LOGINPagkatapos tikman ang nilutong pork adobo ay inalis ni Katrina ang apron, naghain sa lamesa at akmang uupo upang magsimulang kumain nang matigilan. Naalala niya ang lalaki, hindi lang pala siya ang naroon sa bahay, mayroon nga pala siyang kasama doon.
Sanay siyang mag isa simula noong magkolehiyo at mag aral sa Maynila, she was on her own and did everything by herself, kaya natutunan niya ang lahat ng gawain bahay pati na ang pagluluto. Tumayo siya at kumuha ng isa pang plato sa paminggalan pagkatapos niyang ilagay iyon sa lamesa ay naglakad siya upang yayaing kumain ang lalaki. Pinalaki siya ng kanyang mga lolo at lola na magkaron ng konsiderasyon sa mga tao sa paligid niya. Makokonsyensya naman siya kung mauuna siyang kumain samantalang wala pang kain ang estrangherong lalaki. Pagkalabas niya ng kusina ay bahagya siyang nagulat nang makita niya ang lalaki na nakatayo at tahimik na pinagmamasdan ang mga larawan sa ibabaw ng divider. Nilapitan niya ito at nagsalita. "They were my grandparents," agaw niya sa atensyon nito. Saglit itong tumingin sa kanya pagkuwan ay muling ibinaling ang atensyon sa mga larawan. "Sila na ang tumayong mga magulang ko simula pa noong sanggol ako," aniya, "Pinalaki nila ako at minahal, masaya kami noon kahit tatatlo lang kami sa pamilya," aniya pa na wala sa sariling inabot ang litrato ng kanyang lolo. "Namimiss ko na ulit na magkakasama kaming tatlo, namimiss ko na ang mga tawanan, kwentuhan at masasayang sandali na magkakasama kami, yung kumpleto kami...dito sa bahay na ito," hindi niya napansin na naging emosyonal siya sa harap ng lalaki. She bit her lower lip to stop her tears to fall. Napansin naman niyang nakatingin sa kanya ang lalaki. Malalim siyang nagbuntong hininga pagkuwan ay ibinalik ang litrato sa divider, she tried to compose herself. Hindi niya alam kung bakit mabilis niyang naibahagi dito ang ilan sa importanteng parte ng buhay. "Mabuti at gising ka na, nakapagluto na ako ng tanghalian, sumabay ka na sa akin kumain," yaya niya sa lalaki. Habang nasa hapagkainan ay tahimik na kumakain si Katrina at ang lalaki, nakaramdam siya ng pagkailang lalo na at panay ang pagsulyap sa kanya ng lalaki. Nagbuga siya ng hangin at nagsalita. "Kumusta ang nararamdaman mo? Sumasakit pa ba ang ulo mo?" tanong niya. "It's not that bad anymore, but my body still hurts," sagot nito. Tumingin siya dito at nakita niyang nahagod nito ang likod at balakang, mukhang mas sumakit ang katawan nito sa pagkakatulog sa sofa kaysa sa aksidente. Sa tangkad kasi nito ay hindi ito kasya sa mahabang upuan. Nakonsensya naman tuloy siya. Muli siyang nagbuntong hininga. "Bibigyan kita ng gamot mamaya, ubusin mo na rin ang pagkain mo para naman makabawi ka ng lakas," sabi niya. Napansin niya ang kakaibang tingin ng lalaki, hindi lang niya mahulaan kung anong ibig niyong sabihin. "By the way, since wala ka pa rin maalala at nagpapagaling ka, you can stay here in my house." Aniya. Hindi pa rin nito inaalis ang tingin sa kanya, natuyuan yata siya bigla ng lalamunan kaya napainom siya ng tubig. "Is it okay if I stay here with you?" seryosong tanong nito. "Oo naman, wala nama akong kasama dito," kaswal na sagot niya. "Aren't you afraid of me?" curious na tanong nito. 'May nangyari na nga satin, matatakot pa ba ako na may gawin kang masama?' Gusto niyang sabihin. Umiling siya. "Hindi, atsaka marunong ako ng karate at jujutsu, so I can protect myself." kibit balikat na sagot niya. At totoong nag aral siya ng self defense pagkagraduate niya ng kolehiyo noon. Natigilan siya nang marinig niya ang mahinang pagtawa nito. His chuckle sent a shiver down her spine. Darn! Ano ba itong nararamdaman ko? "Anong nakakatawa?" maang na tanong niya. "Nothing," maikling sagot nito. "Tsk, kumain ka na nga lang," pag irap niya dito pero sa loob niya ay napakabilis ng tibok ng puso niya. "Yeah, by the way it is good, masarap kang magluto," komento nito, tumingin siya dito pagkuwa'y napangiti. "Thanks but no thanks, alam ko naman iyon no!" nakatawang sabi niya. Ngumiti na rin ito sa kanya. Mukha naman itong mabait, sumungit lang siguro dahil sa pagkakaaksidente nito. Nagising si Katrina nang hapon na iyon, napahaba ang tulog niya. Lumabas siya ng kanyang silid at bumaba ng hagdan, gusto niyang magkape kaya sa kusina siya tumuloy. Habang nagsasalin siya ng tubig na mainit sa tasa ay biglang bumukas ang pinto ng banyo. Her eyes widened in surprise when she saw the man, wala itong kahit anong suot maliban na lang sa maikling towel na tumatakip sa ibabang bahagi nito. Kahit nakita na niya ang hubad nitong katawan noong gabing may mangyari sa kanila, iba pa rin ang epekto nito sa kanya. "Dammit!" He cursed loudly. Napako pa rin sa kinatatayuan si Katrina. "There's no water supply?" sabi ng lalaki na hindi napansin na naroon siya. Hindi napigilan ni Katrina na hagurin ang magandang katawan ng lalaki. From his handsome face to his broad shoulders, to his chiseled torso to his six pack abs down to his navel, every inch of him was a masterpiece of physical perfection! Tumigil ang mga mata niya sa bahaging natatakpan ng maikling tuwalya. That imposing bulge was teasing her mind once more, sending her thoughts into a frenzy. Ganon na lamang ang pamumula ng magkabilang pisngi niya. Shocks! What a sexy handsome man! Gazing at his flawless physique, parang namatanda si Katrina, frozen in a moment of pure admiration. Kaya naman napasigaw siya nang madampian ng mainit na tubig ang kanyang kamay. "Awww!" nakangiwing bulalas niya habang winawagayway ang napasong kamay. Kaagad naman siyang nilapitan ng lalaki. "Are you okay, Rina?" nag aalalang tanong nito. Tila lumundag ang puso niya nang marinig ang nag aalalang tinig nito, and the way he said her name sent a warm shiver down her spine. Nang dumampi ang mga daliri nito sa kanyang napasong kamay, isang mumunting spark ng kuryente ang nagpagising sa kanyang nerbiyos. "Namumula, saan nakalagay ang ointment?" tanong nito. Wala sa sariling itinuro niya ang itaas na kabinet. Tumalikod naman ito upang kunin ang medicine kit. Katrina swallowed hard, kung gaano kaganda ang harap nito ay ganon din ang likod nito. His back was sculpted work of art, every muscle meticulously defined, pero napansin niya ang ilang mahahabang peklat sa likuran nito at ang malaking tattoo nito, a lion with a crown. Anong nangyari sa likod niya? Sino ba talaga siya? Anong tunay niyang pagkatao?Naglalakad na sa hallway pabalik si Katrina ng makasalubong niya si Yohan. Naiiling itong nagsalita ng makalapit sa kanya. "Ngayon lang ako nakaalis sa mga nagpapapicture, I'm sorry, pabalik ka na ba?" Tanong nito. Tumango siya. "Mag ccr ka ba?" Tanong niya. Tumango ito, tinuro naman niya ang direksyon kung nasaan ang banyo. "Thanks Katrina, wait for me, I have something to tell you," sabi nito. Tumango siya. "Okay." Nakangiting sabi niya. Naglakad na ito patungo sa banyo, habang hinihintay niya ang aktor ay nakarinig siya ng ingay mula sa likod na bahagi ng ampunan, dahil likas ang pagkakuryusidad niya ay pinuntahan niya iyon. Nakarating siya sa labas ng bodega pero wala namang tao roon, pabalik na siya ng mapansin niya ang papel na lumipad patungo sa kanya, nang lingunin niya ang pinanggalingan nakita niyang bukas ang back door at mahangin kaya siguro nilipad ng hangin ang papel. Dinampot niya iyon at tiningnan ang nilalaman. Nanggilalas siya ng mabasa iyon, til
Nabaling ang atensyon ni Katrina ng magsalita na ang host at ipakilala si Kim Yohan, ganon na lamang ang tilian at sigawan ng mga staffs na naroon, nakikitili din si Grace na katabi ni Clifford. Nakita naman niya ang pagsimangot ng binata. Nang tumingin ito sa gawi niya ay mabilis niyang inalis ang tingin dito, hiniling niyang hindi sana siya nito nahuli. Sa pagbaling niya sa entablado ay nakangiting kinawayan siya ni Yohan, nakangiting tinanguan lang niya ito. "Hi everyone! I'm honored to be here today to celebrate this special occasion. I want to share a memory that's close to my heart. In one of my movies, I played an orphan and spent over a week filming at an orphanage. It was an incredible experience that taught me so much about resilience, hope, and love." Nakangiting salaysay ni Yohan habang nakatingin sa mga taong naroon, "The kids I met there are a testament to the fact that kindness and compassion can make all the difference in someone's life. So, to all the caregivers
Nang araw na iyon ay ang araw ng anibersaryo ng Angel's Haven, habang hindi pa oras ng kanyang live coverage ay tumulong si Katrina sa kusina upang ayusin ang mga pagkain para sa pagkaing ihahain mamaya sa mga bata. "Naku, Miss Katrina hayaan mo na kami dito, kaya na namin ito," nakangiting sabi ni manang Rosa. "Wala pa rin naman po akong gagawin, okay lang naman po sa akin," nakangiti ring sabi niya, sinasalansan niya sa mesa ang mga food box. "Napakabait mo talaga, kaya paborito rin kitang panoorin sa pagbabalita, inaabangan ko palagi ang paglabas mo sa TV, at napakaganda mo lalo na sa personal," sabi pa nito. Bahagya siyang tumawa. "Manang naman, parang nagkita na tayo noon, hindi ito ang unang pagkikita natin," aniya. "Oo nga kaya nga tuwang tuwa ako at naikukwento ko sa mga kaibigan ko sa palengke na nakita na kita, sinasabi ko sa kanila na hindi ka lang magaling na reporter, napakaganda at napakabait mo pa," sabi nito. "Masyado ninyo naman po akong binibida," nat
"Parang sumobra naman yata ang mga sinabi mo kay Miss Santos, Ford," sabi ni Grace kay Clifford, "Ano bang nangyayari sayo ngayon? Okay ka naman kanina," patuloy nito. Hindi siya kumibo, he's looking out of the coffee shop, his eyes fixed on Katrina and Yohan's intimate proximity. His jaw clitches, a mixture of anger and disappointment settling in, hindi alam ng mga ito kung paanong pagpipigil ang ginagawa niya sa sarili kanina, nang mga sandaling iyon nga ay gusto niyang tumayo at lumabas, hilahin si Katrina palabas ng sasakyan ng lalaki. His chest was about to explode with jealousy. "Duke..." narinig niyang tawag sa kanya, nilingon niya ang isa sa mga shadow guard niya. Sinenyasan niya itong lumapit. Kunwa'y may dala itong tray na may lamang kape at tinapay, naupo ito sa tapat nila. "Ed, what's going on? I saw a suspicious man a while ago, he's been watching us," he said, his voice low and even, eyes narrowing as he scanned the area. "He was standing across the street, pretendi
"I didn't know you were with Mr. Han to discuss this guesting offer," sabi ni Yohan, sumenyas ito sa dumaang waiter at umorder ng kape at pastries para sa mga bagong dating. "Ah kailangan kasing narito si Ford para sa ibang detalye. The Han brothers made a sudden decision, next week na ang anniversary ng orphanage kaya kailangan ng madaliin ang lahat," nakangiting sagot nito. "And since I'm not used to these business deals, I dragged Ford along. He's okay with it, so he's here," nakangiting sabi ng babae na bumaling kay Ford, ganon na lamang ang pagsimangot nito. "Who said I'm-" hindi nito natapos ang sasabihin ng ipulupot ni Grace ang kamay sa braso ng binata at inilapit ang mukha sa tenga nito. May kung anong binulong ito, kung ano man iyon ay hindi na nagsalita pa ang binata at tahimik na lang itong sumandal sa upuan. Meanwhile, Katrina's heart was about to burst watching the two get cozy. She was seething with jealousy. Naramdaman niya ang mga tingin ni Yohan sa kanya, pinis
Mr. B's POV "She's Katrina Santos, granddaughter of the late Benjamin Santos – the man you killed years ago," K said at the phone, nagulat man si Victor Benzon sa nalaman mula sa lalaki ay tumawa din pagkatapos. Naaalala niya ang Benjamin Santos na iyon, ito ang pakealamerong Barangay Captain sa probinsyang nasasakupan ng kanyang ilegal na negosyo. Nalaman kasi ng kapitan na iyon ang mga ginagawa niyang transaksyon at ang ilang patayan na nagaganap na siya ang may kagagawan. Binabalaan niya ito pero hindi ito nagpatinag kaya naman para hindi na siya mamroblema dito ay pinatahimik na lang niya gaya ng mga pakealamerong tao sa buhay niya. "What an interesting woman, paano niya nakilala si Duke?" curious na tanong niya. Naroon siya sa kanyang opisina habang nakahilera naman ang ilang mga tauhan sa harapan. "She's the one who save Duke when you tried to kill him," anito pa, nakuyom niya ang mga palad. "So ano namang kinalaman ng babaeng iyon kay Duke?" "She is Duke's weakness,







