คุณหนูตัวร้ายพ่ายรักนายมาเฟีย | เจมส์ x ลินดา

คุณหนูตัวร้ายพ่ายรักนายมาเฟีย | เจมส์ x ลินดา

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-18
Oleh:  AoybabyzTamat
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
64Bab
3.9KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

“ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ” “ผู้หญิงแบบฉันมันเป็นยังไง” “ก็อยากได้ผัวของคนอื่นไง!!!”

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 บทนำ

Being a Silver is both a blessing and a curse. We are blessed with gifts by the Moon Goddess and cursed with mates that don’t see our worth and cause us so much pain before eventually accepting us. Mates that though in the long run complete us, have also caused the loss of so many of my loved ones. I was raised to cherish my mate when I found them but I refuse to lose anymore of the people that I love. I pray that I never find them, being the Goddesses Alpha I won’t feel the bond fully until I accept it. That again leaves me both blessed and cursed.

When Elena bumped into me almost a year ago about a month after my 18th birthday and hesitantly stated she believed I was her second chance mate I couldn’t have been more relieved. I met Elena at Alpha training, we became close friends and I had planned to actually make her my Beta. She is the gamma’s daughter of the pack training was in and I had developed a crush on her. She was a little older by a month and on her 18th birthday she fell to the ground screaming holding her chest and that’s when she knew that even though she didn’t know who it was,her mate had died. I have no reason to doubt her and was excited when those words came from her mouth. She is who I would have chosen if I had too. She no longer could be my Beta as she would be my pack Luna. I already know who would be the replacement as my Beta as since I met him I felt he was right for the position.

I look down at the picture of Elena on my phone as the car that I am riding in crosses Scarlet Moon territory. The anxiety I have felt since I was told about my sister's condition dissipates and a sense of completeness takes over. That is how I know my sister is okay. When the car pulls up outside the pack hospital I rush in pausing briefly as the scent of Jasmine, sandalwood and honeysuckle reach my nose. I shake off the unease the scent causes, unsure why. I am approached in the lobby by Bradley who gives me Livie’s room number. I head that way without saying another word. The scent grows stronger until I am outside my sister's room. There could be others with similar scents, I try to reason with my wolf. It doesn’t work and the atmosphere in the room when I open the door is tense and in some way dangerous. 

It takes me two seconds to notice my sister is not in her bed and the slender figure at the end of the bed's back straightens as if sensing my presence. I can tell by the long waist length black hair it isn’t my sister humming to her pup.

“I don’t know who the fuck you are but back away from the pup.”

There is a soft chuckle as the figure turns around. I have to fight to not take a step back as I see the person, more importantly those eyes so golden they almost glow in the dim light that haunt me almost nightly. “Oh you fucking know me.”

“I won’t fucking warn you again Bitch.” The words feel like they burn my mouth as I watch her flinch. 

“Brother, watch how you speak to my guests.” I turn to see my sister exiting the bathroom with Christians assistance. “Spencer was just keeping an eye on Erik while Christian helped me to shower.”

“I apologize Bug.” I direct my apology to my sister, not taking a glance at the young woman.

“Sorry Olivia I didn’t realize this mutt was your brother. I'll go back to the house to pack my stuff.” I let out a growl at her calling me a mutt.

“Who are you calling a mutt you half witch hybrid.” I snap my head to look at her only to see her looking at the floor.

“Witch?” my sister's mate questions peering toward the woman who shakes her head slightly with a pleading look on her face.

“Who cares Young Alpha Wilder if she is half witch or something else she is a person. A person that saved your sister when I could not and you were not there.”

“Convenient I am sure. When I met her she was trying to slip me a potion and convince me I was her mate after failing to seduce the future Alpha. Luckily it was intercepted and I was warned.”

“Convenient is that fact that is where you chose to end the story.” Hurt seeps into her voice. "Now don't worry I'll go pack my stuff."

"Enough you will do no such thing Spence. Wilder I don't know what you were told about Spencer but I doubt she was trying to seduce her own blood. She is staying at Golden Moon til she turns 18 and graduates in a month." 

Her own blood? The question keeps replaying in my mind. I know that the potion is the truth because it was a young Omega that told Dennis, Elena's brother. "Very well, I trust my sister." I glare at the female from the corner of my eye. "but if you lie again you are out. Got it?" She doesn't respond and begins to head toward the door. "Oh and let the kitchen staff know that in 2 nights their future Luna will arrive." For some reason I had to swallow past the lump in my throat. "So they need to prepare something nice for dinner." I call over my shoulder. There is no response but a gasp coming from my sister.

(Spencer POV)

It is so close to my birthday that I could feel my wolf going crazy being near him. Every time I felt myself wanting to look at him lovingly or explain myself I let myself remember the feel of the whip across my back and the hunger after days of starvation.

I am so infuriated that I know my eyes must be red and my teeth are stabbing into my bottom lip by the time I step out of the room. I quicken my pace down the hallway bumping into someone mumbling an apology. A hand grasps my bicep stopping me. I look up to see Bradley.

"Whoa Spencer...what's wrong?"

"Nothing I just think I need to feed." I lie. Bradley's attempts to hide his look of disgust, causes me to chuckle. "It's OK, I know it's weird to you. I'm just gonna go on my way back to Golden Moon."

Bradley rubs the back of his neck. "It's not weird, just different. If you give me a minute and it's OK with you my brother and I will join you? I need to blow off some steam and my grandpa can meet us halfway to get my brother."

"If you're sure you want to. Then it's OK by me." I respond politely. Bradley's smile grows as he nods his head and turns to leave.

I turn and exit the hospital not saying a word to anyone and make my way to wait for Bradley at the edge of the forest. I think over his words about his Luna arriving in 2 days. The thought has tears burning my eyes and I quickly wipe them away. 

"You know there is no shame in crying." I turn to see an unfamiliar face. The man is around my age, with light brown hair and eyes with light stubble on his chin. He smiles showing his perfect white teeth. His eyes slightly red as if he has been crying. "You are Spencer right?" I nod my head. "I'm Paxton, Bradley's brother."

"I'm sorry, yes I don't think we have ever met."

"No, I spend most of my time with my grandparents. Bradley said we could go ahead and he'll catch up."

I just nod again and start walking through the woods. We are walking in what appears comfortable silence but really I feel uncomfortable not knowing if I should feed or not. He may not know what I am.

"Can I ask you a question Spencer?"

"Sure?"

"How old are you?"

"Almost 18, why?"

"I just turned 18 a month ago. I know you have vampire blood. At least partly because you also have a wolf too. I just didn't want to think someone the same age as my grandmother was attractive. My family are hunters."

I stop at his words momentarily before walking again. "Thank you. Lucky for you not as old as your grandma."

"So being part Vampire you can sense your mate early right?" I nod in reply and fight the urge to rub the ache away in my chest. "So have you found them?"

"Have you found yours?" I question as a form of replying and avoid giving an answer.

"Unlike Bradley I have no wolf so I have no mate. I am just a Hunter."

His words make me stop. It may be the underlying sorrow I hear but I move to stand in front of him placing my hands on his upper arms. "I know we just met Paxton but listen to me. What you have or don't have doesn't matter. Having a wolf, or being a witch, human or even Vampire it simply doesn't matter, it doesn't define you. What defines you is your action. Even those born to do good and to love you can be the ones to do the most evil." Without warning he pulls me in and hugs me tightly. Despite hating being touched I hold back the urge to shove him away realizing this embrace is more for him then me. He needs this.

We pull apart at the sound of someone clearing their throat to turn and see Bradley standing there smirking. "Go feed Spence. I want a minute with my brother." I awkwardly turn and run into the forest to find my prey.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
64 Bab
ตอนที่ 1 บทนำ
ภายในห้องนอนของคอนโดแห่งหนึ่ง“เฮียจะกลับมาตอนไหนคะ” เสียงหวานเอ่ยถามคนในสายอย่างมีความหวัง หวังในที่นี้คืออยากให้เขากลับมานอนกอดเธอเหมือนอย่างเช่นแรกเริ่มในตอนที่พึ่งคบกันแต่แล้วปลายสายก็ทำให้ได้รู้ว่าวันนี้ก็เหมือนอย่างเช่นที่ผ่านมานั่นก็คือเขาเลือกที่จะอยู่กับเพื่อนแทนที่จะอยู่กับเธอ(เธอนอนเลยไม่ต้องรอเฮีย)“ค่ะ” หญิงสาวทำได้เพียงขานรับในลำคอความรู้สึกชินชาเริ่มทำให้เธอค่อยๆปรับตัวได้เพิ่มมากขึ้น ร่างบางยิ้มอย่างให้กำลังใจตัวเองไม่กลับมาก็คงไม่เป็นไรอย่างน้อยเธอก็เริ่มชินจนนอนคนเดียวได้แล้ว(แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวเฮียขอดื่มกับเพื่อนก่อน) ปลายสายเลือกที่จะตัดสายลงด้วยความเย็นชาส่วนหญิงสาวนั้นหลังจากที่วางสายบุคคลผู้ซึ่งเป็นที่รักไปแล้วก็เริ่มเอนหลังนอนลงบนเตียงนอนเช้าตรู่ของวันต่อมา“ยังไม่กลับมาอย่างนั้นสินะ” ร่างบางลืมตาตื่นขึ้นหลังจากที่นอนหลับใหล ความเหนื่อยล้าจากการร้องไห้ทำเธอเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ทอดมองไปยังข้างกายก็พบแต่เพียงความว่างเปล่าหญิงสาวเลือกที่จะแสยะยิ้มออกมาเพื่อเป็นการเย้ยหยันให้กับตัวเองว่าเขาคงไม่คิดที่จะเลือกเธออีกต่อไปเฮ้อ~เสียงถอนหายใจของหญิงสาวดัง
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2  รู้อยู่แก่ใจ
“เธอเอาอะไรมาพูด เฮียไม่ได้อยู่กับ...” เจมส์ลอบกลืนน้ำลายพยายามที่จะปฏิเสธ ไม่แน่ใจเลยว่าเธอรู้เรื่องระหว่างเขากับเมเบลเพื่อนสนิทของเธอได้อย่างไรและถ้าอยากจะถามก็คงไม่กล้าอยู่ดีและในระหว่างที่เจมส์ยืนนึกคิดอยู่นั้น หนิงก็ได้หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอนำมันขึ้นมากดเปิดคลิปให้เขาดูด้วยตาของเขาเอง“นี่ไงคะ เมเบลเพื่อนรักของหนิงเป็นส่งทั้งภาพทั้งเสียงของเฮียมาให้หนิงเองเลยนะคะ เอากันมานานแล้วใช่มั้ยคะ ฮึก~” หนิงฝืนยิ้มบอกเขาว่าคลิปวิดีโอบ้าๆพวกนี้เป็นเมเบลเพื่อนรักที่ส่งเข้ามาให้เธอได้ดูใบหน้าสวยเริ่มมีหยดน้ำตาเปรอะเปื้อนไหลอาบเป็นทาง เธอรีบยกมือขึ้นเพื่อเช็ดน้ำตาตัวเองเจมส์มองไปยังคลิปวิดีโอที่เริ่มแสดงภาพเคลื่อนไหวและทันทีที่ได้เห็นคลิปลับของตัวเขาเองกับเพื่อนสนิทของหนิงหัวใจก็พลันเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ มือหนากำหมัดแน่นสันกรามขบเข้าหากันจนเกิดเสียงกระทบกันดังขึ้นในทันที มองไปที่หนิงก็เห็นว่าเธอจ้องมองหน้าเขาอยู่เช่นกันร่างหนาไม่รอช้าที่จะเข้าไปหาแฟนสาวแต่ทันทีที่เข้าเดินเข้าไปใกล้ก็ดูเหมือนว่าหนิงจะถอยห่างออกไปเรื่อยๆ คาบน้ำตาบนใบหน้าทำเขาอยากเช็ดปาดน้ำตาให้เธอ เรื่องราวในครั้งนี้ยอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ตั้งกล้องถ่ายเธอ
กึก!เมเบลหยุดชะงักเมื่อได้ยินคำพูดที่เขาถาม หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออีกครั้งด้วยความยากลำบาก เอาไงดีจะตอบเขาว่าอย่างไรดีนะงั้นเอาแบบนี้ก็แล้วกัน“เมเบลเผลอไปโดนค่ะ ไม่ได้ตั้งใจนะคะ งั้นแบบนี้ก็แสดงว่าพี่เจมส์ก็เลิกกับยัยหนิงแล้วใช่ไหมคะ อะ! พี่เจมส์เบาหน่อยได้ไหมคะ” เธอทำสีหน้าออดอ้อนแสร้งตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จพูดไปพลางก็ลูบไล้ไปตามอกกำยำของผู้ชายตรงหน้าเธอโน้มใบหน้าเข้าใกล้เขาเพื่อหมายที่จะจูบปิดปากแต่คนอย่างเจมส์ที่รู้เท่าทันมารยาของหญิงสาวก็เลือกที่จะเอนตัวไปด้านหลังแล้วรีบเร่งสวนสะโพกขึ้นด้วยความรุนแรงซึ่งการกระทำของเขาสร้างความจุกให้กับหญิงสาวเป็นอย่างมากเมเบลไม่รอช้าที่ร้องขอให้เขาทำเธอเบาลงกว่านี้หน่อยซึ่งเจมส์เองก็เลือกที่จะยิ้มแล้วตอบคำถามเธอด้วยใบหน้านิ่งเฉย“เบาได้ไง~ ผู้ชายส่วนมากเขาก็ชอบดูคนเอากันแรงๆทั้งนั้น”“หมายความว่าไงคะ” เมเบลที่ได้ฟังก็อึ้งสิ่งที่เขาพูดมันหมายความว่าอย่างไรกัน เสือร้ายอย่างเจมส์ก็ยิ้มเจ้าเล่ห์พลางชี้มือไปที่กล้องที่ตั้งบันทึกถ่ายวิดีโอระหว่างเขาและเธอเอาไว้ หญิงสาวหันไปข้างหลังก็พบว่ามีกล้องวิดีโออยู่จริงๆเธอหมายที่จะลุกออกจากร่างกายของเขาหมับ!
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 เบื่อคนที่บ้าน
สาวสวยที่นั่งอีกฝั่งของเจมส์เริ่มปลดตะขอกางเกงขายาวให้กับเขาในขณะที่เขายังคงพูดคุยโทรศัพท์กับผู้เป็นพ่อและเธอค่อยๆดึงรั้งให้กางเกงนั้นร่วงหล่นลงจากเรียวขายาวๆของเขา มือเล็กเอื้อมไปลูบคลำส่วนที่นูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ลูบไปลูบมาก็ทำให้เจมส์เริ่มที่จะทนไม่ไหว ร่างแกร่งหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจากนั้นจึงถอดกาง เกงชั้นในของตัวเองออกอย่างลวกๆ(ไอ้ลูกไม่รักดี แกก็อายุปาเข้าไป 28 แล้วนะ จะนั่งๆนอนๆแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่)ในตอนนี้เขาแทบทนไม่ไหวเพราะหญิงสาวข้างกายทั้งสองผลักเขาให้นั่งลงบนโซฟาแล้วเริ่มจับเข้าที่แก่นกายใหญ่โตของเขา เธออีกคนก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำพร้อมทั้งขยับใบหน้าเข้าใกล้แผ่นอกแน่นทรงพลัง ปลายลิ้นช่ำชองตวัดเลียลงบนหัวนมสีน้ำตาลอ่อนพลางอ้าปากกว้างครอบกลืนส่วนหัวเข้าโพรงปากนุ่ม“อ่าส์~” เจมส์สูดปากทันทีที่ลิ้นของเธอตวัดไปมาบนหัวนมของเขามือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างของหญิงสาวเขาสอดมือเข้าไปในชุดเดรสเกาะอกนั้นแล้วทำการเขี่ยขยี้หัวนมเม็ดเล็กจนเธอร้องครวญครางออกมาด้วยความเสียว“อ๊า~ คุณเจมส์ขาซาร่าเสียวนะคะ” หญิงสาวหลับตาพริ้มดูดเลียหัวนมของเขาไม่หยุดซึ่งเขาเองก็ไม่คิดที่จะหยุดบ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 อยากเลิกเอง
เขายักไหล่อย่างไม่ยี่หระพร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบตรงนั้น สายตาคมมองไปยังเพื่อนทั้งกลุ่มที่เอาแต่มองจ้องหน้าเขาอยู่อย่างนั้น เขาคิดว่าถ้าไม่บอกพวกมันในตอนนี้ยังไงก็คงต้องโดนถามไปตลอดแน่งั้นเลือกที่จะพูดบอกออกไปเลยแล้วกัน...“เธอจับได้ว่ากูแอบไปเอากับเพื่อนของเธอ!!” คำพูดของเจมส์ทำเอาเพื่อนทุกคนต่างก็พากันถอนหายใจด้วยความเหนื่อยหน่าย นี่พวกเขาก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่งด้วยหรอกนะแต่ทว่าหนิงเองก็เคยพบเห็นกันมานานราวกับว่าเธอนั้นเป็นเพื่อนคนหนึ่งและพวกเขาก็คิดว่าเธอเองก็เป็นคนดีมากมากจนไม่สมควรที่จะต้องมาโดนนอกใจแบบนี้...พวกเขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสันดานเลวๆของมันจะโผล่ขึ้นมาอีกแล้ว เมื่อไหร่มันจะรู้จักพอเสียทีกว่าจะมีผู้หญิงดีๆผ่านเข้ามาในชีวิตมันยากมากเลยนะและก็ไม่รู้ว่าคนอย่างมันจะได้เจออีกหรือเปล่าผู้หญิงดีๆแบบที่เป็นแม่ของลูกมันได้น่ะ“ทำไงได้ก็เธออยากเลิกกับกูเอง” เจมส์พูดอย่างคนที่ไม่ยอมรับว่าตัวเองผิดในเมื่อเธอจะไปเขาก็ยอมให้เธอไปแล้วนี่ไง แล้วพวกมันจะมาว่าหรือตำหนิอะไรเขาอีก เขาไม่ได้เป็นคนไล่เธอไปสักหน่อย“โถ่ไอ้เหี้ยเจมส์!!! กูไม่รู้จะพูดคำไหนเลย” นีโอกรอกตามองบน เพื่อนของเขาค
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ลินดา
หางตาคู่สวยมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งเขาก็ยอมถอยห่างออกไปแต่โดยดี เธอทั้งสองสาวเท้าเดินพากันออกไปโดยทิ้งชายหนุ่มเอาไว้กับความโกรธเคืองและหัวเสีย เขาคิดไม่ตกว่าตัวเขาเองผิดอะไร หน้าตาก็ดีรูปก็หล่อ รวยก็รวยแต่ทำไมยังมีผู้หญิงไม่ชอบเขาอีก“หยิ่งจังวะ” มือหนาเกาหัวแกรกทั้งที่เขาก็หล่อขนาดนี้เธอยังเลือกที่จะปฏิเสธกันอีกแต่ก็นะ..ช่างเธอเถอะ ผู้หญิงสวยๆหน้าตาดีๆยังมีอีกเยอะ ชายหนุ่มเดินกลับโต๊ะอย่างคนที่หัวเสียเล็กน้อยส่วนหญิงสาวทั้งสองหลังจากที่ได้เดินออกมาหยุดยืนอยู่ตรงบริเวณลานจอดรถก็หยุดนิ่งเพื่อรอคนของทางร้านขับเคลื่อนรถของเธอมายังตรงบริเวณที่เธอยืนรอกันอยู่“ผู้ชายคนเมื่อกี้หน้าตาดูดีมากเลยนะแกไม่คิดที่จะชอบเขาหน่อยเหรอ ฉันว่าหล่อกว่าผู้ชายคนนั้นอีกนะ ดูน่ากินกว่าด้วย” เพื่อนคนที่ไม่ได้ถูกผู้ชายจีบเอ่ยขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าผู้ชายคนนั้นก็ดูหน้าตาดีมากๆ ลินดา..หญิงสาวที่ถูกผู้ชายคนนั้นจีบจึงมองค้อนถอนหายใจเสียงดังเมื่อเพื่อนของเธอพูดจาอะไรก็ไม่รู้ออกมา นี่เมษาเพื่อนของเธอไม่รู้หรือไงว่าในใจของเธอมีเขาคนเดียวก็คือคนที่เป็นเจ้าของผับแห่งนี้“ฉันชอบคุณพายุคนเดียว” เธอยืนกรานคำเดิมและยิ้มอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 คุณพายุ
“ครับ ผมขอลองชิมได้หรือเปล่า” ด้วยความที่อยากรู้และลิ้มลองสัมผัสความหอมของรสชาติไวน์เจ้าของผับจึงเอ่ยปากขอเธอ“ได้สิคะไม่มีปัญหา” ลินดายิ้มอย่างยินดีและเต็มใจพร้อมกับลุกขึ้นยืนหยิบแก้วใส่ไวน์นำออกมาวางเธอเทไวน์ใส่แก้วให้เขาได้ลองดื่ม ได้มองเขาใกล้ๆแบบนี้ยิ่งทำให้เธอรู้สึกชอบเขาเข้าไปใหญ่ ผู้ชายอะไรหล่อดูดีชะมัดติดอย่างเดียวคือเย็นชาเหลือเกินบอกเลยว่าเขานี่แหละคือสเปคเธอ ว่าแต่จะชวนเขาคุยเรื่องอะไรดีน้า...“เป็นไงบ้างคะ รสชาติไวน์ดีหรือเปล่า” ลินดาเอ่ยถามเจ้าของผับที่ตัวเองรู้สึกชอบ เธอถามเขาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสซึ่งเจ้าของผับที่เห็นแบบนั้นก็นิ่งและสวนยิ้มตอบกลับไปตามมารยาท“ครับ รสชาติดีมาก”แอ๊ด~เสียงประตูห้องทำงานเปิดออกกว้างพร้อมกับใครบางคนที่สาวเท้าเดินเข้ามา“พี่พายุ! โอ๊ะ! ขอโทษค่ะ..หนูไม่รู้ว่าพี่มีแขก” เธอคนนั้นเปิดประตูเข้ามาแล้วพอเห็นว่าฉันกับคุณพายุกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่เธอก็เอ่ยคำขอโทษออกมาด้วยโทนเสียงสำนึกผิด“สวัสดีค่ะ นี่น้องสาวของคุณเหรอคะคุณพายุ หน้าตาน่ารักเชียว” และด้วยความที่ฉันไม่รู้และไม่ทราบว่าเธอเป็นใครฉันจึงกล่าวคำสวัสดีออกไปก่อนและคิดไปเองว่าเธอคือน้องส
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ลูกชายเพื่อนแม่
(มีเนื้อหาบางส่วนจากเรื่องปราบรักร้ายนายมาเฟีย)“อยู่รอกินข้าวด้วยกันกับป้าก่อนนะ” ถ้าผู้ใหญ่ชวนแบบนี้เธอก็คงไม่มีสิทธิ์ที่จะปฎิเสธได้แล้วแหละมั้ง“เอ่อ..คือ..ได้ค่ะ”19:00น.“คุณแม่ครับ..” เสียงทุ้มดังขึ้นมาแต่ไกลและเสียงนี้มาพร้อมกับจังหวะฝีเท้าที่กำลังเดินเร่งเข้ามา ดวงตาคู่สวยหันไปมองยังเสียงนั้นแล้วก็พบเข้ากับ..เขานะนั่น คุณพายุนี่ว่าแต่เขามาที่นี่ได้ยังไงหรือว่าเขาจะเป็นลูกชายของคุณป้า ต้องใช่สิก็เขาเรียกคุณป้าว่าแม่นี่นี่ฉันควรจะต้องดีใจใช่ไหมที่เขาคือลูกชายของเพื่อนสนิทแม่ฉัน แล้วแบบนี้ถ้าแม่เป็นเพื่อนกันจะทำให้ฉันกับเขามีสิทธิ์ได้สนิทกันไปด้วยหรือเปล่า“คุณแม่มีเรื่องอะไรเหรอครับถึงเรียกผมให้เข้ามา” พายุเดินสาวเท้าเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็วและใจร้อนเขาไม่แน่ใจว่าแม่ของเขามีธุระด่วนอะไรหรือเปล่าถึงได้เรียกเขาเข้ามาอย่างเร่งรีบด่วนจี๋แบบนี้“มาแล้วเหรอลูก นี่หนูลินดาเป็นลูกสาวของเพื่อนแม่เอง” แม่พายุส่งยิ้มให้กับลูกชายตัวเองและเริ่มแนะนำฉันที่ยืนอยู่ข้างกายของท่านให้ลูกชายของเธอได้ทำความรู้จัก“เธอ!” คุณพายุมองมาที่ฉันก็ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าฉันก็คือผู้หญิงคนนั้นคนที่ไปนำเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 จะสู้ต่อหรือพอแค่นี้
และเหมือนคุณแม่ของเขาจะชี้มือมาที่ฉันแล้วยังตะโกนส่งเสียงเรียกอีก“นั่นไง! หนูลินดามานั่นแล้ว ทางนี้ลูก” ไม่รอช้าฉันรีบเดินเข้าไปหาคุณแม่ของพี่เขาทันที“สวัสดีค่ะคุณแม่ สวัสดีค่ะพี่พายุ นี่น้องลินมาช้าไปหรือเปล่าคะ” ลินดาเดินยิ้มมาแต่ไกลพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้สวัสดีไปยังคุณแม่ของพี่พายุและรวมไปถึงตัวของพี่พายุด้วยวันนี้เธอแต่งตัวสวยด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูหวานแหววโดยที่มีเสื้อคลุมไหล่ปกปิดอยู่ไม่ให้ดูโป๊จนเกินไป“ไม่ช้าหรอก แม่เองก็พึ่งจะมาถึง” คุณแม่ของพี่พายุหันมาส่งยิ้มให้กับฉัน“แล้วนี่ เอ๊ะ! นี่น้องชะเอม” ลินดาหันไปสบตาเข้ากับแฟนสาวของพายุเข้าจึงทำให้เธอส่งเสียงแสดงถึงความตกใจออกมาทำไม เธอต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยนะ“หนูลินดา นี่คือหนูชะเอมจ้ะลูก ส่วนนี่พี่ลินดาเป็นลูกสาวของเพื่อนแม่จ้ะชะเอม” แม่พายุได้ทีจึงได้เริ่มแนะนำเด็กสาวทั้งสองให้ได้รู้จักกันแต่หารู้ไม่ว่าลินดา..เธอน่ะรู้จักชะเอมแล้ว“อ่อค่ะ สวัสดีนะคะ ว่าแต่จะไปไหนกันเหรอคะ” ชะเอมยิ้มรับและยกมือไหว้ไปยังลินดาที่มีอายุมากกว่าเธอ ร่างบางไม่ลืมที่จะถามคุณแม่ของพี่พายุด้วยว่าเขาจะไปไหนกัน“แม่ว่าจะชวนตาพายุกับหนูลินดาไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ
“ดื่มด้วยกันดีไหมคะ” ลินดาหยิบขวดไวน์รินใส่แก้วพร้อมกับยกชูแก้วไวน์ขึ้นมาดมดอมความหอมหวานของมัน“ไม่! เดี๋ยวแฟนฉันจะมาแล้ว เธอควรออกไปได้แล้ว เรื่องไวน์ตัวใหม่ได้เรื่องยังไง ฉันจะให้ลูกน้องติดต่อไปเหมือนเดิม” พายุรีบตัดบทเพราะไม่อยากที่จะพูดคุยสนทนากับลินดาอีกต่อไป มองดูนาฬิกาจวนจะถึงเวลาที่ชะเอมจะเดินทางมาถึงที่นี่แล้วด้วย“น้องลินชอบพี่พายุจริงๆนะคะ” ลินดาตัดสินใจสารภาพรักกับพี่พายุออกไปตามตรง เธอชอบเขามากจริงๆ ชอบมาตั้งนานแล้ว ชอบตั้งแต่แรกเห็นเลยก็ว่าได้“แล้วไง ฉันไม่ได้ชอบเธอและที่สำคัญฉันมีคนรักอยู่แล้ว ออกไปได้แล้ว!” พายุผู้ซึ่งไม่เคยหวั่นไหวกับผู้หญิงคนไหนนอกจากแฟนตัวเองก็โต้กลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทำไมเธอคนนี้ถึงยังดื้อรั้นแบบนี้ไม่เข้าใจเลยจริงๆ“พี่พายุไม่ลองให้โอกาสน้องลินดูบ้างคะ” ลินดาจุกในอกเมื่อคำสารภาพรักของเธอโดนปฏิเสธจากชายหนุ่มที่เธอพึ่งจะเอ่ยปากบอกชอบเขาออกไป เธอเดินดุ่มๆเข้าไปกอดพี่พายุถึงยังเก้าอี้ทำงานตัวโปรดแอ๊ด!เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับร่างบางของคนตัวเล็กที่จ้องมองมายังเขาที่ยืนตัวแข็งทื่อยอมให้ลินดาโอบกอดอยู่แบบนั้น“พี่พายุอีกแล้วนะ!” ชะเอมชี้นิ้วมา
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status