FAZER LOGINPagkatapos tikman ang nilutong pork adobo ay inalis ni Katrina ang apron, naghain sa lamesa at akmang uupo upang magsimulang kumain nang matigilan. Naalala niya ang lalaki, hindi lang pala siya ang naroon sa bahay, mayroon nga pala siyang kasama doon.
Sanay siyang mag isa simula noong magkolehiyo at mag aral sa Maynila, she was on her own and did everything by herself, kaya natutunan niya ang lahat ng gawain bahay pati na ang pagluluto. Tumayo siya at kumuha ng isa pang plato sa paminggalan pagkatapos niyang ilagay iyon sa lamesa ay naglakad siya upang yayaing kumain ang lalaki. Pinalaki siya ng kanyang mga lolo at lola na magkaron ng konsiderasyon sa mga tao sa paligid niya. Makokonsyensya naman siya kung mauuna siyang kumain samantalang wala pang kain ang estrangherong lalaki. Pagkalabas niya ng kusina ay bahagya siyang nagulat nang makita niya ang lalaki na nakatayo at tahimik na pinagmamasdan ang mga larawan sa ibabaw ng divider. Nilapitan niya ito at nagsalita. "They were my grandparents," agaw niya sa atensyon nito. Saglit itong tumingin sa kanya pagkuwan ay muling ibinaling ang atensyon sa mga larawan. "Sila na ang tumayong mga magulang ko simula pa noong sanggol ako," aniya, "Pinalaki nila ako at minahal, masaya kami noon kahit tatatlo lang kami sa pamilya," aniya pa na wala sa sariling inabot ang litrato ng kanyang lolo. "Namimiss ko na ulit na magkakasama kaming tatlo, namimiss ko na ang mga tawanan, kwentuhan at masasayang sandali na magkakasama kami, yung kumpleto kami...dito sa bahay na ito," hindi niya napansin na naging emosyonal siya sa harap ng lalaki. She bit her lower lip to stop her tears to fall. Napansin naman niyang nakatingin sa kanya ang lalaki. Malalim siyang nagbuntong hininga pagkuwan ay ibinalik ang litrato sa divider, she tried to compose herself. Hindi niya alam kung bakit mabilis niyang naibahagi dito ang ilan sa importanteng parte ng buhay. "Mabuti at gising ka na, nakapagluto na ako ng tanghalian, sumabay ka na sa akin kumain," yaya niya sa lalaki. Habang nasa hapagkainan ay tahimik na kumakain si Katrina at ang lalaki, nakaramdam siya ng pagkailang lalo na at panay ang pagsulyap sa kanya ng lalaki. Nagbuga siya ng hangin at nagsalita. "Kumusta ang nararamdaman mo? Sumasakit pa ba ang ulo mo?" tanong niya. "It's not that bad anymore, but my body still hurts," sagot nito. Tumingin siya dito at nakita niyang nahagod nito ang likod at balakang, mukhang mas sumakit ang katawan nito sa pagkakatulog sa sofa kaysa sa aksidente. Sa tangkad kasi nito ay hindi ito kasya sa mahabang upuan. Nakonsensya naman tuloy siya. Muli siyang nagbuntong hininga. "Bibigyan kita ng gamot mamaya, ubusin mo na rin ang pagkain mo para naman makabawi ka ng lakas," sabi niya. Napansin niya ang kakaibang tingin ng lalaki, hindi lang niya mahulaan kung anong ibig niyong sabihin. "By the way, since wala ka pa rin maalala at nagpapagaling ka, you can stay here in my house." Aniya. Hindi pa rin nito inaalis ang tingin sa kanya, natuyuan yata siya bigla ng lalamunan kaya napainom siya ng tubig. "Is it okay if I stay here with you?" seryosong tanong nito. "Oo naman, wala nama akong kasama dito," kaswal na sagot niya. "Aren't you afraid of me?" curious na tanong nito. 'May nangyari na nga satin, matatakot pa ba ako na may gawin kang masama?' Gusto niyang sabihin. Umiling siya. "Hindi, atsaka marunong ako ng karate at jujutsu, so I can protect myself." kibit balikat na sagot niya. At totoong nag aral siya ng self defense pagkagraduate niya ng kolehiyo noon. Natigilan siya nang marinig niya ang mahinang pagtawa nito. His chuckle sent a shiver down her spine. Darn! Ano ba itong nararamdaman ko? "Anong nakakatawa?" maang na tanong niya. "Nothing," maikling sagot nito. "Tsk, kumain ka na nga lang," pag irap niya dito pero sa loob niya ay napakabilis ng tibok ng puso niya. "Yeah, by the way it is good, masarap kang magluto," komento nito, tumingin siya dito pagkuwa'y napangiti. "Thanks but no thanks, alam ko naman iyon no!" nakatawang sabi niya. Ngumiti na rin ito sa kanya. Mukha naman itong mabait, sumungit lang siguro dahil sa pagkakaaksidente nito. Nagising si Katrina nang hapon na iyon, napahaba ang tulog niya. Lumabas siya ng kanyang silid at bumaba ng hagdan, gusto niyang magkape kaya sa kusina siya tumuloy. Habang nagsasalin siya ng tubig na mainit sa tasa ay biglang bumukas ang pinto ng banyo. Her eyes widened in surprise when she saw the man, wala itong kahit anong suot maliban na lang sa maikling towel na tumatakip sa ibabang bahagi nito. Kahit nakita na niya ang hubad nitong katawan noong gabing may mangyari sa kanila, iba pa rin ang epekto nito sa kanya. "Dammit!" He cursed loudly. Napako pa rin sa kinatatayuan si Katrina. "There's no water supply?" sabi ng lalaki na hindi napansin na naroon siya. Hindi napigilan ni Katrina na hagurin ang magandang katawan ng lalaki. From his handsome face to his broad shoulders, to his chiseled torso to his six pack abs down to his navel, every inch of him was a masterpiece of physical perfection! Tumigil ang mga mata niya sa bahaging natatakpan ng maikling tuwalya. That imposing bulge was teasing her mind once more, sending her thoughts into a frenzy. Ganon na lamang ang pamumula ng magkabilang pisngi niya. Shocks! What a sexy handsome man! Gazing at his flawless physique, parang namatanda si Katrina, frozen in a moment of pure admiration. Kaya naman napasigaw siya nang madampian ng mainit na tubig ang kanyang kamay. "Awww!" nakangiwing bulalas niya habang winawagayway ang napasong kamay. Kaagad naman siyang nilapitan ng lalaki. "Are you okay, Rina?" nag aalalang tanong nito. Tila lumundag ang puso niya nang marinig ang nag aalalang tinig nito, and the way he said her name sent a warm shiver down her spine. Nang dumampi ang mga daliri nito sa kanyang napasong kamay, isang mumunting spark ng kuryente ang nagpagising sa kanyang nerbiyos. "Namumula, saan nakalagay ang ointment?" tanong nito. Wala sa sariling itinuro niya ang itaas na kabinet. Tumalikod naman ito upang kunin ang medicine kit. Katrina swallowed hard, kung gaano kaganda ang harap nito ay ganon din ang likod nito. His back was sculpted work of art, every muscle meticulously defined, pero napansin niya ang ilang mahahabang peklat sa likuran nito at ang malaking tattoo nito, a lion with a crown. Anong nangyari sa likod niya? Sino ba talaga siya? Anong tunay niyang pagkatao?Makalipas ang isang taon… “And the best TV News Host Program of the year goes to….” Sabi ng emcee na nasa unahan habang hawak ang isang papel at trophy para sa mahalagang award na iyon sa mundo ng news and arts award. Halos pigil ang hininga ni Katrina habang mahigpit niyang hawak sa kamay ang katabi niyang asawa na nakasuporta sa kanya. Isa siya sa nominee sa nasabing award. Hindi niya inaasahan na mapapasama sa hanay ng magagaling na host o news anchors. "The TV News Host Program of the year is Miss Katrina Santos-Han!" Sigaw ng emcee, “Congratulations to Miss Katrina for her fearless and honest hosting! Investigative Team reached the top tv rank, and every episode trended big on social media. Congratulations again!” Dagdag ng emcee. Hindi siya kaagad nakakilos, hindi siya makapaniwala na siya ang nanalo sa major award na iyon. Kung hindi pa siya niyakap ni Clifford ay hindi pa siya kikilos. “Congratulations, wife! You won the award.” Masayang sabi nito, nasa tinig ang pagmama
“Congratulations, Mr. and Mrs. Han!!” Pagbati kina Katrina at Clifford ng lumabas sila ng simbahan. Nakita niya ang mga kakilala nila ni Ford. Kumpleto ang mga kapatid nitong sina Wade, Blane, at Eachen. Kasama rin ang mga kilala niya sa RBN, sina Sir Yano, Roswald, Shella, Roxy, at mga naging kaibigan niya sa Entertainment Team. Si Dorie, na nagbago na at binigyan niya ng second chance, ay naroon din at masayang bumati sa kanila. Ang mga naging kaibigan niyang pinagselosan ni Clifford—si Axel, Damian, at Yohan Kim—ay masayang-masaya para sa kanya. “Toss the flower, Rina!” Sabi ng mga babaeng kaibigan niya bago siya sumakay sa bridal car. “Sige!!” Natatawang sabi niya. Tumalikod siya at pumuwesto para ihagis patalikod ang bulaklak na hawak. “Ready na kayo?” Tanong niya sa mga ito. “Oo! Ready na kami!” Sabay-sabay na sagot ng mga ito. Tumingin siya sa asawa na nangingiti lang sa tabi niya. Nakita niyang nakapwesto na malapit sa likod niya ang mga kaibigan niya; sa di kalayuan ay
Nang makarating sa hotel, kaagad na sinalubong si Katrina ng mga kasamahan sa news team. “Katrina!! “ bulalas ni Shella, tumutulo ang mga luha, "How are you? Are you okay?" Nag aalalang tanong nito. Niyakap siya nito gayon din si Roxy. “Katrina, nag alala kami sayo, okay ka lang ba?” Tanong naman ni Roxy. Tumango siya, sari-sari ang emosyong nararamdaman. “Oo, okay lang ako, mabuti na lang nailigtas ako ni Mr. Han,” sabi niya, hindi niya alam kung bakit nagkatinginan ang mga ito habang tumitingin kay Ford, takang taka na nilingon niya ang asawa na nasa likuran niya, nag iwas ito ng tingin. “What’s going on here?” Takang tanong niya. “Katrina, we know you're married to Mr. Han." Bulong ni Roxy, napaawang ang labi niya. “Ha? Paanong?” Muli niyang binalingan ang asawa. Ford stepped forward, a sheepish look on his face. “I’m sorry wife.” “Ikukwento ko sayo ang mga nangyari,” bulong naman sa kanya ni Shella. Nagbuntong hininga siya. "Are you angry with me, wife?" Ford
Mula sa labas ng bahay narinig ni Katrina ang mga yabag at sigawan, na tila ba nagkakagulo roon. “What’s that?” Gulat na tanong ng Gobernador na naagaw din ang atensyon dahil sa mga ingay na nagmumula sa labas. May lumapit na isang lalaking tauhan nito. “Gob! May mga parak!” Sabi nito na nasa tinig ang pagkataranta. Nanggilalas ang matandang lalaki. “Ano? Paanong nangyari iyon? Paanong may mga pulis? Sino ang nagreport?” Gulat na tanong nito, bigla ay tumingin ito sa anak, madilim ang anyo. “Ikaw ang nagreport sa mga pulis?” “I don't know anything, I didn't call the police,” tanggi ng lalaki. Bigla ay tumingin ang mga ito sa kanya. “Are you the one who called the police?“ tanong sa kanya ni Nyx, umiling siya. “No, you took my cellphone, how could I call the police?” Paliwanag niya. Saglit pa siyang pinag aralan ng binata bago tumingin sa ama. “She’s not the one who called the police.” Depensa nito sa kanya, tumigas ang anyo ng Gobernador. “Wala akong pakealam, ibigay
Bumabagsak ang ulo ni Clifford habang nakaupong nakasandal sa couch, alas dos na ng madaling araw at ginugupo na siya ng antok, ilang araw na siyang walang tulog. Narinig niya si Yano habang ipinatong ang tasa ng mainit na kape sa center table. "Duke, magkape ka muna," sabi nito, umayos siya ng pagkakaupo at inabot ang kape. Humigop siya pagkuwa'y nilingon ang screen ng laptop, walang kaganapan ng mga oras na iyon, mukhang tulog si Katrina, tanging kisame ng silid ang nakikita niya sa screen. "Yano, any updates on the photo I circulated? Anyone recognize the guy?" tanong niya sa lalaki, umiling ito. "Nothing yet." sagot nito, marahas siyang nagbuntong hininga. Bumaling siya kay James, ang IT expert. "Did you track down who hacked Katrina's camera?" James' fingers flew across his keyboard, his eyes fixed on the screen. "I'm working on it, Duke. Looks like he used a phishing scam, got her to click on a link in a message from Nyx. There was a hidden bug in the link, allo
Malakas na naihagis ni Ford ang flower vase na nahablot niya, nagkadurog durog iyon ng tumama sa dingding ng silid. His anger boiling over. A mix of emotions swirled inside him - worry, fear, anxiety, and rage. But anger was the one that dominated, burning like a wildfire as he watched the footage from the hidden camera. Nakikita niya ang mga nangyayari ng mga sandaling iyon, sinaktan ng lalaki ang babaeng mahal niya kaya sumabog na ang galit niya. Natigilan siya at muling tumingin sa screen ng laptop ng marinig niya ang mga paghikbi ni Katrina. “Ford, please..save me..” bulong nito habang lumuluha, and his heart ached as he heard her desperate pleas. She was begging for him to save her... and he wanted to, God knew he wanted to save his wife. But they still had no trace of her whereabouts, no clue where that monster had taken her. The phone she was carrying was gone, probably confiscated by him. "I will kill that bastard if I see him!" he growened, his voice laced with venom.







