LOGINSigurado si Leandro na babalik din agad si Amara dahil sa tuwing pinag-uusapan nila ang tungkol sa divorce ay palagi lang itong umaalis ng ilang sandali ngunit bumabalik din upang suyuin siya.
Kaya naniniwala siyang ganoon din ang mangyayari ngayon. Sa isip niya ay marahil emosyonal lang si Amara dahil sa pagkawala ng kanilang anak ngunit para kay Leandro, ang batang iyon ay isang aksidente lamang. Hindi niya kailanman ginusto ang pagbubuntis ni Amara, kaya wala siyang naramdamang lungkot ng malaman niyang nakunan ito. --- Kasama ng divorce agreement ang bank card na naglalaman ng 50 milion pessos bilang settlement. Tahimik itong kinuha ni Amara, kung noon pa niya pinirmahan ang mga papeles, matagal na sana siyang nakalaya. Sa halip ay inubos niya ang tatlong taon sa pag-asang balang araw ay mamahalin din siya ng asawa. Ngayon ay natauhan na siya dahil panahon na para piliin naman niya ang sarili. ……. Kinagabihan ay sumakay siya ng taxi papunta sa condominium na iniwan sa kanya ng kanyang tiyuhin bago ito tuluyang manirahan sa ibang bansa. Hindi niya inakalang balang araw ay magagamit niya ito, malinis ang buong unit dahil ipinapalinis na niya ito kaninang hapon. Tahimik niyang ipinasok ang maleta at pinagmasdan ang malawak ngunit bakanteng sala. Kung noon ay natatakot siyang mamuhay nang mag-isa ngunit ngayon ay mas gusto na niyang mapag-isa kesa muling makasama si Leandro. Alas-sais ng umaga nang magising siya dahil sa tunog ng alarm. "Gumawa ng almusal para kay Leandro." Iyon ang note ng alarm na siya ang may gawa, ilang segundo siyang nakatitig sa screen bago tuluyang burahin ang alarm dahil hindi na niya kailangang gumising ng mas maaga para magluto. Muli siyang humiga at mahimbing na natulog. --- Samantala, alas-otso nang magising si Leandro. Masakit ang ulo niya dahil sa hangover sa pag-inom kagabi, natigilan siya ng mapansin niyang may isang baso ng maligamgam na tubig sa tabi ng kama. Napangiti siya ng may mapagtanto, ang akala niya ay bumalik na si Amara. Pagkababa niya sa dining area, agad niyang hinanap ang asawa. "Nasaan si Amara?" malamig niyang tanong sa kasambahay. Lumabas si Aling Rosa mula sa kusina. "Magandang umaga po, sir. Ako po ang naghanda ng almusal dahil sinabi po ni ma'am kagabi na hindi na siya uuwi kaya pinapunta niya ako ng maaga ngayon." Nagkunot-noo si Leandro at napabaling sa mesa ang tingin niya, isang simpleng almusal lamang ang nakahain—tinapay, itlog, gatas at keso. Malayong-malayo iyon sa mga masasarap na pagkaing araw-araw na inihahanda ni Amara. "Ito lang ba ang hinanda mong agahan ko?" malamig niyang tanong. Napayuko si Aling Rosa sa takot na mapagalitan. "Pasensya na po, si ma'am po kasi ang laging nagluluto kaya hindi ko alam ang gusto ninyo." "Bakit hindi mo siya tinawagan?" May diing tanong ni Leandro. "Sinubukan ko po, pero hindi na siya sumasagot." Nakayukong sagot ng kasambahay. Tahimik na napakuyom ang kamao ni Leandro. Gayunpaman, kampante at sigurado pa rin siyang babalik din si Amara kagaya ng dati. Sa inis ay iniwan niya ang almusal at umalis ng bahay. --- Sa kabilang banda ay mahimbing namang nakatulog si Amara at inabot ito ng tanghali. Pagkagising niya ay umorder na lamang siya ng pagkain. Habang kumakain ay nagbabasa siya ng mga balita tungkol sa technology. Nakita niyang marami sa dati niyang mga kaklase ang naging successful na sa kani-kanilang trabaho ngunit wala siyang makitang balita tungkol sa dati niyang professor. Naalala niya kung gaano siya nito sinuportahan noon at kung gaano ito naniwalang malayo ang mararating niya ngunit tinalikuran niya ang sariling pangarap ng piliin niyang maging asawa ni Leandro. Napabuntong-hininga siya bago kinuha ang cellphone, tinawagan niya ang matalik na kaibigan na si Angela. "Angela, pwede ba tayong magkita?" Bungad niya ng sagutin nito ang tawag. "Sampung beses mo na akong niyayang lumabas pero ni minsan hindi mo ako sinipot. Sigurado ka bang seryoso ka ngayon?" Napayuko si Amara, alam niyang siya ang nagkulang. Matapos siyang ikasal, unti-unti niyang pinabayaan ang mga kaibigan at ang sariling pangarap. Huminga siya ng malalim bago nagsalita. "Hiwalay na kami ni Leandro." Ilang segundo ang lumipas bago muling nagsalita si Angela. "Saan at anong oras?" --- Matapos asikasuhin ang mga papeles ng kanilang divorce ay dumiretso na si Amara sa coffee shop na napagkasunduan nilang pagkikitaan ng kaibigan. Umorder siya ng kape at tahimik itong hinigop ngunit bigla siyang natigilan at nanigas ang buong katawan ng makita ang taong hindi niya inaakalang muling makikita pa. Hindi niya akalaing wala pang isang araw matapos ang kanilang paghihiwalay ay muling magsasalubong ang kanilang landas ni Leandro. ...... Hindi lang si Amara ang natigilan. Pagpasok ni Leandro sa coffee shop, agad ding nagtama ang kanilang mga mata. Bahagya siyang nagulat nang makitang kalmado lang ang dating asawa. Wala itong bakas ng pag-iyak o pagsusumamo na inaasahan niya. Tahimik lang na ibinaba ni Amara ang tasa ng kape at saka umiwas ng tingin. Wala siyang balak kausapin ito. Para sa kanya, tapos na ang lahat. Samantala, hindi inaasahan ni Leandro na makikita niya agad si Amara. Akala niya ay gaya ng dati, ilang oras lang itong magtatampo bago kusang babalik sa bahay. Ngunit iba ang nakikita niya ngayon. Hindi na siya hinabol ni Amara. Hindi rin ito nagpakita ng anumang senyales na gusto pa siyang kausapin. Hindi niya maipaliwanag kung bakit bigla siyang nakaramdam ng kakaibang inis.Tahimik na naglakad sina Lucien at Amara papunta sa clinic ng unibersidad. Wala ni isa sa kanila ang nagsasalita. Si Lucien naman ay sinabayan lang ang mabagal na paglalakad ni Amara, tila sinisigurong hindi ito muling mahihilo.Pagdating nila, agad silang sinalubong ng school nurse. "Anong nangyari sa kanya?" tanong nito."Nahilo lang siya," maikling sagot ni Lucien. Pinaupo si Amara habang kinukuhanan ng blood pressure. Makalipas ang ilang minuto, napailing ang nurse."Mababa ang blood pressure mo. Mukhang kulang ka rin sa pahinga. Kailan ka ba huling kumain nang maayos?"Napatingin si Amara sa sahig. "Kaninang tanghali pa."Napabuntong-hininga ang nurse. "Hindi puwedeng puro trabaho ang inuuna mo. Lalo na kung kagagaling mo lang sa miscarriage."Bahagyang nanigas si Lucien sa narinig.Hindi siya nagsalita, pero lalong tumigas ang ekspresyon niya.Pagkalabas ng nurse para kumuha ng gamot, saka lang siya tumingin kay Amara. "Bakit wala kang kasama noong naospital ka?"Nag-alinlangan s
Halos mag-iisang linggo na ang lumipas mula ng umalis si Amara sa mansiyon. Wala rin oitong tawag, text o kahit anong balita mula sa kanya ay wala at hindi ‘yon ang inaasahan ni Leandro.Akala niya ay gaya ng dati na lilipas lang ang galit ni Amara at babalik din ito para suyuin siya, ngunit habang tumatagal, lalo lamang siyang naiirita dahil wala pa rin ito. Tahimik siyang nakaupo sa opisina nang pumasok si Xavier. "Sir, dumating na po si Mr. Lucien." Imporma sa kanya ng assistant. Bahagyang napaintig panga si Leandro sa narinig. "Kadarating lang?""Oo, galing siyang Europe at dumiretso na daw siya rito matapos bumisita kay Don Alfonso."Tumango lamang si Leandro, ilang segundo lang ang lumipas ay bumukas ang pinto. Pumasok ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng kulay abong suit, kalmado man ang mukha nito ngunit sapat na ang presensya nito para maramdaman ang awtoridad na bumabalot sa kanya, si Lucien ang nakatatandang kapatid ni Leandro.Hindi tulad ni Leandro na palaging p
Tahimik niyang pinagmasdan ang maputlang marka sa kaniyang palasingsingan, ang bakas ng singsing na hindi pa agad mawawala."Ang pangit tignan ng markang ito," mahina niyang sabi. "Mas mabuti kung mawala na agad ito.” Nang marinig iyon ni Angela ay agad niyang naunawaan na seryoso na talaga si Amara sa pagkakataong ito."Hindi ko man masasabing isandaang porsiyento akong naniniwala," sabi niya habang nakangisi, "pero mas maayos ang desisyon mo ngayon kaysa dati. Hindi ko lang talaga mapigilang asarin ka."Hindi na nagpaliwanag si Amara sa halup ay inalok na lang niya ito. "Halika na, libre ko ang pagkain."Hindi gumalaw si Angela, itinaas lang nito ang isang kilay at tumingin sa kanya. "Mahal ang oras ko, sabihin mo muna kung bakit mo ako pinuntahan bukod sa tinawagan mo ako nung nakaraan, titignan ko kung sulit bang samahan kitang kumain."Napahinto si Amara bago napabuntong hininga. "Gusto kong ipagpatuloy ang research paper na iniwan ko noon. Kailangan kong gamitin ang laboratory
Samantala pagpasok ni Leandro sa coffee shop ay agad siyang naging sentro ng atensyon. Nakasuot siya ng mamahaling itim na suit na lalong nagpatingkad sa kanyang matangkad at gwapong pustura. Maraming customer ang palihim na napapatingin sa kanya.Kasama niya ang isang lalaking nasa edad trenta na may maamong mukha na agad nakilala ni Amara si Dr. Adrian Cortez, isang kilalang propesor sa larangan ng Computer Science. Nabasa na niya noon sa isang technology forum na isa ito sa mga nangungunang magagaling tungkol sa artificial intelligence. Kasunod nila ang assistant at kaibigan ni Leandro na si Xavier, na may dalang ilang dokumento.Napayuko si Amara, ayaw na ayaw niyang magkita sila ni Leandro, lalo na pagkatapos ng nangyari kahapon. Ngunit kung aalis siya ngayon mas lalo lamang siyang mapapansin.Huminga siya nang malalim at nagdasal na sana ay hindi siya makita nito ngunit kabaligtaran ang nangyari, nagtagpo ang kanilang mga mata.Sandali lamang siyang tiningnan ni Leandro bago wal
Sigurado si Leandro na babalik din agad si Amara dahil sa tuwing pinag-uusapan nila ang tungkol sa divorce ay palagi lang itong umaalis ng ilang sandali ngunit bumabalik din upang suyuin siya.Kaya naniniwala siyang ganoon din ang mangyayari ngayon. Sa isip niya ay marahil emosyonal lang si Amara dahil sa pagkawala ng kanilang anak ngunit para kay Leandro, ang batang iyon ay isang aksidente lamang. Hindi niya kailanman ginusto ang pagbubuntis ni Amara, kaya wala siyang naramdamang lungkot ng malaman niyang nakunan ito.---Kasama ng divorce agreement ang bank card na naglalaman ng 50 milion pessos bilang settlement.Tahimik itong kinuha ni Amara, kung noon pa niya pinirmahan ang mga papeles, matagal na sana siyang nakalaya. Sa halip ay inubos niya ang tatlong taon sa pag-asang balang araw ay mamahalin din siya ng asawa.Ngayon ay natauhan na siya dahil panahon na para piliin naman niya ang sarili.…….Kinagabihan ay sumakay siya ng taxi papunta sa condominium na iniwan sa kanya ng kan
Sa mismong araw na nakunan si Amara, sa halip na samahan siya ng asawa niyang si Leandro sa pagdadalamhati ay abala pa ito sa pagsalubong sa babaeng matagal na nitong minamahal na kauuwi lang ng bansa. Tahimik na nakaupo si Amara sa loob ng ospital habang hinihintay ang resulta ng lab results nang dumating ang doktor ay walang emosyon ang boses nitong nagsalita. "Misis dahil sa nangyari nagkaroon ng malaking problema sa ovary mo at ikinalulungkot kong sabihin na wala na ang baby mo, pero posible ka pang magkaanak in the future pero napakaliit na ng chance.” Parang nabingi si Amara sa narinig, tatlong taon siyang naghintay bago mabuntis at ngayong dalawang buwan na ang sanggol na nasa sunapupunan niya saka ito nawala sa isang iglap.Kung hindi sana siya nawalan ng balanse at hindi bumagsak sa sahig hindi ay hindi sana siya nakunan. "Misis?" muling tawag ng doktor sa kanya.Huminga ng malalim si Amara bago pilit na ngumiti. "Naiintindihan ko po. Maraming salamat, Dok."Ayaw na niya







