ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / โรแมนติก / Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ / ยูกิxไฉ่หง - 11

แชร์

ยูกิxไฉ่หง - 11

ผู้เขียน: Lailafun / เฉิงเอ๋อร์ / มอ.อาร์.ยอ
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2024-12-04 17:19:06

วันนี้เป็นวันที่สุดแสนจะน่าเบื่อของไฉ่หงคนนี้อีกตามเคย ตั้งแต่ที่ฉันตามหาตัวยูกิ ผู้ที่ช่วยชีวิตฉันเจอและได้เข้ามาทำงานที่ยุกกี้คาสิโนของเขา นี่ก็ผ่านมาเกือบจะสัปดาห์ได้แล้ว

แต่ฉันก็แทบจะไม่ได้ทำอะไรที่เรียกว่าทดแทนบุญคุณเขาเลยนอกจากทำอาหารสามมื้อ ทำความสะอาดห้องนอนที่นานๆ ทียูกิจะอนุญาตให้ย่างกรายเข้าไป พอจะไปช่วยงานในบาร์ที่ชั้นหนึ่งก็โดนลิชา เจ๊ใหญ่ที่คุมพนักงานของโซนบาร์เกือบสามสิบคนไล่ไม่ให้ช่วย ด้วยเหตุผลที่ว่า…

‘คุณมอม้าสั่งไว้ ห้ามเธอทำนอกเหนือจากการดูแลคุณยูกิ’

เฮ้อ! แบบนี้จะไม่ให้ฉันนั่งจับเจ่าเบื่อหน่ายอยู่ที่ห้องนอนตัวเองได้ยังไง

“ฉิงเฉาตอนนี้นายเป็นยังไงบ้างนะ” พอสมองว่างเปล่าไม่รู้จะคิดเรื่องอะไร เลยฉุกคิดเรื่องของฉิงเฉาคนที่ช่วยพาฉันมาที่ประเทศไทยและหายตัวไป

ตั้งแต่ที่ฉันมาอยู่ที่ยุกกี้คาสิโนนี้ ก็ใช่ว่าฉันจะเลิกตามหาเบาะแสของลูกน้องคนนี้หรอกนะ ฉันยังคงพยายามเอารูปวาดที่ตัวเองมีให้แขกที่มาใช้บริการที่นี่ดู แต่ทุกคนก็ยังคงยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘ไม่เคยเห็น’ ส่ายหน้ากันทุกคน

ก๊อก ก๊อก

ฉันที่กำลังนั่งเหม่อลอยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตูห้องที่คงมีไม่กี่คนที่จะมาหาฉันในที่ซอมซ่อแบบนี้

“คุณมอม้าเรียกหาน่ะ บอกว่าให้เอาอาหารว่างไปเสิร์ฟแขกที่ห้องคุณยูกิ”

เป็นสิตานั่นเองที่มาเคาะประตู ‘สิตา’ เป็นเพื่อนที่เรียกว่าสนิทรองมาจากลิชา เธอคอยช่วยเหลือ ดูแล ให้คำแนะนำ ไม่จ้องหาเรื่องฉันเหมือนพวกจ๊ะจ๋า

“อื้ม ขอโทษนะที่ให้มาตาม” ฉันยิ้มแหยๆ รู้สึกผิดกรายๆ ที่ต้องให้สิตาเสีย

เวลางานมาตามไปทำหน้าที่

“คิดมาก ป้ะ! ไปกันเถอะเดี๋ยวคุณยูกิจะว่าเอา”

สิตายิ้มหวานส่งมาให้ฉัน พร้อมกับเอื้อมมือขาวๆ มาจับมือฉันให้เดินตามเธอไปที่ห้องครัว

ฉันจัดแจงอาหารว่างทั้งคาวและหวาน พร้อมกับน้ำผลไม้คั้นเพื่อไปต้อนรับแขกตามคำสั่งก่อนหน้า ไม่รู้จะใช้เวลาเตรียมอาหารนานไปสำหรับเจ้าของห้องผู้เยือกเย็นนั้นหรือเปล่า

ก๊อกๆ

เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงานของยูกิ ฉันยกมือเคาะประตูห้องทำงานเขาไปสองครั้งเพื่อรอเสียงอนุญาตจากเจ้าของห้อง ไม่นานก็มีคนมาเปิดประตูห้องให้

แปลกมาก! ปกติจะไม่มีใครเดินมาเปิดประตูห้องให้แบบนี้

“เธอกลับไปได้แล้ว” เป็นมอม้านั่นเองที่มาเปิดประตูพร้อมกับยื่นมือมารับถาดอาหารที่ฉันจัดแจงมา “ให้หงส์ยกเข้าไปดีกว่าค่ะ” ฉันยังคงยื้อถาดอาหารนั่นไว้ เกรงว่ามันจะไม่เหมาะสม ยังไงซะมอม้าก็เป็นถึงลูกน้องคนสนิทของยูกิ

“ไม่เป็นไร พวกเรากำลังคุยธุระสำคัญกันอยู่น่ะ เธอกลับไปอยู่ห้องหรือไม่ก็ไปช่วยพวกเจ๊ลิที่บาร์แทนแล้วกัน”

เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่มอม้าอนุญาตให้ฉันเข้าไปช่วยงานพวกลิชาได้ ฉันเลยไม่อิดออด ปล่อยถาดอาหารให้มอม้ายกเข้าไป พร้อมกับหมุนตัวเพื่อจะเดินลงไปช่วยงานที่โซนบาร์ชั้นล่าง

แต่จังหวะที่มอม้ากำลังจะปิดประตูห้องทำงานยูกิลง หูฉันกลับได้ยินเสียงๆ หนึ่งที่ดังแว่วมาเบาๆ ถึงแม้จะเบามากในความรู้สึก แต่มันกลับคุ้นหูฉันเอาเสียมากๆ

‘กูมีเรื่องให้ช่วย’

นั่นคือเสียงที่ฉันได้ยินและพอจับใจความได้ในตอนนั้น เสียงใครกันนะ แล้วทำไมมันถึงได้มีอิทธิพลกับความรู้สึกของฉันขนาดนั้น

เสียงทุ้มกังวานที่คุ้นหู หรือจะเรียกว่าคุ้นชินก็เป็นได้ แบบว่าแค่ได้ยินหัวใจของฉันมันก็เต้นแรงราวกับฉันรู้จักคนๆ นั้น

“โอ๊ย! ปวดจัง”

สงสัยเพราะใช้งานสมองมากไป ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกปวดหนึบๆ ที่หัว พยายามสะบัดหัวเบาๆ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เลิกคิดเรื่องเสียงปริศนานั่น แล้วเลือกที่จะเดินลงมาช่วยลิชาและพวกสิตาที่โซนบาร์ตามคำสั่งมอม้าแทน

สิบชั่วโมงก่อน ณ บ้านตระกูลหลัน ประเทศฮ่องกง

[LanTian’s part]

เคร้ง! เพล้ง!

“ไม่ได้เรื่อง คนแค่คนเดียวทำไมพวกมึงยังตามหากันไม่เจอ” ผมกำลังตวาดลูกน้องสองคนที่เพิ่งเข้ามารายงานเกี่ยวกับเรื่องที่ผมให้ตามสืบ นี่ก็ผ่านมาสี่วันแล้ว แต่พวกนี้ยังไม่ได้ข่าวดีที่ผมอยากฟังเลย

ให้ตายสิวะ! เธอหายไปอยู่ไหน?

“พวกเราขอโทษครับคุณหลั่นเทียน” หนึ่งในสองคนนั้นเอ่ยขอโทษผมด้วยน้ำเสียงหวาดหวั่น หน้าซีดเผือกตัวสั่นเทาอย่างกับลูกหมาตกน้ำ

“ไม่ได้เรื่อง!” ผมตะวาดกลับไปอีกครั้งด้วยโทนเสียงที่ค่อนข้างดุดัน

‘หลั่นเทียน’ คือชื่อผม ชื่อเต็มๆ คือ หลัน หลั่นเทียน ป๊าผมเป็นคนฮ่องกงส่วนแม่ผมเป็นคนไทยผสมชาติตะวันตก

ผมเป็นเจ้าของคาสิโนหลายแห่งในมาเก๊ารวมทั้งที่ไทย แต่หลักๆ ครอบครัวผมทำธุรกิจท่าเรือขนส่งที่มีมากกว่าสิบแห่งในแถบนี้

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป

บทล่าสุด

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 77

    [ครับ เฮียออกมาทำธุระ... เฮียม้าเอาไงกับ...]เหมือนจะได้ยินเสียงใครอีกคนเรียกมอม้าและถามความเห็นอะไรเขาสักอย่าง แต่เสียงนั้นมันลอดเข้ามาเบาๆ ทำให้ฉันจับใจความไม่ได้“เอ่อ ถ้ายุ่งอยู่ หงส์ขอคุยกับคุณยูกิได้ไหมคะ” ฉันลองเรียบๆ เคียงๆ ถามหาเจ้าของมือถือดู แต่กลับได้ยินเพียงเสียงถอนหายใจเบาๆ ดังกลับมา[…]“ถ้าคุณยูกิไม่ว่าง หงส์ไม่กว...” ฉันกำลังจะบอกว่าไม่รบกวนเขาแล้วหากเจ้านายเขาไม่คุยกับฉันแต่มอม้ากลับพูดแทรกขึ้นมา[คุณไฉ่หงมาที่ที่หนึ่งได้ไหมครับ เดี๋ยวผมส่งคนไปรับ]“คือ หงส์ออกไปไม่ได้หรอกค่ะ” ฉันจะบอกเขาดีไหมนะว่าเจ้านายเขาขังฉันไว้ไม่ให้ออกไปไหนแบบนี้[แต่มันสำคัญมาก ผมอยากให้คุณไฉ่หงมาที่นี่และตอนนี้!] เสียงมอม้าดูหดหู่ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เรียกให้หัวใจฉันเต้นกระหน่ำปนวูบไหวไปด้วย“คือ หงส์ออกจากห้องตัวเองไม่ได้” ฉันลองบอกมอม้าถึงสิ่งที่ขัดขวางฉันสู่โลกภายนอกอีกครั้ง[ไอ้เฮียขังคุณไฉ่หงไว้สินะ] เหมือนมอม้าจะรู้จักเจ้านายเขาดี คำพูดก่อนหน้าไม่น่าจะใช่คำถามสำหรับฉัน เขาน่าจะพูดกับตัวเองเสียมากกว่า“…” ฉันเงียบ ไม่กล้าพูดอะไรออกไป ในเมื่อมันเป็นอย่างที่เขาว่าจริงๆ[ไม่เป็นไร เดี๋ยวผม

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 76

    “เออๆ” ผมหันกลับไปพยักหน้าให้น้องชาย พร้อมกับสูดลมเข้าปอดเพื่อระงับสติอารมณ์ของตัวเองแอ้ด... เสียงประตูห้องฉุกเฉินดังขึ้น“คนไหนญาติคนไข้ครับ” เสียงหมอท่านหนึ่งถามขึ้น ผมรีบวิ่งไปเกาะแขนท่านเขย่าๆ พร้อมกับเอ่ยเสียงสั่นหน่อยๆ“ผมเป็นลูกน้องคนสนิทคุณยูกิครับ คนไข้ปลอดภัยใช่ไหมครับ” พูดไปเขย่าร่างกายหมอที่เป็นเจ้าของไข้เฮียยูกิไปพลางๆ“ใจเย็นๆ นะครับ ตอนนี้เราผ่ากระสุนออกได้สำเร็จแล้ว คนไข้เสียเลือดมากแต่โชคดีที่เป็นกรุ๊ปเลือดปกติที่ทางโรงพยาบาลเรามีสำรองเยอะ ตอนนี้ก็แค่ให้คนไข้นอนพักฟื้นอีกสักสามชั่วโมง หากไม่มีอาการติดเชื้อเราจะย้ายคนไข้ไปห้องพักฟื้นปกติอีกทีครับ” หมอคนไข้เฮียยูกิเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม แม้บนใบหน้าท่านจะดูเหนื่อยล้า“ขอบคุณมากครับหมอ ผมเข้าไปเยี่ยมได้ไหมครับ” ผมเอ่ยถามหมอด้วยความร้อนใจ ผมอยากเห็นกับตาว่าไอ้เฮียมันปลอดภัยจริงๆ“ตอนนี้ยังไม่อนุญาตให้เข้าเยี่ยมนะครับ ไว้รออีกสามชั่วโมงหลังหมอตรวจอาการอีกทีจะให้เข้าเยี่ยมครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะครับ”ผมถึงกับคอตกแต่ก็ยอมพยักหน้ารับคำหมอ และปล่อยมือออกจากร่างกายท่านเพื่อให้กลับไปทำหน้าที่ตามเดิม“เอาน่าเฮียม้า ตอนนี้ไอ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 75

    ก๊อกๆ“มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย ได้ยินฉันหรือเปล่า” อัปจนหันทางที่จะติดต่อยูกิแล้วจริงๆ ในเครื่องฉันก็มีแค่เบอร์เฮียเทียน ยูกิ และเฉินฮ่งที่เพิ่งบันทึกไว้ครั้นโทรหาพี่ชายตัวดีในยามคับขันก็ไม่มีคนรับสายเช่นกันหลังจากลองเคาะประตูห้องนอนยูกิไปพักใหญ่ๆ ปรากฏว่าทุกอย่างเงียบงัน ไม่มีใครส่งเสียงตอบกลับมาสักคน ฉุกคิดขึ้นได้ตอนที่ยูกิพาฉันมาที่ห้องนอนเขามีประตูเชื่อมที่ฉันเพิ่งรู้เมื่อไม่กี่วันก่อนอยู่ เลยเลือกใช้เส้นทางนั้นเชื่อมไปยังห้องนอนของตัวเอง เผื่อว่ายูกิจะไม่ได้ล็อกประตูห้องฉันจากทางด้านนอกเหมือนห้องของเขาแกรกๆยูกิรอบคอบเกินไปแล้ว เขาปิดทางหนีของฉันทุกทาง แม้แต่ห้องนอนฉันเขาก็ล็อกมันไว้จากทางด้านนอกปังๆ ฉันลองเคาะประตูห้องตัวเองอีกครั้ง“คุณไฉ่หงต้องการอะไรหรือเปล่าครับ” ครั้งนี้ได้ผล มีเสียงถามออกมาจากหน้าห้องฉันดังขึ้น“คือ หงส์” แต่พอจะเอ่ยถามถึงเจ้านายพวกเขาลิ้นกลับชาหนึบขึ้นมาทันที แต่ก็แค่ชั่วครู่ เพราะความเป็นห่วงมันมีมากกว่าทิฐิพวกนั้น“ฉันอยากพบคุณยูกิ” ฉันบอกความต้องการของตัวเองออกไป“คุณยูกิออกไปทำธุระยังไม่กลับ ไว้พรุ่งนี้เช้าผมจะเรียนท่านให้นะครับ”เสียงลูกน้องคนเดิมเอ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 74

    “เฮีย” ไอ้มอม้าวิ่งมาหาผมที่ตอนนี้ค่อยๆ กวาดตามองดูความผิดปกติรอบๆ พื้นที่ “พวกมันไปแล้ว ไม่มีใครบาดเจ็บก็ดีแล้ว”ผมถอนหายใจด้วยความโล่งอก ดีที่ลูกน้องผมคัดมาแต่คนที่ว่องไว มีฝีมืออยู่บ้างเลยหลบห่ากระสุนนั้นได้ทัน“เฮ้ย! เลือด” ผมถึงกับสะดุ้งเมื่อไอ้มอม้าตะโกนเหมือนใครได้รับบาดเจ็บ“ไอ้ใบไม้! ไอ้เฮียถูกยิง!!” ผมได้ยินเสียงมอม้าตะโกนเรียกน้องมันผมเนี่ยนะถูกยิง? บ้าไปแล้ว ไม่เห็นรู้สึก จะ เจ็บตรงไหนเลย“อึก เชี่ย!”เพราะคำพูดไอ้มอม้าทำให้ตอนนี้ผมรู้สึกถึงความเหนียวหนืดของๆ เหลวบางอย่างกำลังไหลออกมาแถวๆ ซี่โครงทางด้านขวาโดนยิงตอนไหนวะ? ผมว่าเมื่อกี้ผมหลบทันนะ ไอ้กระสุนนัดที่มันดังขึ้นก่อนที่ผมจะล้มโต๊ะเป็นเกราะกำบังน่ะ“ไปเอารถมาสิวะ มัวชักช้าทำซากอะไร!” เสียงใครสักคนดังขึ้นเหมือนจะอยู่ใกล้ๆ แต่มันกลับดังเหมือนอยู่ในพื้นที่ห่างไกล ไกลออกไปเรื่อยๆ‘ไฉ่หง’วูบหนึ่งผมคิดถึงใบหน้าสวยหวานของเธอ คนที่หัวใจผมร่ำร้องอยากกลับไปหาเธอให้เร็วที่สุด[End part]เพล้ง~“อ๊ะ!”อะไรกัน นี่ฉันเหม่อลอยถึงขนาดทำแก้วน้ำหลุดมือหล่นแตกเลยงั้นเหรอเมื่อกี้ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก ภายในห้องนอนของยูกิยังคงมีแ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 73

    “ก็แล้วแต่จะคิดว่ะ มึงลองพนันกันไหมล่ะ” ผมลองไซโคไอ้ดำดูเผื่อมันจะไขว่เขวไปกับผม “พนันอะไร?” มันถามกลับแทบทันควันหึ! ไอ้นี่มันกล่อมง่ายจริงๆ ถึงว่าได้เป็นแค่เด็กเดินยานรกนั่นไปวันๆ“กูพนันว่าถ้าพวกมึงจนมุม ไอ้นายใหญ่อะไรนั่นของมึงไม่ยื่นมือมาช่วยแน่ๆ”ผมใช้มือสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกง ทำท่าทางกวนส้นไอ้ดำเล่นๆ‘อีกสามก้าว พวกผมจะเข้าประชิดตัวเป้าหมาย’เสียงรายงานของมอม้าดังขึ้น “หึ!” ผมถึงกับกลั้วหัวเราะในลำคอพวกสามคนที่คุมตัวพวกใบไม้ไว้ก็แค่หมากตัวหนึ่งเหมือนกัน พวกมันคงเตรียมใจไว้แล้วว่าต้องมาทิ้งชีวิตไว้ที่นี่ ข้างหลังปล่อยโล่งไม่มีความระมัดระวังนายใหญ่ของไอ้ดำมันคงกำลังดูเชิงกลยุทธ์ของผม“มึงเลิกพูดจาวกไปวนมา เดี๋ยวจะไม่ได้ตายดี” ไอ้ดำดูอารมณ์เสียขึ้นมาอีกครั้งเมื่อผมเอาแต่ลอยหน้าลอยตา ดุนลิ้นในกระพุ้งแก้ม เล่นจ้องตากับมัน“ก็ได้! งั้นก็เข้าเรื่องเลยแล้วกัน”ผมหยักหน้าหนึ่งครั้ง พวกไอ้มอม้าก็เข้าประชิดตัวสามคนที่คุมตัวใบไม้กับลูกน้องมันได้สำเร็จ จากนั้นไม่นานคนของผมที่ซุ่มอยู่รอบๆ ประมาณสิบกว่าคนก็ออกจากที่ซ่อนยืนล้อมพวกไอ้ดำไว้โดยที่มันทำอะไรไม่ทันการ“เวรเอ๊ย!” เสียงสบถไอ้ดำกับ

  • Breakin' heart ทลายหัวใจ ผู้ชายไร้ใจ   ยูกิxไฉ่หง - 72

    [Yuuki’s part]“ไง! โผล่หางมาได้แล้วเหรอมึง”“เฮ้ย! มึงเป็นใครไอ้หัวชมพู”“ยูกิ!!”ผมไม่สนใจเสียงลูกกระจ๊อกไอ้ดำที่มันถามว่าผมเป็นใคร แต่ผมสนใจไอ้คนที่มันเรียกชื่อผมมากกว่า “ยังจำชื่อกูได้นี่” ผมยังคงใช้น้ำเสียงยียวนใส่มันแผนของผมก็ไม่มีอะไรมาก หลังจากที่ผมหลอกล่อให้พวกไอ้ดำมารวมตัวกันล้อมผมไว้ ทีมใบไม้ที่อยู่ใกล้บันไดขึ้นชั้นสองจะค่อยๆ ลอบเข้าไปช่วยตัวประกัน ซึ่งผมเดาว่าด้านบนไม่น่าจะมีลูกน้องไอ้ดำเฝ้าอยู่ เพราะดูจากโครงสร้างตึกแล้ว ทางขึ้นทางลงมีเพียงแค่ทางนี้ทางเดียวเท่านั้น“กูจำมึงได้ขึ้นใจเลยล่ะ” น้ำเสียงเคียดแค้นถูกส่งผ่านไรฟันออกมา“แค้นกูว่างั้น?” ผมยังคงยั่วโมโหไอ้ดำไปเรื่อยๆ ทำให้ลูกน้องมันอีกสี่ห้าคนลุกขึ้นมายืนข้างๆ ลูกพี่พวกมันเพื่อเตรียมพร้อมนั่นแหละดีมาก! ผมคิดในใจพวกมันไม่ระวังหลัง ไม่มีใครมองไปทางบันไดทางขึ้นชั้นสองสักคน ถือว่าเป็นโอกาสดีที่พวกใบไม้จะบุกขึ้นไปช่วยตัวประกัน“มึงลองให้กูควักลูกตามึงมาแลกกันดูมั้ยล่ะ!” มันตวาดถามผมดังลั่นมันคงคิดว่าแค่เพิ่มระดับเสียงมันจะดูน่ากลัวและผมจะสั่นไหวสิท่า‘เฮียอย่ายั่วโมโหมันมาก อย่าเฟี้ยวเกิน’เสียงมอม้าเตือนผมทางเครื่อง

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status