LOGINShare
Chapter 164
publish date:
2026-03-10 15:01:04
Latest chapter
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 181
Tahimik ang sala matapos ang huling mga pinag-usapan. Hindi iyon ang katahimikan na walang laman—kundi iyong klase na parang may hinahandang sumabog. Parang bawat isa sa amin ay nasa gilid ng isang desisyon na hindi na puwedeng bawiin. Si Eli ang unang gumalaw.Dahan-dahan niyang ibinaba ang tasa ng kape sa mesa. Mahina lang ang tunog pero sapat para putulin ang daloy ng tahimik na pag-iisip ng lahat.“Kung ganoon,” sabi niya. Mababa ang boses. Kontrolado. Pero malinaw na nagsimula na siya. “Hindi na ito usapan lang.”Tumango si Leon sa tabi ko. Hindi siya nagsalita pero alam kong pareho kami ng iniisip. Hindi na kami nagpaplano. Kikilos na kami.“Let’s stop pretending na may luxury pa tayo para maghintay,” dagdag ni Eli. “Kapag kumilos ka laban kay Amanda, hindi ka na makakabalik sa dati. At ang pinakaunang pagkakamali ng karamihan ay ang magmadali nang walang sapat na impormasyon.”Bahagya akong sumandal sa upuan. Nakatingin lang sa kanya.“Then give us the right starting point,”
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 180
Tahimik ang sala.Hindi iyon ang tipo ng katahimikan na nakakailang—kundi iyong klase na puno ng bigat. Parang bawat tao sa loob ng silid ay may iniisip na hindi pa sinasabi, may mga tanong na hindi pa itinatanong, at may mga sagot na hindi pa handang ilabas.Nakaupo ako sa isang sofa na nakaharap kay Eli. Katabi ko si Leon. Sa kabilang gilid naman, tahimik lang na nakaupo si Ariana, hawak ang tasa ng kape pero hindi umiinom.Pinagmamasdan lang niya kami. Hindi siya nakikialam. Hindi nagsasalita. Pero ramdam ko ang presensya niya. Hindi siya simpleng tagapakinig lang. Para siyang nag-oobserba. Parang may sarili siyang pag-aanalisa sa lahat ng nangyayari.Sa harap namin, si Eli.Tahimik siyang nakatingin sa amin habang dahan-dahang iniikot ang tasa ng kape sa kamay niya. Hindi siya nagsasalita agad. Parang hinahayaan niyang bumaba muna ang emosyon sa loob niya.Hindi na siya katulad kanina na may bahid pa ng gulat. May emosyon.Ngayon ay wala na.Nasa harap namin ang strategist at ramd
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 179
Pagbukas pa lang ng pinto ay agad kong naramdaman ang bigat ng presensya sa loob ng bahay. Hindi ito tulad ng ibang bahay na napasukan ko na— walang ingay ng telebisyon, walang halong kaguluhan ng pangkaraniwang pamumuhay. Tahimik.Parang bawat bagay ay nasa tamang lugar, hindi dahil sa kaayusan kundi dahil sa disiplina.Isang babae ang bumungad sa amin.“Ate?” bahagyang tawag niya, pero agad din niyang binawi nang mapansin si Leon.“Kuya Leon,” sabi niya, bahagyang ngumiti.Si Ariana.Hindi ko siya makakalimutan.Siya rin ang babaeng nakita ko noon sa Cebu. Hindi nagbago ang aura niya—kalmado, pero may lalim. Parang may sariling mundo sa loob ng isip niya na hindi basta-basta binubuksan.Saglit na nagtama ang mga mata namin. At sa sandaling iyon, may kung anong pamilyar na dumaan sa pagitan namin.Parang may alam siya. Hindi ko iyon pinansin.“Nasaan si Tito?” tanong ni Leon.“Sa study,” sagot niya. “Pero—”Hindi niya natapos. Dahil sa sandaling iyon ay may isa pang boses ang narinig
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 178
Tahimik pa rin ang café matapos ang lahat.Hindi na iyon ang parehong katahimikan kanina—hindi na iyon ang tensyon ng dalawang taong nagtataguan ng lihim. Ito na ang katahimikan ng dalawang taong parehong may alam at parehong pumili na hindi na umatras.Nakatingin pa rin si Leon sa akin.Hindi na ganoon katalim ang tingin niya tulad kanina, pero hindi rin iyon naging magaan. Mas naging malinaw at mas buo. Mas totoo.“Ipapakilala kita kay Tito Eli,” sabi niya sa wakas.Bahagya akong napakunot ng noo. Hindi dahil hindi ko inaasahan—kundi dahil sa bilis ng susunod niyang hakbang.“At alam kong matutuwa siya kapag nalaman niyang buhay ka.”Nanatili akong tahimik. Hindi ko agad sinagot.Hindi dahil sa ayaw ko, kundi dahil kailangan kong iproseso ang bigat ng pangalang iyon.Eli.Ang taong matagal nang nasa gilid ng kuwento namin—pero ngayon ay unti-unti nang pumapasok sa sentro ng lahat. Ang taong tumulong sa nanay ko at sa akin noong bata pa lang ako, noong mga panahong hindi pa ako napad
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 177
Tahimik ang café.Hindi ko alam kung ilang segundo ang lumipas matapos kong itanong ang tanong na iyon. Pero pakiramdam ko ay parang oras ang lumipas sa bigat ng katahimikan sa pagitan namin.Nakatingin pa rin si Leon sa akin. Diretso sa mga mata ko. Walang pag-iwas. Walang pagkurap. Parang sinusubukan niyang basahin ang bawat bahagi ng mukha ko. Para bang hinahanap niya kung may bakas ba ng kasinungalingan sa mga sinabi ko.Pero wala. Dahil wala akong itinago.Hindi na.Sa sandaling ito, ang lahat ay nakalatag na sa mesa. At ang tanging kulang na lang ay ang sagot niya.Sa tenga ko ay narinig ko ang mahinang boses ni Atlas. “He’s thinking.”Hindi ako sumagot. Hindi ako gumalaw. Hindi ko rin inalis ang tingin ko kay Leon. Hindi ko kayang ipakita ang kahit anong kahinaan sa sandaling ito. Dahil kung may isang maling galaw lang ako ay maaaring mabasag ang manipis na linya na nagdudugtong sa amin ngayon.At kapag nangyari iyon ay wala na akong babalikan.Ilang segundo pa ang lumipas.Pag
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 176
“I am...” Huminto ako. Hindi dahil nag-aalinlangan ako. Kundi dahil alam kong sa sandaling matapos kong sabihin ang susunod kong mga salita ay wala nang babalikan at wala ng atrasan. Wala nang pagtatago. Wala nang kontrol sa kung paano niya ako titingnan pagkatapos nito.Tahimik ang café.Hindi naman literal—may mga mahihinang ingay ng kubyertos, may mga usapan sa malayo—pero sa pagitan naming dalawa, parang naglaho ang lahat ng iyon. Parang kami lang ang nasa loob ng mundong ito.Nakatingin si Leon sa akin nang diretso sa mga mata ko. Mukhang hindi na nga kumukurap. Naghihintay sa kung anong susunod kong sasabihin.At ramdam ko na handa siyang pakinggan ang kahit anong sasabihin ko—pero hindi ko pa alam kung handa siyang tanggapin iyon.Huminga ako nang malalim.“I’m not just a secretary,” sabi ko sa wakas.Bahagyang gumalaw ang ekspresyon niya. Hindi pa galit. Hindi pa duda. Pero naroon na ang alertness.“Then what are you?” tanong niya.Mababa ang boses niya. Kontrolado iyon pero r
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 120
Tahimik ang ikapitong gabi sa ospital—hindi iyong katahimikang payapa, kundi iyong katahimikang puno ng paghihintay na tila ba may hinihintay na masamang balita anumang oras.Isang linggo na mula nang manatili si Janine sa parehong silid. Isang linggo ng walang patid na pag-asa at unti-unting pagka
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 119
Tahimik ang silid matapos tuluyang makatulog si Janine.Hindi iyon ang ordinaryong tulog na basta dumarating kapag pagod ang katawan. Ito ang uri ng tulog na kailangang bantayan—ang bawat paghinga ay binibilang, ang bawat paggalaw ay sinusundan ng mata, na para bang anumang biglang pagbabago ay maa
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 118
Tahimik ang silid matapos bigkasin ni Tita Sylvia ang pangalan ko.Hindi iyon ang uri ng katahimikang panandalian lang—hindi iyong saglit na paghinto bago magpalitan ulit ng salita. Ito ang katahimikang kusang bumabagsak kapag may isang bagay na hindi inaasahan, kapag may piraso ng impormasyong big
Carrying My Ex-Boss Child Chapter 117
Matagal ang katahimikang sumunod matapos banggitin ni Don Alejandro ang pangalan na para sa kanila ay matagal nang inilibing. Ang hangin sa silid ay mabigat, hindi dahil sa dami ng tao, kundi dahil sa dami ng hindi sinasabi.Huminga ako nang malalim.Hindi ko alam kung hanggang kailan ko kayang man
You may also like
A Night With Mafia
Rhea mae763.7K viewsRunning away from the Billionaire
SenyoritaAnji360.1K viewsWin Me Back, My CEO Husband!
Glazed Snow1.8M viewsSOLD TO BE THE BILLIONARES WIFE|FILIPINO|
eleb_heart376.0K viewsDumped by My Boss, Claimed by the Ruthless Billionaire (SPG)
Duskara Morvane1.1K viewsThe Tycoon Obsession
Hearty55 viewsIndayog ng Bilyonaryong Macho Dancer (SSPG R-18+)
ExDealers526 viewsMy Russian Boss (SPG)
Ensi198 views
