LOGINShare
8
publish date:
2026-11-01 16:49:26คราวนี้เขาหัวเราะเต็มเสียง
“นี่จีบผมจริง ๆ เหรอ”
“ขนาดนี้แล้วยังไม่ชัดอีกหรือไงคะ”
“ชัดว่าคุณกำลังพยายามทำให้ผมสนใจอย่างอื่นมากกว่า”
ตรงเกินไปจนวีวี่เกือบหลุดหัวเราะ
“งั้นก็ถือว่าคุณรู้ทันค่ะ”
เธอยังคงเดินเข้าไปใกล้
“แต่เรื่องที่คุณหล่อ ฉันพูดจริงนะ”
รอยยิ้มของเขานิ่งไปเพียงนิดเดียว
พอให้วีวี่เห็น
เขารู้ว่าเธอมีแผน
แต่ดูเหมือนจะสนุกมากพอที่จะปล่อยให้เล่นต่อ
นั่นก็เพียงพอแล้ว
“ว่าแต่คุณชื่ออะไรคะ”
วีวี่มองเขาตรง ๆ
“จีบมาตั้งพักหนึ่งแล้ว ฉันยังไม่รู้ชื่อเลย”
มาเร็กส่ายหน้าพลางหัวเราะ
“ตอนจะหนีคิดเร็ว แต่พอจะถามชื่อคนเพิ่งนึกขึ้นได้”
“ถ้าหนีไปแล้วเกิดคิดถึงขึ้นมา จะได้รู้ว่าควรเรียกหาใครไงคะ”
คำตอบทำให้เขาหัวเราะจริง ๆ
“มาเร็ก”
วีวี่ทวนชื่อช้า ๆ
“มาเร็ก…”
เธอพยักหน้าเบา ๆ
“เข้ากับคุณดีนะ”
“แล้วคุณล่ะ”
วีวี่เลิกคิ้ว
“คุณรู้ชื่อฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”
“รู้”
เขาตอบอย่างไม่คิดปิดบัง
“วิเวียน ลูน่าเวส”
การได้ยินชื่อเต็มของตัวเองจากคนที่เพิ่งเจอกันทำให้วีวี่รู้สึกแปลกไปนิดหนึ่ง
เธอยกมือขึ้นเหมือนขอให้หยุด
“เรียกวีวี่ก็พอค่ะ ชื่อเต็มฟังแล้วเหมือนกำลังถูกเรียกไปเซ็นเอกสาร”
มาเร็กหัวเราะ
“วีวี่”
เขาลองเรียกตาม
เพียงสองพยางค์ธรรมดา แต่พอออกจากน้ำเสียงทุ้มต่ำของเขากลับฟังต่างออกไปนิดหนึ่ง
วีวี่ไม่ปล่อยให้ตัวเองคิดนาน
“แล้วคุณมีแฟนหรือยังคะ”
คราวนี้มาเร็กหัวเราะจนต้องเบือนหน้าไปเล็กน้อย
“ไปถึงขั้นนั้นแล้ว?”
“ก็กำลังจีบอยู่ จะถามไว้ไม่ได้หรือไง”
“เมื่อไม่กี่นาทีก่อน คุณยังไม่ยอมให้ผมยืนใกล้ด้วยซ้ำ”
“ตอนนี้ก็ยังระวังอยู่นะคะ”
วีวี่ตอบตามตรง
“แต่ระวังกับชอบคนหล่อพร้อมกันได้ ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย”
มาเร็กส่ายหน้าพลางหัวเราะ
“ถ้าเป็นคนอื่นพูด ผมคงไม่เชื่อ แต่พอเป็นคุณแล้วเริ่มไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพูดเล่นหรือพูดจริง”
วีวี่หลุดหัวเราะ
จังหวะของเขาเปลี่ยนไปแล้ว
ยังระวัง
แต่ความสนใจไม่ได้จับอยู่ที่เท้าหรือทางหนีเพียงอย่างเดียวเหมือนก่อน
นั่นคือช่องที่เธอต้องการ
“มาเร็ก”
วีวี่เรียกชื่อเขาอีกครั้ง
“ถ้าฉันชวนคบตอนนี้ จะเร็วไปไหม”
เขามองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะเหมือนไม่แน่ใจว่าควรเชื่อแค่ไหน
“คุณจะชวนคนที่กำลังไล่จับคุณคบตอนนี้เลย?”
“ก็ยังไม่ได้ถูกจับนี่คะ”
“เหตุผลแปลกดี”
วีวี่กวาดตามองอาคารร้างรอบตัว ก่อนถอนใจอย่างเสียดายเกินจริง
“แค่สถานที่ไม่ค่อยเหมาะเลยนะ ไฟก็มืด บรรยากาศก็ชวนหนีมากกว่าชวนคบ”
“อย่างน้อยเรื่องนี้ก็เห็นตรงกัน”
มาเร็กพูดกลั้วหัวเราะ
วีวี่ยิ้มหวานขึ้นอีกนิด
“งั้นรีบตัดสินใจก่อนเปิดไฟดีกว่าค่ะ เดี๋ยวเห็นหน้าฉันชัด ๆ แล้วเปลี่ยนใจขึ้นมาจะทำยังไง”
ดวงตาสีอำพันมองใบหน้าเธอเต็ม ๆ อยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนรอยยิ้มจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
“เรื่องนั้นไม่น่าจะต้องห่วง”
เกือบทำให้วีวี่หลุดยิ้มจริง
เธอรีบดึงตัวเองกลับเข้าสู่แผน
“งั้นก็ยังพอมีหวัง”
“เดี๋ยว ผมยังไม่ได้ตกลงอะไรเลยนะ”
“ช้าเองค่ะ”
วีวี่กางแขนออก
มาเร็กมองท่าทางนั้นอย่างขำ ๆ
“คราวนี้จะทำอะไรอีก”
“กอดไงคะ”
คิ้วของเขายกขึ้น
“กอด?”
“ค่ะ ไหน ๆ ก็จะลองคุยกันแล้ว ขอเช็กก่อนว่ากอดดีหรือเปล่า”
มาเร็กหัวเราะจนต้องก้มหน้าลงเล็กน้อย
“คุณนี่พูดไปได้เรื่อยจริง ๆ”
วีวี่ยังคงกางแขน
“ตกลงจะให้กอดไหมคะ”
มาเร็กเงยหน้ากลับมา
แววตายังคงระวัง
“ผมรู้นะว่าคุณคิดจะทำอะไรสักอย่าง”
วีวี่ยิ้ม
“ถ้ารู้แล้วกลัวก็ไม่เป็นไรค่ะ”
เธอทำท่าจะลดแขนลง
เพียงเท่านั้นก็พอให้เขาหัวเราะ
“ผมเนี่ยนะกลัว?”
“งั้นก็อย่าถอยสิ”
มาเร็กมองเธออยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนกางแขนออกเล็กน้อยอย่างรับคำท้า
“เอาสิ อยากรู้เหมือนกันว่าจะมาไม้ไหน”
พอแล้ว
ช่องที่วีวี่ต้องการเปิดขึ้นแล้ว
เธอสูดลมหายใจเข้า ก่อนออกวิ่งเข้าหา
หนึ่งก้าว
สองก้าว
มาเร็กยังยืนอยู่
ดวงตาสีอำพันจับทุกการเคลื่อนไหว เห็นชัดว่าไม่ได้เชื่อเรื่องกอดทั้งหมด แต่กำลังรอดูว่าเธอจะทำอะไร
ระยะลดลงอย่างรวดเร็ว
พอเหลือไม่ถึงหนึ่งเมตร—
วีวี่ทิ้งน้ำหนักตัวลงทันที
“เดี๋ยว—”
มาเร็กรู้ตัวแทบจะพร้อมกัน
แต่ร่างเล็กอยู่ต่ำกว่าระดับมือของเขาไปแล้ว
เข่าของวีวี่งอ ร่างเอนไปด้านหลังเกือบขนานกับพื้น ก่อนใช้แรงจากฝ่าเท้าถีบส่งตัวเองไปข้างหน้า
แผ่นหลังเฉียดพื้น
เส้นผมยาวปลิวตามแรงเคลื่อน
เธอสไลด์ผ่านช่องว่างระหว่างขาของเขาไปในพริบตา
“เฮ้ย!”
มือใหญ่คว้าตาม
ปลายนิ้วเฉียดต้นแขนไปเพียงนิดเดียว
Latest chapter
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 13
ด้านหลังเป็นช่องแคบ มืดและเตี้ยพอให้คนหนึ่งคนก้มตัวลอดเข้าไปได้ กลิ่นน้ำมันเครื่องกับฝุ่นอับลอยออกมาจากด้านในโนดบนข้อมือสั่นทันทีUNREGISTERED ROUTE DETECTEDWARNING: ROUTE NOT VERIFIEDวีวี่มองข้อความอยู่ครู่หนึ่ง“เจอแล้ว…”“หรือเจอทางที่มีปัญหาก็ได้ครับ”เสียงเดียวกันดังขึ้นจากด้านหลังใกล้กว่าเดิมมากวีวี่หันกลับทันทีชายผมเงินลงมาจากชั้นลอยแล้วเธอไม่รู้ว่าเขาลงมาตอนไหนตอนนี้เขายืนอยู่ห่างไปไม่ถึงสิบเมตร มือทั้งสองข้างวางอยู่ข้างลำตัวอย่างสบาย ท่าทางไม่ได้แสดงว่าจะพุ่งเข้าใส่ แต่ระยะที่ลดลงกลับทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปทันทีในจังหวะเดียวกัน โนดก็กระตุกแรงWARNINGKEEPER PRESENCE CONFIRMEDIDENTITY: UNKNOWNวีวี่เหลือบมองหน้าจอ ก่อนเงยกลับไปหาเขา“ทำงานแล้วสินะ”ชายผมเงินมอง NODE บนข้อมือเธอแล้วหัวเราะเบา ๆ“ฟังจากน้ำเสียง คุณดูไม่ค่อยประทับใจมันเท่าไร”“ก็ถ้ามันเตือนหลังเจ้าตัวมายืนใกล้ขนาดนี้ จะให้ประทับใจตรงไหนคะ”“มีเหตุผล”วีวี่ขยับตัวให้ช่องเปิดอยู่ด้านข้าง ไม่ยอมปล่อยให้ตัวเองถูกบีบติดกับฐานม้าหมุนชายตรงหน้าเห็น แต่ไม่ได้ขยับตามเธอจึงถาม“แล้วคุณล่ะคะ”“ผม?”“ฉันควรไว้ใจคุ
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 12
เขาไม่ได้รีบตอบเพียงใช้ปลายนิ้วเคาะราวเหล็กเบา ๆ สองครั้ง ก่อนเอียงสายตาไปทางม้าหมุนที่กำลังเคลื่อนผ่านด้านล่าง“พอจะรู้ว่าคุณวิ่งมาถึงนี่ได้ยังไงครับ”คำตอบที่ไม่ตอบอะไรชัดเจนทำให้วีวี่ถอนหายใจ“ถ้ารู้อยู่แล้ว จะถามทำไมคะ”“ก็อยากฟังจากเจ้าตัว”“แล้วถ้าฉันไม่อยากเล่า?”“ก็ไม่เป็นไร”เขาพูดเหมือนไม่ได้ใส่ใจนัก“คืนนี้ยังอีกยาว ผมไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างตอนนี้”วีวี่มองเขานิ่งอยู่ครู่หนึ่งมาเร็กทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกไล่แต่ผู้ชายคนนี้กลับต่างออกไปเขาแทบไม่ได้ขยับจากที่นั่งไม่เดินเข้าหาไม่ปิดทางถึงอย่างนั้นก็ยังให้ความรู้สึกเหมือนกำลังรื้อดูทุกการตัดสินใจของเธอทีละชิ้นน่ารำคาญแบบคนละเรื่องเลยวีวี่หันกลับไปมองสามเส้นทางยังไม่ทันเดิน เสียงจากด้านบนก็ดังลงมาอีก“ถ้าผมเป็นคุณ ผมคงไม่เสียเวลากับประตูแดงหรอกครับ”เธอเงยหน้าขึ้น“ทำไมคะ”“มันล็อก”“รู้ได้ยังไง”“ลองแล้ว”ตอบง่ายเกินไปวีวี่มองเขาอยู่สองวินาที“แล้วฉันควรเชื่อคุณ?”ชายผมเงินหัวเราะเบา ๆ“ไม่ควรครับ”คำตอบนั้นมาเร็วเสียจนเธอหลุดนิ่งไปนิดหนึ่งเขาเอนตัวไปด้านหลัง ใช้มือข้างหนึ่งยันราวเอาไว้“ถ้าเป็นผมก็คงไม่เชื่อคน
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 11
เสียงฝีเท้าของมาเร็กยังตามหลังมาไม่ห่างวีวี่ได้ยินมันชัดแม้เสียงฝนจะกระหน่ำลงบนหลังคาเหล็กของซุ้มเกมร้างสองข้างทาง ทุกครั้งที่รองเท้าของเขากระทบพื้นเปียก เสียงนั้นจะดังหนักและสม่ำเสมอราวกับเตือนว่า ระยะห่างสิบวินาทีที่เขาให้มากำลังหายไปทีละน้อยเธอไม่หันกลับไปมองอีกลมหายใจเริ่มแสบลึกลงไปถึงอก เสื้อผ้าเปียกแนบผิว เส้นผมบางส่วนติดอยู่ข้างแก้มจนรำคาญ แต่เธอยังวิ่งต่อโดยพยายามรักษาจังหวะเท้าไม่ให้ลื่นบนพื้นคอนกรีตที่เต็มไปด้วยน้ำขังโนดบนข้อมือกะพริบบอกตำแหน่งเป้าหมายอยู่ข้างหน้าB-04 — 180 Mใกล้แล้วแต่ก่อนที่เธอจะเห็นป้ายของพื้นที่ถัดไป เสียงอีกอย่างกลับลอยแทรกมากับสายฝนเสียงเพลงวีวี่ชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัวทำนองเก่า ๆ ดังแว่วมาจากเบื้องหน้า คล้ายเพลงจากกล่องดนตรีที่ถูกเปิดทิ้งไว้นานจนกลไกเริ่มฝืด โน้ตบางตัวทอดยาวผิดจังหวะ บางช่วงขาดหาย แล้วจู่ ๆ ก็กลับมาดังต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นยิ่งเข้าใกล้ เสียงยิ่งชัดเธอพ้นแนวซุ้มเกมร้างออกมา แล้วก็เห็นมันม้าหมุนขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางลานกว้างหลอดไฟรอบหลังคาติดขึ้นเป็นหย่อม ๆ สีเหลืองซีดสลับแดง บางดวงดับ บางดวงกะพริบจนแทบมองไม่ทัน ม้าไม้ที
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 10
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้น“ถ้าจะหนีจริง ก็อย่าเสียเวลาเถียงกับผมเลย”วีวี่หัวเราะออกมา“พูดเหมือนกำลังช่วยเลยนะคะ”“ก็ช่วยให้คุณได้เริ่มก่อนตั้งสิบวินาทีแล้ว”“ใจดีจังนะ”น้ำเสียงประชดจนมาเร็กหัวเราะจากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นวีวี่เห็นก็รีบขยับตัว“เดี๋ยวสิ อย่างน้อยให้ตั้งหลักก่อน—”“สิบ”“คุณนี่จริง ๆ เลย!”รอยยิ้มของมาเร็กกว้างขึ้น“เก้า”วีวี่ไม่เสียเวลาบ่นต่อเธอหมุนตัวแล้วออกวิ่งทันที“แปด!”เสียงของเขาดังตามหลังวีวี่พุ่งผ่านประตูออกไปสู่สายฝนลมเย็นปะทะใบหน้าจนต้องหรี่ตา เสื้อผ้าที่เพิ่งเริ่มแห้งถูกละอองฝนซึมจนชื้นอีกครั้ง พื้นคอนกรีตเบื้องหน้ามีน้ำขังเป็นแอ่งเล็ก ๆ สะท้อนแสงจากเครื่องเล่นที่ติด ๆ ดับ ๆ เป็นริ้วสีแดง เหลือง และน้ำเงิน“เจ็ด!”วีวี่กระโดดข้ามราวเหล็กเตี้ยโดยไม่ลดความเร็ว“หก!”เธอก้มมองโนดเพียงแวบเดียวB-04 อยู่ทางตะวันออกเส้นทางตรงมีสิ่งกีดขวางมากกว่า แต่สั้นกว่าหากต้องแข่งกับคนช่วงขายาวอย่างมาเร็ก การวิ่งอ้อมคงมีแต่เสียเปรียบวีวี่เลือกทางตรง“ห้า!”ถังเหล็กเก่าล้มขวางอยู่ด้านหน้าเธอเร่งฝีเท้า มือแตะขอบถังเพียงชั่วขณะ ก่อนใช้แรงจากหัวไหล่กับสะโพกเหวี่ยงขาทั้งสองข
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 9
ไม่ทันทันทีที่พ้นตัวเขา วีวี่กดฝ่ามือลงพื้น รับน้ำหนักเพียงชั่วครู่ ก่อนใช้แรงจากหัวไหล่กับสะโพกดึงร่างกลับขึ้นมาแผงควบคุมอยู่ตรงหน้าเธอพุ่งเข้าไป เปิดฝาครอบออกทันทีเสียงหัวเราะของมาเร็กดังลั่นตามหลัง“ลงทุนพูดตั้งนาน ที่แท้ก็รอจังหวะนี้เองสินะ!”วีวี่ยังวุ่นอยู่กับแผงควบคุม แต่รอยยิ้มก็ผุดขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว“ถ้าไม่ทำให้คุณมัวแต่คุย ฉันจะเข้าใกล้ขนาดนั้นได้ยังไงล่ะคะ!”มาเร็กหมุนตัวกลับมาเต็มตัวเสียงหัวเราะยังค้างอยู่ในน้ำเสียง“ผมรู้อยู่ว่าคุณมีแผน แต่ไม่คิดว่าจะทิ้งตัวลงตรงนั้นจริง ๆ”วีวี่คว้าคันโยก“งั้นก็ถือว่าฉันเลือกถูกแล้วค่ะ!”กึก!คันโยกถูกสับลงชั่วอึดใจแรก ไม่มีอะไรเกิดขึ้นจากนั้นไฟสถานะบนแผงควบคุมก็กะพริบขึ้นทีละจุด สีแดงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีเขียว พร้อมกับเสียงมอเตอร์ภายในระบบที่เริ่มทำงานเป็นจังหวะสม่ำเสมอหลอดไฟเหนือศีรษะกะพริบสองครั้งก่อนจะติดค้างถัดไปอีกดวงหนึ่งสว่างขึ้นแล้วอีกดวงแสงค่อย ๆ ไล่ต่อกันออกไปตามทางเดินทีละช่วง ความมืดที่ปกคลุมอยู่ตามมุมห้องค่อย ๆ ถอยออก เผยให้เห็นรอยสนิมบนผนัง สายเคเบิลเหนือศีรษะ ฝุ่นที่ลอยอยู่ในอากาศ และหยดน้ำซึ่งซึมเข้ามาตามขอบห
CHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู 8
คราวนี้เขาหัวเราะเต็มเสียง“นี่จีบผมจริง ๆ เหรอ”“ขนาดนี้แล้วยังไม่ชัดอีกหรือไงคะ”“ชัดว่าคุณกำลังพยายามทำให้ผมสนใจอย่างอื่นมากกว่า”ตรงเกินไปจนวีวี่เกือบหลุดหัวเราะ“งั้นก็ถือว่าคุณรู้ทันค่ะ”เธอยังคงเดินเข้าไปใกล้“แต่เรื่องที่คุณหล่อ ฉันพูดจริงนะ”รอยยิ้มของเขานิ่งไปเพียงนิดเดียวพอให้วีวี่เห็นเขารู้ว่าเธอมีแผนแต่ดูเหมือนจะสนุกมากพอที่จะปล่อยให้เล่นต่อนั่นก็เพียงพอแล้ว“ว่าแต่คุณชื่ออะไรคะ”วีวี่มองเขาตรง ๆ“จีบมาตั้งพักหนึ่งแล้ว ฉันยังไม่รู้ชื่อเลย”มาเร็กส่ายหน้าพลางหัวเราะ“ตอนจะหนีคิดเร็ว แต่พอจะถามชื่อคนเพิ่งนึกขึ้นได้”“ถ้าหนีไปแล้วเกิดคิดถึงขึ้นมา จะได้รู้ว่าควรเรียกหาใครไงคะ”คำตอบทำให้เขาหัวเราะจริง ๆ“มาเร็ก”วีวี่ทวนชื่อช้า ๆ“มาเร็ก…”เธอพยักหน้าเบา ๆ“เข้ากับคุณดีนะ”“แล้วคุณล่ะ”วีวี่เลิกคิ้ว“คุณรู้ชื่อฉันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”“รู้”เขาตอบอย่างไม่คิดปิดบัง“วิเวียน ลูน่าเวส”การได้ยินชื่อเต็มของตัวเองจากคนที่เพิ่งเจอกันทำให้วีวี่รู้สึกแปลกไปนิดหนึ่งเธอยกมือขึ้นเหมือนขอให้หยุด“เรียกวีวี่ก็พอค่ะ ชื่อเต็มฟังแล้วเหมือนกำลังถูกเรียกไปเซ็นเอกสาร”มาเร็กหัวเราะ“วีวี่”เ
You May Also Like
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์198.2K viewsคนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว294.3K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.7K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat74.8K viewsยั่วรักผ่านไลฟ์
จินต์พิชา182 viewsสุวรรณกาย
ไอดีลม49 viewsห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น289 viewsเฮียซันคลั่งรัก
เม็ดขนุน188 views
