Se connecter-Daniel-Kinarga niya ang asawa niya palabas ng bahay, at halos mawalan na rin ng lakas ang kanyang boses sa sobrang pag-aalala sa kanyang asawa.I immediately followed them. At nakita kong sinalubong sila ng kanilang driver.“Dalhin natin sa ospital ang asawa ko!” malakas na utos ni Mr. Santillan sa kanya. “Bilisan mo!”Agad na binuksan ng driver ang pinto, at nang makasakay sila, susunod na sana ako nang biglang mag-ring ang cellphone ko.“Sir!” Boses iyon ng isang pulis. “Sir, nakatakas po si Miss Hernandez! Pero sinusundan po namin ang sinasakyan niya ngayon!”“Where are you?” mabilis kong tanong.Agad niyang sinabi ang lokasyon nila at wala akong sinayang na oras. Sumakay ako sa kotse ko at pinaandar iyon nang mabilis.Kung nakatakas si Ada, hindi ko hahayaang mawala siya. Mabubulok siya sa bilangguan sa lahat ng kasalanang ginawa niya!Pagdating ko sa lugar na ibinigay ng pulis, agad kong nakita ang isang kotseng pamilyar sa akin. Kotse ni mommy. Mukhang ito ang ibinigay niyang
-Daniel-Dumating ako sa bahay ng mga magulang ni Ella at agad kong napansin ang tensiyon sa paligid.Pagkabukas pa lamang ng pinto, nakita ko na si Mrs. Santillan na umiiyak nang malakas. Namumula ang kanyang mga mata at bakas sa mukha niya ang matinding galit at sakit.Nang makita niya ako, bigla siyang tumayo at walang anumang babala ay mabilis na lumapit sa akin at biglang umalingawngaw ang malakas na sampal niya sa mukha ko.Hindi ako gumalaw. Hinayaan ko lang siyang ilabas ang galit niya.“You promised us!” Nanginginig ang boses niya habang nakatingin sa akin. “Ang sabi mo, bibigyan mo kami ng isang araw para makasama ang anak namin! Pero bakit mo pinaaresto agad si Ella?!”Tahimik lang akong nakatingin sa kanya. Sa reaksyon niya, malinaw na hindi pa nila narereceive ang recording na ipinadala ko kanina.Huminga ako nang malalim bago ko inilabas ang aking cellphone. “May sinend ako sa inyo.” Kalmado ang boses ko habang nakapamulsa ang isa kong kamay. “Pakinggan ninyo muna bago n
-Ava-Pagbukas ko nito, bumungad sa akin sina Mr. at Mrs. Harrison kasama si Chantal.“Ava, congratulations!” Agad akong niyakap ni Chantal at saka ako inabutan ng isang malaking bouquet ng bulaklak.“Ang sabi ni James, buntis ka raw? Oh my God! Magkakaroon na ako ng pamangkin na kasing-kikay ko!”“Paano kung lalaki ang maging anak namin ni Daniel?”Nag-isip siya sa sandali. “Then we’ll teach him to be kikay.”Napailing na lang ako. Patawa talaga itong si Chantal. Sa tingin ba niya’y papayag ang kuya niya na gawing kikay ang junior niya?Pinapasok ko sila sa loob ng kwarto at pinaupo sa sofa.“Congratulations, iha,” sumunod na bumati sa akin ni Mr. Harrison. Ngumiti siya habang nakatingin sa tiyan ko. “Siya ang magiging unang apo ng mga Harrison. At siya rin ang unang magiging tagapagmana ng ating pamilya.”Agad niyang sinundan iyon ng biro.“At sana lalaki ito para hindi maging kikay kagaya ng tita niya.”“Daddy!” Kunwari'y nagtatampo si Chantal, ngunit halatang-halata sa mga mata niy
-Ava-“Ava, you’re awake…”Agad akong nilapitan ni Daniel nang makita niyang dumilat na ako. Bakas sa mukha niya ang pag-aalala, pero may kakaibang saya ring kumikislap sa mga mata niya.Ngunit sa halip na tanungin siya tungkol sa sinabi ni James tungkol sa ipinagbubuntis ko, ang unang bagay na pumasok sa isip ko ay ang cellphone ko.“Daniel, where’s my phone?” Mabilis akong bumangon mula sa pagkakahiga, pero nakaramdama ulit ako ng pagkahilo. Napahawak ako sa gilid ng kama at saka muling nahiga. “Ava, careful!” Agad akong inalalayan ni Daniel sa balikat.“Daniel, ang phone ko. I really need it right now.” ulit ko, at hindi alintana ang pagkahilo ko. Panay ang tingin ko sa paligid, hinahanap ang phone na alam kong hawak nabitawan ko bago ako mawalan ng malay.“Why?” nagtatakang tanong niya. “Ava, we have to celebrate. You’re pregnant! We’re going to have a baby.”Hinalikan niya ako sa mga labi at mahigpit na niyakap.Ramdam ko ang saya sa kanyang boses at sa paraan ng pagyakap niya s
-Ava-Tumango lamang si Mrs. Harrison sa kanya.Mabilis siyang umalis at sinundan ko siya ng tingin. At ilang segundo lamang ang lumipas bago ako tumayo. “I’ll be right back.”Hindi ko na hinintay ang sagot nila. Sinundan ko si Ada at nakita kong pumasok siya sa guest room na malapit sa library.Napansin kong mabilis niyang isinara ang pinto at ni-lock ito.Kumunot ang noo ko. Bakit niya kailangang i-lock ang pinto? May tinatago ba siya sa amin?Agad kong nilapitan si Manang Huling na nagpupunas ng balustre ng hagdan.“Manang, pwede ko bang makuha ang susi ng guest room?”“Sige po, Ma’am Ava?” Hindi na siya nagtanong pa at agad na ibinigay sa akin ang bungkos ng mga susi na nasa bulsa lang ng suot niyang apron.Kinuha ko ito sa kanya at saka bumalik sa guest room. Hinanap ko muna ang susi dito bago ko binuksan ko ang pinto nang tahimik.Maingat akong pumasok at nakita kong wala si Ada sa loob ng kwarto. Nang marinig ko ang mahinang tunog ng tubig mula sa banyo, dahan-dahan akong lumap
-Ava-“Wala kang karapatang gayahin si Ella!” Umalingawngaw ang galit na sigaw ni Daniel sa buong dining room.Dinuro niya si Ada, at sa tindi ng galit na nakikita ko sa kanyang mukha, akala ko ay susugod na siya rito anumang oras.Agad namang napayuko ang mag-asawang Santillan. Hindi ko alam kung paano nila natanggap nang ganoon na lamang na si Ada ay si Ella.Dahil kahit iisa ang mukha nila, hindi naman talaga ito ang anak nila. Ginaya lamang niya ang mukha ni Ella. At kahit nasa katawan niya ang puso ni Ella, hindi nito binabago ang katotohanang magkaibang tao sila.Hinawakan ko ang kamay ni Daniel at mahigpit itong pinisil upang pigilan siya.“Daniel, anak.” Agad namagitan si Mr. Harrison. “Maupo ka muna. Pag-usapan natin ito nang maayos.”Huminga nang malalim si Daniel bago tuluyang umupo. Umupo rin ako sa tabi niya.Sa kabilang panig naman ay nakaupo sina Mr. at Mrs. Harrison, habang ang tatlong bisita ay naupo sa tabi nila.Mabigat ang katahimikang bumalot sa buong living room.
-Ava-“Hoy, Ava! May hindi ka ba sinasabi sa akin, ha?” tanong ni Ingrid habang sinusubuan ko ng pagkain ang inay. Hindi na kami nakapag-usap kanina ni Ingrid pagkatapos naming iwanan sina Daniel sa labas ng ward dahil inasikaso ko na ang nanay ko. Tapos ipinatawag pa ako ng doktor at sinabi sa aki
-Ava-Pagkatapos kong pakainin ng almusal ang inay na dala ng isang nurse, lumabas muna ako saglit para tawagan si Ada. Kailangan kong siguraduhin na makakapunta siya bukas para tuparin ang usapan namin na idodonate niya ang isang kidney niya sa inay.Pumuwesto ako sa harap ng hospital kung saan pr
-Ava-Sakay ng magarang kotse, bumaba sila sa tapat ng kubo namin. Si Ada, nakasuot ng designer clothes. Mamahalin ang bag at may mga lahas na nangingintab sa kanyang katawan. May suot siyang itim na salamin sa mga mata, at hindi ko na siya halos makilala dahil sa kapal ng make-up sa kanyang mukha.
-Ava-“Masarap ba ang asawa ko?” iyon ang mga katagang bumungad sa akin pagkatapos ng isang malutong na sampal na dumapo sa mukha ko paglabas ko ng silid kung saan kakatapos ko lang makipagniig sa asawa ng kakambal kong si Ada.Napatulak ang dila ko sa loob ng aking pisngi kasabay ng isang makahulu







