Break Him: 1

Sylviea De Guzman’s Point Of View

“Ohhh,”

Halos lumuwa ang mata ko nang nagsimulang ipasok ni Niro ang kahabaan niya sa mismong bukana ko.

He’s drunk, kaya hindi ito dapat mangyari. Ngunit talagang taksil ang katawan ko sa isip ko, kahit anong sabi ko sa sarili ko na itulak siya hindi ko magawa.

He’s burning me inside.

“N-niro…”

“Yes, Viea, moan my name…”  Vea… he said my name?

Hindi niya ako tinawag sa pangalan ng dating asawa niya?

Sandali akong napatingin sa kan’ya, he’s looking at me seriously, habang dahang dahang umuulos., “Ohhh… Niro,” muling ungol ko. Ramdam na ramdam ko ang parang napupunit na balat sa bawat puldagang umuulos ang kalakhan niya.

“Ohhh…”

“You’re virgin?” biglang usal nito. Napapilig ako ng ulo. Napapakagat-labi habang tinittis ang kakaibang hapdi dulot ng sandata niyang nakabaon sa loob ko.

“I-I didn’t know, I-I’ll just stop…” anito, akamang huhugutin ang k*****a niya pero agad kong idiniin ang mga kuko ko sa malapad at mamasa-masa niyang likod, “Ohh… d-don’t stop…” biglang lumabas sa bibig ko. Tunog nagmamakaawa na ituloy niiya, na h’wag siyang tumigil.

Hindi na ako nag-iisip, hindi ko mapigilan ang katawan kong gustuhin siya ngayon.

Nakita ko ang banayad niyang pag-ngiti, sandaling yumukod para humalik sa noo ko, “Then, I’ll make unforgettable.” Anito.

Nagsimula siyang umulos, dahan-dahang umatras ang katawan niya kasabay ng kakaibang hapding nararamdam ko.

“Ohhhh,” muli kong tili. Agad na inabot ni Niro ang labi ko, banayad na kinagat ang ibaba nito. Muli akong napapikit habang patuloy na umuulos si Niro, unti-unting nawawala ang hapdi at sakit, napapalitan ng kakaibang sarap. Kakaibang kiliti, animo’y nakakabaliw sa pakiramdam.

Sobrang sarap. Basang basa na ang sa pagitan ng hita ko, tumatagas ang sarili kong katas habang walang humpay na bumabayo si Niro sa ibabaw ko.

Shit! “Ohhh… ang sarap,” hindi ko mapigilang kumawala sa halik niya at umungol. I feel so high, so hot!

“Ohhh… Vea,” malalim ang boses nito, parang bulong. Parang kakaibang tunog na biglang kumiliti sa tainga ko, napaakagat-labi ako ulit. Nagwawala ang mga paru-paro sa tiyan kko dahil sa boses ni Niro. I didn’t even imagine he can be this good!

Why her wife left her? He’s sweet and he’s too good!

…

Unti-unting kong iminulat ang mga mata ko, sobrang sakit ng buong katawan ko. Para akong binugbog ng isang daang tao ng nagdaang gabi.

Dahan dahan akong napaupo, napahawak sa sintido ko, “Ugh!” tili ko. Doon ko lang napansin na wala ako sa kwarto kung saan ako tumutuloy.

Nasa master’s bedroom ako? Nasa kwarto ni Niro?

Balisa kong tinignan ang sarili ko sa ilalim ng kumot.

“Ahhhhhhh!”

Agad na bulalas ko habang unt-unting bumabalik sa akin ang nangyari ng nagdaang gabi. Ang bawat haplos, ang bawat init, at ang pag-angkin ni Niro sa akin—lahat ay malinaw na bumambalik sa isip ko.

Ako, na isang runaway bride na kasalukuyuang pinapatira ng libre ni Niro sa mansion niya, tinanggap bilang katulong kapalit ng paninirahan at pagtatago ko, ay hindi nakapagpigil kagabi!

Lasing na lasing itong umuwi, siguro’y nilulong na naman ang sarili sa alak para kalimutan ang kakatapos lang nitong annulment. Inakay ko siya papunta dito sa kwarto niya, inalalayan, pero hindi ko aakalaing may mangyayari sa amin.

Napalunok ako. Patunay sa nangyari ay ang pagiging hubo’t hubad ko sa ilalim ng kumot. At sa bawat galaw ko, isang matinding hapdi sa pagitan ng aking mga hita ang nagpapaalala na totoo ang nagyari kagabi. Hindi ako nanaginip o naghahallucinate.

Shems! May nangyari sa amin ng lalaking hindi ko pa gaano kilala?

Kasabay ng pag-ungol ko sa sakit ay ang biglang pagbukas ng pinto ng banyo.

Iniluwa nito si Niro. Bagong ligo, basa pa ang buhok na bahagyang nakababa sa mukha niya.  It’s messy but he looks so hot habang ang mumunting butil ng tubig ay unti-unting umaagos pababa sa naglalakihan niyang muscles. Ang ganda ng hubog ng katawan niya, at tanging puting tuwalya lang ang nakabalot sa kanyang baywang.

Natigilan siya nang makitang gising na ako, ngunit sa halip na mailang, isang banayad na tingin ang ipinukol niya sa akin.

“You're awake,” malambot ang boses na saad niya. Lumapit siya sa closet at kumuha ng isang malaki at malambot na puting t-shirt. “Suotin mo muna ito. It's clean.”

Inabot ko ang damit nang nanginginig ang mga kamay, alam kong pulang pula ang mukha ko. Hiyang-hiya. Kundi pwede lang akong lamumin ng lupa ay nagpalamon na ako.

Pilit kong ibinalot ang sarili sa ilalim ng kumot habang isinusuot iyon. “N-Niro... I'm sorry. Lasing ka kagabi, hindi ko dapat hinayaang—”

“Shh,” pagputol niya sa akin habang lumalapit sa gilid ng kama. “I was drunk, yes. But I knew exactly what I was doing, Viea. I knew it was you.”

Sandali akong napatingin sa kan’ya. Tapos na rin siyang magbihis, nakatingin lang siya ng deretso sa akin, mga tinging ibang iba nung mga nakaraang araw. He looks so fine today na para bang hindi siya galing sa isang masakit na annulment.

Dahan-dahan akong sumubok na tumayo, ngunit agad akong napangiwi. Ang hapdi sa pagitan ng mga hita ko ay tila naglakbay sa boung katawan ko. I remembered, he’s too wild yesterday.

 Halos mawalan ako ng balanse kung hindi lang mabilis na nakalapit si Niro para alalayan ako.

“It hurts, doesn't it?” mahinang tanong niya, ang tono ng pananalita ay para bang nag-aalala.

“M-medyo...” mahina kong sagot, hiyang-hiya na hindi makatingin nang diretso sa kanya. Nahihiya parin talaga sako, ang laking perwesyo na ng naidulot ko sa kan’ya.

Biglang naglaki ang mga mata ko nang walang pasabi niyang ipinasok ang isang kamay sa ilalim ng aking tuhod at ang isa naman ay sa aking likuran. Sa isang iglap, binuhat niya ako—isang bridal carry.

“Niro! Ano ba, kaya ko namang maglakad,” protesta ko habang pulang pulang ang aking pisngi.

“No, you can't. Look at you, nanginginig ang mga binti mo,” aniya habang dahan-dahang akong itinayo at naglakat palabas ng master’s bedroom, “I won't let you walk down those stairs in that condition.”

Habang pababa kami ng hagdan, naramdaman ko ang mabilis na tibok ng kanyang puso. Why?  Why he’s so good? So caring pero nagawa parin ng dating asawa niya na iwan siya?

While me? Pilit na tumatakas sa lalaking alam kung gagawin lang akong alipin pagkatapos ng kasal.

***

ONE MONTH AGO.

Hingal na hingal na ako kakatakbo, basang basa at puro putik na ang laylayan ng wedding gown na suot ko, at sa bawat hakbang ko ay nagiging mas mabigat ito kaya mas nahihirapan akong bilisan ang aking pagtakbo.

Kanina ko pa sinusubukang takasan ang mga lalaking humahabol sa akin— ang mga tauhan ni Marcus. Hindi ko na alam kung ilang oras na lumipas simula nang buksan ko ang pinto ng bridal car at tumalon palabas bago pa man kami makarating sa simbahan. Ang tanging alam ko lang, kailangan kong lumayo. Kailangan kong takasan ang impiyernong inihanda ni Marcus Albaladejo para sa akin.

“Nasaan na siya?!” narinig ko ang sigaw ng isang lalaki mula sa malayo.

Napapikit ako nang mariin at sumandal sa isang kotseng nakapark sa gilid ng kalsada. Ang mga tauhan ni Marcus. Hindi sila titigil hangga't hindi ako nahuhuli at naibabalik sa altar. Para kay Marcus, isa akong magiging pambayad utang sa laki ng halagang kailangang bayaran ng mga magulang ko sa kan’ya.

Dapit-hapon na, mapansin kong nagdidilim ang paligid. Hindi ko alam kung saang subdivision na ang napasok ko, kung anong lugar na ba ito.

Hindi na ako nag-isip. Sa takot na baka makita ako ng mga tauhan ni Marcus na nag-iikot sa kalsada, mabilis akong sumulot sa bahagyang nakabukas na gate. Ang mga paa ko ay tila kusa nang naglalakad patungo sa malaking pinto ng mansyon. Pagpihit ko ng doorknob, nagulat ako nang hindi ito nakalock.

Agad akong pumasok at isinara ang pinto nang mabilis, halos hindi na ako makahinga sa takot. Kay pilit kong kinakalma ang sarili.

Hindi ako pwedeng mahanap ni Marcus! Ayaw kong maging laruan ng lalaking iyon.

Sandali kong nilibot ang tingin ko sa loob ng mansion. Malaki ito pero parang walang katao-tao. Sa gitna ng malawak na sala, doon ko nakita ang isang lalaki. Nakaupo siya, may hawak na baso, at bakas sa kanyang mukha ang isang matinding pagdadalamhati na tila mas malala pa sa dinaranas ko ngayon.

Agad na sumalubong ang kilay nito nang mapansin niya ako. Agad siyang tumayo, ang kanyang mga mata ay naniningkit habang sinusuri ang aking kabuuan—isang babaeng bigla nalang pumasok sa loob ng bahay niya, hinihingal, takot.

Bakas sa mukha nito ang pagtataka kaya sandali akong napalunok.

“Please, help me!” pakiusap ko. Halos mawalan na ako ng boses dahil sa tuyong lalamunan. “He's after me!”

Tinitigan lang niya ako. Hindi ko siya kilala, at alam kong mukha akong baliw sa suot ko, pero wala na akong ibang mapupuntahan.

“Sino ka? Paano ka nakapasok?” agad na tanong niya, ang boses ay mababa pero may awtoridad, bagaman bakas ang kalasingan. “Guard!”