LOGIN-Ava-
“Anong iniiyak-iyak mo diyan? Huwag kang maarte ha. Huwag mong sabihing aatras ka pa sa oras na ito? Nandito na tayo! Kapag hindi ka pumayag, malalaman ng asawa ko na hindi na ako virgin!” hinaklit niya ang braso ko. “Hindi ako papayag na sirain mo ang mga plano ko. Kung gusto mo pang madugtungan ang buhay ng nanay mo, susundin mo ang lahat ng iuutos ko sayo!”
“Bakit ba ganyan ka magsalita?” galit na tanong ko sa kanya. “Nanay mo din siya! Nanay natin, Ada!”
“Si Tanya lang ang mommy ko!” singhal niya, bago niya patulak na binitawan ang braso ko.
“Ano? Porke’t mapera ang kabit ng tatay mo, siya na ang kinikilala mong ina? Hindi mo ba naalala ang mga sakripisyo sa atin ni inay? Hindi mo ba naisip ang paghihirap niya noong ipinanganak niya tayo?”
“Shut up!” galit na pinanlakihan niya ako ng mga mata. “Ayoko ng madramang buhay kaya tigil-tigilan mo ako diyan sa mga sinasabi mo!”
“Wala ka na talagang puso! Nilamon ka na ng pera at pagkaganid mo!” kung galit siya, mas galit ako.
“Ada...” narinig namin ang pagtawag ni Daniel mula sa labas, at pareho kaming natigilan ni Ada. “What’s taking you so long? Pwede bang sabay na tayong magshower?”
Tinakpan ni Ada ang bibig ko at bumulong sa akin. “Huwag kang maingay! Kapag nahuli tayo ng asawa ko, sisiguraduhin kong hindi na masisilayan ng nanay mo ang araw bukas!”
Naninigas ang katawan na napatuwid ako ng tayo habang unti-unting dumaloy ang luha sa aking mga pisngi. Wala na talagang natitirang pagmamahal ang babaeng ito para sa inay. Napakademonyo! Napakahayup!
“D-Daniel, wait lang…” nabubulol na sagot ni Ada.
“What are you doing?” muling tanong ng asawa niya.
“Bigla kasing sumakit ang tiyan ko.” sagot dito ni Ada.
Kapagkuway bumulong siya sa akin. “Buksan mo!” utos niya, bago niya ako itinulak papunta sa pinto. “Buksan mo na! Magtatago muna ako dito.”
Pumuwesto siya sa ilalim ng lababo at kinuha ang towel na nakasabit sa rack. Iyon ang ginamit niyang pantakip sa lababo.
Biglang kumabog ng malakas ang dibd!b ko nang imuwestra niya ang kamay niya na buksan ko na ang pinto.
“Ada…” mukhang nauubusan na ng pasensiya si Daniel dahil gumagalaw na ang seradura at pilit niya itong binubuksan. “Bakit ka ba naglalock? Open the door, Ada! Let me in. Tonight is our honeymoon and you're hiding from me? Is this some kind of a joke?”
“Buksan mo na!” galit na utos ni Ada sa pabulong na boses.
Lumunok muna ako ng ilang beses bago hinawakan ang seradura ng nanginginig kong kamay at binuksan ang pinto.
“Oh, there you are…” nakangiting sabi ni Daniel na agad akong hinapit sa bewang at hinal!kan sa mga labi.
Hindi agad ako nakagalaw. First kiss ko ‘to. First time akong hawakan ng isang lalaki, at hindi ko alam kung ano ang gagawin. Wala akong ideya kung paano humalik pabalik.
Ipinikit ko na lang ang aking mga mata at ginaya ang ginagawa niya. Noong una, nagulat si Daniel sa ginawa ko. “You seem hesitant. My bad breath ba ako?” natatawang tanong niya.
Idinilat ko ang aking mga mata at nahihiyang ngumiti. “Wala kang bad breath.” nag-aalinlangan kong saad.
Actually, ang bango ng hininga mo. Pakiramdam ko ay malulunod ako kapag hinal!kan mo ako ulit.
Gustong lumabas ng mga salitang iyon sa bibig ko pero pinigilan ko ang sarili ko.
Saglit akong natigilan nang biglang tumayo si Ada mula sa pagkakayukyok nya sa ilalim ng lababo at nanlilisik ang mga matang tumayo siya sa likod ni Daniel.
Tumaas ang sulok ng mga labi ko, at ako na mismo ang humila sa batok ni Daniel at muling pinagsanib ang aming mga labi. Sa ganitong paraan man lang ay makaganti ako sa masamang pagtrato niya sa inay. Hindi naman nag-aksaya ng panahon ang asawa ni Ada at agad na gumanti ng hal!k sa akin habang ang kamay niya ay nagsimulang maglakbay sa katawan ko.
Biglang tumayo ang balahibo sa aking katawan nang mapagtanto ang kanyang ginagawa. Ito na talaga. Wala nang atrasan pa.
Binuksan ko ang isa kong mata at sinilip kung anong ginagawa ni Ada. Napangiti ako nang makita kong kuyom ang kanyang mga palad habang palabas ng banyo.
Wala siyang karapatang magalit. Sino ba ang nag-utos na makipagniig ako sa asawa niya? Sino ba ang may gusto na makipagtalik ako kay Daniel sa gabi mismo ng kanilang kasal?
Nang mawala siya sa aking paningin, nag-concentrate ako sa ginagawa sa akin ni Daniel. Pilit kong ginagaya ang mga ginagawa niya sa akin para hindi siya magduda na hindi ako ang asawa niya.
Naramdaman ko ang kanyang kamay sa likod ko na ibinababa ang zipper ng suot kong wedding gown, at sandali akong napatda. Biglang nanginig ang aking buong katawan nang maramdaman ang kanyang daliri na dumikit sa nagbabaga kong balat sa likod.
“Relax…” bulong ni Daniel sa tenga ko. “I know this is your first time, so I’ll be gentle. I’ll take care of you, Ada…”
Ada.
Pero ako si Ava.
Nang tuluyan nang nalaglag ang gown sa sahig at tumambad ang halos hvbad ko nang katawan sa mga mata ni Daniel, na tanging dalawang maliliit na saplot ang bumabalot, napayuko ako at naiyakap ko ang mga braso sa aking sarili.
Natawa siya sa inakto ko. “Ada, why are you acting being so shy? Mag-asawa na tayo. Hindi mo na kailangang mahiya.”
Kinuha niya ang mga kamay ko at tinanggal ang mga ito sa pagkakatakip sa aking mga dibd!b. Umakyat ang kanyang mga kamay sa aking balikat, at mula dito ay humaplos pababa, hanggang sa madala niya ang mga strap ng aking bra.
Nahigit ko ang aking hininga nang bigla niyang abutin ang hook nito sa likod, at sa isag iglap lang ay natanggal ito. Hinayaan niya lang itong malaglag sa sahig kasama ng wedding gown ko.
Muli ay lumipad ang mga kamay ko at tumakip ito sa aking mga dibd!b. Ramdam ko ang hanging dumadampi sa aking balat, at mas lalo pang tumindi ang nerbiyos na nararamdaman ko.
“Ada…” at sa ikalawang pagkakataon, inalis ni Daniel ang mga kamay ko mula sa pagkakatakip sa aking mga dibd!b. “God, they look fuller. So fvcking beautiful…”
At walang babalang dinakma niya ang mga ito ng kanyang maiinit at malalaking mga palad. Napapikit ako ng aking mga mata at nakagat ko ang aking mga labi nang magsimula siyang imasahe ang mga ito.
Nang paraanan niya ng kanyang daliri ang aking mga ut0ng, napalunok ako, kasabay ng isang mahinang ung0l na lumabas mula sa akin.
Bigla akong napamulat ng mga mata. Sa akin ba talaga nanggaling ang mga ung0l na iyon?
-Chantal-Kinabukasan, sinundo ako ni James sa bahay at dinala sa ospital kung saan siya nagtatrabaho. Pagpasok sa loob ng office niya, agad niya akong pinaupo sa kama at saka ako tinulungang kalasin sa pagkakabutones ang suot kong blouse.Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng kanyang mga kamay, pero bilang isang professional na doktor, kailangan niyang gampanang maigi ang trabaho niya. Nang tumambad sa kanya ang itim kong laced na bra, bigla siyang napahinto. “Are you ready?” mahina ang boses na tanong niya, at kagat-labing napatango ako.Lumunok muna siya ng ilang beses bago niya tinanggal sa pagkakakawit ang bra ko sa harap at nang tuluyan nang tumambad sa kanya ang mga dibdib ko, sandali muna siyang napapikit.“God, Chantal… You have beautiful br3asts.” dahan-dahan niyang inalis ang bra ko at saka ito ibinaba sa tabi ko.Hinawi niya ang buhok ko na nakatabing sa leeg ko at sa mga dibdib ko, at pinaraanan ng kanyang mga daliri ang collarbone ko.Napasinghap naman ako nang tuluya
-Chantal-Hindi ko akalaing hahalikan ako ni James. At mas lalong hindi ko inasahan na gaganti rin ako sa mga halik niya. Akala ko, hanggang pangarap na lang ang lahat ng iyon, hanggang sa mga sandaling palihim ko siyang pinagmamasdan at sa mga panahong kuntento na akong makita lang siya mula sa malayo.Pero nagkamali ako.Dahil ang lalaking matagal ko nang gusto, at ang lalaking matagal ko nang pinapangarap ay may gusto din pala sa akin. So he likes me, too.Siyempre, nagdiwang ang puso ko!How could I not be happy? For years, I had kept my feelings for him to myself. I had always thought na ako lang ang nakakaramdam ng ganoong klaseng paghanga sa pagitan naming dalawa. Never in my wildest dreams did I imagine that James would feel the same way about me.Alam niyang crush na crush ko siya mula pa noong bata ako. Hindi ko man direktang sinabi sa kanya ang lahat ng nararamdaman ko, sigurado akong hindi naman ako ganoon kagaling magtago ng emosyon sa tuwing nasa paligid siya.Pero ang h
-James-Inayos niya muna ang magulo niyang buhok. Pagkatapos, napatingin siya sa suot niyang jacket na nakabalot pa rin sa katawan niya.Mabilis niya itong hinubad at iniabot sa akin.“Thank you,” mahina niyang sabi.Tinanggap ko iyon at inilagay sa likod ng aking upuan.Sandali siyang tumingin sa sarili niya sa maliit na salamin bago muling humarap sa akin.“How do I look?” tanong niya, tila nais tiyaking hindi halata sa kanyang mukha ang pag-iyak niya kanina.At bago ko pa mapigilan ang sarili ko, kusang lumabas sa bibig ko ang sagot. “Beautiful…”Mahina lamang ang pagkakasabi ko, pero sapat iyon upang mapatigil siya sa pag-aayos ng buhok niya.Nakita kong bahagyang nanlaki ang mga mata niya bago unti-unting namula ang kanyang mga pisngi. At saka mabilis na umiwas ng tingin. Napangiti ako nang palihim.Well, that was unexpected.“James…” tawag niya matapos ang ilang sandaling katahimikan. “Bakit ka nga pala nandito? Kailan ka pa dumating?”“A few hours ago,” nakangiti kong sagot. “
-James-“Feeling better now?” tanong ko kay Chantal nang tuluyan na siyang kumalas sa pagkakayakap sa akin. “Nakatulong ba ang pag-iyak mo, o do you want to cry some more?”Hindi siya sumagot. Sa halip, muli siyang sumubsob sa dibdib ko at nagpatuloy sa pag-iyak na para bang wala nang bukas.Napahinga na lamang ako nang malalim bago siya muling niyakap. This time, mas hinigpitan ko pa ang yakap ko sa kanya, hoping that somehow, she would feel safe in my arms.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin para gumaan ang loob niya. Hindi rin naman ako sanay na makitang umiiyak ang isang babaeng tulad niya. Sa lahat ng pagkakataong nakasama ko si Chantal, palagi ko siyang nakikitang matapang, palaban, at tila walang kinatatakutan.But tonight, I saw a completely different side of her.Sa halip na ang mataray at palasagot na Chantal na kilala ko, isang babaeng sugatan ang damdamin ang nasa harapan ko. Isang babaeng pilit na itinatago ang sakit sa likod ng kanyang matapang na personalida
-Chantal-“Serena and I…” panimula ko sa nanginginig na boses. “We were best friends.”Hindi agad sumagot si James, pero alam kong nakikinig siya.“It all started from a painting,” pagpapatuloy ko.Noong una kaming magkakilala ni Serena, lumapit siya sa akin dahil nagandahan siya sa painting ko. Hindi ko naman inaasahang may magbibigay-pansin sa ginawa ko, lalo na't hindi naman ako sanay na may kusang lumalapit sa akin para purihin ang isang bagay na ginawa ko.“No one else paid attention to me,” dagdag ko habang nakatitig sa madilim tubig. “Siya lang.”Hanggang ngayon, masakit pa ring alalahanin kung paano nagsimula ang pagkakaibigan namin. Noong araw na iyon, masayang-masaya ako dahil sa wakas, may isang taong nagpakita ng interes sa akin. Akala ko, nakahanap na ako ng isang totoong kaibigan. Isang taong hindi ako titingnan base sa apelyido ko o sa yaman ng pamilya namin.Never in my wildest dreams did I imagine that the same person would eventually become one of the reasons I'd end
-Chantal-“I'll take you somewhere else...” mahinahong saad ni James na bahagyang lumambot ang tinig, pero hindi pa rin tuluyang nawawala ang galit sa kanyang mukha. Marahan niyang hinaplos ang aking mga balikat, na para bang gusto lang niyang tiyaking hindi ako tuluyang matutumba sa harap niya.“Where do you want to go?” tanong niya ulit, bago niya hinubad ang suot niyang jacket at ibinalot ito sa akin.Napatingin ako sa kanya, pero hindi ko rin nagawang panatilihin ang aking mga mata sa kanyang mukha nang matagal.“Anywhere...” mahina kong sagot. Muli akong lumunok upang maibsan ang bara sa aking lalamunan. “A-anywhere else but here, James. Ilayo mo muna ako dito, please.”Nanginginig ang boses ko habang nagsasalita, at alam kong alam ni James kung gaano kasakit ang nararamdaman ko ngayon.Kahit saan niya pa ako dalhin, wala na akong pakialam pa. Basta ayoko nang manatili pa sa lugar na iyon.Agad namang tumango si James, at hindi na siya nagtanong pa. Muli niyang hinawakan ang kam
-Ava-Pagkatapos kong pakainin ng almusal ang inay na dala ng isang nurse, lumabas muna ako saglit para tawagan si Ada. Kailangan kong siguraduhin na makakapunta siya bukas para tuparin ang usapan namin na idodonate niya ang isang kidney niya sa inay.Pumuwesto ako sa harap ng hospital kung saan pr
-Ava-Sakay ng magarang kotse, bumaba sila sa tapat ng kubo namin. Si Ada, nakasuot ng designer clothes. Mamahalin ang bag at may mga lahas na nangingintab sa kanyang katawan. May suot siyang itim na salamin sa mga mata, at hindi ko na siya halos makilala dahil sa kapal ng make-up sa kanyang mukha.
-Ava-“Masarap ba ang asawa ko?” iyon ang mga katagang bumungad sa akin pagkatapos ng isang malutong na sampal na dumapo sa mukha ko paglabas ko ng silid kung saan kakatapos ko lang makipagniig sa asawa ng kakambal kong si Ada.Napatulak ang dila ko sa loob ng aking pisngi kasabay ng isang makahulu
-Ava-Tumingin siya sa akin at saka ngumiti. “So fvcking beautiful, baby.” at halos mapatili ako nang dampian niya ito ng halik.“Daniel!” galit na pagsita ko sa kanya, pero tinawanan niya lang ako.“You’re hot when you get angry.” komento niya at saka sinimulang kuskusin ng loofa ang parteng iyon







