CHAPTER 3

ASHER'S POV

Maaga akong pupunta sa kompanya dahil may meeting ako with the board members. May itatayo kasi kaming bagong resort at hotel sa bandang Makati. Siyempre, pag-uusapan namin kung ano ang mas makakabuti para sa kompanya at sa bago naming plano.

Habang nasa biyahe ako, nakita kong tumatawag ang pinsan kong si Karl.

“Yes, hello?”

“Kuya Asher! I'm glad you answered my call. How are you? It's been a while since we last saw each other. So, what's your plan for today?” sabi niya.

“Today?”

“Yes, today! Don't tell me you forgot it's Auntie's birthday!”

“Si Mommy?”

“Oh my God, Asher! Have you really been that busy that you forgot your own mom's birthday?”

Napabuntong-hininga naman ako.

“Sorry. I really forgot.”

“As usual. Anyway, Auntie's having a party later, from 3 PM to 9 PM. If you're busy, you can just drop by for a while. At least, she gets to see you. And don't forget to buy her some flowers. You know her favorite ones. See you there, coz!”

Sabay niyang ibinaba ang tawag.

AFTER THE BOARD MEETING

“Boss, saan po tayo pupunta? O ihahatid na po ba kita sa bahay?” tanong ng driver ko.

“No. Iuwi mo na lang ang isang kotse ko. Itong isa ang gagamitin ko,” sagot ko.

“Hindi na po ba kita ihahatid, Boss?” tanong ulit niya.

“No need. I have a party to attend, and I have somewhere to stop by before I go there,” sagot ko.

“Sure kayo, Boss?” tanong ulit niya.

“How about us, Boss?” tanong naman ng mga guard ko.

“Umuwi na kayo.”

Nagtinginan sila pero tumango rin naman.

Mas gusto ko kasing mag-isang pumunta. Gusto ko ring mapag-isa. Ayoko ring pumunta sa party na napapalibutan ng maraming guard. Kilala ko ang pinsan kong si Karl, at alam kong siguradong aasarin lang niya ako kapag nakita niya akong ganoon.

Nag-drive ako papuntang Tandang Sora dahil alam kong maraming flower shop doon.

Pagdating ko roon, namili na ako ng flowers para kay Mommy. Alam kong mahilig siya sa pink tulips.

Habang pinipili ko pa rin ang magandang arrangement para sa mga tulip na ibibigay ko, may lumapit sa akin na isang babaeng nasa edad singkuwenta na. Maganda pa rin siya at mukhang mabait.

Ngumiti siya sa akin bago ako nilapitan at tinanong.

“Ano sa iyo, iho? Baka matulungan kitang pumili ng ibibigay mo. For birthday ba or other occasions? Girlfriend, wife, or mother?” sunod-sunod niyang tanong.

“It's my mom's birthday today, and she loves tulips,” sagot ko.

“Hmm, I think I recommend this one!” sabi niya habang hawak ang isang arrangement ng mga tulip.

Agad ko iyong tinanggap at tiningnan. Mukhang maganda nga, at sigurado akong magugustuhan iyon ni Mommy. Baka ito na lang talaga ang kunin ko.

Maya-maya, tumunog ang cellphone ng babaeng may edad na. Tiningnan niya iyon bago humarap sa akin.

“Excuse me lang, Sir,” sabi niya.

Tumango naman ako.

Habang tinitingnan ko ang mga bulaklak, narinig kong may tinawag ang babae para may mag-assist sa akin.

“Andy!”

Hindi ko sila nilingon dahil nakatuon pa rin ang isip ko sa pagpili kung ito na ba talaga ang bibilhin ko.

“Auntie?” sagot ng isang pamilyar na boses.

“Ikaw na muna ang bahala sa kanya. Tumatawag ang Kuya Nestor mo. Bahala ka na muna rito, okay?” sabi ng babae.

“Opo, Auntie,” sagot nito.

Maya-maya, naramdaman kong lumapit ito sa akin.

“Good afternoon, Sir. Nakapili na po ba kayo, or gusto n'yo pong tulungan ko kayo?” tanong niya.

Napagdesisyunan kong iyon na lang ang kukunin ko, ang nirekomenda sa akin kanina.

Kaya nang humarap ako sa kanya para iabot ang mga bulaklak, sabay kaming napatigil.

“Ikaw?” gulat niyang sabi.

Napatigil din ako, pero napangiti ako. Napatingin ako sa paligid ko.

“So, nandito ka pala nagtatrabaho?” tanong ko.

“Wala ka na roon,” sagot niya sabay irap.

“Kahit ba sa mga customers ninyo, ganyan mo pa rin sila i-approach?” tanong ko, na tila natauhan naman siya.

Pilit siyang ngumiti at humarap sa akin.

“So, Mr., ano po ang gusto ninyo? Nakapili na po ba kayo? Ilan po? Para sa ilan sa mga girlfriend mo?” tanong niya na halatang napipilitan.

“Sinong nagsabing para sa girlfriend ko? First of all, I don't have a girlfriend. Second, ayoko gumastos sa mga taong uhaw na uhaw sa attention ko,” sagot ko.

“Mayabang,” bulong niya.

Napakunot-noo ako sa inis.

“What did you say?” tanong ko ulit.

“Wala po. Sabi ko po, ano ang napili ninyo?” tanong niya ulit.

Iniabot ko sa kanya ang hawak kong mga bulaklak.

“Ito. Para sa mother ko,” sabi ko.

Napatingin naman siya sa akin saka tumango.

“Ire-ready ko lang,” sabi niya bago tumalikod.

“Wait!”

Agad siyang napatingin sa akin.

Kinuha ko ang isang puting rosas at iniabot iyon sa kanya.

“Ito pa,” sabi ko.

Napatingin naman siya sa akin at napakunot-noo.

“For you,” sabi ko sabay ngiti.

Akala ko, mapapangiti ko siya sa ginawa ko, pero hindi. Mas lalo pa siyang nagsungit. Akala ba niya, nagbibiro ako?

“Para saan 'to? Pinagtitripan mo ba ako?” tanong niya.

“Ganyan ka ba mag-thank you? Ikaw na nga ang binigyan, galit ka pa rin? Ganyan ka ba talaga ka-attitude?” tanong ko.

Mas lalo siyang sumimangot. Mukhang mas nainis ko pa siya.

Bakit ba parang nasisindak ako sa babaeng ito?

“Ang daming bulaklak dito. Gusto mo, pagkain ko pa sa iyo 'yan, eh?” sagot niya.

“Bakit ba ang sungit-sungit mo sa akin? Dahil ba sa nabangga kita? Nagsorry naman na ako sa iyo. Actually, this is my peace offering in case na-offend kita,” sabi ko.

Pero hindi pa rin nagbago ang mood niya.

Napangisi na lang ako. Mukhang hindi ka talaga nadadala sa ngiti ko, ah.

Asaran pala ang gusto mo? Ah, we'll see.

“Okay, fine. Ito na lang. Advance gift ko sa magiging girlfriend ko and future wife,” sabi ko sabay abot sa kanya ng bulaklak.

May kakaibang saya akong naramdaman sa puso ko. Bukod sa alam ko na kung saan ko siya puwedeng makita, mukhang may mahahanap pa akong taong palaging makakainisan.

“Mukha mo! Girlfriend? Tanga na lang ang papayag na maging girlfriend mo! Una sa lahat, kawawa siya. Pangalawa, sana kayanin niya ang ugali mo. Aayusin ko na lang ito para makaalis ka na,” sabi niya sabay irap.

“Hindi ka sure diyan.”

Napatigil siya sa sinabi ko.

Lumapit ako sa kanya at tinitigan siya sa mga mata.

“Dahil kapag ako ang nagmahal, ibibigay ko ang buong mundo ko sa kanya,” sabi ko.

Habang tinititigan ko ang mga mata niya, nakita ko kung gaano kaganda ang mga iyon. May kung anong kakaiba sa tingin niya, para bang tinatawag ako nito.

Bakit ba palagi akong natutunaw tuwing nakatingin ako sa kanya? Anong mayroon sa kanya na wala sa iba?

Hindi ko namalayang masyado na pala akong nakalapit sa kanya.

Bigla naman siyang natauhan at itinulak ako. Akmang ihahampas niya sa akin ang hawak niyang bulaklak.

“Hahalikan mo ba ako?” tanong ko.

Kitang-kita ko ang pagkagulat sa mukha niya.

“Oops! Sige, ihampas mo sa akin 'yan. Hindi ko babayaran 'yan kapag nasira,” pananakot ko.

Napaisip naman siya sa sinabi ko. Maingat niyang hinawakan ang bulaklak, tiningnan ako nang masama, saka umalis.

Napansin kong nag-iba ang aura ng mukha niya. Bakit parang may lungkot at takot na bumabalot sa kanya?

Kakaiba talaga siya.

Maya-maya, iniabot niya sa akin ang mga bulaklak.

Tumunog ang cellphone ko. Pagtingin ko, nakita kong si Karl ang tumatawag.

“Yes, papunta na ako,” sagot ko bago ko ibinaba ang tawag.

Pagkatapos kong magbayad, nilingon ko siya. Magsosorry pa sana ako, pero baka ma-late na ako sa pupuntahan ko, kaya umalis na lang ako.

Magkikita pa tayo. I promise, darling.