LOGINChapte Five - (Unheard Feelings)
"A-ATE, okey lang ako. Hindi niyo ko kailangang dalin sa hospital.." umiiling na sabi ni Aliza sa kanya. Nagsalubong ang kilay niya. "Anong hindi kailangan? Nakikita mo ba ang kalagayan mo ngayon? Namimilipit ka na sa sakit!" "M-masakit lang ang puson ko, ate. Please, okey lang ako." "Pero hindi-" "Sabi ng okey lang ako eh! Please, leave me alone!" Pagkasabi nun ay nagtalukbong na ito ng kumot. Nag-alala man ay wala na siyang nagawa sa kapatid. Nanghihinang napalabas na lang siya ng kwarto nito. Pero nagbilin muna siya kao Manang na bantayan maigi ang kapatid niya. Kapag hindi pa bumuti ang lagay nito ay siya na ang magtatakbo dito sa hospital sa ayaw at sa gusto nito. Mahalaga sa kanya ang kapatid niya. Ito lang ang nag-iisang dahilan kaya nabubuhay siya sa mundo. "Pakibantayan na lang siya ng maigi, Manang. Huwag niyo po iiwan si Ali." walang ganang sabi niya. Dumeretso siya sa study room niya. Pagkaupo ay binuksan niya ang drawer at kinuha ang isang lumang music box. Iniikot niya ang pihitan nun kasabay ng pag-ikot ng pigurin na princess. She sighed in frustration. Ang musika na nililikha ng music box niya ang tanging bagay na nagpapakalma sa kanya. Tinatanggal din nito ang lungkot na nararamdaman niya. Sinubsob niya ang mukha sa lamesa. Matagal-tagal na rin palang hindi niya napapatugtog iyon. Masyado kasi siyang busy sa pagpapatakbo ng business nila. Iniangat niya ang mukha at pinagkatitigan ang pigurin na umiikot. Hinaplos niya ito. Bigay sa kanya iyon ni DJ noong panahon nililigawan siya nito. Tandang-tanda pa niya ang sinabi nito na kapag nalulungkot siya, patugtugin lang niya ang music box. Tatanggalin daw nito ang lahat ng nararamdaman niyang sakit. Ilang taon na rin niyang pinapakinggan ito pero nandun pa din ang sakit sa puso niya. Masakit pa din tanggapin na hanggang ngayon, nasasaktan pa siya kay DJ. Oo nga, napakabata pa nila ni DJ noon at may pagka-immature pa nung maging sila. Pero sigurado siyang ito lang ang lalaking mamahalin niya. Isa ito sa malaking dahilan kung bakit hanggang ngayon, hindi niya magawang magmahal ng iba. She's trap with her past. Nasasaktan siya kapag nakikita niya itong may kasamang iba. And at the same time, nagagalit siya sa sarili niya. She hate that feeling. Pero wala siyang magawa. NAKATITIG pa din siya sa cellphone niya kahit ilang minuto na silang tapos mag-usap ni Jullie. Marami siyang gustong sabihin dito at ipaliwanag. Pero pakiramdam niya, masyado ng napakatagal ang panahong pinalagpas niya. Hindi totoong wala na siyang pakialam dito. Kahit na hindi sila nag-uusap, sinisiguro niyang okey palagi ang kalagayan nito. Sa buhay niya, marami siyang pinagsisisihan. Isa na dun ay ang nagawa niyang panloloko kay Jullie noon. Nakita niya kung paano ito nasaktan at umiyak nang dahil lang sa kanya. Kaya nga galit na galit siya sa sarili niya. Mahal niya ito pero nagawa niyang magloko. Ayaw na niyang makitang nasasaktan ito ng dahil sa kanya. Kaya nga nagdecide siyang huwag na itong lapitan. Alam niya kasing masasaktan lang niya si Jullie. At iyon ang pinakahuling bagay na gusto niyang gawin. HALOS buong araw din niyang binantayan ang kapatid niya at laking pasasalamat niya nang bumaba na ang lagnat nito ng bandang hapon. Makakahinga na rin siya ng maluwang. Malambing na hinamplos niya ang mukha nito. Lagi niyang naaalala ang Mama nila kapag nakikita niya si Ali. Bakit hindi? Eh magkamukhang-magkamukha ang mga ito. Parang pinagbiyak na bunga. Bigla niyang namiss ang Mama niya. Lagi din niyang iniisip ang mga tawa at halakhak nito. Ang pag-aalaga nito sa kanila ni Aly. Nangako siya sa puntod ng mga magulang niya na hindi niya ito pababayaan kahit na anong mangyari. Maya-maya ay biglang tumunog ang cellphne ni Aly na nakapatong sa bedside table nito. Dahil nga sa mahimbing ang tulog ng kapatid niya hindi man lang ito nagising sa pagtawag. Agad niyang dinampot ang cellphone at tinagnan kung sino ang caller. Unregistered number. Walang pag-aalinlangang sinagot niya iyon. "Ali.." Napakunot-noo siya ng mapagtantong lalaki ang caller ng kapatid niya. "Who's this?" Ilang sandali muna bago ito nakasagot sa kanya. "S-si Ali po?" "May sakit siya. Classmate ka ba niya?" "Uhm, yes. I'm her classmate. Pakikamusta na lang po sa kanya." "Okey, I'll telk her that. May kailangan ka pa ba?" "Hmm, wala na po. Bye po." Pagkatapos nilang mag-usap ay napaisip siya. Iyon kaya ang boyfriend ng kapatid niya?The evening sky was painted in shades of pink and gold, reflecting off the city streets like a living painting. Ali walked beside Vaughn, their hands intertwined, each step in perfect rhythm. The simple act of holding hands had become her anchor, a reminder that despite the worries and the shadows that lingered over her health, she was not alone. They had decided on a quiet evening, just the two of them, away from the noise and the judgments of the world. Vaughn had insisted they try a new little café tucked in a corner of the city, a place with soft lighting, cozy couches, and desserts that seemed almost too beautiful to eat. Ali couldn’t stop smiling, partly because of the sweetness of the place, and partly because of the warmth of Vaughn’s presence. “You know,” Vaughn said, breaking the comfortable silence, “I was thinking… we don’t say it enough. How much we mean to each other.” Ali glanced at him, heart fluttering. “We… don’t?” He chuckled softly, his thumb brushing over the
Ali woke up to the faint morning light filtering through the curtains. For a moment, she allowed herself to just breathe, listening to the quiet hum of the city outside. Vaughn was still asleep beside her, his steady breathing a comfort she had never realized she needed so much. She looked at him, at the peaceful expression on his face, and a smile tugged at her lips despite the ache in her chest. He had no idea how fragile she sometimes felt, how much fear and pain she carried hidden beneath her laughter and sweet words. And yet, here he was, loving her so completely, so fiercely, without conditions. Ali gently slid out of bed, careful not to wake him. She wanted to get some fresh air, to clear her mind before the day began. The sun warmed her skin as she stepped onto the balcony, the early morning breeze carrying a hint of flowers and city life. Her thoughts drifted to Ate Jullie again. She still worried about her sister. The quiet tension, the occasional distant gaze—it all tol
Ali sat quietly on the sofa at home, her fingers absently tracing the rim of her mug. The warmth of the tea did little to calm the whirlwind of thoughts in her mind. She couldn’t shake the feeling that something was wrong with Ate Jullie. The usually cheerful and protective elder sister had been unusually silent these past few days, a shadow of her normal self. Ali knew her well enough to see it—the subtle tension in her shoulders, the distant look in her eyes, the way she forced a smile that didn’t reach her heart. She sighed. “What’s going on with her?” she whispered to herself. Vaughn, sitting beside her on the couch, noticed the concern in her eyes. He leaned closer, his hand brushing hers. “Hey… what’s wrong, Ali? You’ve been quiet all night.” Ali shook her head, trying to dismiss the worry. “It’s nothing… I just remembered something.” She didn’t want to tell him just yet; she needed to sort through her feelings first. Vaughn’s gaze softened. “You know you can tell me anythi
Finale "CHOCOLATE OR COOKIES AND CREAM?"tanong ni Vaughn sa kanya. "I want strawberry."sa halip ay sabi niya. Pumunta sila sa isang ice cream store pagkatapos nilang manood ng sine. Kahit na isang simpleng date lang ang nangyari sa kanila, masaya pa din siya sapagkat magkasama sila ni Vaughn. Walang minuto na hindi siya ngumingiti kapag kasama niya ito. Lalo pa't hindi talaga nito binibitawan ang kamay niya. "Ahh. Chocolate flavor." Kunot-noong tinapunan niya ito ng tingin. "No. I said strawberry ang gusto ko." "Baby, hindi ka ba nagsasawa sa flavor na yan? You should try different flavors naman,"suhestyon pa nito. Napalabi siya."But I want strawberry eh." He smirked at her. "Sure, why not? Ibibili kitang strawberry ice cream but in one condition." Binigyan niya ito ng isang nagdududang tingin. Sinasabi na nga ba niya't may pakulo na naman ang isang isang ito. "At ano naman iyon, aber?" Lalong lumapad ang pagkakangisi nito sa kanya. Itinaas nito ang kamay nila na magkaha
Chapter 21 - A date to remember(1)“GOOD MORNING, MANANG!”Masayang bati niya pagkabukas ng gate sa kanya ng isa sa mga katulong nina Aliza.“Magandang umaga din po, Sir Vaughn.” sagot sa kanya nito.Excited siya ngayong araw sapagkat special day nila iyon ni Aliza. It was their monthsary. At nakagawian na rin nilang gawing espesyal ang bawal monthsary nila. They will always make sure na maraming masasayang alaala ang araw na iyon.“Si Ali po?”“Naku, nasa kwarto po niya. Siguro nagpapaganda pa.” natatawang sagot sa kanya nito.He smiled at the thought. Hindi na nito kailangan magpaganda para sa kanya. Dahil anuman ang ayos ni Ali ay napakaganda parin nito sa paningin niya. Siguro ganoon talaga ang nagmamahal, lahat ng mga bagay na may kaugnayan ditto ay maganda sa paningin mo.“Hey, Vaughn. An gaga mo yata ha?”narinig niyang bungad sa kanya agad ni Ate Jullie pagapasok niya sa loob ng bahay. Humalik muna siya sa pisngi nito bago sumagot.“Good morning, Ate Jullie.” masayang bati niy
CHAPTER 20 HALOS isubsob na niya ang mukha sa likod ni Didrey. Sa sobrang bilis kasi ng pagpapatakbo nito ay parang hinahabol na nila si Kamatayan. Gustuhin man niyang ipahinto ang motor dito ngunit hindi niya magawa. Natatakot kasi siyang baka mahulog siya sa motor sa kaunting kilos kaya mahigpit dhn ang pagkakahawak niya sa beywang nito. Nanggigigil man siya sa lalaking ito ngunit pilit niya pinipigilian ang sarili. Pero once na huminto ito sa pagpapatakbo ay humanda ito sa kanya! Talagang masusubukan nito ang galit niya. Ilang minuto din silang tumatakbo nang walamjg kaabog-abog na inihinto nito ang motor. Ilang segundo din niyang hinamig ang sarili. Nang makahuma ay inis na bumaba siya ng motor at timanggal ang suot na helmet. "It's not, Jullie." "Anong hindi? This is kidnapping! At pwede kitang kasuhan dahil dyan!" "I just wanted to talk to you.." Nanlaki ang mga mata niya sa narinig mula dito. "Talk to me? Shit, Didrey! Halos parang mamamatay na ko dyan sa bilis ng pagp







