FAZER LOGIN-Ava-
“Anong iniiyak-iyak mo diyan? Huwag kang maarte ha. Huwag mong sabihing aatras ka pa sa oras na ito? Nandito na tayo! Kapag hindi ka pumayag, malalaman ng asawa ko na hindi na ako virgin!” hinaklit niya ang braso ko. “Hindi ako papayag na sirain mo ang mga plano ko. Kung gusto mo pang madugtungan ang buhay ng nanay mo, susundin mo ang lahat ng iuutos ko sayo!”
“Bakit ba ganyan ka magsalita?” galit na tanong ko sa kanya. “Nanay mo din siya! Nanay natin, Ada!”
“Si Tanya lang ang mommy ko!” singhal niya, bago niya patulak na binitawan ang braso ko.
“Ano? Porke’t mapera ang kabit ng tatay mo, siya na ang kinikilala mong ina? Hindi mo ba naalala ang mga sakripisyo sa atin ni inay? Hindi mo ba naisip ang paghihirap niya noong ipinanganak niya tayo?”
“Shut up!” galit na pinanlakihan niya ako ng mga mata. “Ayoko ng madramang buhay kaya tigil-tigilan mo ako diyan sa mga sinasabi mo!”
“Wala ka na talagang puso! Nilamon ka na ng pera at pagkaganid mo!” kung galit siya, mas galit ako.
“Ada...” narinig namin ang pagtawag ni Daniel mula sa labas, at pareho kaming natigilan ni Ada. “What’s taking you so long? Pwede bang sabay na tayong magshower?”
Tinakpan ni Ada ang bibig ko at bumulong sa akin. “Huwag kang maingay! Kapag nahuli tayo ng asawa ko, sisiguraduhin kong hindi na masisilayan ng nanay mo ang araw bukas!”
Naninigas ang katawan na napatuwid ako ng tayo habang unti-unting dumaloy ang luha sa aking mga pisngi. Wala na talagang natitirang pagmamahal ang babaeng ito para sa inay. Napakademonyo! Napakahayup!
“D-Daniel, wait lang…” nabubulol na sagot ni Ada.
“What are you doing?” muling tanong ng asawa niya.
“Bigla kasing sumakit ang tiyan ko.” sagot dito ni Ada.
Kapagkuway bumulong siya sa akin. “Buksan mo!” utos niya, bago niya ako itinulak papunta sa pinto. “Buksan mo na! Magtatago muna ako dito.”
Pumuwesto siya sa ilalim ng lababo at kinuha ang towel na nakasabit sa rack. Iyon ang ginamit niyang pantakip sa lababo.
Biglang kumabog ng malakas ang dibd!b ko nang imuwestra niya ang kamay niya na buksan ko na ang pinto.
“Ada…” mukhang nauubusan na ng pasensiya si Daniel dahil gumagalaw na ang seradura at pilit niya itong binubuksan. “Bakit ka ba naglalock? Open the door, Ada! Let me in. Tonight is our honeymoon and you're hiding from me? Is this some kind of a joke?”
“Buksan mo na!” galit na utos ni Ada sa pabulong na boses.
Lumunok muna ako ng ilang beses bago hinawakan ang seradura ng nanginginig kong kamay at binuksan ang pinto.
“Oh, there you are…” nakangiting sabi ni Daniel na agad akong hinapit sa bewang at hinal!kan sa mga labi.
Hindi agad ako nakagalaw. First kiss ko ‘to. First time akong hawakan ng isang lalaki, at hindi ko alam kung ano ang gagawin. Wala akong ideya kung paano humalik pabalik.
Ipinikit ko na lang ang aking mga mata at ginaya ang ginagawa niya. Noong una, nagulat si Daniel sa ginawa ko. “You seem hesitant. My bad breath ba ako?” natatawang tanong niya.
Idinilat ko ang aking mga mata at nahihiyang ngumiti. “Wala kang bad breath.” nag-aalinlangan kong saad.
Actually, ang bango ng hininga mo. Pakiramdam ko ay malulunod ako kapag hinal!kan mo ako ulit.
Gustong lumabas ng mga salitang iyon sa bibig ko pero pinigilan ko ang sarili ko.
Saglit akong natigilan nang biglang tumayo si Ada mula sa pagkakayukyok nya sa ilalim ng lababo at nanlilisik ang mga matang tumayo siya sa likod ni Daniel.
Tumaas ang sulok ng mga labi ko, at ako na mismo ang humila sa batok ni Daniel at muling pinagsanib ang aming mga labi. Sa ganitong paraan man lang ay makaganti ako sa masamang pagtrato niya sa inay. Hindi naman nag-aksaya ng panahon ang asawa ni Ada at agad na gumanti ng hal!k sa akin habang ang kamay niya ay nagsimulang maglakbay sa katawan ko.
Biglang tumayo ang balahibo sa aking katawan nang mapagtanto ang kanyang ginagawa. Ito na talaga. Wala nang atrasan pa.
Binuksan ko ang isa kong mata at sinilip kung anong ginagawa ni Ada. Napangiti ako nang makita kong kuyom ang kanyang mga palad habang palabas ng banyo.
Wala siyang karapatang magalit. Sino ba ang nag-utos na makipagniig ako sa asawa niya? Sino ba ang may gusto na makipagtalik ako kay Daniel sa gabi mismo ng kanilang kasal?
Nang mawala siya sa aking paningin, nag-concentrate ako sa ginagawa sa akin ni Daniel. Pilit kong ginagaya ang mga ginagawa niya sa akin para hindi siya magduda na hindi ako ang asawa niya.
Naramdaman ko ang kanyang kamay sa likod ko na ibinababa ang zipper ng suot kong wedding gown, at sandali akong napatda. Biglang nanginig ang aking buong katawan nang maramdaman ang kanyang daliri na dumikit sa nagbabaga kong balat sa likod.
“Relax…” bulong ni Daniel sa tenga ko. “I know this is your first time, so I’ll be gentle. I’ll take care of you, Ada…”
Ada.
Pero ako si Ava.
Nang tuluyan nang nalaglag ang gown sa sahig at tumambad ang halos hvbad ko nang katawan sa mga mata ni Daniel, na tanging dalawang maliliit na saplot ang bumabalot, napayuko ako at naiyakap ko ang mga braso sa aking sarili.
Natawa siya sa inakto ko. “Ada, why are you acting being so shy? Mag-asawa na tayo. Hindi mo na kailangang mahiya.”
Kinuha niya ang mga kamay ko at tinanggal ang mga ito sa pagkakatakip sa aking mga dibd!b. Umakyat ang kanyang mga kamay sa aking balikat, at mula dito ay humaplos pababa, hanggang sa madala niya ang mga strap ng aking bra.
Nahigit ko ang aking hininga nang bigla niyang abutin ang hook nito sa likod, at sa isag iglap lang ay natanggal ito. Hinayaan niya lang itong malaglag sa sahig kasama ng wedding gown ko.
Muli ay lumipad ang mga kamay ko at tumakip ito sa aking mga dibd!b. Ramdam ko ang hanging dumadampi sa aking balat, at mas lalo pang tumindi ang nerbiyos na nararamdaman ko.
“Ada…” at sa ikalawang pagkakataon, inalis ni Daniel ang mga kamay ko mula sa pagkakatakip sa aking mga dibd!b. “God, they look fuller. So fvcking beautiful…”
At walang babalang dinakma niya ang mga ito ng kanyang maiinit at malalaking mga palad. Napapikit ako ng aking mga mata at nakagat ko ang aking mga labi nang magsimula siyang imasahe ang mga ito.
Nang paraanan niya ng kanyang daliri ang aking mga ut0ng, napalunok ako, kasabay ng isang mahinang ung0l na lumabas mula sa akin.
Bigla akong napamulat ng mga mata. Sa akin ba talaga nanggaling ang mga ung0l na iyon?
-Ava-Maya-maya lang ay hindi ko na napigilan ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan. Isa-isang tumulo ang mga ito sa aking pisngi, at bigla na lamang naupo si Daniel sa tabi ko at kinabig ako nang mahigpit na niyakap.“It’s okay, baby,” bulong niya sa tenga ko. “Makakabuo pa ulit tayo ng anak natin. Maraming-maraming anak.”Ngunit sa halip na mapagaan ang loob ko, lalo lamang bumigat ang dibdib ko kaya napahagulgol ako nang malakas. “I’m sorry. Hindi ko alam,” pahikbi-hikbi kong sabi. “Kung alam ko na buntis ako, eh di sana…”“Ssshhh…” Marahan niyang hinaplos-haplos ang buhok ko. “Don’t blame yourself and stop crying, please. Nasasaktan din ako kapag nakikita kong nasasaktan ka. Walang nabubuhay na bata sa isang ectopic pregnancy, so wala kang kasalanan, okay?”Mas hinigpitan pa niya ang pagyakap sa akin, pero ingat na ingat siya na para bang natatakot siyang masaktan ako.Hindi ko alam kung alin ang mas masakit, ang pagkawala ng anak na hindi ko man lang alam na mayroon ako, o ang
-Ava-Dahan-dahan kong ibinaba ang tingin sa kamay ko, at noon ko lamang napansin ang transparent na tubong nakakabit sa likod nito na konektado sa suwero na nakasabit sa tabi ng kama.Nanlaking bigla ang mga mata ko. “A-Anong nangyari sa akin? Ano ‘to?”Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. “You were pregnant, Ava.”Para bang may mabigat na bagay na ibinagsak sa harapan ko pagkarinig ko sa sinabi niya. Pregnant? Ako?Hindi. Hindi maaari.Ang ultrasound image na ipinakita ko sa lahat ay peke. Pinaprint ko lamang iyon sa isang computer shop sa probinsiya bago ako bumalik dito sa Maynila. “Daniel, mukhang nagkakamali ka.” Pilit kong pinanatiling kalmado ang boses ko. “Hindi ba sinabi ko na sa’yo na peke lang ’yung ultrasound picture na pinakita ko? Hindi talaga ako buntis.”Tumayo si Daniel mula sa gilid ng kama at humarap sa akin. “Si James mismo ang tumingin sa’yo at nag-opera. Wala na ang anak natin, Ava.”Pero hindi rumehistro sa utak ko ang sinabi niya. Ang iniisi
-Ava-Bahagya kong ikinurap-kurap ang aking mga mata, at nang tuluyan ko itong imulat, ilang segundo muna akong nakatitig sa kisame bago ko napagtantong nasa loob ako ng isang kuwarto sa ospital dahil halos lahat ng nakikita ko sa paligid ay pulos puti. Huminga ako nang malalim at pilit kong inalala ang mga nangyari bago ako mawalan ng malay.Unti-unting bumalik sa alaala ko ang takot na takot na ekspresyon ni Daniel nang makita niya ang dugo sa suot kong pantulog. Pababa na kami noon sa hagdan habang buhat-buhat niya ako nang bigla akong mawalan ng malay. Hindi siya nakinig sa sinabi ko at dinala pa rin talaga niya ako dito sa ospital.Hindi ko napigilang umiling. Sinubukan ko naman siyang kumbinsihin na wala siyang dapat ipag-alala. Normal na buwanang dalaw lang ito at wala akong nararamdamang kakaiba kung hindi sakit lamang ng puson. Pero sa sobrang pag-aalala niya, hindi lamang niya ako dinala dito. Parang buong ospital yata ang inabala niya, na para bang nasa bingit ako ng kama
-Daniel-“Manang Huling, pakikatok si James sa kuwarto niya. Pakisabi na sumunod agad siya sa hospital at sabihin mo sa kanya kung anong nangyari kay Ava.” sabi ko sa kanya habang inihahatid kami sa sasakyan kung saan naghihintay na si Carlito sa driver’s seat na pupungas-pungas pa.“Sige po, sir. Pasusunurin ko po kaagad sa inyo.” sagot naman nito at nagmamadaling bumalik sa loob ng bahay.Sumakay na ako sa loob ng kotse, at agad pinasibad ni Carlito ang sasakyan patungo sa ospital. “Hurry up, please!” mariin kong utos sa kanya.“Yes, sir!” sagot niya na halatang kinakabahan din habang patingin-tingin sa akin sa rearview mirror. “Ano po bang nangyari?”“I don’t know. Bigla na lang siyang dinugo. Sagot ko nang hindi inaalis ang mga mata ko kay Ava. Tahimik siyang nakahiga sa mga bisig ko, walang malay at maputlang-maputla ang mukha. Bahagyang nakapikit ang kanyang mga mata at halos hindi ko na maramdaman ang normal na paghinga niya.“Baby…” mahinang tawag ko sa kanya at mahigpit kong
-Ada-Dahil sa ingay mula sa labas ng kuwarto, napabalikwas ako ng bangon. Pero dahil inaantok pa ako, pinilit kong matulog ulit. Nahiga ako at ipinikit ang mga mata ko, umaasang matatakpan ng antok ang mga ingay sa labas.Sinubukan kong huwag pansinin ang mga yabag at kalabog sa labas ng kuwarto, pero habang tumatagal, lalo lamang akong naiirita. Para bang nananadya ang mga tao sa labas na istorbohin ako sa pagtulog.Sa huli, napabuntong-hininga ako nang malalim. Naiinis na bumangon ako para alamin kung ano ang kaguluhan sa labas. Maingat kong binuksan ang pinto ng kuwarto ko at bahagyang inilabas ang ulo ko upang tingnan kung ano ang nangyayari.Magkakatabi lamang ang mga kuwarto namin, at ang kuwarto ni Chantal ang nagsisilbing pagitan ng kuwarto namin nina Daniel at Ava. Kaya naman malinaw kong narinig ang nagmamadaling mga yabag mula sa hagdan.Dahan-dahan akong lumabas ng kuwarto habang suot ang manipis kong pantulog at lumapit ako sa railing at sumilip sa ibaba. At doon ko naki
-Daniel-Pagkatapos kong pakainin si Ava, muli na namang kumatok si Manang Huling, and this time, sinabi niyang ipinapatawag daw ako ni Mommy sa study room dahil gusto daw niya akong kausapin.“Okay, Manang. Susunod na ako,” sagot ko. Hindi ko na binuksan pa ang pinto dahil alam kong maririnig pa rin niya ako kahit nasa loob ako ng kuwarto. Nang marinig kong papalayo na ang kanyang mga yabag, muli kong hinarap ang asawa ko. “Dito ka lang muna, ha. Kakausapin ko lang si Mommy.”“Okay,” sagot niya bago bumaba mula sa kama. “Maliligo lang muna ako.”Napangiti ako sa sinabi niya. “Wait for me. Huwag mo akong tutulugan, ha? May gagawin pa tayo mamaya.”Namula ang mukha niya bago ako marahang hinampas sa braso at mabilis na tumakbo papasok sa banyo.Kahit sarado na ang pinto sa banyo, nakatitig pa rin ako dito at parang tangang nakangiti. Hanggang ngayon, nahihiya pa rin siya sa akin. Kahit mag-asawa na kami, hindi pa rin nawawala ang kanyang pagkainosente.Nagmamadali akong lumabas ng kuw
-Ava-“Marcus, halika na. Kailangan na ni Ava na magpahinga.” hinila na ni Ada si Marcus sa kamay.“Pero may sasabihin pa daw sa akin si Ava.” mariin namang tumutol si Marcus.“Okay lang, Marcus. Bukas na lang. Gusto ko na ring magpahinga.” sabi ko, at agad naman siyang tumango.“Okay. Maaga nga pa
-Ada-“Huwag nang maraming tanong, Ada.” tinapik ni mommy ang mga paa ko kaya nalaglag ang mga ito sa sahig. I couldn’t help but roll my eyes at her. Ang sakit ha!“Kung ako sa’yo, asikasuhin mo na lang ang asawa mo. Gawin mo ang lahat para magsiping na kayo. At siguraduhin mong mabubuntis ka sa u
-Ava-“Hoy, Ava! May hindi ka ba sinasabi sa akin, ha?” tanong ni Ingrid habang sinusubuan ko ng pagkain ang inay. Hindi na kami nakapag-usap kanina ni Ingrid pagkatapos naming iwanan sina Daniel sa labas ng ward dahil inasikaso ko na ang nanay ko. Tapos ipinatawag pa ako ng doktor at sinabi sa aki
-Daniel-Nang matapos kaming kuhanan ng picture ng babaeng kamukha ni Ada, agad siyang tumalikod at umalis na lang ng basta-basta. I stood there, rooted to the spot, my brows slowly knitting together in confusion. Hindi ko na alam kung ano ba talagang nangyayari. She looked exactly like Ada. The s







