Chapter Three

CHAPTER THREE

SUBSOB siya sa pagbabasa ng reports ng may magpop-up na message sa email niya. Nang mapagsino ang sender ay mabilis niya inopen at binasa.

Galing kay Red ang mensahe. Red ang pinangalan niya sapagkat hindi niya alam kung sino ito. Lagi kasing red color ang ginagamit nito sa pag-email sa kanya.

Bigla na lang kasi itong nagmessage sa kanya. Noong una ay mga quotes and sayings ang pinapadala nito hanggang sa nagtanong ito kung pwede ba silang maging magkaibigan kahit thru email lang. At first, hesitant siya na tanggapin ang inaalok nitong friendship. Ngunit hindi din niya napigilan ang sarili hanggang sa sagutin niya ang mga emails nito.

Kapag may pinagdadaanan siyang problema, mapapamilya o negosyo man, ay nagagawa niyang iconfide dito. Hindi naman siya nabigo sapagkat helpful talaga ang mga advises and comments nito lalo na sa negosyo. Aaminin niyang naging malaki na rin ang role nito sa buhay niya.

Bakit nga ba hindi? Bukod sa negosyo at pag-aalaga sa kapatid niya ay wala siyang matatawag na lovelife.

Natawa siya ng pagak. Mukhang sa kanyang umepekto ang sumpa niya na dapat ay kay DJ.

Inalis niya sa isipan si DJ at nag-concentrate sa pagbabasa ng email ni Red.

Halos ilang months na rin niya ito ka-email ngunit kahit kailan ay hindi ito nag-open kung magkikita ba sila. Siguro, talagang hanggang pagiging cyber friends lang talaga sila nito.

Maikli lang naman ang email nito sa kanya na nangangamusta lang. Ikinuwento din nito kung gaano ito kabusy sa work. Magtatype na sana siya ng reply dito ng makarinig siya ng mahinang pagkatok sa pinto.

"Come in."

Bumungad sa kanya si Aliza na may dala-dalang tray. Awtomatikong napangiti siya ng masilayan ang kapatid.

"I'm sure hindi ka pa nagdidinner kaya dinalan na kita ng food dito."

"Thanks, Ali. Tama ka, hindi pa nga ako nagdidinner. You know why? I'm waiting for you kasi. Alam mo namang ayaw kong kumain ng walang kasabay."

Lumapit ito sa kanya at naglalambing na kumapit sa braso niya.

"Busy kasi kami this past few weeks, Ate. Midterm na namin tapos ang dami pang case studies."

"Yeah, I know. Kaya nga hinihintay talaga kita bago ako kumain eh."

Ngumiti lang ito sa kanya at inayos na ang mga pagkain sa table.

"Dapat masanay ka nang hindi ako kasabay kumain."

"I don't think so, Ali. That will never happened."

"Ate.."

Tinignan lang niya ito at nginitian.

"You should promise me na kahit may asawa ka na, dito kayo sa bahay natin titira."

"No way! Saka matagal pa bago ako mag-asawa. Dapat ikaw muna."

Napasimangot siya sa narinig. "Okey ka lang? Wala akong lovelife."

"Paano ka naman kasi magkakaboyfriend kung alam mo lang na lugar ay apat na sulok ng office mo, isama mo na rin ang garden at itong study room. Sa tingin mo ba makakakita ng lalaki dito?"

Nilunok muna niya ang pagkain na nginunguya bago sumagot dito.

"You know naman na hindi ko pwedeng maiwan basta-basta ang salon, Aliza. We can't afford to lose it. And besides, masaya naman ako sa ginagawa ko eh."

"Hello, Ate? Anong masaya ang sinasabi mo dyan. Saka, ilang taon ka na ba ulit? Twenty four?"

"Twenty five." pagtatama niya dito.

"Oh gosh! Tignan mo nga yan! Kailan ka ba huling gumimik with your friends? Don't ever tell a lie to me, Ate. Alam kong wala kang laging time para mag-unwind. Saka isa pa, you're not getting any younger. Itatakwil kita kapag naging old maid ka."

"You think it will happen?"

"What?"

"Na magiging old maid ako? You think so?"

Narinig niya ang impit na pagtili nito. Hindi pa nakuntento at hinampas ng dalawang beses ang table niya.

"Hindi ako papayag! Sayang ang magandang lahi natin!"

Natawa na lang siya sa nakitang ekspresyon ng mukha ng kapatid niya. Halos salubong na ang dalawang kilay nito at handa na yata siyang sabunutan kapag nagkamali pa siya ng sasabihin.

"Relax, I'm just joking. Saka ayaw ko rin na maging old maid. Wala lang talaga akong time ngayon sa lovelife. Mas marami pang dapat na intindihin."

"Teka, gusto mo makipagblind date?"

"A blind date? No."

"Please?"

"No, Aliza."

"For me?"

"My answer is still a no. Ang mabuti pa, matulog ka na. Maaga pa pasok mo bukas diba? Go to sleep."

Iningusan siya nito. "Alam ko, mapapapayag din kita."

"We'll know that." nakangising sabi niya.

"I have my way para mapapayag kitang makipag-blind date."

"Ngayon palang sinasabi ko na sumuko ka na."

Tulad niya ay nginisian lang din siya nito.

"We'll see. Alam mo na ba ang big news dito sa Hermoso? Travis will throw a big party! Siguradong talk of the town na naman ang party niya lalo pa't mga big personalities ang dadalo."

"Yes. Paul already told me that. Oh well, knowing Travis hindi na ko magtataka kung gumasta man siya ng malaking halaga para lang magpaparty."

Travis Laurel is an actor. Isa ito sa mga hinahangaang artista sa bansa. Bukod kasi na talagang napakagwapo nito at malakas ang sex appeal, talagang napakagaling nito sa larangan ng pag-arte. Lagi itong tinatanghal na best actor.

Aaminin niya, sa lahat ng kasapi ng Hermoso Boys ay ito ang pinakastand out sa kanila.

"May dress ka na ba for the party? I'm sure maraming hunk dun!" excited na sambit nito.

"Kailangan pa ba ng dress?"

Sa pangalawang pagkakataon, hinampas ulit nito ang table niya.

"Of course, Ate! Kailangan mo ng dress. No, hindi lang dapat ordinaryong dress. Dapat yung elegant at sophisticated."

"Aliza.." pagbabanta niya dito.

"Gusto mo bang mapahiya sa buong madla? Na ang may-ari ng Poseur ay wala sa uso? Na manang? Bad sa business yun." pagbabanta pa nito.

Alam na alam talaga ng kapatid niya kung paano siya nito pasusunurin. Napailing na lamang siya.

"Fine."

"Yes! So, mamimili na tayo bukas okey?"

"Bukas na agad? Marami pa-"

Hindi na nito tinapos ang sasabihin niya. Hinalikan na siya nito sa pisngi.

"Maaga tayong pupunta ng mall bukas, okey?"

"Pero-"

"Good night, ate."

Wala na siyang nagawa ng mabilis na tumalilis ang kapatid niya palabas ng pinto. Napailing na lang siya. Wala talaga siyang laban pagdating sa kakulitan nito.

HINDI natuloy ang usapan nila ni Aliza na pupunta ng mall. Bigla kasing sumama ang pakiramdam nito at hindi makatayo sa kama. Gusto sana niyang isugod ito sa hospital ngunit ayaw ng kapatid niya.

Trangkaso lang daw iyon at pahinga lang ang kailangan. Pinilit pa nga siya nitong pumasok na lamang sa office niya.

"Are you sure na okey ka lang?" nag-aalalang tanong niya.

Namumutla ito at parang hinang-hina ang katawan.

"A-ayos lang ako, Ate. Huwag ka nang mag-alala. Andyan naman si Manang."

"Babalik ako dito sa lunch to check you, okey?"

Humalik siya sa noo nito bago lumabas ng kwarto. Todo bilin siya sa mga kasambahay nila na tawagan agad siya kapag may emergency at bantayan maigi si Aliza.

Papalabas na ng gate ang kotse niya ng biglang may isa pang kotse na humarurot sa daraanan niya.

Napaismid siya ng makilalang kay DJ ang kotse na iyon. Talagang napakabarumbado talaga ang lalaking iyon kahit na kailan.

"Masiraan ka sana." inis na sabi niya.

Pinagpatuloy na niya ang pagmamaneho papasok sa office. Malapit na siya sa gate ng subdivision ng mapansin niya na nasa labas ng sasakyan si DJ habang sinisipat ang flat na gulong ng sasakyan nito.

Napangisi siya. Mukhang digital na talaga ang karma sa panahon ngayon.

Pagdaan niya sa tapat nito ay binusinaan pa niya ito ng dalawang ulit. Alam niyang nakilala siya nito sapagkat hindi masyadong tinted ang sasakyan niya.

Nagtaka siya ng kinawayan siya ng guard at pinahinto.

Binaba niya ang salamin at nakangiting kinausap ito.

"May problema ba, sir?"

"Mam, baka pwede po pasuyo?"

"Ano po iyon?"

Tinuro nito sa DJ na nasa di kalayuan nila.

"Baka po pwede niyong iangkas si Sir DJ?"

Hindi agad siya nakapagsalita sa sinabinito. Tutulungan niya si DJ? At papasakayin pa niya ito sa kotse niya?

'No way!'

Nakaramdam siya ng matinding pagrerebelde. Hindi yata niya magagawang tulungan ang lalaking iyon!

"Sige na,Mam. Kawawa naman si Sir DJ, mukhang nagmamadali pa naman."

"Ah, hindi kasi-"

"May problema ba dito, Ms. Alegre?"

Naputol ang kung anuman ang sasabihin niya ng biglang lumitaw sa eksena si Mrs. Ong na presidente ng asosasyon nila sa Hermoso Avenue.

"Kasi Mam pinakikiusapan ko sana si Mam Jullie na ihatid sana si Sir DJ. Nasiraan kasi siya."

Tinignan agad siya ni Mrs. Ong. Napangiwi siya, siguradong wala na talaga siyang kawala. Ayaw man niya ay mukhang wala siyang pagpipilian kundi pasakayin ng sasakyan niya si DJ. Ayaw niyang may masabi sa kanyang masama si Mrs. Ong.

"Ihahatid ko na siya, Mrs. Ong. Don't worry."

Natutuwang tumango ito sa kanya.

"Salamat, Jullie."

Inatras na niya agad ang kotse papalapit sa kinaroroonan ni DJ. Binuksan na niya agad ang pintuan ng kotse.

"Sakay na."

Inalis nito ang suot-suot na shades at nagtatakang tinignan siya.

"Jullie?"

"Hindi. Hindi ako ito." sarkastikong sabi niya.

"This is no time for joking. Malalate na ko sa appointment ko."

"Kaya nga nandito ako ngayon para ihatid ka."

"Really?" parang hindi makapaniwalang tanong nito.

Inis na tinignan niya ito.

"What? Sasakay ka ba o hindi?"

Ilang saglit lang ay katabi na niya ito sa kotse. Pilit siya ngumiti kay Mrs. Ong ng tumapat na sila sa mga ito.

Parang walang kasabay na nagpatuloy lang siya sa pagmamaneho.

"Sa Makati ang destination ko."

Hindi siya kumibo sa sinabi nito. Nilukot niya ang ilong, kumalat na kasi sa loob ng sasakyan niya ang pabango nito. Hindi naman sa ayaw niya ng amoy, binibigyan kasi siya nun ng kakaibang pakiramdam.

"Hey, narinig mo ba ang sinabi ko? Jullie?"

"Pwede ba, Didrey? Hindi ako bingi!" naiiritang sabi na niya.

Bakit bgla yata siyang nataranta sa habang kausap ang lalaking ito?

"Hey, relax. Walang umaaway sayo, Jullie."

Binigyan niya itong ng isang nakamamatay na tingin. Ngunit parang walang epekto dito ang mga tingin niya. Kampante lang na umupo ito at nagawa pang buksan ang radio niya.

Inis na pinatay niya agad ang radio.

"Who told you na pakialamanan mo ang gamit ko?" asik niya dito.

"Eh bakit ang sungit mo? Kaya ka hindi nagkakaboyfriend eh."

"Sinong nagsabi sayo na wala akong boyfriend?"

"Oh really? Who's the lucky guy? Si Yasser?"

Nang-uuyam na tinignan lang niya ito. Naguluhan man siya kung bakit napasok sa usapan si Yasser ay hindi na siya nagkomento pa.

"You'll see.."

"Kung si Yasser man ang tinutukoy mo, Jullie. Forget it. Lahat pinapatulan nun."

Tinaasan niya lang ito ng kilay.

"Sino ka para utusan ako?"

"Binibigyan lang kita ng advice regarding kay Yasser."

"Puwes, hindi ko kailangan ng advice mo."

"Ganyan ka na ba talaga kadesperada?"

Pakiramdam niya ay parang umakyat ang lahat ng dugo niya sa mukha. Inihinto niya ang sasakyan sa tabi.

"Get out!" galit sa sigaw niya dito.

"But-"

"I said get out!"

Ilang saglit silang naglaban ng tingin hanggang sa ito narin ang sumuko. Pagkababa ni DJ ay agad niyang pinasibat ang kotse.

Mapapatay na niya talaga ang lalaking ito!