LOGIN-Ava-
“What? Surprised by your own m0ans?” nakangising tanong ni Daniel.
Sandali kong tinitigan ang kanyang mukha. Napakaguwapo niya pala sa malapitan. Kulay brown na mga mata na parang nangungusap, makapal na mga kilay, matangos na ilong, at mamula-mulang mga labi. Kaya pala humaling na humaling sa kanya si Ada. Para siyang artista na lumabas mula sa telebisyon.
Hindi ko rin napigilan ang bahagyang pagkisl0t ng aking puso habang nakikipagtitigan sa mga mata ng asawa ng kakambal ko. Para akong hinihipnotismo ng mga ito, at unti-unti ay lumalapit ang mukha ko sa kanya.
Pero naramdaman ko ang pagkurot niya sa mga ut0ng ko kaya napahinto ako, at bago pa ako makapagprotesta, yumuko siya at din!laan ang isa kong korona.
“Oohh…” isa na namang ung0l ang kumawala sa bibig ko. Ngayon lang ako nakaranas nito kaya bagong-bago sa akin ang pakiramdam. Aaminin kong masarap pala. Pero hindi ko kailanman pinangarap na ang bayaw ko ang unang magpaparanas sa akin nito.
Nang sips!pin ni Daniel ang ut0ng ko, napahawak ako sa kanyang buhok at sinabunutan ito. Para siyang sanggol na dumeded3 at umaamot ng gatas mula sa kanyang ina sa paraan ng kanyang pagsips!p, at sa ginagawa niyang ito ay nakaramdam ako ng hindi maipaliwanag na sensasyon kasabay ng pamamasa ng aking sentro sa pagitan ng aking mga hita.
Pagkatapos sa kaliwa, ang kanang rur0k ko naman ngayon ang sinasamba ni Daniel habang ang iniwanan niya korona ay pinalitan niya ng kanyang daliri at nilaro-laro ito at kinurot-kurot.
“Daniel…” hindi ko alam kung anong naisip ko at bigla ko na lamang hinila ang kanyang buhok at mas lalo pang idinutd0t ang bibig niya sa aking dibd!b.
Narinig ko naman ang mahina niyang pagtawa dahil sa ginawa ko. Nanlaki ang aking mga mata at agad siyang itinulak palayo sa akin.
Mas lalong lumakas ang pagtawa ni Daniel. “Nahihiya ka pa rin ba sa akin? Ada, we’re now married.” at kinuha niya ang kamay. “Come on. Let’s take a shower first.”
Hinila niya ako papunta sa shower stall, at mula dito ay binuksan niya ang gripo. Bumvlwak ang malamig na tubig at napasigaw ako sa pagkagulat. Agad akong niyakap ni Daniel.
“I told you to relax. Bakit ba napakanerbiyosa mo ngayon, ha?” natatawang saad niya. Kinuha niya ang mga kamay ko at ipinatong ang mga ito sa dibd!b niya. “Please undress me, baby. I want to feel your hands on me.”
Napakagat-labi ako sa tinuran niya. Diyos ko, Lord! Ano bang mga pinapagawa sa akin ng lalaking ito? Pumayag na nga ako na hawak-hawakan niya ang katawan ko, pati ba naman ang paghuhvbad sa kanya, gusto niyang ako pa ang gumawa. Tamad siguro 'to. Lahat gustong iasa sa asawa. Lahat gustong ipagawa.
Huminga muna ako ng malalim, at sa nanginginig na mga kamay, sinimulan kong alisin ang kanyang necktie. Inagaw niya ito mula sa kamay ko at saka inihagis sa ibabaw ng aking bra sa sahig.
Isinunod kong tanggalin ang mga butones ng kanyang dress shirt, at nang tumambad sa akin ang kanyang malapad na dibd!b, napalunok akong muli. Bakit ba ganito ang nararamdaman ko sa lalaking ito?
Sa probinsiya nga namin, kapag mainit ang panahon, halos lahat ng lalaki doon ay walang suot na damit pangtaas. Wala naman akong nararamdaman na kagaya ng ganito. Nakikita ko rin ang mga guwapong artista sa tv na topless, at wala lang ito sa akin.
Pero itong si Daniel…
“Feel me, baby…” hinawakan niya ang kamay ko at inilapat sa kanyang matigas na dibd!b, pababa sa kanyang six-pack abs.
Sa sobrang pagka-curious ko, pinindot ko ang isa niyang pandesal at bigla na naman siyang natawa. Lumabas ang kanyang mapuputi at pantay-pantay na mga ngipin, at bahagyang naningkit ang kanyang mga mata sa sobrang tuwa.
At mas lalo pang lumalim ang paghangang nararamdaman ko sa kanya dahil napakaguwapo niya talaga.
Bigla akong natulala. Paghanga? Ano ‘to? May gusto ako sa bayaw ko?
Hindi pwede! Hindi pwede!
Tumalikod na ako kay Daniel, at sinalubong ako ng maligamgam na tubig mula sa shower. Napasinghap ako nang ang tubig tumama sa aking mukha. Naramdaman ko naman ang pagyakap ni Daniel sa akin mula sa likod ko, at nagsimula siyang hal!kan ang aking balikat.
Sa tuwing dumadampi ang kanyang maiinit na mga labi sa balat ko, napapaisip ako kung tama ba itong ginagawa ko. Tama bang ibigay ko ang aking puri sa aking bayaw kapalit ng buhay ng nanay ko.
At palagi ding may nakalaang sagot ang kabilang bahagi ng aking utak. Oo. Walang kuwenta ang iyong puri kung wala na ang nanay mo na siyang tanging nagmamahal sayo. Ang nag-iisang pamilya mo na hindi ka iniwan at pinabayaan.
Sa pagpihit ko paharap kay Daniel, narealize kong wala na siyang suot na kahit ano, at naramdaman ko na ang kanyang kat!gasan na tumatama sa aking tiyan. Binalewala ko na lang ito at sumabay sa kanyang ginagawa.
Inabot niya ang isang bote ng shampoo mula sa lagayan at naglagay nito sa palad niya. “Let me wash your hair, baby.” nakangiting sambit niya bago niya kinuskos ang anit ko ng amoy strawberry na shampoo.
Napapikit ako nang maramdaman ang mga daliri niyang minamasahe ang anit ko. Ganito ba niya alagaan si Ada? Ganito ba kaswerte ang kakambal ko sa asawa niya?
Pero si Daniel, napakamalas niya kay Ada dahil sa ginagawa niyang ito. Nagagawa niyang paglihiman ang kanyang asawa. Para saan? Anong dahilan? Dahil hindi na siya virgin?
Kung talagang mahal siya ni Daniel, tatanggapin siya nito kahit may ibang lalake nang nakauna sa kanya. Hindi dapat maging sukatan ng pagmamahal ang nakaraan ng isang tao.
Kung talagang mahal siya ng asawa niya, tatanggapin siya ng buong-buo. Dahil ang tunay na pagmamahal ay hindi naghahanap ng perpektong tao.
Ibinabad muna ni Daniel ang shampoo sa buhok ko. Kinuha niya naman ang loofa at nagbuhos ng liquid soap dito bago niya sinimulang kuskusin ang mga balikat ko, leeg, at pababa sa aking mga dibd!b.
Nagtagal ang kamay niya dito hanggang sa gumapang ito pababa sa aking tiyan. Lumuhod siya sa harap ko, at saglit siyang tumigil para ibaba ang panty ko. Ng dahan-dahan.
Dahan-dahan na halos magpawala ng hininga ko dahil alam kong nakatitig siya doon. Sa aking hiyas na hindi na natatakpan ng kahit na ano. Ramdam ko ang pamumula ng aking mukha, at hindi ko maiwasang tumingin sa kanya pababa.
Nang makita kong nakatitig pa rin siya dito, tinawag ko siya. “Daniel…”
-Ava-Unti-unting nawala ang pag-aalala sa kanyang mukha at bigla itong lumiwanag at saka malawak na ngumiti sa akin. “Kilala mo din ako?”“Ikaw si Frederick na palaging nagpapadala ng pera sa inay.” mahina kong turan. Noong ayaw magbigay ng sustento ng tatay ko, nagugulat na lang ako dahil may dumadating na pera sa amin at galing daw ito kay Frederick Samonte sabi ng inay.Pero ni kusing ay wala kaming ginalaw dito dahil mahigpit na bilin sa akin ng inay na hindi daw namin iyon pera at wala kaming karapatan na galawin ito.At ngayon nga ay nakilala ko na sa wakas ang taong nagpapadala nito.“I’m sorry…” mahinang sambit niya bago pinahid ang kanyang mga luha. “Ngayon lang ako nakadalaw sa kanya. Hindi ko alam na may sakit pala siya.”Tahimik ko siyang pinagmasdan. Kulay gray na ang lahat ng kanyang buhok at nakasuot siya ng polo shirt na checkered. Hindi ko alam kung anong nangyari sa paa niya, pero may hawak siyang tungkod at mukhang hindi siya makakapaglakad kung wala nito.“Sir Fre
-Ava-“Oh my God! Ano ‘yang suot mo?” nakangiwing bulalas niya. “Daddy! Tignan mo ‘yung suot ng anak mo! Baka makita siya ng mga tao, sabihin nilang pinapahirapan natin siya dito sa bahay! At saka nakakatakot! Mukha siyang mangkukulam!”Napalingon naman sa akin si Kardo, at nang makita ang itsura ko, biglang nagsalubong ang makakapal niyang mga kilay. “Ano ba ‘yang suot mo? Lahat ng mga pinaglumaang damit ng kapatid mo ibinigay niya lahat sa’yo. Bakit hindi isa sa mga iyon ang isuot mo?”Bumaba ang mga mata ko sa suot ko, bago napataas ang isang kilay ko nang muling tignan ang tatay ko. “Anong problema niyo sa suot ko? Presentable naman siya at walang mga butas. At dito ako kumportable.”Pati ba naman damit na suot ko gusto pa rin nilang pakialaman?Pinaikutan ako ng mga mata ni Ada bago siya humalukipkip at pinandilatan ako ng mga mata. “Kailangan bang magkaroon muna ang mga ito ng butas para itapon? Alam mo bang isang beses ko lang isinusuot ang mga damit ko? Pagkatapos nito ay ipin
-Ava-At ako naman ang pinamulahan ng mukha kaya natawa siya ng malakas nang hampasin ko siya sa braso. “Magtigil ka nga, Marcus! Kaibigan lang ang tingin ko sa’yo!”“Ouch!” kunwari ay nasasaktang napahawak siya sa kanyang dibdib, bago kami nagtawanan ng malakas.Nagising ako dahil sa malalakas na boses na nagmumula sa ibaba. Tinatamad akong nag-inat bago dahan-dahang bumangon sa kama at sumilip sa labas ng kuwarto ko.Ilang araw na rin mula nang magsimula akong pumasok sa eskwelahan, at sa buong linggong iyon, ni minsan ay hindi ko nakita si Daniel.Sabi ni Marcus, nasa abroad daw ito para sa isang business trip. Hindi ko tuloy alam kung dapat ba akong magtampo.Pero bakit naman ako magtatampo? Wala naman kaming relasyon. Pero sinabi lang naman niya na gusto niya akong mapangasawa.Napabuntong-hininga ako ng malalim.Umasa ba ako? Siguro. Kahit papaano, oo.Akala ko pa naman seryoso siya, mukhang hindi pala. Dahil dito, hindi ko maiwasang isipin na baka pinaglalaruan lang niya ang da
-Ava-Napangiti siya at bahagyang umiling. “Nope. Lumipat si James sa America noong high school, kaya tatlo lang kaming nag-aral dito. Tapos kami lang ni Daniel ang magkaklase because, you know... Yael took up Law tapos Business ad naman kami ni Daniel.”Tumango ako bilang tugon.Habang naglalakad sa hallway, hindi ko maiwasang maging malikot ang mga mata ko.Halos lahat ng estudyanteng madaanan namin ay napapatingin sa akin. May ilan na pabulong na nag-uusap, may mga nagtataka, at mayroon ding palihim na tumitingin na para bang kinukumpirma kung ako nga ba ang taong nakita nila sa balita, o ako si Ada.Nagkunwari na lang akong hindi ko iyon napapansin. Ayokong hayaang maapektuhan ako ng mga tingin nila.“Come on,” sabi ni Marcus nang huminto kami sa harap ng cafeteria. “Hindi pa tayo kumakain. Gusto kong matikman mo ang favorite naming kainin dito.” Itinulak niya ang pinto, at sabay kaming pumasok sa loob. At dahil puno ng estudyante ang cafeteria, halos lahat ay napatingin na naman
-Ava-Ayoko nang marinig pa ang mga sinasabi niya. Masyado akong nadismaya sa desisyon niya.“Ava…” umiiyak na sambit ni Ingrid sa pangalan ko, pero hindi na ako sumagot pa. “Ava, please. Makinig ka naman sa akin. Sana mainitindihan mo ang desisyon ko.”Tahimik lang akong humihikbi habang takip-takip ng kamay ko ang bibig ko.“Ava,” nang marinig ko ang boses ni Yael, huminga muna ako ng malalim at pilit na pinakalma ang sarili ko bago ako muling nagsalita.“Yael, pumayag ka na hindi magdemanda si Ingrid?” tanong ko sa kanya, at sinigurado kong may himig ng galit ang tono ng boses ko. “Bakit wala kang binabanggit sa akin?”“She just told me this morning,” sagot naman niya. “And I have no choice but to follow what she wants. Inaaway niya ako, Ava. Ayokong magkagalit kami ni Ingrid and you know the reason why.”Oo naman. Alam kong mahal na niya ang kaibigan ko, kaya kahit labag sa kalooban niya ay mas pinili niyang sundin ang gusto nito. “So, hindi na talaga kayo magsasampa ng kaso?” gu
-Ava-“Huwag kang mag-alala, anak. Hindi mangyayari iyang mga sinasabi mo. Kailangan pa natin siya kaya hindi ko siya pwedeng paalisin.” sagot naman ni Kardo, at napangisi na lang ako bago ako pumasok sa loob ng kuwarto at agad na tinawagan ang number ni Yael.“Yael, kasama mo ba si Ingrid?” tanong ko sa kanya nang sagutin niya ang tawag ko.“Yeah. Nandito ako sa hospital ngayon.” sagot niya, at nakarinig ako ng pagsarado ng pinto. “What happened, Ava? Nabalitaan ko yung nangyari dito sa hospital. Kumusta ka?”“Okay na ako. Nandito ako ngayon sa bahay ng tatay ko.” sabi ko sa kanya bago ko nilock ang pinto at saka ibinagsak ang katawan ko sa malaki at malambot na kama.“What? Bumalik ka pa talaga diyan pagkatapos ng ginawa niya sa’yo?” hindi makapaniwalang bulalas niya. “What if bugbugin ka ulit niya? You shouldn’t have come back there, Ava. Gusto mo bang sampahan siya ng kaso?”“Kailangan kong bumalik dito, Yael. May kukunin akong mga dokumento dito.” pahayag ko, at nang maalalang pu
-Ava-“Sige na. Pumapayag na ako.” nakairap na sagot ko. “Pero daan muna tayo sa bahay dahil nandoon ang phone at wallet ko. Hindi ako pwedeng umalis nang hindi dala ang mga iyon.”“Huwag na.” inalalayan akong umakyat ni Marcus sa loob ng van. “Ibibili na lang kita ng bagong phone sa mall. At saka
-Ava-“Are you sure?” taas ang kilay na tanong ni Marcus, at walang pag-aalinlangan namang tumango si Daniel.“Of course. Sobrang init ng panahon. Maganda rin siguro kung paminsan-minsan ay mag-enjoy din tayo.” sagot nito habang hawak ang isang kamay ni Ada. “Parang gusto ko ding bumili ng resort
-Ava-“Wait for me. Mag-uusap tayo.” sabi ni Daniel sa akin bago siya pumasok sa loob ng banyo, pero pagkatapos kong magbihis ay sumibat na ako. Kahit wala akong suot na panty, lumabas pa rin ako dahil ayoko muna siyang makaharap pagkatapos nito. Hindi pa ako ready sa round 3. Ang sakit na ng keps
-Ava-Aawatin na sana kami ni Daniel nang bigla siyang matigilan. Napatitig siya mukha ko, sa buhok ko, at sa katawan kong natatakpan ng manipis na kumot.“It was you…” mahina niyang sambit, at hindi ako sigurado kung tuwa ba ang nakita ko sa kanyang mga mata, pero parang bigla itong kumislap.Mukh







