LOGIN
"เย้!!! สอบเสร็จแล้ว โล่งไปที!!!!! ฮู้วววววว"
ความอัดอั้นของการสอบไฟนอลถูกปลดปล่อยออกไปผ่านเสียงตะโกนดังๆไปยังบึงน้ำกว้างของมหาวิทยาลัย เสียงนั้นคือเสียงของดาว เพื่อนสนิทของฉันเอง ส่วนฉัน นลิน นะ เรียนรัฐศาสตร์การทูตปีสุดท้ายแล้ว คาดว่าต้องจบแน่ๆ เพราะฉันมั่นใจข้อสอบมากเลยล่ะ มั่นใจว่าต้องผ่าน และฉันต้องเรียนจบ "ลาก่อนชีวิตมหาลัยยยยยยย!!!" ฉันตะโกนสมทบดาวออกไปอีกคน เพราะกว่าจะผ่านไฟนอลเทอมสุดท้ายไปได้ เล่นเอาแทบกระอักเลือด(ตาย)แน่ะ "ลิน หาไรกินดีกว่าปะ วันดีๆแบบนี้มันต้องฉลอง" ดาวหันหน้ามาบอกฉันหลังจากที่เราสองคนหอบแฮ่กๆไปทั้งคู่ เพราะตะโกนไปเต็มเสียงจนแทบหมดเรี่ยวหมดแรงไปเลยอ่ะ (พอดีคนมันลืมตัวทำไงได้><) "ไปดิ ว่าแต่ ที่ไหนอ่ะดาว ลินไม่เอาร้านแพงๆนะ คือลิน" "รู้แล้วน่า ไปเหอะ ปะ" ดาวบอกฉันยิ้มๆแล้วจูงมือฉันไป จริงสินะ ฉันลืมบอกว่าตอนนี้ เอ่อ บ้านฉันกำลังมีปัญหาเรื่องเงินน่ะ ฉันเลยต้องประหยัดหน่อย "ร้านนี้เหรอดาว" ดาวลากฉันมาถึงร้านของกินใกล้ๆมหาลัยนี่แหละ "อือฮึ ร้านนี้รับรอง ไม่แพง ราคาสบายกระเป๋า" "อืม" ฉันพยักหน้าแล้วเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับดาว เราสองคนสั่งชาเขียวมาคนละแก้ว แล้วก็ของกินเล่นมาจานนึง ...บังเอิญงบมันมีแค่นี้ เลยต้องกินจานเดียวกันTT "จริงสิลิน ถ่ายรูปหน่อยป่ะ เก็บไว้เป็นที่ระทึก" "ที่ระลึก" "เออๆ นั่นแหละ คิๆ" แชะ! เห้ย! อยู่ๆดาวก็ถ่ายรูปฉันเฉยเลยอ่ะ ไม่มีบอกให้เตรียมตงเตรียมตัว "ดาวอ่ะ" "แหมๆ สวยอยู่ค่าา นี่ไง อะๆ เอาไปดู" แล้วดาวก็ส่งโทรศัพท์จอเบ้อเริ่มมาให้ฉัน และมันก็จริงอย่างที่ดาวบอกนะ รูปมันก็ไม่ได้ขี้เหร่(ใช่ป่ะ!?) "ไง สวยล่ะสิ ก็นะ ฝีมือจ้าฝีมือ" "ไม่ค่อยโม้เลยนะ" "แน่น้อน" เจ้าตัวยิ้มภูมิใจแล้วฉกโทรศัพท์จากมือฉันไปชื่นชมผลงานตัวเองต่อ บอกตรงๆนางยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยอ่ะตอนนี้ ทำเหมือนตัวเองเป็นช่างภาพมืออาชีพยังไงอย่างงั้นเลย "เออลิน แล้วนี่แกไปสมัครงานเอาไว้บ้างยัง" "ก็มีบ้างแล้วนะ แต่เขายังไม่ตอบกลับสักที่เลยน่ะสิ" ฉันยิ้มเจื่อนให้ดาว "อืม ฉันก็เหมือนกัน เห้อ ไม่รู้บ้าบออะไรเนอะ เด็กจบใหม่ที่ไหนๆก็ไม่ค่อยจะรับ บอกไม่มีประสบการณ์ๆ ไม่คิดบ้างเลย ว่าถ้าพวกเขารวมหัวกันไม่รับแล้วพวกเราจะเอาประสบการณ์ที่ไหนมากรอกลงในใบสมัครกัน ชิ ไอ้พวกไม่มีหัวคิด!" ดาวร่ายซะยาวแถมใส่อารมณ์เต็มที่จนโต๊ะข้างๆหันมองมาเลย "ดาว ใจเย็นๆ" "จะให้เย็นยังไงล่ะลิน ฮึ่ย! พูดแล้วของขึ้น!" ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ข้างกองไฟขนาดย่อมๆก็ว่าได้ ดีนะที่ไฟกำลังดูดชาเขียวรวดเดียวไม่หายใจ คงกำลังพยายามดับไฟตัวเองอยู่ ...เห้อโล่งไปที นึกว่าจะโดนไฟลามมาเผาจนเกรียมซะแล้ว--!!! -NALIN END "สัส จบแล้วมึงทำเหี้ยไรวะ" "ขายรูป" ผมตอบไอ้คนถามไปนิ่งๆ แต่ก็ความจริงนะ ผม(กำลังจะ)จบนิเทศ-ศิลปถ่ายภาพ ไม่ให้เป็นช่างภาพ แล้วจะไปนั่งเล่นอยู่บนหัวมันหรือไง "ไงล่ะสัส โดนคำตอบเหี้ยเรย์เข้าไป แม่งมีหงายเงิบ ฮ่าๆ" ไอ้เจหัวเราะลั่น เหมือนกำลังสะใจสุดๆ เออ เดี๋ยวนะ ผมลืมแนะนำ ผมเรย์ อย่างที่บอก วันนี้สอบไฟนอลตัวสุดท้าย ถ้าผ่านก็เป็นอันว่าจบ ส่วนไอ้สองตัวตรงหน้าผม คนแรกไอ้เชนทร์(ไอ้คนที่กำลังนั่งหน้าหงายเงิบเพราะโดนคำตอบผมไปเมื่อกี้นี้)ส่วนไอ้อีกคนที่กำลังหัวเราะอย่างโคตรสะใจอ่ะ ชื่อไอ้เจ ความจริงมันชื่อเจวิส แต่เพื่อลดปัญหาการเปลืองน้ำลายโดยใช่เหตุเลยเรียกมันสั้นๆว่าเจ "พวกมึงแท็กทีมกันตลอดแหละสัส ไอ้พวกเวร!" ไอ้เชนทร์มันกระแทกเสียงมาเต็มๆ แปลกที่มันยังไม่ชิน ทั้งๆที่มันก็โดนแบบนี้ประจำ "ช่วยไม่ได้นี่ครับเหี้ยเชนทร์ ใครใช้ให้หน่อมแน้มสุดอ่ะ" "กูเนี่ยนะหน่อมแน้ม" ไอ้เชนทร์หันไปถลึงตาใส่ไอ้เจจนแทบถลนออกมานอกเบ้า ประมาณว่าไม่พอใจสุดๆไปเลย แต่ไอ้ห่าเจมันก็หน้าด้านโคตรๆเหมือนกัน แม่งโดนขนาดนี้ คุณเชื่อมั้ย มันยังหัวเราะอยู่ได้ "ไม่เอาน่า เย็นไว้พวก อย่าเพิ่งขึ้นเว้ย แม่งลงก่อนๆ" "มึงว่ากูหน่อมแน้มนี่คือให้กูลง!? เหี้ย!" "หน้าร้านมีลาน เดี๋ยวกูเป็นกรรมการให้" ที่พูดไปแบบนั้นเพราะผมมีลางสังหรณ์ว่าหมามันจะฟัดกัน "ไอ้ห่า!" ผมโดนอีกคนซะงั้น ก่อนมันสองตัวจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติเอาดื้อๆ แต่ก็นะ ผมชินแล้วล่ะ ไอ้สองตัวมันก็เป็นแบบนี้ประจำ ไอ้เชนทร์มันโกรธง่ายหายเร็ว ไม่ค่อยจะจริงจังกับอะไร โดยเฉพาะกับผู้หญิง มันเอาไปเรื่อย เจ้าชู้นั่นแหละครับ ง่ายๆ ส่วนไอ้เจ ไอ้เหี้ยนี่ผมบอกได้คำเดียวว่ามัน(โค-ตะ-ระ)เลว ปากหมาหน้าด้านกวนตีนน่ะผมยกให้ไอ้เชนทร์ แต่ปากหมาหน้าด้านถนัดระยำฟันแล้วทิ้งอ่ะ นั่นแหละครับ ไอ้เหี้ยเจล่ะ แล้วถ้าจะถามถึงนิสัยผมน่ะเหรอ เอาตรงๆผมก็ไม่ค่อยรู้จักตัวเองเท่าไหร่หรอก รู้แค่ว่าผมเป็นคนนิ่งๆนะ จะพูดเท่าที่จำเป็น ส่วนใหญ่เน้นทำ(😏) แต่ไอ้สองตัวมันเคยบอก ว่าผมเลือดเย็น เหรอ? หึ! คืองี้นะ คือผมไม่เชื่อว่ะ ผมเป็นคน จะเลือดเย็นได้ไง ใช่มั้ย?! แค่ผมไม่เคยสนใจความรู้สึกใครก็แค่นั้น จะเป็นจะตายก็ช่าง มันเรื่องของเขามั้ย แล้วแบบนี้ผมเลือดเย็นตรงไหนเหรอ??? ผมก็แค่ไม่อยากเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องของใครต่อใครมาใส่ในหัวให้รกสมอง ในเมื่อมันไม่เกี่ยวกับผม! ความรู้สึกใครก็ความรู้สึกมัน แฟร์ๆไง ไม่ถูกเหรอ!??? แชะ!!! อยู่ๆไอ้เชนทร์มันก็ถ่ายรูปผมโดยไม่คิดขออนุญาต แม่งไอ้สัส! แต่ก็ดีไปอย่าง ที่ถึงผมจะไม่ทันตั้งตัว แต่ก็ยังเหลือบมองกล้องทัน "รูปนี้เอาไปลงในไลน์กลุ่มมึงนะเหี้ยเรย์แม่งรับรอง สาวกรี๊ดสัส" "ไหนเอามาดูมั่งดิ๊" ฟังดูเหมือนไอ้เจจะขอนะ แต่ไม่ครับ มันแย่งไปจากมือไอ้เชนทร์เลย หึ หน้าด้านมั้ยล่ะ ก็บอกแล้วไอ้เหี้ยนี่มันด้านคูณด้าน (ดับเบิ้ลด้าน!!!) "เออ จริงด้วยว่ะ แม่งจิกกล้องซะ" "พวกมึงเว่อร์ละ" ผมสวนมันสองตัวไปแบบนิ่งๆ จริงสิ ผมเคยบอกรึยังว่าโทนเสียงผมไม่ค่อยมีหรอก ยกเว้นเวลาอารมณ์แปรปรวน เวลาพูดก็ไม่ค่อยจะมีหางเสียงเท่าไหร่ ส่วนใหญ่ก็หยาบคายนั่นแหละ พวกคุณรับกันได้ใช่มั้ย ผมแก้ไม่ได้จริงๆ สันดานมันมาอย่างนี้ "เห้ย ไม่เว่อร์เว้ย พวกกูพูดจริงแม่ง" "นั่นดิ เหี้ยเจพูดถูก เออ! เมื่อกี้พูดถึงไลน์ ไงวะ วันนี้ได้สาวๆมาร่วมปลดปล่อยความอัดอั้นจากไฟนอลกันบ้างยัง" ไอ้เชนทร์ถามขึ้น ท่าทางมันตอนนี้ก็โคตรบอกยี่ห้อ "ยิ้มหน้าบานขนาดนี้ มึงมีแล้วอ่ะดิ" "เพียบครับผมมม" มันลากเสียงยาวแถมยิ้มกว้างจนปากเกือบจะฉีกถึงหู แบบนี้คงไม่ต้องถามมั้ง ว่ามันภูมิใจแค่ไหนที่ได้สาวหุ่นเซ็กซี่นมโตๆมาครางสยิวบนเตียงมันไม่ซ้ำหน้าแทบทุกคืน "ไอ้เวร แม่งได้เร็วชิบหาย" "อย่าแสดงไอ้สัส กูรู้มึงเองก็สต็อกไว้เพียบ" "แม่งรู้ทันอีก เออสัส แล้วมึงอ่ะ" เวรละ เมื้อกี้มันพูดกันอยู่สองคน อยู่ๆวกมาที่ผมซะงั้น "คือกู..." การไม่ได้เตรียมคำตอบล่วงหน้าผลมันก็คือกลายเป็นคนติดอ่างแบบนี้แหละครับ "ไอ้สัส มึงไม่ต้องมาอ้ำอึ้ง พวกกูรู้มึงก็มีแล้วเหี้ยเรย์" "อย่ามารู้ดีกว่ากู" ความจริงไอ้เจมันเดาถูกนั่นแหละครับ แต่ผมก็ทำฟอร์มไปงั้น จะว่าไปแล้ว พวกคุณงงกันใช่มั้ย ว่าที่พวกผมกำลังพูดน่ะ มันลงไลน์ห่าเหวอะไร งั้นผมอธิบายเป็นฉากๆม้วนเดียวจบเลยแล้วกัน คือจริงๆแล้วผม 3 คนมีกลุ่มไลน์คนละกลุ่ม เปิดไว้ให้สาวๆมาแอดกัน ส่วนไอ้ตัวต้นคิดพวกคุณคงเดาออกกันใช่มั้ย ว่ามันคือไอ้เหี้ยเชนทร์จอมเจ้าชู้นั่นแหละครับ มันบอกว่าให้ใช้ความฮอตให้เป็นประโยชน์ อันนี้ตอนนั้นผมก็แย้งอยู่ในใจนะว่าผมฮอตตรงไหนวะ วันๆไม่ค่อยจะพูดกับใคร เดินในมหาลัยก็ไม่มองใครทั้งนั้นแหละ แต่ฟลุ๊คมั้ง เพราะพอเปิดกลุ่มไลน์แค่ไม่ถึงวันด้วยซ้ำ ดันมีสาวมาแอดกันตรึม ส่วนใหญ่ก็เป็นผู้หญิงประเภทผ่านศึกสงครามกันมาแล้วทั้งนั้นผมดูออก มีบางคนออปชั่นแรงกว่านั้น แม่งแอดกลุ่มเสร็จแอดไลน์ผมเข้ามาแล้วบอกอยากนอนกับผมตรงๆเลย แล้วคุณคิดว่าผมจะตอบยังไงล่ะครับ ในเมื่อกลุ่มไลน์ที่ตั้งขึ้น มันก็เพื่อการนี้โดยเฉพาะ หึ ฟังดูเหี้ยยังไงก็ไม่รู้ใช่มั้ย บ้าๆบอๆ ไร้สาระโคตรๆ เลวระยำอีกต่างหาก คิดได้ไงตั้งกลุ่มไลน์ล่อสาวมานอนด้วย ...มันเหมือนกำลังวางก้อนชีสล่อให้หนูมาติดกับนั่นแหละ ว่ามั้ย??? แต่ผู้หญิงเขาเต็มใจกันเองนี่ครับ ผมก็แค่ไม่อยากขัดเจตนารมณ์ก็เท่านั้น อีกอย่าง เราต่างก็มีความสุขกันทั้งสองฝ่าย แต่ไม่ใช่ว่าผมเอามั่วไม่เลือกอย่างไอ้เหี้ยเชนทร์มันนะ ส่วนใหญ่ผู้หญิงที่ผมมักตอบตกลงก็จะเป็นพวกว่าง่าย ไม่ค่อยพูด ไม่งี่เง่า ไม่เซ้าซี้ ไม่เรื่องมาก ไม่ผูกมัด เอาแล้วก็แล้วกันไป บางครั้งผมก็แถมทิปค่าน่ารักให้บ้าง แต่ผมไม่ให้และไม่ต้องการความรู้สึกผูกพันอะไรกลับมาทั้งนั้น สั้นๆคือคืนเดียวจบ ...ในเมื่อเธอเต็มใจจะเข้ามาติดกับดักนี้ของผมแล้ว เธอก็ต้องยอมรับกฎของผมให้ได้ด้วย! -RAY END"เปล๊า คนอย่างเกรซไม่เที่ยวค่ะ แต่มาล่าผู้"ฉันคิดไม่ถึงว่าเกรซจะรู้จักคนพวกนี้นะ แต่ฟังจากคำพูดแล้ว น่าจะสนิทสนมกันในระดับนึงเลยอ่ะ"แหม พูดกันตรงๆอย่างงี้ คนเคยร่วมเรียงเคียงหมอนอย่างฉันก็น้อยใจแย่อ่ะดิ""ถุ๊ย! ไอ้เหี้ยเชนทร์ ทำเป็นพูดนะไอ้สัส"เสียงผู้ชายอีกคนแทรกขึ้นมา เอ๊ะ ชื่อเชนทร์เหรอ ชื่อนี้ฉันว่าคุ้นๆนะ เหมือนเคยได้ยินดาวพูด"นี่ลิน ไม่เงยหน้าไปคุยกับเจ้านายหน่อยเหรอ คิๆ"ดาวสะกิดฉันแล้วกระซิบบอกเบาๆ หรือจะเป็นไอ้ประโยคนี้ ที่ดาวตั้งใจจะพูดกับฉันเมื่อกี้"เจ้านาย?"ฉันหันไปมองดาวแล้วคิ้วขมวด สุดท้ายฉันก็ไม่มีทางเลือก ความอยากรู้มันทำให้ต้องหันกลับไปมองคนที่โต๊ะโดยปริยาย หัวใจแทบหยุดเต้นไปโดยปริยายเหมือนกัน ในเมื่อตรงหน้าฉัน ใช่แล้ว ฉันเห็นเรย์ แถมเขากำลังจ้องฉันอยู่ตาไม่กะพริบเลย ส่วนฉันเหรอ แค่เห็นเขาฉันก็ก้มหน้าแทบไม่ทัน ฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย มันรู้สึกเสียวสันหลังวาบยังไงไม่รู้"ไงยะลิน นี่ไง ที่ฉันบอกว่าแกเก็บเงียบ"เกรซหันมาพูดกับฉันยิ้มๆ "เปล่าซะหน่อย"ฉันตอบไปไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ บอกตรงๆฉันยังกลัวเรย์ไม่หาย เขามองฉันเหมือนฉันทำอะไรผิด หรือว่าเขาจะโกรธ ที่ฉันออกมาข้างน
ผมแทรกมันคืนบ้าง หมั่นไส้มันแม่ง ไม่เคยเลย ไม่เคยมีอะไรที่ผมปิดไอ้สองตัวนี่ได้มิดเลยเอาจริงๆ"รู้ดีก็ดีกว่าไม่รู้เว้ยเพื่อน ยังไงวะ คราวนี้สาวคนไหนอ่ะ""นั่นดิ อ๊ะๆ หรือว่าสาวคนที่มึงลงทุนแท็กเฟสวะ แม่งคนนี้เอาจริงเหรอครับสัส ถึงได้เปิดตัวซะแบบว่าๆโนแคร์สื่ออ่ะ""ไม่เสือก!"ผมถลึงตาใส่ขนาดนี้ ไอ้สองตัวแม่งยังหัวเราะ"ไม่เสือกไม่ได้หรอกเว้ย มึงลืมไปแล้วเหรอ ว่าเรื่องมึงก็เหมือนเรื่องพวกกู เพราะฉะนั้น บอกกูสองคนมาเดี๋ยวนี้เว้ย ว่าคนนี้มึงเอาจริงหรือหมาหยอกไก่""แค่เบื่อช้ากว่าคนอื่น""แล้วน้องริต้าที่มึงนัดมาวันนี้ล่ะวะ นี่หรือว่ามึง""เออ""แม่งสารเลว"ไอ้เชนทร์สวนผมแบบไม่ต้องคิด"อย่างกับพวกมึงเลวน้อยกว่ากู""อ้าวสัส อย่าเพิ่งพาดพิง แม่งเอาเรื่องมึงให้จบก่อนเว้ย""เออ นั่นดิๆ สรุปคือกับน้องริต้านี่มึงจะเอาคืนนี้ แต่น้องลินอะไรสักอย่างนี่เก็บไว้กินยามดึกเหรอวะ"ไอ้สองตัวยังสอดไม่เลิกครับ แต่ผมไม่ตอบมันหรอก รำคาญ ก็มันเดาถูกแล้ว จะตอบให้เปลืองน้ำลายเพื่อ??? ผมเอาปากไว้เทเหล้าใส่อย่างตอนนี้ยังจะดีกว่าหึ ตอนนี้กำลังด่าว่าผมเลวอยู่ใช่มั้ย งั้นก็ตามนั้นแหละครับ พวกคุณคิดถูกแล้ว ริต้าอ่ะ ผม
3 ทุ่ม@CONDO"คืนนี้เธอนอนก่อนเลย ฉันมีนัดกับพวกไอ้เจ ถือว่าคืนนี้ฉันยกผลประโยชน์ให้เธอแล้วกัน"เรย์บอกฉันนิ่งๆ เสร็จแล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำ มีแต่ฉันที่ยืนนิ่งอยู่คนเดียว"ยกผลประโยชน์เหรอ ทั้งๆที่นายเคยบอกว่าจะไม่ยอมขาดทุนเนี่ยนะ"ฉันถามตัวเอง แล้วอยู่ๆไลน์ก็เด้ง แต่เดี๋ยวก่อนนะ! มันไม่ใช่ของฉันนี่นา "ของนายเหรอ"ฉันคิ้วขมวดแล้วลูกกะตาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ของเรย์วางอยู่บนโต๊ะพอดี เท้าฉันเริ่มขยับเข้าไปหามันโดยอัตโนมัติเพราะความอยากรู้ บวกกับลางสังหรณ์บางอย่าง บางอย่างที่คิดว่าไม่ค่อยจะดีต่อใจฉันสักเท่าไหร่ แต่จะหยุดสอดรู้สอดเห็นโทรศัพท์เรย์ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว เพราะมือฉันหยิบมันขึ้นมาแล้ว และตาฉันกำลังไล่มองบางอย่างในหน้าจอLINE Rita: เรย์ เดี๋ยวริต้าถึงแล้วไลน์หานะRita: เออ โต๊ะไหนแล้วอ่ะเรย์ คือริต้าลืม "ริต้าเหรอ"ตอนนี้ฉันรู้สึกว่ามือตัวเองเริ่มสั่นแล้วล่ะ"นายยกผลประโยชน์ให้ฉัน หรือว่านายเบื่อฉันแล้วกันแน่นะเรย์"ตอนนี้ไม่ใช่แค่มือฉันที่ออกอาการ แต่เบ้าตาฉันก็เริ่มร้อนแล้วด้วย มันปวดหนึบๆที่อกซ้ายยังไงบอกไม่ถูก ทั้งๆที่ฉันไม่ควรจะมีความรู้สึกแบบนี้เกิดขึ้นเลย"อย่าสำ
ตึ๊ง! ตึ๊งๆ! ตึ๊งๆๆๆ!เสียงไลน์ดังรัวๆ ฉันเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ฉันถึงได้รู้ว่าที่แท้ก็คือไลน์กลุ่มเรย์นี่เอง จริงสินะ ฉันคงยังไม่ได้บอก ว่าตั้งแต่วันนั้นที่ฉันกระโจนขึ้นรถเรย์(เพราะโดนขู่)ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบจะครบอาทิตย์นึงแล้วล่ะ และมันเหลืออีก 2 วันฉันก็จะหมดพันธะกับเรย์ หมดทั้งงานตอนกลางวันและกลางคืน ถ้าถามว่าฉันดีใจมั้ย ฉันก็ดีใจนะ แต่ลึกๆมันรู้สึกหวิวๆยังไงไม่รู้ ในเมื่อไอ้ใจไม่รักดีของฉันมันเริ่มชินกับการที่มีเรย์นอนกอดทุกคืนซะแล้วน่ะสิ ฉันชินง่ายมากเลยใช่มั้ย ฉันยอมรับ ฉันมันก็ง่ายจริงๆนั่นแหละ--!!!"ไม่เอาน่าลิน อย่าฟุ้งซ่านสิ"ฉันพยายามปลอบตัวเองเบาๆ พยายามยิ้มเข้าไว้ แต่เอ๊ะ! ฉันลืมไปเลย เมื่อกี้ที่ไลน์เรย์เด้ง ฉันเห็นอะไรไม่สบายๆนะ แป๊บนะ ฉันขอดูใหม่อีกทีRay____ GP.Today👤R.ay(Photo)👤cd124@___เรย์ เป็นไรอ่ะ 👤GiFFF-zyyyyyyพี่เรย์ งื้อออ ไม่สบายเหรอคะ 👤Kkeithอุ๊ย พี่เรย์ ให้น้องไปช่วยดูแลถึงเตียงดีมั้ยค้าาา👤C.inเรย์ ไม่สบายจริงๆเหรอ 👤Fhgaaaนั่นสิเรย์ ว่าแล้วเชียว ทำไมนายหายไปหลายวัน👤PINKนั่นดิ👤wi"""""ใช่ๆ👤cannn'Dyyyอือ คิดถึงพี่เรย์น้าาาา*O*?
"ฉันถามว่า...อุ๊ย!"เรย์กดไหล่ฉันให้น่ะลงข้างๆโดยที่ไม่บอกฉันสักคำ พอฉันทำท่าจะอ้าปากพูดเขาก็ชิงหันหน้านิ่งๆมาขู่ฉันซะก่อน ก่อนเสียงนิ่งๆดุๆจะตามมา"หยุดก่อกวนประสาทหูฉันสักที รำคาญ ใกล้ขนาดนี้ คงเข้าใจนะ"พูดจบเรย์ก็หันกลับไปนั่งตรงๆแล้วสนใจแต่หน้าจอไอโฟนต่อไป ส่วนฉันน่ะเหรอ ก็เงิบไปตามระเบียบไง สรุปคือฉันทำอะไรเรย์ไม่ได้เลยสินะ ขนาดฉันแค่จะเอาเรื่องเขาเรื่องที่เขาด่าฉันว่าเป็นตัวมีเขา แต่สุดท้ายเขาก็กลับทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองผิดซะงั้น รู้ซึ้งเลยแหละทีนี้ ว่าวิธีใช้ชีวิตเวลาอยู่ใกล้เขา คือควรนั่งเงียบๆและงดใช้เสียง เพราะงั้นฉันก็เลยเงียบไปจนเรย์กินใกล้จะเสร็จ ส่วนฉันไม่หิวเลยไม่กิน เรย์ก็ไม่เซ้าซี้ สุดท้ายฉันเลยนั่งเล่นโซเชียลของฉันไปคนเดียว พยายามทำตัวเหมือนตัวเองเป็นฝุ่นละอองแล้วกัน ให้เขารู้สึกว่าตรงนี้มันไม่มีฉัน เขาจะได้ไม่รำคาญ...แชะ!ฉันหันไปมองแทบไม่ทันเพราะได้ยินเสียงกดชัตเตอร์ เห็นเรย์กำลังหันหน้าจอโทรศัพท์กลับไปมองบางอย่างในหน้าจอพอดี และฉันมีลางสังหรณ์ว่าสิ่งที่เขามองมันคือฉันแน่ๆ"นายถ่ายรูปฉันเหรอ"ฉันถามเรย์เบาๆ และสิ่งที่เขาตอบมาคือ"ใครใช้ให้เสียมารยาท""เสียมา
สุดท้ายฉันก็ยอมเปิดเสื้อให้ดู เรย์ก็ดูด้วยสายตาแบบไหนฉันไม่รู้ รู้แต่เรย์โน้มตัวเข้ามาใกล้มาก เขาไม่รู้หรือไงนะ ว่าฉันใจสั่น ฉันอ่อนไหว ยิ่งกับเขาด้วยแล้ว หัวใจฉันมันก็ยิ่งไม่อยู่กับเนื้อกับตัว มันฟังดูเหมือนฉันใจง่ายใช่มั้ย อืม ฉันยอมรับ ยอมรับว่าไม่ยอมควบคุมหัวใจตัวเอง ทั้งๆที่ระหว่างฉันกับเขา มันไม่ควรจะมีความผูกพันเกิดขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว"คงเพราะแผลไม่ใหญ่มาก ฉันเลยไม่เห็น"เรย์บอกแล้วเหลือบมองฉัน ก่อนถอยกลับไปนั่งฝั่งคนขับ สายตาเขาก็ยังคงเหมือนคนที่ไม่รู้สึกอะไรเหมือนเดิม ยังไงคนเย็นชาก็คือเย็นชาวันยังค่ำสินะ"บอกทางด้วย ฉันจะไปใช้หนี้ให้"เรย์พูดแล้วออกรถทันที ทำเอาฉันตั้งตัวไม่ทัน แล้วทำไมเขาต้องไปใช้หนี้ให้ฉันด้วยตัวเองด้วยล่ะ ฉันไม่เข้าใจ(x__x???)เรย์ขับรถมาตามทางที่ฉันบอก จนมาถึงบ้านเฮียกวง"ที่นี่เหรอ""อืม""คิดยังไงถึงมายืมเงินไอ้พวกหน้าเลือดพวกนี้""ตอนนั้นไม่มีทางเลือก""อยู่บนรถนี่แหละ ไม่ต้องลงมา"พูดจบเรย์ก็เปิดประตูลงจากรถไป"มาหาใครวะ"ลูกน้องเฮียกวงเดินเข้าหาเรย์ด้วยท่าทางนักเลง แต่เรย์ไม่ได้สะทกสะท้านเลยสักนิด เขาเดินผ่านพวกนั้นไปเหมือนไม่กลัวอะไรเลย นี่ฉันเห็







