5 | หัวปักหัวปำ

“อะไรเหรอ”

“คืนนี้ว่างป่ะ มานอนด้วยได้มั้ย” ผมบอกสิ่งที่จะถามออกไป ใช่ครับ นี่แหละ สิ่งที่ผมอยากจะถามเธอ

“ว่างดิ ฉันก็อยากให้นายมาเหมือนกัน แต่ฉันเลิกเรียนประมาณหกโมงนะ นายมาสักสองทุ่มละกัน หรือไม่ก็แชทมาก่อนก็ได้” 

“โอเค ได้ งั้น...บ๊ายบายนะ แล้วคืนนี้เจอกัน” ผมบอกเธอไปโดยที่นึกแปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันกับสิ่งที่พูดไป ก็ในเมื่อผมไม่เคยพูดแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนเลยนี่หว่า หรืออาจเป็นเพราะผมไม่เคยควงใครเกินหนึ่งคืนล่ะมั้ง มันเลยไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทำนองนี้ แต่กับกอบัว ผมกับเธออาจยังต้องเจอกันอีกยาว ตราบใดที่ผมยังพอใจที่จะเป็นคู่นอนระยะยาวของเธอ หรือถ้าเอาให้เข้าใจง่ายๆ คือเราสองคนยังต้องเจอกันอีกยาว ตราบใดที่ผมยังไม่เบื่อเธอ

“อืม แล้วเจอกัน” จุ๊ป! ...🙄! เอิ่ม... เธอทำเอาผมถึงกับสตั๊นท์ แบบว่าตาค้างแน่นิ่งไปเลย ก็เธอเล่นพูดจบแล้วพุ่งเข้ามาจุ๊ปแก้มผมอย่างไม่บอกไม่กล่าว จากนั้นก็ยิ้มหวานปานน้ำผึ้งให้แล้วเปิดประตูลงจากรถไป แบบนั้นใครจะไปทันได้ตั้งตัว บอกตามตรง ขนาดตอนนี้เธอลงจากรถเดินหายลับเข้าหอเธอไปแล้ว ผมก็ยังนั่งมองตามเธอนิ่งไม่ขยับเขยื้อนและไม่อาจจะละสายตาไปไหนได้เลย ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเธอทำอะไรผม เธอเหมือนมีเวทมนต์ทำให้ผมตกอยู่ในมนตร์สะกด เอ๊ะ? หรือเธอจะเป็นแม่มด!!?

“บ้าน่า! มึงเพ้อเจอใหญ่แล้วไอ้ลีโอ” ผมด่าตัวเองเพื่อหวังเรียกสติที่เลยเถิดไปให้กลับคืนมา ก่อนที่ผมจะเป็นบ้าไปจริงๆ แม่งคิดได้ไงว่าเธอจะเป็นแม่มด ในเมื่อเธอเป็นคน เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆคนนึงที่ดูเหมือนตอนนี้จะไม่ค่อยธรรมดาสำหรับผมเท่าไหร่ เพราะเธอสามารถทำให้ผมหลงเธอจนโงหัวไม่ขึ้นได้เพียงชั่วข้ามคืน

@I UNIVERSITY 

2:35 PM

“เฮ้สัส วันนี้มึงมีอะไรพิเศษป่ะวะ กูเห็นตั้งแต่เข้าคลาสมาละ ดูมึงอารมณ์ดีแปลกๆ” 

ระหว่างที่นั่งเรียนอยู่ จู่ๆไอ้แมคมันก็ทักผมเบาๆ ส่วนไอ้อคินมันก็นั่งเงียบไปตามประสาคุณชายเย็นชาของมันนั่นแหละครับ โดยเฉพาะพักนี้ยิ่งเย็นจนคนข้างๆรู้สึกหนาวจนแทบจะกลายเป็นไข้จับสั่นเข้าไปใหญ่ เพราะมันมีปัญหาหัวใจน่ะครับ แถมยังไม่มีทีท่าว่าจะเคลียร์ได้เร็วๆนี้ซะด้วย ไอ้แมคก็เหมือนกัน อย่างที่บอกว่ามันเพิ่งเลิกกับโบว์ แถมในใจมันก็เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ยังไม่บอกใคร แต่ผมก็ไม่ได้ถามเซ้าซี้อะไรมันหรอก เอาไว้ให้มันพร้อมจะบอก มันก็คงบอกออกมาเอง ส่วนผม เดี๋ยวขอตอบสิ่งที่มันถามแป๊บ เพราะเรื่องของผมไม่มีอะไรต้องปิดบังนี่นา

“ก็นิดหน่อย พอดีเมื่อคืนเจอสาวถูกใจ” ผมบอกออกไปตามตรง ก็มันเรื่องจริงนี่ครับ การได้เจอกอบัวเมื่อคืนมันทำให้วันนี้ผมรู้สึกอารมณ์ดีและมีความสุขเป็นพิเศษ ยิ่งได้นึกไปว่าคืนนี้จะได้เจอเธออีก มันก็ยิ่งทำให้ผมฟินจนเก็บอาการไม่อยู่

“งั้นเหรอ น่าอิจฉาว่ะ”

“อิจฉาก็ไปล่าสักคนดิวะ”

“ไม่อ่ะ ตอนนี้ยังไม่มีอารมณ์ล่า กูเซ็ง” ไอ้แมคมันสวนผมกลับมาทันทีแบบไม่ต้องคิด ก่อนจะหันไปมองอีกทางอย่างเบื่อโลกพร้อมทั้งถอนหายใจ สงสัยมันคงเซ็งจริงๆอย่างที่มันว่านั่นแหละครับ แต่ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงต้องหันไปมองมินตราทุกครั้งที่มันบอกว่ามันเซ็งด้วย ในเมื่อมินตราก็ไม่เห็นจะเกี่ยวข้องอะไรกับอาการเซ็งของมันสักหน่อย จริงสิครับ ผมลืมบอก มินตราเป็นเพื่อนในคณะคนนึงของผมเหมือนกัน ซึ่งเธอก็สนิทกับไอ้แมคประมาณนึงนะ เพราะพอดีสองคนนี้เคยเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยม แต่ไม่รู้ทำไม พักหลังๆถึงไม่ค่อยพูดกัน แต่ช่างเหอะ คงไม่มีอะไรหรอก ก็คงห่างเหินกันบ้าง คุยกันบ้างสลับกันไปตามประสา ว่าแต่ เมื่อกี้ผมกับไอ้แมคคุยกันถึงไหนแล้วนะ อ้อ! มันบอกว่ามันเซ็ง งั้นมันก็คงไม่มีอารมณ์จะคุยแล้วล่ะผมว่า ถ้างั้นผมเรียนต่อละกัน เรียนฆ่าเวลาให้มันถึงเย็นนี้...และคืนนี้เร็วๆ

@KB UNIVERSITY 

“ลีโอ?!” 

กอบัวมองผมอย่างแปลกใจ เพราะผมยืนรอเธออยู่ที่ใต้ตึกคณะของเธอ ถามว่าผมมามหาลัยเธอถูกได้ไงอ่ะเหรอ คำตอบคือเพราะผมเคยถามเธอแล้วว่าเธออยู่มหาลัยไหน คณะอะไร ถึงได้รู้ว่าเธอเรียนคณะเดียวกันแถมปีเดียวกันกับผมเลย เพียงแต่คนละมหาลัยกัน และผมก็เดินหาอยู่นานเหมือนกันนะกว่าจะเจอคณะเธอ ผมโคตรลงทุนเลยว่าป่ะ บอกเลยว่าทันทีที่เลิกเรียน ผมก็ขับรถมาหากอบัวที่มหาลัยของเธอแล้วก็รีบเดินหาคณะเธอเพื่อรอรับเธอเลยนะ และผมรู้ ว่าพวกคุณก็คงรู้สึกแปลกใจกับการกระทำของผม เหมือนกับที่กอบัวกำลังแปลกใจอยู่ตอนนี้ ว่าผมมารับเธอทำไม ก็ในเมื่อที่ผมกับเธอตกลงกันไว้ คือผมจะไปหาเธอที่หอคืนนี้ไม่ใช่เหรอ งั้นเอางี้ เดี๋ยวผมจะตอบเธอกับพวกคุณไปพร้อมๆกันเลยทีเดียวละกัน

“อืม ฉันเอง อยากเจอเธอเร็วๆเลยคิดว่ามารับเธอที่มหาลัยเลยดีกว่า” ผมบอกเธอไป ทีนี้รู้คำตอบของผมแล้วใช่มั้ย ก็ตามนั้นแหละ อย่างที่พวกคุณอาจจะกำลังคิดกัน คือผมอดใจรอให้ถึงคืนนี้ไม่ไหว ผมอยากเจอเธอตอนนี้เลย

“เหรอ นายคิดถึงฉันว่างั้น” เธอยิ้มมองผม

“ก็ทำนองนั้น” เธอถามผมมาตรงๆ ผมก็ตอบเธอไปตรงๆเหมือนกัน ก็ทำไมจะต้องปิดบังล่ะครับใช่มั้ย ในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรสักหน่อย บอกไปตรงๆก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร

“...” คราวนี้เธอไม่ตอบแต่ยิ้มกว้างให้ผมอีกนิด 

“จริงสิ” อยู่ๆเธอก็หุบยิ้มนิดนึง ก่อนทำท่าเหมือนนึกอะไรขึ้นออก จากนั้นเธอก็หันไปหาผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆเธอ จริงสิครับ ผมลืมบอกไปว่าเมื่อกี้กอบัวเดินมากับผู้หญิงอีกคนนึง คงจะเป็นเพื่อนเธอ

“เกือบลืมแนะนำ นี่เพื่อนฉันเอง ชื่อญาดา” กอบัวบอกผม นั่นไง เพื่อนเธอจริงๆด้วยสิครับ

“ดา นี่ลีโอ คนที่เล่าให้ฟังไง” คราวนี้เธอแนะนำผมให้เพื่อนเธอรู้จักบ้าง

“หวัดดี” ผู้หญิงที่ชื่อญาดายิ้มพร้อมพยักหน้าให้ผมเล็กน้อย ดูท่าทางเธอออกจะนิ่งๆสักหน่อยนะผมว่า 

“หวัดดี” ผมเองก็ยิ้มตอบตามธรรมเนียม ก่อนเบนสายตากลับไปหากอบัว และเธอเองก็คงรู้ ว่าผมอยากอยู่กับเธอสองต่อสองแล้ว

“เอ่อ ดา งั้น...เดี๋ยวฉันกลับก่อนนะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้” กอบัวหันไปบอกญาดา

“อืม แล้วเจอกัน” ญาดาตอบกลับมาเสียงเรียบและนิ่ง พร้อมยิ้มให้กอบัวนิดนึง

“โอเค กลับดีๆนะ” กอบัวตอบ

“อืม” ญาดาพยักหน้ายิ้มนิ่งๆอีกที ก่อนกอบัวกับเธอจะส่งท่าทีร่ำลากันอีกครั้ง จากนั้นกอบัวก็ละจากญาดาแล้วเดินมาที่รถกับผม

“หิวมั้ย ไปหาไรกินกันก่อนแล้วค่อยกลับละกัน หรือเธอว่าไง” พอขึ้นมาบนรถ ผมก็หันไปถามกอบัว

“อืม เอาตามที่นายว่าก็ได้ ฉันก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน”

“โอเค งั้นก็ตามนั้น ว่าแต่อยากกินไรอ่ะ”

“อยากกินนาย”

“ห้ะ!?” ผมร้องถามเสียงหลงแทบไม่ทัน ก็ใครจะไปคิดกันล่ะครับ ว่าจะได้ยินอะไรแบบนั้นจากปากเธอ

“ล้อเล่นน่าา“ กอบัวยิ้มกว้าง ประมาณว่าเหมือนพอใจที่ได้อำให้ผมตกใจเล่น

“แล้วไป แต่ถ้าอยากกินจริงๆก็บอกนะ จะได้จัดให้ตอนนี้เลย” ผมยิ้มกรุ้มกริ่มให้เธอ

“เหรอ นายนี่หื่นตลอดเลยนะ”

“เอ้า! ของมันแน่อยู่แล้วล่ะครับ ว่าแต่ว่า ตกลงจะเอาไง จะกินอะไรดี”

“อืมม...” เธอทำท่าเหมือนครุ่นคิด ไอ้ผมเองก็นั่งลุ้น

“ไก่ย่างส้มตำละกัน เห็นคลิปเขากินกันในยูทูปแล้วอยากกินบ้างอ่ะ”

“โอเค จัดไป” ผมตอบตกลงก่อนจะออกรถทันทีโดยไม่ต้องคิด ก็จะต้องคิดทำไมล่ะครับ ในเมื่อนาทีนี้ผมพร้อมตามใจกอบัวทุกอย่าง ไม่ว่าเธอต้องการอะไร ผมก็ให้ได้หมด จะว่าไป ผมเคยบอกรึยัง ว่าถ้าผมพอใจอะไรหรือใครแล้ว ผมพร้อมยอมทุ่มได้ทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆ