Break Him: 1

“Did you see someone wearing a wedding gown?” tanong ng isang boses na pamilyar sa akin—isa sa mga tauhan ni Marcus na kanina pa humahabol sa akin.

Sandali muna siyang nagtapon ng tingin sa akin bago muling ibinalik ang tuon sa mga lalaki sa labas. Ibinuka niya ang kaniyang bibig at nagsalita, “There’s…”

“...There's,” ulit nito, ang boses ay seryoso at walang emosyon.

Para akong mauubusan ng hininga at nanginginig ang buong katawan ko. Nanlalambot ang tuhod ko. Mali yatang pumasok ako rito. Sasabihin niyang nandito ako.

“...nothing here but my own mess. Leave,” seryosong saad nito, walang kaemo-emosyon.

Para akong nabunutan ng malaking tinik sa lalamunan. Hindi niya sinabi.

“But, I saw her run this wa—” muling sabat ng humahabol sa akin.

“This is a fucking private property…” mababa pero parang nagbabanta ang boses niya, “Are you sure you want to question me?!”

“H-hindi po…” parang nauutal na saad ng lalaki na tila biglang natakot sa kaniya. Sino ba kasi itong napasukan ko?

Ilang sandali pa, narinig ko ang mahinang yabag ng mga paalis na lalaki. Walang nagawa ang mga ito. Habang nanatili akong nakatago, ang puso ko ay parang sasabog na sa kaba. But finally! Natapos na rin ang halos isang araw na habulan at taguan. Nakahinga ako nang maluwag at halos mapaupo sa sahig dahil sa relief na nararamdaman ko.

Hinarap ako ng lalaki matapos niyang isara ang p***o. Kalmado lang siyang nakatingin sa akin, mula ulo hanggang paa, na tila sinusuri ang bawat bahagi ng aking pagkatao.

“Now,” wika niya habang muling sumandal sa pader, “You’ll have to pay for what I did…” anito habang ang mga mata ay nakatitig sa akin.

Bayad na naman? Wala pa akong pera sa ngayon!

“B-babayaran kita… m-maraming salamat, p-pero pwede bang h-hulugan ko na lang? W-wala pa kasi akong—”

“Sinong nagsabing pera ang hihingin kong kapalit?”

Napatigil ako at napamaang. Nanlaki ang mga mata ko. Bago pa tuluyang maproseso ng isip ko ang kahulugan ng mga binitawan niyang salita, naramdaman ko na ang pagdapo ng malalaki at maiinit niyang palad sa magkabilang braso ko. Ang higpit ng hawak niya ay nagpadala ng matinding kaba sa buong sistema ko.

Lasing siya. Ang tapang ng amoy ng mamahaling alak na humahalo sa panlalaking pabango at amoy ng sigarilyo ay pumuno sa aking pang-amoy. Ang mga mata niya ay madilim, nanlilisik, at tila isa siyang sugatang halimaw na naghahanap ng mapagbabalingan ng kung anumang galit o sakit na nararamdaman niya.

Humakbang siya palapit. Awtomatiko akong napaatras, ang mga paa ko ay nanginginig hanggang sa maramdaman ko ang pagtama ng likod ng mga binti ko sa gilid ng malaking leather sofa.

“P-please… wag po—”

Hindi niya ako pinatapos. Sa isang marahas na hila, bumangga ang dibdib ko sa matigas at mainit niyang katawan, at bago pa ako makasigaw o makapanlaban ay mabilis at walang awang sinakop ng mga labi niya ang bibig ko. Hindi ito banayad na halik—isa itong mapusok, nagugutom, at nagwawalang pag-angkin na may lasa ng alak sa bawat hagod.

“M-mmmph!” Pilit ko siyang itinutulak gamit ang nanginginig kong mga kamay sa dibdib niya, pero parang matigas na pader ang binabangga ko. Sa halip na lumayo, mas lalo pa niyang idiniin ang katawan niya sa akin at sa isang mabilis na galaw ay itinulak niya ako pababa sa malambot ngunit malamig na leather ng sofa.

Mabilis siyang sumampa sa ibabaw ko, ikinukulong ako sa pagitan ng malalapad niyang balikat. “You’re going to help me forget tonight,” paos at madiin niyang bulong habang ang mainit niyang hininga ay nagpatindig sa lahat ng balahibo ko sa katawan. “And you don't have a choice.”

Bumaba ang labi niya sa leeg ko, nag-iwan ng mariing marka na nagdulot ng magkahalong sakit at kakaibang init. Umiyak ako sa takot at sa bagsik ng kaniyang pagnanasa. Tumakas ako kay Marcus para hindi maging laruan, pero heto ako ngayon sa ilalim ng isang estranghero.

“Then cry,” malalim na anas niya. “Cry while I take everything from you.”

Sa isang marahas na paghila, narinig ko ang malakas na pagkapunit ng dumi-dumi kong wedding gown. Tumambad ang hubad kong balat sa lamig ng aircon ng mansyon. Hinawakan niya ang aking mga pulso at sapilitang ipinaibabaw sa aking ulo, pinipigilan ang aking paglaban habang ang kaniyang kabilang kamay ay walang-awang gumapang sa aking katawan, pinupukaw ang isang traydor na init na unti-unting lumamon sa aking katinuan.

“P-please… wag niyo po itong gawin—”

“I will do it whether you like it or not! Because you’re mine for tonight,” mariin niyang anas.

Sa gitna ng aking mga luha at pagsisikap na makiusap, tuluyan niyang hinubad ang natitira kong proteksyon. Ang kilabot at matinding kaba ay sumakop sa akin nang maramdaman ko ang kaniyang bigat at ang nagbabagang init ng kaniyang pagkalalaki na pilit na sumusulong sa aking bukana. Isang mabilis at madiing tulak ang naramdaman ko, dahilan upang mapatili ako sa tindi ng sakit na tila pumunit sa aking buong pagkatao.

“UGGGGGGH~!” matinis kong sigaw, awtomatikong nabaon ang mga kuko ko sa kaniyang matitigas na balikat.

Napatigil siya nang maramdaman ang higpit at ang harang na kaniyang binasag. Isang malalim at paos na mura ang kumawala sa kaniyang mga labi habang nakatitig sa aking nanginginig na katawan.

“Fuck! You’re fucking virgin!”