกับคุณยูกิได้ไหมคะ” ฉันลองเรียบๆ เคียงๆ ถามหาเจ้าของมือถือดู แต่กลับได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจเบาๆ ดังกลับมา[…]“ถ้าคุณยูกิไม่ว่าง หงส์ไม่กว...” ฉันกำลังจะบอกว่าไม่รบกวนเขาแล้วหากเจ้านายเขาไม่คุยกับฉันแต่มอม้ากลับพูดแทรกขึ้นมา[คุณไฉ่หงมาที่ที่หนึ่งได้ไหมครับ เดี๋ยวผมส่งคนไปรับ]“คือ หงส์ออกไปไม่ได้หรอกค่ะ” ฉันจะบอกเขาดีไหมนะว่าเจ้านายเขาขังฉันไว้ไม่ให้ออกไปไหนแบบนี้[แต่มันสำคัญมาก ผมอยากให้คุณไฉ่หงมาที่นี่และตอนนี้!] เสียงมอม้าดูหดหู่ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เรียกให้หัวใจฉันเต้นกระหน่ำปนวูบไหวไปด้วย“คือ หงส์ออกจากห้องตัวเองไม่ได้” ฉันลองบอกมอม้าถึงสิ่งที่ขัดขวางฉันสู่โลกภายนอกอีกครั้ง[ไอ้เฮียขังคุณไฉ่หงไว้สินะ] เหมือนมอม้าจะรู้จักเจ้านายเขาดี คำพูดก่อนหน้าไม่น่าจะใช่คำถามสำหรับฉัน เขาน่าจะพูดกับตัวเองเสียมากกว่า“…” ฉันเงียบ ไม่กล้าพูดอะไรออกไป ในเมื่อมันเป็นอย่างที่เขาว่าจริงๆ[ไม่เป็นไร เดี๋ยวผม

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 76

    “เออๆ” ผมหันกลับไปพยักหน้าให้น้องชาย พร้อมกับสูดลมเข้าปอดเพื่อระงับสติอารมณ์ของตัวเองแอ้ด... เสียงประตูห้องฉุกเฉินดังขึ้น“คนไหนญาติคนไข้ครับ” เสียงหมอท่านหนึ่งถามขึ้น ผมรีบวิ่งไปเกาะแขนท่านเขย่าๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงสั่นหน่อยๆ“ผมเป็นลูกน้องคนสนิทคุณยูกิครับ คนไข้ปลอดภัยใช่ไหมครับ” พูดไปเขย่าร่างกายหมอที่เป็นเจ้าของไข้เฮียยูกิไปพลางๆ“ใจเย็นๆ นะครับ ตอนนี้เราผ่ากระสุนออกได้สำเร็จแล้ว คนไข้เสียเลือดมากแต่โชคดีที่เป็นกรุ๊ปเลือดปกติที่ทางโรงพยาบาลเรามีสำรองเยอะ ตอนนี้ก็แค่ให้คนไข้นอนพักฟื้นอีกสักสามชั่วโมง หากไม่มีอาการติดเชื้อเราจะย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นปกติอีกทีครับ” หมอคนไข้เฮียยูกิเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม แม้บนใบหน้าท่านจะดูเหนื่อยล้า“ขอบคุณมากครับหมอ ผมเข้าไปเยี่ยมได้ไหมครับ” ผมเอ่ยถามหมอด้วยความร้อนใจ ผมอยากเห็นกับตาว่าไอ้เฮียมันปลอดภัยจริงๆ“ตอนนี้ยังไม่อนุญาตให้เข้าเยี่ยมนะครับ ไว้รออีกสามชั่วโมงหลังหมอตรวจอาการอีกทีจะให้เข้าเยี่ยมครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะครับ”ผมถึงกับคอตกแต่ก็ยอมพยักหน้ารับคำหมอ และปล่อยมือออกจากร่างกายท่านเพื่อให้กลับไปทำหน้าที่ตามเดิม“เอาน่าเฮียม้า ตอนนี้ไอ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 75

    ก๊อกๆ“มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย ได้ยินฉันหรือเปล่า” อัปจนหันทางที่จะติดต่อยูกิแล้วจริงๆ ในเครื่องฉันก็มีแค่เบอร์เฮียเทียน ยูกิ และเฉินฮ่งที่เพิ่งบันทึกไว้ครั้นโทรหาพี่ชายตัวดีในยามคับขันก็ไม่มีคนรับสายเช่นกันหลังจากลองเคาะประตูห้องนอนยูกิไปพักใหญ่ๆ ปรากฏว่าทุกอย่างเงียบงัน ไม่มีใครส่งเสียงตอบกลับมาสักคน ฉุกคิดขึ้นได้ตอนที่ยูกิพาฉันมาที่ห้องนอนเขามีประตูเชื่อมที่ฉันเพิ่งรู้เมื่อไม่กี่วันก่อนอยู่ เลยเลือกใช้เส้นทางนั้นเชื่อมไปยังห้องนอนของตัวเอง เผื่อว่ายูกิจะไม่ได้ล็อกประตูห้องฉันจากทางด้านนอกเหมือนห้องของเขาแกรกๆยูกิรอบคอบเกินไปแล้ว เขาปิดทางหนีของฉันทุกทาง แม้แต่ห้องนอนฉันเขาก็ล็อกมันไว้จากทางด้านนอกปังๆ ฉันลองเคาะประตูห้องตัวเองอีกครั้ง“คุณไฉ่หงต้องการอะไรหรือเปล่าครับ” ครั้งนี้ได้ผล มีเสียงถามออกมาจากหน้าห้องฉันดังขึ้น“คือ หงส์” แต่พอจะเอ่ยถามถึงเจ้านายพวกเขาลิ้นกลับชาหนึบขึ้นมาทันที แต่ก็แค่ชั่วครู่ เพราะความเป็นห่วงมันมีมากกว่าทิฐิพวกนั้น“ฉันอยากพบคุณยูกิ” ฉันบอกความต้องการของตัวเองออกไป“คุณยูกิออกไปทำธุระยังไม่กลับ ไว้พรุ่งนี้เช้าผมจะเรียนท่านให้นะครับ”เสียงลูกน้องคนเดิมเอ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 74

    “เฮีย” ไอ้มอม้าวิ่งมาหาผมที่ตอนนี้ค่อยๆ กวาดตามองดูความผิดปกติรอบๆ พื้นที่ “พวกมันไปแล้ว ไม่มีใครบาดเจ็บก็ดีแล้ว”ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีที่ลูกน้องผมคัดมาแต่คนที่ว่องไว มีฝีมืออยู่บ้างเลยหลบห่ากระสุนนั้นได้ทัน“เฮ้ย! เลือด” ผมถึงกับสะดุ้งเมื่อไอ้มอม้าตะโกนเหมือนใครได้รับบาดเจ็บ“ไอ้ใบไม้! ไอ้เฮียถูกยิง!!” ผมได้ยินเสียงมอม้าตะโกนเรียกน้องมันผมเนี่ยนะถูกยิง? บ้าไปแล้ว ไม่เห็นรู้สึก จะ เจ็บตรงไหนเลย“อึก เชี่ย!”เพราะคำพูดไอ้มอม้าทำให้ตอนนี้ผมรู้สึกถึงความเหนียวหนืดของๆ เหลวบางอย่างกำลังไหลออกมาแถวๆ ซี่โครงทางด้านขวาโดนยิงตอนไหนวะ? ผมว่าเมื่อกี้ผมหลบทันนะ ไอ้กระสุนนัดที่มันดังขึ้นก่อนที่ผมจะล้มโต๊ะเป็นเกราะกำบังน่ะ“ไปเอารถมาสิวะ มัวชักช้าทำซากอะไร!” เสียงใครสักคนดังขึ้นเหมือนจะอยู่ใกล้ๆ แต่มันกลับดังเหมือนอยู่ในพื้นที่ห่างไกล ไกลออกไปเรื่อยๆ‘ไฉ่หง’วูบหนึ่งผมคิดถึงใบหน้าสวยหวานของเธอ คนที่หัวใจผมร่ำร้องอยากกลับไปหาเธอให้เร็วที่สุด[End part]เพล้ง~“อ๊ะ!”อะไรกัน นี่ฉันเหม่อลอยถึงขนาดทำแก้วน้ำหลุดมือหล่นแตกเลยงั้นเหรอเมื่อกี้ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ภายในห้องนอนของยูกิยังคงมีแ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 73

    “ก็แล้วแต่จะคิดว่ะ มึงลองพนันกันไหมล่ะ” ผมลองไซโคไอ้ดำดูเผื่อมันจะไขว่เขวไปกับผม “พนันอะไร?” มันถามกลับแทบทันควันหึ! ไอ้นี่มันกล่อมง่ายจริงๆ ถึงว่าได้เป็นแค่เด็กเดินยานรกนั่นไปวันๆ“กูพนันว่าถ้าพวกมึงจนมุม ไอ้นายใหญ่อะไรนั่นของมึงไม่ยื่นมือมาช่วยแน่ๆ”ผมใช้มือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง ทำท่าทางกวนส้นไอ้ดำเล่นๆ‘อีกสามก้าว พวกผมจะเข้าประชิดตัวเป้าหมาย’เสียงรายงานของมอม้าดังขึ้น “หึ!” ผมถึงกับกลั้วหัวเราะในลำคอพวกสามคนที่คุมตัวพวกใบไม้ไว้ก็แค่หมากตัวหนึ่งเหมือนกัน พวกมันคงเตรียมใจไว้แล้วว่าต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ ข้างหลังปล่อยโล่งไม่มีความระมัดระวังนายใหญ่ของไอ้ดำมันคงกำลังดูเชิงกลยุทธ์ของผม“มึงเลิกพูดจาวกไปวนมา เดี๋ยวจะไม่ได้ตายดี” ไอ้ดำดูอารมณ์เสียขึ้นมาอีกครั้งเมื่อผมเอาแต่ลอยหน้าลอยตา ดุนลิ้นในกระพุ้งแก้ม เล่นจ้องตากับมัน“ก็ได้! งั้นก็เข้าเรื่องเลยแล้วกัน”ผมหยักหน้าหนึ่งครั้ง พวกไอ้มอม้าก็เข้าประชิดตัวสามคนที่คุมตัวใบไม้กับลูกน้องมันได้สำเร็จ จากนั้นไม่นานคนของผมที่ซุ่มอยู่รอบๆ ประมาณสิบกว่าคนก็ออกจากที่ซ่อนยืนล้อมพวกไอ้ดำไว้โดยที่มันทำอะไรไม่ทันการ“เวรเอ๊ย!” เสียงสบถไอ้ดำกับ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 72

    [Yuuki’s part]“ไง! โผล่หางมาได้แล้วเหรอมึง”“เฮ้ย! มึงเป็นใครไอ้หัวชมพู”“ยูกิ!!”ผมไม่สนใจเสียงลูกกระจ๊อกไอ้ดำที่มันถามว่าผมเป็นใคร แต่ผมสนใจไอ้คนที่มันเรียกชื่อผมมากกว่า “ยังจำชื่อกูได้นี่” ผมยังคงใช้น้ำเสียงยียวนใส่มันแผนของผมก็ไม่มีอะไรมาก หลังจากที่ผมหลอกล่อให้พวกไอ้ดำมารวมตัวกันล้อมผมไว้ ทีมใบไม้ที่อยู่ใกล้บันไดขึ้นชั้นสองจะค่อยๆ ลอบเข้าไปช่วยตัวประกัน ซึ่งผมเดาว่าด้านบนไม่น่าจะมีลูกน้องไอ้ดำเฝ้าอยู่ เพราะดูจากโครงสร้างตึกแล้ว ทางขึ้นทางลงมีเพียงแค่ทางนี้ทางเดียวเท่านั้น“กูจำมึงได้ขึ้นใจเลยล่ะ” น้ำเสียงเคียดแค้นถูกส่งผ่านไรฟันออกมา“แค้นกูว่างั้น?” ผมยังคงยั่วโมโหไอ้ดำไปเรื่อยๆ ทำให้ลูกน้องมันอีกสี่ห้าคนลุกขึ้นมายืนข้างๆ ลูกพี่พวกมันเพื่อเตรียมพร้อมนั่นแหละดีมาก! ผมคิดในใจพวกมันไม่ระวังหลัง ไม่มีใครมองไปทางบันไดทางขึ้นชั้นสองสักคน ถือว่าเป็นโอกาสดีที่พวกใบไม้จะบุกขึ้นไปช่วยตัวประกัน“มึงลองให้กูควักลูกตามึงมาแลกกันดูมั้ยล่ะ!” มันตวาดถามผมดังลั่นมันคงคิดว่าแค่เพิ่มระดับเสียงมันจะดูน่ากลัวและผมจะสั่นไหวสิท่า‘เฮียอย่ายั่วโมโหมันมาก อย่าเฟี้ยวเกิน’เสียงมอม้าเตือนผมทางเครื่อง

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status