Chapter 3

Nang sumunod na kinaumagahan, unt-unting nagising si Ali dahil sa matinding kirot sa kanyang ulo. Napahawak siya sa kanyang sintido habang pikit-mata pang bumabangon mula sa kama. Subalit bago pa man siya tuluyang makatayo, isang napakabangong amoy ng bagong lutong sinangag, bacon, at kape ang pumailanlang sa kanyang silid.

Kumunot ang kanyang noo. Saglit siyang natigilan bago dahan-dahang naglakad patungo sa kusina, habang hawak-hawak pa rin ang kanyang masakit na ulo.

Doon ay nadatnan niya si Max. Naka-apron ito sa ibabaw ng kanyang simpleng t-shirt, pamilyar na pamilyar sa paghawak ng sandok, at seryosong nag-aasikaso sa kalan. Nang marinig ng binata ang kanyang mga hakbang, lumingon ito at agad na sumilay ang isang mapang-asar na ngiti sa mga labi nito.

"Look who's finally awake," panunukso ni Max habang inilalapag ang isang mangkok ng mainit na sabaw sa mesa. "Akala ko tanghali ka na babangon. How's your hangover, Miss Martial Artist?"

Inirapan siya ni Ali, pabalang na umupo sa silya, at kinuha ang baso ng tubig. "You're too loud for someone who just crashed into my apartment, Max. Bakit nandito ka pa rin? And did you really just cook for me?"

"Touch me again, and I’ll break every single bone in your wrist," banta ni Ali nang may malamig at kamalditahang tono bago marahas na binitiwan ang namimilipit na lalaki. Ang mga kasama nito ay natakot at mabilis na hinila ang kanilang kaibigan palabas.

Sa tabi niya, napailing at natatawa na lang si Max dahil sa kamalditahan ng dalaga. Ang kanyang pilyong ngiti ay lumawak habang nakasandal sa pader, aliw na aliw sa nasaksihan. Bilang isang mapanganib na bilyonaryo na sanay sa mararahas na tao, bihira siyang maaliw sa ganitong eksena, pero iba ang epekto ng kamalditahan ni Ali sa kanya.

"Wow. I almost felt sorry for that guy," panunukso ni Max habang pumapalakpak nang mahina. "Sabi ko naman sa'yo, hindi lang basta madulas ang sahig kahapon sa dojo. You really know how to twist a wrist, Ali. Ang maldita mo talaga."

"They deserved it, Max. Sabi ko naman sa'yo, I don't let anyone look down on me anymore," pabalang na sagot ni Ali, habang inaayos ang kanyang trench coat at nagpapatuloy sa paglalakad nang may mataas na pride.

"I like that attitude," habol ni Max sa kanya, ang kanyang mga mata ay puno ng kislap ng humahanga at natutuwang kaibigan. "Let’s get some ice cream. My treat, para palamigin 'yang kamao mo."

Natawa na rin si Ali sa kakulitan ng binata, at habang naglalakad sila sa ilalim ng malamig na hangin ng Paris, mas lalong naging komportable ang kanilang pagsasama bilang mga bagong magkaibigan na parehong may iniiwasang nakaraan sa Pilipinas.

Matapos nilang makuha ang kanilang ice cream, nagpatuloy ang dalawa sa paglalakad patungo sa sikat na Jardin du Luxembourg. Ang sikat ng araw sa Paris ay medyo sumisilip na sa likod ng mga ulap, ngunit ang atmospera sa pagitan nina Max at Ali ay nananatiling masigla dahil sa walang katapusang asaran at kamalditahan.

Habang naglalakad sa tabi ng mga naglalakihang estatwa at magagandang bulaklak, napansin ni Max na medyo nahihirapan si Ali sa pagsubo ng kanyang ice cream dahil sa hangin na patuloy na humahampas sa kanyang chocolate brown na buhok.

"You look like a kid struggling with her dessert, Ali," panunukso ni Max, ang pilyong ngiti ay hindi nawawala sa kanyang mukha habang kaswal na sumusubo sa sarili niyang ice cream. "Sinasabi ko sa'yo, kung ganyan ka rin kumain pagkatapos ng martial arts training, baka isipin ng mga tao na pinapabayaan ka ng mga Winstone."

Inirapan siya nang matindi ni Ali, sabay hawi ng kanyang buhok nang marahas. "Excuse me? I’m perfectly fine, Mr. Billionaire. Kung ayaw mong ihampas ko sa mukha mo 'tong natitirang apa, tumahimik ka diyan."

"Ouch. Sobrang maldita talaga," natawa nang malakas si Max, habang umiiling. Napailing siya sa tindi ng pagkamatarit ng dalaga. "I’m just trying to be a good friend here. Kung gusto mo, ako na ang hahawak ng buhok mo para makakain ka nang maayos."

"In your dreams, Max," pabalang na sagot ni Ali, ngunit hindi niya napigilang mapangiti nang bahagya sa kakulitan ng binata.

Nagpatuloy sila sa paglalakad hanggang sa makarating sila sa tapat ng isang maliit na lawa sa loob ng parke kung saan may mga nagpapalipad ng maliliit na laruang bangka. Huminto roon si Max at sumandal sa rehas, pinagmamasdan ang seryosong mukha ng dalaga na tila malalim na naman ang iniisip tungkol sa kanyang nakaraan.

"You know, Ali... looking at you right now, you really have that tough, unbothered look," seryosong sabi ni Max, ngunit agad ding binalot ng pang-aasar ang kanyang boses. "Pero alam ko naman na deep inside, natutuwa ka na ako ang kasama mo ngayon. Admit it, mas masaya akong kasama kaysa sa mga elite business partners ng parents mo."

Humarap sa kanya si Ali, itinataas ang kanyang dulo ng baba nang may mataas na pride. "Masyado kang confident, Max. You're just a stalker who happened to know how to cook a decent breakfast. At huwag mo akong ma-tough exterior diyan, baka nakakalimutan mo kung paano kita pinanood na mapagod sa dojo kahapon."

"Oho, defensive," kindat ni Max, lalong lumapit ang kanyang katawan sa dalaga habang nakapamulsa. "I didn't get tired, Ali. I was just giving you a chance to breathe. Baka kasi umiyak ka kapag natalo kita nang tuluyan sa harap ng instructor mo."

"Ang yabang mo talaga!" pikon na bulyaw ni Ali, sabay tulak nang mahina sa matipunong balikat ni Max.

Ang kanilang tawanan at asaran ay umantig sa tahimik na parke ng Paris.

Sa bawat kamalditahan na ibinabato ni Ali, palagi itong sinasagot ni Max ng isang pilyo at nakakakilig na pang-aasar na unt-unting nagpapalambot sa pader na itinayo ng dalaga sa kanyang paligid.

"Of course. I promised last night that I'd be here when you wake up," kaswal na sagot ni Max sabay sandok ng kanin para sa dalaga. "At saka, kailangan mong humigop ng mainit na sabaw. Baka mapadapa ka na naman sa mat mamaya kapag nag-sparring tayo sa tindi ng tama ng alak mo."

"Hey! Hindi ako napadapa dahil sa alak kahapon, sadyang madulas lang ang sahig," pikon at masungit na pagtatanggol ni Ali sa kanyang sarili, bagamat hindi niya maikakaila sa kanyang loob ang kakaibang kapanatagan at pasasalamat dahil sa pag-aalaga ng binata.

"Sure, let's go with that excuse," pagtawa ni Max, habang pilyong kinindatan ang dalaga. "Kumain ka na nga lang diyan. Mapili ka pa sa pagkain, libre naman."

Natawa na rin nang bahagya si Ali, tuluyang nabura ang pader ng kanyang pagsusungit habang nagsasalo silang dalawa sa agahan.

Sa kabila ng asaran at pambubwisit ni Max, unt-unting naramdaman ng dalaga na ang malamig at mag-isang buhay niya sa Europe ay unt-unting nagkakaroon ng kulay dahil sa presensya ng bago niyang kaibigan.

Matapos ang kanilang masaganang agahan at kaunting asaran, nagkasundo ang dalawa na lumabas muna. Mas pinili ni Max na isama si Ali na maglibot muli sa Paris bilang magkaibigan para na rin mawala ang natitirang sakit ng ulo ng dalaga mula sa kagabi.

Naglakad-lakad sila sa sikat na Avenue des Champs-Élysées. Habang naglalakad, hindi mapigilan ng mga dumarang tao na mapalingon kay Ali. Dahil sa angking kagandahan ng dalaga at ang nagbago nitong hugis ng katawan—na mas lalo pang naging balangkinitang katawan dahil sa pag-eehersisyo sa martial arts—maraming lalaki ang sadyang napapako ang tingin sa kanya.

Habang nakatiyak sila malapit sa isang cafe, may ilang grupo ng mga bastos na lalaking European ang lumapit sa kanila. Ang isa sa mga ito, na mayabang na ngumingiti, ay biglang lumapit kay Ali at bigla itong inaakbayan nang walang paalam.

"Hey, beautiful. Want to hang out with us instead?" mayabang na hirit ng lalaki.

Hindi man lang kumurap si Ali. Bago pa man makakilos si Max upang rumesponde, mas mabilis ang naging reflexes ng dalaga. Hawak ang braso ng lalaki, mabilis lang pinilipit ng dalaga ang kamay nito pababa, dahilan upang mapaluhod ang bastos na lalaki sa semento habang umaalingawngaw ang daing nito sa sakit.

_______________________________________

Nang dahan-dahang magpalit ang kulay ng langit ng Paris patungo sa malalim na asul at lila, ang malamig na hangin ng gabi ay tuluyan nang bumalot sa lungsod. Habang tinatahak ng marangya at matte-black sports car ni Max Blaizer ang daan pabalik mula sa Jardin du Luxembourg, ang tahimik na tunog ng makina ay tuluyan nang nabaon sa walang-katapusang asaran sa loob ng sasakyan.

Bilang isang bilyonaryo na sanay sa pormal at seryosong mundo ng negosyo, dati ay napakatahimik at mailap ni Max. Nang magtungo siya sa Europe para sa kaniyang paglayo kay Thalie, pag-iwas sa lason na pag-ibig, ang pagbibigay niya ng importansya sa kasal ng kanyang matalik na kaibigan na si Liam at ang mahal na mahal niyang si Thalie. Hindi niya inaasahan na magku-krus ang landas nila ni Ali.

Ang pagkikita nilang dalawa sa Paris ay isang purong aksidente lamang— isang tadhana na pareho nilang hindi pinaghandaan, lalo na’t pareho silang may bitbit na mabigat na nakaraan mula sa Pilipinas.

Si Max ay nanggaling sa isang masakit na pagkabigo sa pag-ibig matapos mahalin si Thalie, ang kakambal ni Ali, na ngayon ay masaya na sa piling ng kaniyang matalik na kaibigan na si Liam.

Si Ali naman, na inampon ng isang mayamang pamilyang walang anak, in-spoiled at lahat ng gusto ay nais kunin kaya nagawa niyang agawin si Liam sa kanyang kambal na si Thalie--dinala ni Ali ang kaniyang kamalditahan at mataas na pride sa Europe upang takasan din ang kaniyang sariling mga pinagdaraanan.

"I’m telling you, Ali, if it wasn't for me, you’d be rotting inside your apartment right now, staring at the ceiling with that trademark frown of yours," panunukso ni Max habang kaswal na itinuwid ang kaniyang isang kamay sa manibela ng kaniyang sports car nang may pilyong ngiti. "I literally saved your entire weekend from pure, unadulterated boredom. You’re welcome, by the way."

Inirapan siya nang matindi ni Ali, sabay higpit ng yakap sa kaniyang trench coat habang nakataas ang dulo ng kaniyang baba nang may mataas na pride. "Wow, the audacity! For your information, Mr. Blaizer you didn't save my day. You successfully ruined my peace of mind. My life here in Europe was perfectly quiet and peaceful before you decided to show up with your loud mouth and annoying face."

Humagalpak ng tawa si Max, ang kaniyang malalapad na balikat ay marahang gumalaw sa tindi ng aliw. Bagamat hindi niya sinundan si Ali rito at nagkasabay lang silang kumain ng ice cream kanina para palamigin ang ulo ng dalaga matapos kalaruin ang bastos na lalaki, ang hindi sinasadyang pagkikita nilang dalawa ang nagbigay sa kaniya ng rason para makalimot din sa kaniyang sariling sakit.

Sa bawat pambabara ng dalaga, mas pinipili niyang ibalik ito sa isang nakakakilig na asaran upang unt-unting tibagin ang pader na nakapaligid sa puso nito.

"Oh, please. You say you hate it, but I literally saw you smiling earlier when we got the ice cream," hirit muli ni Max, sabay bigay ng isang mabilis na kindat sa kaniya sa gitna ng madilim na kalsada. "Your pride is just too high to admit that you actually enjoy my premium company, Miss Martial Artist."

"Excuse me? In your dreams, Max Blaizer! If you don't shut your mouth right now, I am going to launch a physical assault on your expensive dashboard," mataray na banta ni Ali, pilit na ibinabaling ang kaniyang tingin sa labas ng bintana upang itago ang kaniyang ngiti habang pinapanood ang mga ilaw ng Paris.

Sa kabila ng kaniyang kamalditahan at puro pambabara, hindi maikakaila ni Ali ang kakaibang kapanatagan sa kaniyang dibdib mula nang magtagpo ang kanilang mga landas sa lungsod na ito.

Ang malamig at mag-isang buhay niya sa Europe ay unt-unting nagkakaroon ng kulay dahil sa presensya ng kaniyang kapwa Pilipino.

Nang huminto ang sports car sa tapat ng kaniyang apartment building, hindi agad bumaba si Ali.

Tumingin siya kay Max na ngayon ay nakatitig din sa kaniya nang may pamilyar at napakalambing na kislap sa mga mata.

"Thanks for the ice cream," mahinang bulong ni Ali. Bahagyang lumambot ang kaniyang boses ngunit mabilis ding bumalik ang kaniyang pagiging masungit at pambabara.

"Even if you talk too much for a billionaire."

"Hey! I am just trying to be a good friend here! Your life here is just too dry without my premium humor," natawang sagot ni Max. Ang kaniyang mapang-asar na tono ay biglang napalitan ng isang seryoso at nakasisigurong baritono habang maingat na hinawakan ang kamay ng dalaga bago ito makababa.

"I told you last night that I wouldn't leave you alone out here, Ali. I'm not going anywhere. Sleep well tonight, my favorite grumpy bodyguard."

"Che! Go home before I decide to break your other wrist just like that creep earlier," pabalang na tugon ni Ali, ngunit isang napakatamis na ngiti ang tuluyang sumilay sa kaniyang mga labi.

Binitawan niya ang kamay ng binata at dahan-dahang bumaba ng sasakyan. Habang naglalakad siya paitaas sa kaniyang apartment sa ilalim ng malamig na hangin ng Paris, ramdam ni Ali na ang hindi inaasahang pagtatagpo nila ng bilyonaryong si Max Blaizer pagkatapos ng kaniyang training ang unt-unting nagpapabago sa takbo ng kaniyang mapag-isang buhay.