Chapter 2

Sa unang pagkakataon sa kanyang buhay, nakaramdam siya ng matinding kilig na nagpahina sa kanyang buong katawan at nagpabura sa lahat ng kanyang martial arts defense.

Imbes na bumangon agad, dahan-dahang inilapit ni Max ang kanyang mukha sa leeg ng dalaga, sapat lang upang maramdaman ni Ali ang dampi ng mainit na hininga nito sa kanyang basang balat. Itinaas ni Max ang kanyang isang kamay at dahan-dahang hinawakan ang ilang hibla ng chocolate brown na buhok ni Ali na tumakas mula sa pagkakatali nito.

"I told you, I'm not here to hurt you," mababa at paos ang boses ni Max, wala na ang mapang-asar na tono kundi isang purong lambing na binihag ang buong sistema ng masungit na dalaga. "I just want to get to know the girl behind the tough exterior."

Natigilan si Ali, tuluyang napako sa sahig ng dojo habang ang kanyang puso ay halos lumabas sa kanyang dibdib. Ang labis na pagkalapit ng kanilang mga labi at ang matitigig na titig ni Max ay nagdulot ng isang kakaibang tensyon na tila ba huminto ang mundo para sa kanilang dalawa sa loob ng silid.

Nang mapansin ni Max ang unt-unting paglambot ng katawan ni Ali at ang pagkalito sa mga mata nito, marahan siyang ngumisi at dahan-dahang bumangon upang bigyan ng espasyo ang dalaga.

"Simula nang hindi na kami nagkita kapat na taon na ang nakalipas... I can't help but feel this immense longing. Nakaramdam talaga ako ng sobrang pagkamiss sa kapatid kong si Thalie. I want to talk to her, but I just don't have the courage to face her yet."

Napailing si Max dahil sa katapangan at bagsik ni Ali. Kahit nakainom ito at bahagyang wala na sa wisyo, ang pride at ang lakas ng kanyang paninindigan ay nananatiling buo.

"You don't have to beat yourself up anymore, Ali," malumanay na sabi ni Max sa tonong Taglish, habang dahan-dahang inilalapit ang kanyang upuan sa dalaga.

"People make mistakes, but what matters is how you turned your life around. Appreciating your own growth is part of moving on. At sa tingin ko, kung makikita ka ni Thalie ngayon, she would be very proud of who you've become."

"Do you really think so?" sulyap ni Ali sa kanya, ang kanyang masungit na tingin ay tuluyang natunaw, pinalitan ng isang inosente at nakakakilig na titig na nagpatalon sa puso ng binata.

"I know so," ngumisi si Max, pilyong kinindatan ang dalaga na agad namang nagbawi ng tingin at pikon na uminom muli, pilit na itinatago ang bilis ng tibok ng kanyang dibdib.

Dahil sa tindi ng kanilang patayan sa inuman, tuluyan nang bumigay ang katawan ni Ali. Nang mabuwal ang kanyang ulo sa balat ng binata, marahan siyang binuhat ni Max at isinakay sa loob ng kanyang kotse. Inalam niya ang lokasyon ng apartment ng dalaga gamit ang kanyang mga naunang intelligence report at mabilis silang nagtungo roon.

Pagdating sa pintuan ng apartment, kinuha ni Max ang susi sa bag ni Ali at dahan-dahang binuksan ang p***o. Binuhat niya si Ali nang bridal style dahil hindi na talaga nito kayang maglakad, at dinala ito sa loob ng maayos at minimalistang silid-tulugan ng dalaga. Dahan-dahan niya itong inihiga sa malambot na kama.

"Gosh, my head is spinning..." ungol ni Ali habang nakapikit, pilit na hinahawakan ang kanyang noo dahil sa tindi ng tama ng alak.

Napakaseryoso ngunit puno ng pag-aalaga ang mga mata ni Max habang pinagmamasdan ang dalaga. Kumuha siya ng maligamgam na tubig at malinis na bimpo. Umupo siya sa gilid ng kama at dahan-dahang pinunasan ang mukha, leeg, at mga braso ni Ali upang kahit paano ay gumaan ang pakiramdam nito sa kanyang hangover.

Sa gitna ng kanyang pagpupunas, biglang idinilat ni Ali ang kanyang mga mata. Dahil sa kalasingan, wala na ang kanyang masungit na depensa, ngunit bakas pa rin ang pagtataka sa mukha nito. Hinawakan niya ang kamay ni Max na may hawak na bimpo upang patigilin ito.

"Why are you being so nice to me, Max?" pabulong na tanong ni Ali, medyo paos ang boses dahil sa alak. "Everyone in the Philippines hated me because of what I did... but you're here, helping me. What do you really want from me?"

Tinitigan siya ni Max nang diretso sa mata, walang malisya kundi purong katapatan ng isang lalaking gustong magsimula muli.

"I just want to be your friend, Ali," malumanay na sagot ni Max, habang marahang inaalis ang kanyang kamay upang ipagpatuloy ang pag-aasikaso sa dalaga.

"I know your past, and you know mine. Pareho tayong may tinatakasan mula sa Pilipinas, at rehabilitation and peace ang hinahanap natin dito sa Europe. You don't have to face everything alone here. Let me be the friend you can trust."

Natigilan si Ali sa narinig, tila nabawasan ang kanyang pagdududa dahil sa tapat na salita ng binata. Hindi siya sanay na may lalaking nag-aalaga sa kanya nang walang ibang hinihinging kapalit. Bagamat nakaramdam siya ng kaunting kuryente ng kilig dahil sa lapit ng kanilang mga mukha, agad din itong napalitan ng kapanatagan.

Inayos ni Max ang kumot at binalot ang katawan ni Ali nang maayos upang hindi ito lamigin. Tumayo siya at pilyong ngumiti habang tinatapik nang bahagya ang unan ng dalaga.

"Sleep it off, Miss Hansen. I'll stay here sa sala para bantayan ka. I promise I won't steal anything," biro ni Max upang ibalik ang magaan na atmospera.

Ipinikit na ni Ali ang kanyang mga mata nang may maliit na ngiti sa kanyang mga labi, habang si Max naman ay lumabas ng silid upang bigyan ito ng pribadong espasyo, handang maging matatag na kaibigan at proteksyon ng dalaga sa buong magdamag.

Tumayo siya nang tuwid at inilahad ang kanyang kamay upang tulungan itong tumayo.

"So, Miss Winstone... or should I say, Hansen? Are you going to keep glaring at me, or are you finally going to let me buy you a drink?" pilyong kindat ni Max, ibinabalik ang kanyang mapang-asar na aura na nagpabalik din sa pagkapikon ng dalaga.

Inirapan muna ni Ali si Max at pabalang na hinablot ang bote ng tubig na kanina pa nito iniabot. Ngunit dahil sa tindi ng panginginig ng kanyang puso at para hindi magmukhang talunan, pilit nitong pinatatag ang kanyang boses.

"Fine. Just one drink, Mr. Stalker. But I get to choose the bar," hamon ni Ali na may nakatagong pilyang ngisi. Ang totoo, pumayag siya dahil gusto niyang gumawa ng paraan para asarin o gantihan ang binata sa pagpapahiya sa kanya sa dojo.

Matapos magbihis, sumakay sila sa marangyang sasakyan ni Max at nagtungo sa isang sikat na bar na pinili ni Ali. Pagdating doon, umupo sila sa isang pribadong sulok.

Umorder si Ali ng pinakamatapang na alak, umaasang malalasing niya si Max para makaganti siya. Pero hindi niya alam na isang elite military officer ang kaharap niya na may napakataas na alcohol tolerance.

Habang lumilipas ang oras at unt-unting lumalamig ang gabi, ang plano ni Ali na mang-asar ay napalitan ng isang seryoso at malalim na kwentuhan. Dahil sa magaan at komportableng presensya ni Max, nakwento ng dalaga ang lahat kung bakit siya napunta sa Europe at ang kanyang madilim na nakaraan.

"I’m not like Thalie, Max," panimula ni Ali, habang nakatitig sa kanyang baso. "When I was in the Philippines, I did something incredibly shameful. I pretended to be Thalie just to steal her husband, Liam."

Bahagyang natigilan si Max, ngunit nanatiling nakikinig.

"I was desperate back then. I thought I could get everything I wanted through dirty means," patuloy ni Ali na may bakas ng totoong pagsisisi sa kanyang boses.

"But Liam is just too sharp. He knows every single detail of his wife. Sa isang iglap, nalaman niya ang totoo na hindi ako si Thalie. I was temporarily jailed for what I did. But because my twin sister is too kind, she forgave me and set me free."

Huminga nang malalim si Ali at tumingin kay Max. "I felt so much shame after that. It was pathetic. That’s why I begged the parents who adopted me to just let me move here to Europe, study martial arts, and work in their company... just to forget everything, run away from the mess, and finally change my life."

Nabigla at humanga nang labis ang binata sa nakaraan ni Ali at sa katapangan nitong magbago. Nakikita niya ang malaking kaibahan nito kay Thalie. Pero ang bersyong ito ni Ali—ang isang babaeng nadapa ngunit piniling tumayo at magbagong-buhay gamit ang sariling mga kamay—ay mas lalong nagpatindi sa kanyang interes dito.

Bukod doon, natawa din si Max sa pagiging makilatis ng kanyang kaibigan na si Liam at sa husay nito upang malaman kung impostor ba ang nasa harapan niya o ang tunay nga nitong asawa.

"Liam is really something else when it comes to Thalie," natatawang komento ni Max, habang umiiling. "Matinik talaga ang g*gong 'on. But you know what, Ali? Mas humanga ako sa'yo ngayon. I really prefer a woman who knows how to fight for her own change."

Dahil sa pag-aming iyon, tuloy-tuloy ang kanilang naging masayang pag-uusap. Nawala ang pader ng pagsusungit ni Ali, habang si Max naman ay tuluyan nang nakalimot sa kanyang pangungulila sa Pilipinas dahil sa kakaibang tamis at anghang na dala ng masungit na dalagang katabi niya ngayong gabi.

Matapos ang seryosong pag-amin ni Ali, tila nagkaroon ng tahimik na kasunduan ang dalawa. Imbes na matapos ang gabi, nagsimula ang isang matinding "patayan sa inuman." Sunod-sunod na shot ng matatabang alak ang ibinaba ng bartender sa harap nila, at dahil pikon pa rin si Ali sa pagkatalo niya sa dojo, hinamon niya si Max sa isang inuman game.

Ngunit habang lumilipas ang mga oras, unt-unti nang nalalasing si Ali. Ang kanyang masungit at matigas na depensa ay nagsisimula nang bumigay, at pinalitan ito ng isang makulit ngunit mas totoong bersyon ng kanyang sarili.

"You know what, Max? Everyone thinks I'm just a bully," bulong ni Ali, habang medyo umuugong na ang boses at nakapatong ang kanyang baba sa kanyang dalawang kamay. "But back then, I was just so desperate to feel like I belonged. Kaya nagpanggap ako bilang si Thalie... I thought if I could steal the man she loved, mapapatunayan ko na I'm just as good as her. It was stupid and pathetic."

Pinanood siya ni Max nang may malalim na tingin habang iniikot ang alak sa kanyang baso. Mas lalong nakikilala ni Max ang totoong pagkatao ng dalaga sa likod ng kanyang tough exterior. Mula sa pagiging desperada sa lalaking gusto niya dati, nakita ni Max kung gaano kalaki ang ipinagbago nito.

"But now? I don't give a damn about men anymore," biglang deklara ni Ali, sabay hampas nang mahina sa mesa na ikinatawa nang bahagya ni Max.

"Since I moved to Europe, wala na akong pinapansin na kahit sinong lalaki. I focused entirely on my training, martial arts, and the company. No distraction. I promised myself na I will never chase after someone who doesn't see my worth ever again."

Napailing si Max dahil sa katapangan at bagsik ni Ali. Kahit nakainom ito at bahagyang wala na sa wisyo, ang pride at ang lakas ng kanyang paninindigan ay nananatiling buo.

"You've really grown, Ali," nakangiting sabi ni Max sa tonong Taglish, habang inilalapit ang kanyang mukha sa dalaga. "I guess arriving in Europe was the best decision you ever made.

Hindi ka na 'yong impostor na narinig ko sa mga kwento. You are completely your own person now."

"Of course I am, Mr. Stalker," pabalang pa ring sagot ni Ali, ngunit sa pagkakataong ito, may kasama nang pilit ngunit matamis na ngiti na nagpadala ng kakaibang kilig sa dibdib ng binata.

Pinanood siya ni Max nang may malalim na tingin habang iniikot ang alak sa kanyang baso. Mas lalong nakikilala ni Max ang totoong pagkatao ng dalaga sa likod ng kanyang tough exterior.

Mula sa pagiging desperada sa lalaking gusto niya dati, nakita ni Max kung gaano kalaki ang ipinagbago nito.

"And the worst part of it? Every single day, I feel so much guilt," dagdag pa ni Ali, habang medyo namumula na ang kanyang mga pisngi dahil sa tama ng alak. Ibinaba niya ang kanyang paningin at pinalaruan ang dulo ng kanyang baso.

"Hiyang-hiya ako sa kambal kong si Thalie dahil sa kamangmangan ko noon. I was so toxic and blind." Pinanood siya ni Max, ramdam ang bigat ng pagsisisi sa bawat salita ng dalaga.

Hindi lang pala galit at tapang ang laman ng puso nito, kundi isang malalim na sugat mula sa nakaraan.

"It's been four years since we last saw each other," bulong ni Ali, at sa unang pagkakataon, nakita ni Max ang pangungulila sa mga mata nito.