Chapter: CHAPTER 103Matapos ang unang malaking pagsubok na hinarap ni Liam bilang bagong lider ng Lumi-X at Amara AI Foundation, mas lalo niyang naunawaan na ang pagiging tagapagmana ay hindi tungkol sa pagtanggap ng isang posisyon.Ito ay tungkol sa pagpapatunay na kaya niyang pangalagaan ang tiwalang ibinigay sa kanya.Hindi naging madali ang mga sumunod na buwan.Maraming mata ang nakatingin sa bawat desisyon niya.May mga taong umaasang magtatagumpay siya dahil anak siya nina Lucien at Amara.May ilan din namang naghihintay na magkamali siya upang patunayang hindi siya karapat-dapat.Ngunit sa halip na ma-pressure, ginawa ni Liam ang itinuro sa kanya ng kanyang mga magulang.Nakinig siya.Natutong humingi ng payo.At higit sa lahat, hindi niya nakalimutan ang dahilan kung bakit siya nagsimula.---Isang umaga ay pumunta si Liam sa lumang laboratoryo ng Lumi-X.Ilang taon na rin mula nang huling gamitin ang lugar na iyon.Ngunit para sa kanya, iyon ang pinakaimportanteng bahagi ng buong kumpanya.Doon
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 102Hindi naging madali ang pagpapatuloy ng isang malaking pamana.Alam iyon ni Liam mula pa noong unang araw na humawak siya ng mas malaking responsibilidad sa loob ng Amara AI Foundation at Lumi-X.Para sa ibang tao, maaaring tingnan nila iyon bilang isang pribilehiyo.Anak siya nina Lucien at Amara.Lumaki siya sa isang pamilyang kilala sa negosyo at teknolohiya.Ngunit para kay Liam, mas malaking hamon iyon.Dahil ayaw niyang maging matagumpay lamang dahil sa kanyang apelyido.Gusto niyang patunayan na kaya niyang tumayo gamit ang sarili niyang kakayahan.Isang umaga, habang nasa opisina siya, nakatanggap siya ng balita mula sa research department.May isang malaking kumpanya mula sa ibang bansa ang nag-alok ng partnership.Ngunit may kondisyon.Gusto nilang baguhin ang ilang prinsipyo ng foundation.Nais nilang gawing eksklusibo ang ilang teknolohiya at limitahan ang access ng mga estudyanteng dati nilang tinutulungan.Tahimik na binasa ni Liam ang proposal.Alam niyang malaking opor
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 101Ilang taon pa ang lumipas.Ang pangalan ng Amara AI Foundation ay patuloy na lumawak hindi lamang sa bansa kundi pati sa iba't ibang bahagi ng mundo.Ngunit sa kabila ng malaking pagbabago, nanatiling pareho ang pinahahalagahan ng pamilya Monteverde.Ang pagtutulungan.Ang pagmamahal.At ang paniniwalang ang kaalaman ay dapat ibinabahagi sa iba.Sa loob ng bagong gusali ng foundation ay abala ang mga empleyado at scholars.Mas marami na ang mga laboratoryo.Mas marami na rin ang mga kabataang binibigyan ng pagkakataon.Ngunit sa gitna ng lahat ng iyon, may isang taong unti-unting naghahanda para ipagpatuloy ang kanilang nasimulan.Si Liam.Dalawampung taon na ang lumipas mula nang unang hawakan ni Lucien ang maliit na kamay ng kanyang anak sa ospital.Ngayon, ang batang minsang tumatakbo sa loob ng campus ay isa nang binatang nakasuot ng simpleng polo habang nakatayo sa harap ng mga bagong scholars.Hindi niya hinangad ang posisyon dahil sa pangalan ng kanyang pamilya.Pinili niya iyo
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 100Makalipas ang sampung taon mula nang itatag ang Amara AI Foundation, muling napuno ng mga tao ang malawak na campus.Hindi lamang mga scholars ang dumalo.Naroon ang mga dating iskolar na ngayon ay mayroon nang kani-kaniyang propesyon.May mga engineer, doktor, guro, programmer, researchers at negosyante.May ilan pang dumating kasama ang sarili nilang pamilya.Sa bawat sulok ng campus ay makikita ang mga larawan ng foundation mula sa unang taon nito.May litrato ng maliit na inuupahang opisina.May larawan ng unang limampung scholars.May mga retrato nina Lucien at Amara habang sila mismo ang nagtuturo sa unang batch.Napapangiti ang bawat dumaraan.Hindi sila makapaniwalang ganoon kalayo ang narating ng lahat.Sa isang gilid ng hardin ay tahimik na naglalakad sina Lucien at Amara.Kasunod nila ang sampung taong gulang na si Liam na abala sa pakikipagkuwentuhan sa mga batang scholars.Ngumiti si Amara."Ang bilis ng panahon."Tumango si Lucien."Parang kailan lang...""...ikaw ang un
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 99Lumipas ang limang taon na parang isang kisapmata.Marami nang nagbago.Ang maliit na Amara AI Foundation na minsang nagsimula sa iilang iskolar ay isa na ngayong kinikilalang institusyon sa buong bansa.Libo-libong kabataan mula sa iba't ibang probinsya ang nabigyan ng pagkakataong makapag-aral.Marami sa mga unang scholars ang nakapagtapos na ng kolehiyo.Ang iba ay naging engineers.May mga scientist.May software developers.May mga guro ring bumalik sa sarili nilang komunidad upang ipasa ang kanilang natutuhan sa susunod na henerasyon.Samantala, ang Lumi-X Research Center ay isa na sa pinakamalalaking AI research institutions sa Asya.Ngunit sa kabila ng lahat ng tagumpay na iyon, nanatiling simple ang pamumuhay nina Lucien at Amara.Isang Sabado ng umaga ay naglalakad silang mag-anak sa loob ng foundation campus.Sa pagitan nila ay masayang tumatakbo ang limang taong gulang na si Liam.May hawak itong maliit na robot na siya mismo ang gumawa sa tulong ng mga mentor sa foundatio
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: CHAPTER 98Mabilis na lumipas ang mga buwan.Lalong naging maingat si Lucien sa pag-aalaga kay Amara.Hindi na niya ito hinahayaang magbuhat ng mabibigat na gamit.Kapag may meeting si Amara sa research center, sinisiguro niyang hindi ito magtatagal.At kahit gaano siya kaabala, hindi niya pinalalampas ang bawat prenatal checkup.Sa bawat ultrasound ay mas lalo silang nasasabik.Hanggang sa dumating ang araw na matagal nilang hinihintay.Madaling-araw iyon.Tahimik ang buong bahay nang biglang magising si Amara.Napahawak siya sa tiyan.Napapikit siya nang maramdaman ang paninikip.Huminga siya nang malalim.Makalipas ang ilang minuto ay muling sumakit.Napatingin siya sa orasan.Alas-tres pa lamang.Marahan niyang tinapik ang balikat ni Lucien."Lucien."Agad itong nagising."Bakit?"Mahina niyang tanong habang hinihimas pa ang mga mata.Napangiwi si Amara."Parang...""...oras na."Biglang nawala ang antok ni Lucien."Ano?""Teka.""Contraction ba?"Tumango si Amara."Parang ganun."Hindi na s
Last Updated: 2026-07-31
Chapter: Kabanata 191.........LAST CHAPTER... Lumipas ang ilang taon. Marami nang nagbago sa buhay nina Venice at Hendrick, pero may isang bagay na nanatili—ang paraan ng pagtingin nila sa isa't isa. Si Venice ay naging isa sa mga kilalang composer at Music Director sa industriya. Marami nang artista ang gustong maka
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: Kabanata 190Maaga pa lang ay gising na ang buong bahay. May mga taong pabalik-balik sa hallway, may nag-aayos ng bulaklak, may nagdadala ng mga kahon, at may ilang staff na abala sa pag-check ng mga gamit para sa seremonya. Sa gitna ng lahat ng iyon, tahimik na nakaupo si Venice sa harap ng salamin. Nakaayos
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: Kabanata 189Lumipas ang ilang linggo mula nang tanggapin ni Venice ang offer ng Aurelia Music Group. Sa simula, maayos pa ang lahat. May schedule sila ni Hendrick para sa hapunan, minsan ay sabay silang umuuwi, at kapag may libreng oras si Venice, sinisikap niyang maglaan ng panahon para sa asawa. Pero haban
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: Kabanata 188Kinabukasan, bumalik si Hazel sa Star Music para harapin ang resulta ng ginawa niya. Hindi na siya kasing kumpiyansa tulad noon. Tahimik siyang naglakad papunta sa HR office habang mahigpit na hawak ang kanyang bag. Ilang empleyado ang napatingin sa kanya, pero wala nang nagkomento. Hindi na kaila
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: Kabanata 187Kinabukasan, hindi pa man nakakarating si Venice sa Star Music, nagsimula nang kumalat ang panibagong issue tungkol sa kanya. Mas malala ito kaysa sa nangyari noong nakaraang araw. May mga post na nagsasabing peke raw ang pagkakakilanlan niya bilang si Rose. May ilan pang nagsabing baka binayaran
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: Kabanata 186“Ano?” “Ang asawa ko.” Natahimik si Venice. Hindi niya napigilang ngumiti. “Hindi ka talaga marunong magsalita nang hindi ako kinikilig.” “Hindi ko naman sinasadya.” “Mas malala.” Napailing si Venice habang natatawa. Maya-maya, dumating ang pagkain. Ngunit bago pa sila makapagsimula, tumuno
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: CHAPTER 5Kinaumagahan ay sinadya kong maagang magising at unahan ang mga kasambahay para sa pagluluto ng agahan. “Ano kayang masarap lutuin?” mahinang tanong ko sa sarili bago nagtingin ng stocks sa ref. Kasalukuyan akong nagluluto ng may tumikhim sa aking likuran napaigtad ako sa gulat dahilan para mapaso ako sa kawali. “Aray!” Sigaw ko at agad na nailayo ang sarili, agad namang lumapit si Wade sa akin. “Tsk, hindi ka nag-iingat,” masungit na sabi nito matapos hugasan sa lababo ang daliri kong napaso, nagpunta siya sa lagayan nv first aid at nilagyan ng oitment ang napaso, tulala ko naman siyang pinapanood. “Ayos lang ako, Wade paso lang ito.” Mahinang sabi ko para bitiwan na niya ang kamay ko.“Ayaw na ayaw mong magluto dahil ayaw mong naiinitan o napapaso kapero bakit ngayon at nangunguna ka pa sa mga kasambahay?” kunot ang noong tanong niya. “Parte pa ba ito ng pagpapanggap mo para mapaniwala mo kaming bumalik ka na at hindi mon a kami iiwan?” Mabilis akong umiling at binawi ang kamay
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: CHAPTER 4“Wade,” tanging nasabi ko. “Pangalan ko na lang ngayon ang tawag mo sa akin, you use to call me hubby or love.” Napayuko ako sa sinabi niya, hindi ko alam na iyon ang tawag ni Elara sa kanya. “I’m sorry hubby,” masuyong sabi ko. “Pangako, hindi ko na ulit kayo iiwan at lolokohin, please bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon.” Pakiusap ko sa kanya. “Itanong mo ‘yan sa mga anak mo.” Mariing sabi niya bago inilapit ang mukha sa akin, halos hindi naman ako makahinga, hahalikan niya ba ako? “Subukan mo silang saktan ulit, baka makalimutan kong ina ka nila at asawa kita.” Nang lumayo siya ay doon lang ako nakahinga, mabilis kong tinapos ang pagkuha ng mga damit at lumabas sa kwarto saka nagpunta mg guestroom. “Unang araw ko pa lang pero kinakapos na ako ng hininga, paano pa sa mga susunod?” Tanong ko sa aking sarili at nanghihinang napaupo sa kama. “Elara bumalik ka na.” Mahinang pakiusap ko kahit hindi naman ako nito maririnig. Bago pa man maghapon ay naisipan kong magbake ng coo
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: CHAPTER 3Kinaumagahan, nagpahatid ako sa mansion ni Wade, ang asawa ng aking kapatid. “Good morning po, nasaan ang mga kambal at si Wade?” Magalang kong tanong sa kasambahay na nadaanan ko, gulat na ekspresyon ang ibinigay nito sa akin. “Ma’am Elara?” Gulat nitong tanong, oo nga pala at ako muna ang kakambal ko. “Yes? Nasaan sila?” Nakangiting tanong ko. “Ah, kinuha po ng kapatid ni sir Wade ang kambal pansamantala, si sir naman po ay nasa kwarto niya.” Malikot ang mga matang sagot ng kasambahay tila hindi makapaniwalang nasa harapan niya ako, hindi ko na pinansin tumango at nagpasalamat na lang ako at inakyat ang hagdan para puntahan ang kwarto ng lalaki.Kumatok ako ngunit walang sumasagot kaya pinihit ko na pabukas ang pinto dahil hindi naman ito naka-lock. Inilibot ko ang tingin pagpasok ngunit walang tao pero dinig ko ang lagaslas ng tubig mula sa banyo. Umupo ako sa kama para hintayin siya, saglit lang ay lumabas ito laking gulat ko ng nakatapis ng twalya lang ito. “Anong ginagawa
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: CHAPTER 2Kinaumagahan, maaga akong nagluto ng almusal para sa aking mga amo, lihim na rin akong kumain dahil alam kong hindi na naman nila ako titirhan. Nang magising ang alaga ko ay inuna ko na siyang pinakain pagkatapos ay saka ako nagpunta sa balkonahe kung nasaan ang amo kuong babae na siyang nagkakape. “Good morning ma’am,” magalang kong bati. Nilingon niya ako gamit ang masungit nitong tingin. “What now, Eloise? What do you need?” malamig nitong tanong sa akin matapos akong taasan ng kilay. “I’d like to follow up about my passport, ma’am.” Mahinang sabi ko dahil sa kaba. “My family had an emergency and I have to come home immediately.” “Here we go again, you can’t go home you have contract with us and you have to wait for the right time.” Mataas na boses niyang sabi sa akin, napayuko na lang ako, nagsasalita pa sana ako ng itapon niya sa akin ang natitirang kape, mainit iyon kaya hindi ko maiwasang mapahiyaw sa sakit natapunan ang kamay ko. “Clean that mess,” walang awang sabi nito
Last Updated: 2026-08-19
Chapter: CHAPTER 1Eloise’s Point Of ViewKasalukuyan akong naglilinis nang tawagin ako ng aking amo. "Beautiful, could you scratch my neck down to my back?" Utos ng matanda at manyakis kong amo, napatingin ako sa gawi niya kung saan siya nakaupo sa sofa habang nanonood sa tv. Nakangisi ito ngayon sa akin matapos pasadahan ang aking kabuuan.Nag-alangan akong pumunta dahil sa kakaibang tingin nito sa aking katawan, kung hindi ko lang kailangan ng pera ay hindi ako magtitiis dito sa ibang bansa bilang kasambahay ng malupit kong amo. “Come on, baby give me a scratch, I can’t reach my back.” Muling tawag pansin nito ng hindi ako lumapit at bahagyang tinapik ang sofa. Napalunok na lamang ako bago ibinaba ang hawak na gamit panglinis saka dahan-dahang lumapit sa kanya matapos ayusin ang aking unipormeng pangkatulong. Nagpunta ako sa kanyang likuran at bahagyang yumuko bago marahang hinagod ang kanyang likuran. Nagpakawala naman itong ng nakakainsultong ungol. “Oh, more Eloise!” kinilabutan ako ng marin
Last Updated: 2026-08-19