Mag-log inHello po.
Charlotte De Diego.Nanginig ang buong katawan ko habang mabilis akong tumatalikod mula sa lalaking 'yon sa hallway.Ang bawat paghatak ko ng hininga ay parang may kumalmot sa lalamunan ko. Hinalbot ko ang laylayan ng aking murang bestida at naglakad—halos tumakbo—sa kahabaan ng VIP corridor.Room 808... Room 808... Nasaan na ang kwartong 'yon?Sumusumpa ang mga mata ko habang binabasa ang gintong numerong nakatatak sa bawat pintuan ng mga luxury suite.Ang utak ko ay labo-labo, ang malamig na titig ni Niorr Figarlan na nabangga ko sa hallway, ang nanginginig kong kamay na humahawak sa clutch bag, at ang maliit na itim na vial na tila sumasabog sa kaba sa loob niyon.Doon. Sa dulo ng pasilyo. Suite 808.Mabilis kong inilapat ang keycard sa digital lock.Nang tumunog ang maliit na green light at mag-unlock ang pinto, agad akong pumasok at mabilis na isinarado ang pinto bago isinandal ang likod ko rito. Dito lang ako nakahinga nang malalim.Ang loob ng suite ay punong-puno ng karangyaan
W-Wag…Bago pa man tuluyang sumadsad ang katawan ko sa makapal na karpet, dalawang malalaki, matitigas, at walang-awang mga kamay ang mabilis na humablot sa magkabilang braso ko.The grip was iron-clad, unyielding, and completely devoid of gentleness.Padarag akong hinila ng mga kamay na iyon paitaas para ibalik ang balanse ko. Halos mapadaing ako sa higpit ng pagkakahawak niya. Nanginginig, pilit kong inangat ang aking paningin para humingi sana ng tawad.Pero nang magtama ang aming mga paningin, tila nag-freeze ang lahat ng dugo sa katawan ko.Tumingala ako at bumungad sa akin ang isang lalaking may mga matang mas malamig pa sa yelo.He was towering over me, dressed in a perfectly tailored obsidian suit that screamed power and ruthless authority. Wala ni isang hibla ng buhok niya ang wala sa lugar.Ngunit ang mga mata niya… God, his piercing, dark eyes.Tinitigan niya ako. Walang gulat. Walang pag-aalala.Walang kahit anong kislap ng interes o pagkamangha. He looked at me with the ab
Charlotte De Diego’s Point of ViewNakakabingi ang classical umaalingawngaw sa loob ng grand ballroom.Kahit saan ako lumingon, puro nagkikislapang mga alahas, mamahaling mga suit, at mga ngiting hindi umaabot sa mga mata ang nakikita ko.Isang grand charity gala para sa mga pinakamayayaman at makapangyarihang tao sa bansa. Mga taong hindi ko kailanman magiging namin magiging kauri ni Vanessa. No— hindi pa.Humugot ako ng malalim na hininga, pilit pinapakalma ang nanginginig kong mga kamay habang nakakuyom ito sa loob ng mumurahin kong clutch bag. Basang-basa na ng pawis ang mga palad ko.‘You need to do this, Charlotte. Basic na ito kumpara sa papel ni Vanessa sa planong ito’Her plan! Pero hindi ko magawang tutulan ang plano niya at wala akong magawa kundi sumangayon, she’s really into it.Hindi ko naman siya masisi, sinong hindi maghahangad ng isang magandang buhay?Napapikit ako nang mariin. Ang vial. Ang maliit, itim, at walang label na bote na nakatago ngayon sa loob ng bag ko.I
Niro... please...” garalgal at nauutal kong pakiusap.Hindi niya muna hinubad ang kaniyang board shorts. Sa halip, hinawakan niya ang magkabilang hita ko at ibinuka iyon nang maluwang. Marahan siyang yumukod at ipinosisyon ang kaniyang mukha tapat sa aking pagkababae.Napaigtad ang buong likod ko nang dumampi sa sensitibo kong balat ang mainit at basang dila niya.“Ughhh~!” Halos sigaw kong ungol, napakapit nang mahigpit sa bedsheets at nagusot iyon sa tindi ng kakaibang kuryenteng gumapang sa sistema ko.Ang kaniyang labi ay marahas na humalik sa aking bukana, habang ang kaniyang dila ay walang-awang gumagawa ng malalalim na hagod pataas at pababa.“Ugh, Niro~” wala sa sariling ungol ko.Mas lalo siyang nanggigil. Ipinasok niya ang dalawa niyang daliri sa loob ko kasabay ng walang-awang pagdila sa aking pagkababae.“N-Niro… ah! Shit… ughmm!” napatingala ako at napakagat-labi. Ilang saglit pa ay ramdam kong naabot ko ang kakaibang rurok ng kaligayahan. Nanigas ang binti ko habang sunod
“Don't you think...” nag-alangan siyang ituloy, namumula ang mga tainga. “Don't you think it's time he gets a baby sister? O kaya baby brother?”Nanlaki ang mga mata ko. Bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa halo-halong excitement at gulat. “Niro... are you asking me for another baby?”Ngumisi siya nang malawak, ang klase ng ngiti na nagpapatunay na nakuha niya ang gusto niya. “I'm just saying, ang laki ng mansion natin. Masyadong tahimik kapag nasa school si Niorr. At saka... gusto kong maranasan mula simula. Gusto kong makita kang magbuntis, gusto kong alagaan ka, gusto kong nasa labas ako ng delivery room habang hinihintay kitang manganak. Gusto kong bumawi sa mga panahong wala ako noong ipinagbuntis mo si Niorr.”Nangilid ang luha sa mga mata ko dahil sa sinabi niya. Ang mga alaalang iyon, ang pagbubuntis ko nang mag-isa sa loob ng malamig na selda, ay pinalitan niya ngayon ng isang matamis at punong-puno ng pag-asang pangako.Hinila ko siya sa kwelyo ng floral polo niya at siniil
Inabot niya ang laylayan ng silk nightgown ko, handa na sana itong itaas nang...Creak.Isang mahinang pagbukas ng pinto ang nagpatigil sa mundo namin.Nanigas si Niro sa ibabaw ko. Pareho kaming napalingon sa direksyon ng pinto.Doon, nakatayo ang limang taong gulang naming anak, kuskos-kuskos ang isang mata habang hawak ang paborito niyang stuffed lion sa kabilang kamay. Nakasuot siya ng dinosaur pajamas niya.“Mommy? Daddy?” inosenteng tawag ni Niorr, ang boses ay paos dahil bagong gising. “May monster po sa ilalim ng bed ko.”Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Mabilis kong itinulak si Niro at nag-aayos ng damit. Si Niro naman ay bumagsak nang patihaya sa tabi ko, nakapikit nang mariin at humihinga nang malalim. Narinig ko ang mahina at frustrated niyang pag-ungol.“Damn it,” pabulong na mura ni Niro, pinipisil ang tulay ng kaniyang ilong.Pinigilan kong matawa sa reaksyon ng asawa ko. Umupo ako sa gilid ng kama at nagbukas ng maliit na lampshade.“Come here, baby,” malambin
Habang naglalakad kami pabalik, nangyari ang hindi inaasahan.Dahil sa pagdami ng mga tao na papunta sa stage para sa grand raffle, biglang nagkagulo ang daloy ng mga naglalakad. Isang grupo ng mga naghahabulang bata ang biglang sumulpot mula sa gilid. Isa sa kanila ang malakas na nabunggo sa braso
SYLVIEA’S POINT OF VIEWHindi ko kailanman inakala na darating ang araw na ito.Nakatayo ako sa gitna ng isang napakalawak na eco-park na eksklusibong nirenta ng Figarlan Group.Ang buong paligid ay ginawang isang malaking amusement park—may mga higanteng inflatables, maliliwanag na carousel, mga f
“Wag na nating pag-usap ang tapos na Niro—”Napapikit siya nang mariin. Ang kaniyang panga ay umigting. “I was a monster. I was hurting so deeply that I wanted to drag you down to the same hell I was in. At ngayon... hinding-hindi ko na mapapatawad ang sarili ko dahil doon.”Bumuntong-hininga ako,
Sylviea’s Point of ViewHalos wala akong naging tulog.Sa bawat pagpikit ng aking mga mata, bumabalik sa akin ang boses ni Niorr bago siya tuluyang lamunin ng antok kagabi.“I hope I can have both my mommy and daddy... together.”Ang inosenteng hiling na iyon ng anak ko ay winawasak ang damdamin ko







