CRUEL GUY 15 เธอโกงฉัน

"เปล๊า คนอย่างเกรซไม่เที่ยวค่ะ แต่มาล่าผู้"

ฉันคิดไม่ถึงว่าเกรซจะรู้จักคนพวกนี้นะ แต่ฟังจากคำพูดแล้ว น่าจะสนิทสนมกันในระดับนึงเลยอ่ะ

"แหม พูดกันตรงๆอย่างงี้ คนเคยร่วมเรียงเคียงหมอนอย่างฉันก็น้อยใจแย่อ่ะดิ"

"ถุ๊ย! ไอ้เหี้ยเชนทร์ ทำเป็นพูดนะไอ้สัส"

เสียงผู้ชายอีกคนแทรกขึ้นมา เอ๊ะ ชื่อเชนทร์เหรอ ชื่อนี้ฉันว่าคุ้นๆนะ เหมือนเคยได้ยินดาวพูด

"นี่ลิน ไม่เงยหน้าไปคุยกับเจ้านายหน่อยเหรอ คิๆ"

ดาวสะกิดฉันแล้วกระซิบบอกเบาๆ หรือจะเป็นไอ้ประโยคนี้ ที่ดาวตั้งใจจะพูดกับฉันเมื่อกี้

"เจ้านาย?"

ฉันหันไปมองดาวแล้วคิ้วขมวด สุดท้ายฉันก็ไม่มีทางเลือก ความอยากรู้มันทำให้ต้องหันกลับไปมองคนที่โต๊ะโดยปริยาย หัวใจแทบหยุดเต้นไปโดยปริยายเหมือนกัน ในเมื่อตรงหน้าฉัน ใช่แล้ว ฉันเห็นเรย์ แถมเขากำลังจ้องฉันอยู่ตาไม่กะพริบเลย ส่วนฉันเหรอ แค่เห็นเขาฉันก็ก้มหน้าแทบไม่ทัน  ฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย มันรู้สึกเสียวสันหลังวาบยังไงไม่รู้

"ไงยะลิน นี่ไง ที่ฉันบอกว่าแกเก็บเงียบ"

เกรซหันมาพูดกับฉันยิ้มๆ 

"เปล่าซะหน่อย"

ฉันตอบไปไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ บอกตรงๆฉันยังกลัวเรย์ไม่หาย เขามองฉันเหมือนฉันทำอะไรผิด หรือว่าเขาจะโกรธ ที่ฉันออกมาข้างนอกโดยไม่บอก

"เปล่าอะไรยะ เป็นเจ้านายลูกน้องกัน ต้องรู้แว่วๆบ้างแหละว่าเจ้านายจะมาเที่ยวที่นี่อะ แหม แกนี่นะ เนี๊ยนเนียน"

"อ้าว นี่ผู้หญิงที่ไอ้เหี้ยเรย์แท็กในเฟสนี่นา เพื่อนเธอเหรอเกรซ"

อยู่ๆเพื่อนของเรย์คนนึงก็ถามเกรซขึ้นมา

"อือฮึ เพื่อนเกรซเองแหละ ชื่อลิน ส่วนนี่ก็ดาว"

เกรซตอบคำถามของคนที่นั่งข้างๆเรย์ ก่อนเขาจะหันมาที่ฉันกับดาว

"หวัดดี ลินกับดาวใช่ป่ะ ฉันเชนทร์นะ ส่วนนี่ไอ้เหี้ยเจ แล้วนี่ก็ ไอ้เหี้ยเรย์ แต่กับเหี้ยเรย์คงไม่ต้องแนะนำลินแล้วล่ะมั้ง ก็รู้จักกันแล้ว ใช่ป่ะเหี้ยเรย์"

คนที่ชื่อเชนทร์หันไปหาเรย์ แต่เรย์ยังนิ่งเหมือนเดิม ไม่ตอบอะไรทั้งนั้น เขาละสายตาจากฉัน ทำเป็นไม่สนใจฉันสักนิดเลย สิ่งที่เขาสนใจคือเหล้ากับผู้หญิงที่นั่งข้างๆมากกว่า

"เออ ลืมแนะนำอีกคน นี่ริต้า เพื่อนไอ้เรย์มัน"

คราวนี้คนที่ชื่อเจพูดขึ้นมา มันจี๊ดยังไงบอกไม่ถูก นี่สินะ ผู้หญิงที่ชื่อริต้า ผู้หญิงที่ทำให้เรย์ถึงกับยอมขาดทุนในตัวฉัน 

"เออ แล้วนี่มึงไม่ทักลูกน้องหน่อยเหรอวะ นั่งเงียบอย่างกับลืมพกปากสัส"

"ไม่จำเป็น"

เรย์ตอบคนที่ชื่อเชนทร์นิ่งๆเหมือนเดิมแล้วกินเหล้ารวดเดียวหมดแก้ว และฉันรู้สึกได้ว่าเขาเหมือนไม่อยากเห็นหน้าฉันเลย แล้วตอนนี้ฉันก็รู้สึกอึดอัดมากๆด้วย

"ดาว เกรซ เอ่อ ลินขอไปห้องน้ำนะ พอดีปวดฉี่อ่ะ"

"อืมๆ งั้นเดี๋ยวเสร็จแล้วกลับมานั่งนี่นะ วันนี้หาเจ้ามือได้แล้วอ่ะ"

เกรซตอบแล้วหันไปหาคนที่โต๊ะ

"กับผู้หญิงตาดำๆแค่สามคน พวกนายเลี้ยงได้ใช่ป่ะ"

"แหม ไม่มีปัญหาครับ ยิ่งเป็นผู้หญิงสวยๆด้วยแล้วเนี่ย ไอ้เหี้ยเชนทร์ทุ่มหมดตัวชัวร์ๆ"

"อ้าวสัส นึกว่าหารสามซะอีก"

"ได้ไงวะเหี้ยเชนทร์ ขืนให้พวกกูช่วยหาร มึงก็เสียชื่อเพลย์บอยพ่อบุญทุ่มหมดดิวะ"

"จนได้นะมึง เออๆ คนเดียวก็คนเดียวเว้ย ไม่มีปัญหา สำหรับผู้หญิงสวยๆ ป๋าเชนทร์ทุ่มสุดตัวอยู่แล้ว"

"ให้มันได้อย่างนี้สิวะ เอ้าๆ นั่งเลยครับสาวๆ คืนนี้ไอ้ป๋าเชนทร์เลี้ยงไม่อั้นครับบอกเลย"

เจชวนให้นั่ง สรุปแล้วคือเชนทร์ตอบตกลง แถมเขายังยิ้มเหมือนไม่ทุกข์ร้อน ทั้งๆที่โดนยัดเยียดตำแหน่งป๋าเปย์ให้ แต่ดูท่าทางเขาก็คงสายเปย์จริงๆนั่นแหละ คงจริงอย่างที่ดาวบอก ผู้ชายกลุ่มนี้คงมีเงินกันทุกคน ฉันเองก็พิสูจน์มาแล้วกับตัวจากคนที่ยอมจ่ายได้ตั้งหลายหมื่น เพื่อแลกกับซื้อผู้หญิงมานอนด้วยแค่เพียงอาทิตย์เดียว  แถมยังยกยอดคืนนี้ให้ฉันได้แบบไม่เสียดายด้วย จริงสินะ เมื่อกี้ฉันบอกจะไปห้องน้ำนี่นา

"งั้นเดี๋ยวลินมานะดาว เกรซ"

"จ้ะ เร็วๆล่ะ"

"อืม"

ฉันพยักหน้ารับแล้วเดินไปห้องน้ำ และตอนนี้ฉันกำลังยืนคอตกอยู่ตรงอ่างล้างหน้า ความจริงฉันไม่ได้ปวดฉี่หรอก แต่ฉันอึดอัดกับสายตาของเรย์ แล้วก็ไม่อยากเห็นภาพที่เขานั่งอยู่กับผู้หญิงคนอื่นต่างหาก ฉันเลยเลือกที่จะถอยออกมา ฉันไม่อยากรู้สึกว่าหายใจไม่ออกทั้งๆที่ยังไม่ตาย

"หรือจะกลับเลยดีนะ"

ฉันยืนถามตัวเองอยู่สักพัก

"กลับเลยแล้วกัน"

ตอบตัวเองได้แล้วฉันก็เดินออกจากห้องน้ำ ที่ตัดสินใจกลับ เพราะฉันคงไม่กล้าไปนั่งโต๊ะเดียวกับเรย์ ส่วนเหตุผลฉันคงไม่ต้องบอกใช่มั้ยว่าเพราะอะไร

หมับ!

อยู่ๆข้อมือฉันก็โดนใครกระชากจากด้านหลังก็ไม่รู้ ฉันไม่ทันจะได้เงยมอง ตัวฉันก็โดนลากไปตามแรงซะแล้ว(😰)!!!

"โอ๊ย! นี่ ปล่อยนะ"

ตอนนี้ฉันตกใจมาก ฉันเลยโวยวายออกไปพร้อมๆกับพยายามดึงมือของฉันออก แต่เขาก็ยังลากไม่หยุด ทางเดินที่เขาลากฉันมามันก็ค่อนข้างมืด แถมน่ากลัวอีกต่างหาก แต่ฉันก็พอจะเห็นลางๆนะ พอจะดูรู้ว่าเขาเป็นผู้ชาย แค่ไม่รู้ว่าเป็นใคร แต่เดี๋ยวนะ ฉันรู้สึกว่ากลิ่นน้ำหอมของเขามันคุ้นๆ กลิ่นแบบนี้มัน ใช่จริงๆด้วย ...เรย์!

"โอ๊ย!"

ทางที่เรย์ลากฉันมา ฉันก็เพิ่งจะรู้ว่ามันคือทางเดินมาลานจอดรถ แล้วตอนนี้เขาก็ดันฉันซะจนติดประตูรถเลย ><! มันไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก แต่ฉันตกใจมากกว่า แล้วถ้าถามถึงเรย์น่ะเหรอ ตอนนี้เขายืนจ้องหน้าฉันตาไม่กะพริบเลย แถมใกล้มากด้วย ใกล้จนฉันแทบไม่กล้าหายใจ

"ฉันยกผลประโยชน์ให้เธอ ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมีสิทธิ์ไปไหน ทำอะไรก็ได้ตามอำเภอใจ"

เสียงเรย์นิ่งเหมือนเดิม แต่สายตานี่สิ มันน่ากลัวแปลกๆ ตอนนี้ฉันตัวสั่นไปหมดบอกตรงๆ เพราะถึงเรย์จะไม่ได้ขึ้นเสียงหรือว่าตวาดใส่ฉัน แต่ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะโดนเรย์ฉีกเนื้อออกเป็นชิ้นๆยังไงก็ไม่รู้

"เงียบทำไม"

"เอ่อ ฉัน"

"จำได้ใช่มั้ย ว่ายังไม่ครบอาทิตย์ แล้วมีสิทธิ์อะไรออกมาหาเหยื่อรายใหม่"

"ฉันเปล่านะ ฉันแค่ ออกมาหาเพื่อน"

ฉันตอบเรย์ไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ ฉันกลัวเขาจริงๆนะ ขนาดหน้าเขาตอนนี้ฉันยังไม่กล้าเงยมองเต็มๆตาเลย 

"ไม่คิดว่าเธอจะเป็นเพื่อนกับเกรซ"

"นะ...นายหมายความว่าไง"

ฉันเงยมองหน้าเรย์ให้ชัดๆอีกนิด ก็ฉันไม่เข้าใจที่เขาพูดจริงๆ...x_x???

"หมายความอย่างที่พูด"

"ฉันไม่เข้าใจ"

"ถ้าเพื่อนกัน ต้องมีหลายอย่างเหมือนกัน"

ตอนนี้เรย์ยิ่งพูดฉันยิ่งไม่เข้าใจ

"นายกำลังจะพูดอะไร"

"เกรซเป็นผู้หญิงประเภทไหน ฉันรู้"

"นี่นายกำลังจะบอกว่า"

"ถ้าเธอยืนยันว่าเกรซกับเธอเป็นเพื่อนกัน งั้นแสดงว่าที่ผ่านมาฉันพลาดเอง"

"พลาด?"

"ฉันมองเธอผิด"

คำตอบเรย์ทำฉันจุกไปหมด จริงๆนะ ฉันพูดไม่ออกเลย เพราะถึงฉันจะไม่ค่อยฉลาด แต่ฉันก็พอจะแปลออกว่าที่เรย์พูดมันหมายความว่ายังไง

"นี่นายคิดว่าฉัน..."

"ช่างเถอะ เธอจะเป็นผู้หญิงประเภทไหน คิดจะล่าผู้ชายเก็บไว้สักกี่คน มันเรื่องของเธอ แต่ที่ฉันไม่ชอบ คือเธอทำมัน ทั้งๆที่ระหว่างเธอกับฉัน มันยังไม่หมดสัญญา และฉันถือว่าเธอโกงฉัน"

"โกง? แค่ฉันออกมาข้างนอก นายคิดไปถึงขนาดนี้เลยเหรอ"

"ฉันจะไม่คิด ถ้าที่ที่เธอออกมามันไม่ใช่ที่นี่ แล้วก็ไม่ใช่ชุดแบบนี้"

เรย์พูดจบก็มองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ส่วนสายตาเขาฉันเดาไม่ออกเหมือนกัน แต่มันก็คงไม่พ้นเขากำลังดูถูกฉันหรอก(!!!_!!!)

"การมาที่แบบนี้ แล้วก็ใส่ชุดแบบนี้ มันแปลว่าต้องออกมาทำเรื่องอย่างที่นายคิดกันทุกคนเลยเหรอ"

"90 เปอร์เซ็นต์ และเธอคงไม่ใช่ 10 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือ"

เรย์ทำฉันจุกอีกรอบ ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะดูถูกฉันมากขนาดนี้ แต่โทษเรย์ก็คงไม่ได้ ก็ฉันเองนี่แหละที่ทำตัวให้เขาดูถูกตั้งแต่แรก สำหรับเขา ศักดิ์ศรีของฉันมันคงหมดไปตั้งแต่วันที่ฉันตัดสินใจขายตัวให้เขาแล้ว

"อืม"

ตอนนี้ฉันพูดอะไรไม่ออกแล้วจริงๆ ถึงได้ก้มหน้ายอมรับ น้ำตามันทำท่าจะไหลยังไงไม่รู้ 

...ฉัน ฉันไม่อยากให้เขาเห็นน้ำตาฉันเลย(...😓)

"พยักหน้าคือยังไง"

"ฉันไม่มีอะไรจะพูดแล้ว ตามที่นายคิดแล้วกัน"

"ก็ดี งั้นก็ตอบมา ว่าจะให้ฉันเรียกเก็บค่าปรับจากเธอยังไง"

"ค่าปรับ?"

"ใช่ ในเมื่อเธอโกงฉัน มันก็ต้องมีค่าปรับ"