Prologue

Unknown Number?

Kumunot ang noo ko, mabilis na binuksan ang message.

Picture!

Picture ni Viea, nakatalikod, naglalakad papunta sa Grand Pavilion.

What are she doing her? She told me, mag-ccr siya. Is she lying to me again?

And who the hell is this unknown sender? What the fuck is happening? Pakiramdam ko ay inakyat na naman ako ng galit. Naiyukom ko ang kamao ko at mabilis na lumabas sa VIP suit.

Mabilis kong tinungo ang grand pavilion, mabibigat pero mabilis ang bawat hakbang ko. Halos patakbo.

Hanggang sa makarating na ako sa mismong pavilion, isang liko nalang. Akmang hahakbang ako paliko nang makarinig ako ng boses, “And you look stunning, Viea. Your dress fits perfectly on you, it makes me wants you again,”

Si Marcus. Ang pinakamahigpit kong kalaban sa negosyo. What is this bastard doing here?

Unti-unting nilukob ng kakaibang galit ang dibdib ko, ramdam na ramdam ko ang pag-aykat ng dugo ko. Dumadaan sa bawat ugat ng katawan ko. My eyes frowned, jaw clenched.

Ngunit nanatili lang akong nakatayo, naistatwa, tahimik na nakikinig habang iniyuyukom ang mga kamao ko hanggang sa bumaon ang mga kuko ko sa palad ko.

What the fuck is the meaning of this? Ano ang ginagawa ni Viea? Bakit? Bakit niya kausap ang lalaking ‘yan?

“Shut up, Marcus! Ito na ang gusto mo, kunin mo.” Is Marcus harassing her? She sounded so anxious.

Hindi ko mapigilan ang sarili ko, mabigat ang paghinang sumilip sa dalawang nag-uusap. Gusto kong masigurado na si Viea nga ang kausap ni Marcus at hindi siya sinasaktan nito.

Shit!

Para akong sinakluban ng langit at lupa. I felt my heart crashed, broken. Is Marcus kissing her? Anong nangyayari?

Ilang saglit pa, muling nagsalita si Marcus. “Yes baby, I want it all,”

Baby?! Kung gano’n may namamagitan sa kanila? Magkakilala talaga sila? Ano ba talaga ang nangyayari?

“You’re so good in acting, akalain mong napaniwala at napaikot mo ang isang Figarlan? See, he trusted you while you’re actually with me, silently breaking him.”

Naglamig ang buong katawan ko. Naipilig ko ang tainga ko, iniisip na baka mali lang ang nadinig ko.

But I heard it clear and loud. Acting? Is everything she did was an acting? All of those romantic night with her? All those kisses? Those hugs? It was just an acting?

Every time she is with me? Ang lahat ng iyon ay palabas? 

Para saan?

Bakit?

Pakiramdam ko ang pinaglaruan ako ng buong mundo. Katangahan? Bakit hindi ko man lang naisip? I am that careless? Masyado kong pinaniwala ang sarili ko that she was a God sent, saving me from despair but actually she is my sent by my rival?

She is with my rival, for fucking what reason?

And the funniest part? they are silently breaking me?

And she just did. Pakiramdam ko ay durog na durog ang pagkatao ko ngayon. Ang babaeng handa ko ng pag-alayan ng lahat lahat ng meron ako,lahat lahat ng pagmamahal na pwede kong ibigay, ibinigay. I did everything to fucking make her feel safe. Feel her special. 

Pero sa likod ng lahat ng iyon, she is silently laughing at me, pinagtatawanan kung gaano ako ka naging tanga. I thought it was fucking real, but she's just a slut who used her body to decieved me. 

She just decieved me.

Napatawa ako ng mapakla, yukom ang kamaong napasuntok sa mismong pader. Nagdugo sa sobrang lakas, pero hindi man lang iyong narinig at nakatinag sa dalawang tao sa unahan.

Umatras ako, kinapa ang box ng singsing sa bulsa ng suit ko, inilabas.

Tahimik ko itong tinitigan, ilang sandali ay binuksan. Muling ngumiti ng mapakla at inilabas sa ring box ang mismong singsing.

“You fucking slut, Viea,” I whispered, hinagis ang hawak kong singsing sa mismong Pavilion Garden.

"You'll pay this,"