LOGINXANDER
Fuck! Nasaan ka ng babae ka? Huwag mo ubusin pasensya ko Laura. Hindi mo alam kung ano ang kaya kong gawin. Nanginnginig ang kalamnan ko at binato kung saan ang hawak ko na baso na may laman na alak. Halos hindi ako makatulog sa pag-iisip na nasa ibang tao si Laura at hindi ko nagustuhan ang balita na kasama ay kaibigan na lalaki. Binayaran pa ng kung sino mang na tarantado na 'yun ang utang ng papa ni Laura. "Boss, alam na namin kung sino ang may hawak 'kay Laura." Awtomatiko na napalingon bigla ang ulo ko sa biglang may magsalita sa likuran ko dahil nakaupo ako rito sa mini bar ko. Napansin ko agad ang ngiti sa mukha ni Arnold ang tapat ko na tauhan. Umikot muna ako paharap sa kanya bago sumagot. "Sino?" tanong ko lang. "Si, Erwan." Pagkarinig ko sa pangalan na 'yon naikuyom ko ang kamao ko. Napapamura ako ng ilang ulit sa isipan ko dahil ang tarantadong, Erwan pala ang may hawak 'kay Laura, paanong napunta sa kanya ang babae na 'yon? "Makakaalis ka na," mahinang bigkas ko at muling tumalikod. Narinig ko na lang ang papaalis na yabag na mga paa ni Arnold. Dammit! Ashole, Erwan. Hindi ako makakapayag na mapunta sa'yo ang babaeng matagal ko ng gustong maangkin. Putangin* lang! Lagi kang sagabal sa mga plano ko, kailangan mo na talagang mawala sa mundo. Dinukot ko ang cellphone sa bulsa ng pantalon ko at hinanap ang number ni, Jayson ang isa rin sa tauhan ko. "Nasaan ka?" tanong ko agad nang sagutin na niya sa kabilang linya. "Boss, nandito ako sa club. May mga bagong dating na mga babae, galing sa mga probinsya mga sariwa pa." sagot nito at balita sa akin. "Pupunta ako diyan, ipunin mo mga tauhan natin may ipapagawa ako." sagot ko lang at pinatay ko na agad ang cellphone. Habang na sa biyahe ako hindi ko maiwasan na mangigil baka kung ano na ang ginawa ni Erwan 'kay Laura ko. Huwag na huwag mo gagalawin si Laura, uunahan mo pa ako'ng gago ka. Nangigil na wika ko sa isipan ko na halos lumipad na rin ang kotse ko dahil sa sobrang bilis ng pagpapatakbo ko. -------------- Pagkarating ko sa club sumalubong agad sa akin ang maingay na iyakan ng mga bagong babae. Malalaki ang mga hakbang na naglakad ako at naupo agad. "Boss!" bati ng mga tauhan ko pagkakita nila sa akin. Nakaupo ako malapit dito sa stage kung saan sumasayaw ang mga babae dito. Mga sampung babae ang nakita ko dito at kahit isa wala akong natipuhan sa kanila. Walang mga dating lahat at tanging si Laura lang talaga ang gusto ko. "Jayson, ito ba ang pinagmamalaki mo na mga babaeng nakuha niyo? Mga walang dating. Paano tayo kikita sa mga yan!?" asar na sabi ko dahil palpak ang trabaho nila. "Pasensya na, boss. Sa warehouse na lang namin sila dadalhin doon kahit paano kikita tayo." sagot naman ni Jayson. "Sa susunod, linawan mo naman ang mata mo. Mga wala kayong kwenta mga mag-trabaho." iling na sermon ko at dagdag pa sila asar ko. "Ibalik niyo na ho kami, parang awa niyo na po." Napalingon naman ako sa nagsalita at nagmamakawa na babae, pakiramdam ko umangat ang dugo ko sa ulo ko kaya mabilis na binunot ko ang baril ko sa tagiliran ko sabay paputok dito sa babae. Hintatakot ang lahat at kanya-kanyang sigawan dahil sa nasaksihan nila. Sapol sa dibdib 'yung babae at nakahandusay ngayon sa sahig, dilat pa ang mata nito. "MGA PUTANGIN* NIYO! magsitigil kayo sa kakaiyak baka ubusin ko kayong lahat." gigil na sigaw ko sa mga babae na takot na takot ngayon. "Ipadala niyo na ang mga babae na yan, kayo Jayson maiwan kayo dito. Dahil may ipapagawa ako." nanginngnig ang boses na bigkas ko. "Dalhin niyo sa akin si Laura at hindi kayo titigil hangga't hindi niyo nadadala sa akin. Kung kinakailangan na pasukin niyo ang teritoryo ni Erwan gawin niyo!" malakas ang boses na paliwanag ko sa kanila, nag-iinit na ako sa galit. "Masusunod boss, larga na kami." sagot ni Jayson. Sabay-sabay na silang umalis sa harapan ko kasama ang ibang tauhan ko. Naiwan ako'ng mag-isa habang nakatutok ang mga mata ko sa gitnang stage. Hanggang sa kusang pumasok sa malawak na imahinasyon ko ang pigura ni Laura. I see her with a sexy black night dress while she's dancing. Ang maamo niyang mukha ang pares ng mata niya na akala mo ay laging nangungusap, ang labi niya na may natural na pagkapula na binagayan ng bilugan na mukha. At ang mas lalo ko na kinaakitan ay ang taglay na alindog niya, dahil kahit bata pa siya ang ganda na ng pangangatawan. Mahahaba ang biyas at may makurbang balakang, ang malalaking didbdib niya na sa tingin ko ay kay lambot sa tuwing matitigan ko ito. Perpekto, simula noon palang pinangarap ko na si Laura. Lagi siyang laman ng magandang imahinasyon ko, habang lumalaki siya ay lalo siyang paganda nang paganda. Lahat ng paraan ay inisip ko para mapunta lang siya sa akin at ang tinarget ko ay ang negosyo nila. Kaya naman hindi ako makakapayag na mapunta lang sa isang gago na si Erwan si Laura ko. Sa akin lang siya. "Xander!" Nabalik ako sa huwisyo nang malingunan ko ang aking tiyuhin na malawak na nakangiti. Siya ang humahawak dito sa club ko na isa sa pinaka-dinarayo ng mga mahihilig sa sariwang p*ke. "Mukhang masama ata ang timpla mo ngayon, may problema ba?" nakangiting tanong ni Uncle Delfin sa akin. "Wala naman." sagot ko lang at tumayo na. "Kamusta na pala si Laura, nahanap niyo na ba? Nabalitaan ko na may nagbayad nang utang ng papa niya sa'yo." muling sabi ni Uncle Delfin. "Isang tao lang ang alam ko na magtatapon ng ganun kalaking halaga, si Erwan." mahinang ani ko. "Si Erwan na naman pala. Mukhang malaking sagabal talaga sa atin ang tarantado na 'yon. Dapat talaga burahin na yan sa mundo, dahil isa siyang pesti sa atin. " nangigil na wika nito. Natahimik na lang ako dahil walang mangyayari kung paiiralin ko ang galit ko ngayon. Kailangan ko mag-isip ng paraan upang makuha si Laura sa kamay ng hayop na Erwan na 'yun.ERWANDahil sa marami akong koneksyon nalaman ko kung saan dinala ni Jackson si Laura. Sa isang isla na pagma-mayari nito, may mga nauna na akong tauhan doon. Maingat ang mga bawat galaw namin, lahat ng bantay ay naitumba na namin kasama ko si Andrei at Jeremy. Habang ang ibang tauhan ko ay pinalibutan na ang buong isla. Sumenyas ako kay Jeremy at Andrei na maghiwalay kami dahil hahanapin ko si Laura. Gamit ang silencer ko na baril iyon ang pinangbaril ko rito sa lalaki na nakakita ko na nakabantay sa hagdan. May isa pa na bigla akong sinakal, dahil malakas ang pangangatawan ko at malaki ako sa kaniya. Nabuhat ko siya at pabalibag na bumagsak sa tiles, agad kong binaril ng sunod-sunod. Umakyat ako hagdan at nagpalinga ako sa paligid, pagdating ko sa taas nakakailang hakbang palang ako ng makarinig ako nang sigaw. Hinnanap ko 'yun at pagbukad ko ng pinto.Sa gitna ng malaking kama halos hubad na ang asawa ko dahil sa nasirang damit, pakiramdam ko tumaas ang dugo ko sa galit at agad
LAURA"Please, ibalik muna ako sa asawa ko." pagmamakaawa ko kay Jackson dahil sinakay niya ako sa kotse.Panay ang lingon ko sa likod kung nakasunod ba si Erwan sa amin, kung kailan naalala na ako ng asawa saka naman may ganito. Dahil nakausap ni Jackson si Erwan."Kung ibabalik na kita agad hindi na magiging masaya ang laro." nakangisi niyang sabi.Hindi ako nakasagot dahil isa pa kailangan ko mag-ingat dahil may hawak na baril si Jackson."Bakit kayo magkakilala ni Erwan?" mahina kong tanong."Malalaman mo rin sa ngayon pahahabulin ko muna ang asawa mo, isa pa na-miss ko 'to."Napalingon ako sa kaniya."A-Ano bang balak mo sa amin?" kabado kong tanong dahil itsura na para bang may iniisip na maitim na plano."Simple lang, hangg't nag-eenjoy ako mananatili kayong buhay... Ngunit kapag na-boring na ako..." "Ma-May balak ka ba patayin kami?" tanong ko at lumawak ang pagkakangiti niya."Tama ka, matalino ka pala. Kaya dapat kang maging mabait at sumunod dahil kapag napipikon ako." N
ERWANSimula ng makita ko ang babae na yon na sinasabi na asawa ko siya hindi na ako nakatulog. Yung mukha niya pamilyar sa akin pati na yung lalaki na kasama niya, may mga nagbabalik sa alaala ko na may dalawang batang lalaki ang tumatakbo.Para hindi ako mahalata ni Luisa, ay pinili kong maging natural kahit naghihinala na ako. Yung Laura na 'yon parang may nagtutulak sa akin na lapitan siya yakapin at halikan. Asawa ko siya.Paulit-ulit na tumatakbo sa isipan ko habang naglalakad ako dahil ako ang inutasan ng Itay ni Luisa para dalhin ang mga isda kay Governor. Tinuro lang sa akin kung saan at sabihi ko lang raw ang pangalan niya.Pagdating ko doon busy yung dalawang guard sa cellphone nila, pagkasabi ko ng pangalan ng Itay ni Luisa agad akong pinapasok sa gate."Dalhin mo na lang sa likod." Hindi ko inaasahan na makikita ko ang babae na 'to na laman ng isip ko simula pa kagabi. Dinaanan ko lang siya na parang wala lang. Diretso doon sa likod ngunit sumunod pala siya."Hindi mo
LUISANakauwi na kami sa bahay na wala kaming kibuan ni Dante, hindi rin siya nagsasalita o nagtatanong man lang. Natatakot akong magsalita o magtanong dahil baka mamaya may bigla siyang maalala.Magkatabi sa higaan ako ito nakatingin sa bubong habang tahimik na nakatalikod sa akin si Dante. Nilingon ko siya at iniisip ko kung tulog na ba siya, ginawa ko niyakap ko siya. Hindi naman siya tumanggi kaya mariin kong pinikit ang mata ko habang nakayakap sa kaniya.___Kinabukasan bigla akong nagising at pagtingin ko wala sa tabi ko si Dante, agad akong lumabas ng kuwarto namin at agad ko siyang hinanap. Ala sais palang ng umaga.Halos takbuhin ko ang pinto at natigilan dahil sa mga tawang naririnig ko, si Itay at Dante masayang pinagsasabong yung dalawang manok.Yung kaba ko kanina nawala dahil nakita ko siyang nakangiti, ibig sabihin wala na yung kagabi at wala pa rin siyang maalala."Luisa, timplahan mo nga kami ng kape." Sabi ni Itay at masayang tumango ako at napansin ko na ngumiti
LAURAWala akong nagawa dahil hindi ako pamilyar sa lugar at mukhang kailangan ko talaga ng tulong. Tinawagan ko si Governor Jackson at niyaya niya ako mag-dinner para 'daw mapag-usapan namin ang tulong na kailangan ko. Naka-check in ako sa isang hotel malapit sa bayan dito sa probinsya na pinuntahan ko.Nagsuot lang ako ng simpleng bistida na kulay lavander. Labas ang balikat pero hindi masiyado mababa sa may dibdib dahil ipapakita ko lang ang cleavage ko sa asawa ko lang.Handa na ako suot ang shoulder bag ko sumakay na ako sa kotse ko dahil gusto niya sundoin ako sabi ko hindi na.Mabilis na nakarating ako sa lugar na sinabi niya dahil madali ko lang nakita, pagpasok ko sa restaurant nakita ko agad si Governor, sinalubong niya at nagulat pa ako sa pagbati niya ng pagdikit nang pisngi sa akin."Goodevening beautiful lady." puri niya sa akin at pinaghila ako ng upuan."Thanks," sabi ko. Lumibot ang paningin ko sa restaurant maganda at malinis dito sa loob. May mga ilang customer, na
LAURAMatapos ang isang linggo, tatlong linggo na ang lumipas wala pa ring Erwan. Walang balita at hindi pa rin nakikita ang katawan niya, hindi ako naniniwala na baka raw kinain ang katawan niya. No! Hindi ako naniniwala hanggat sa puso ko alam kong buhay siya hindi ako susuko. Ako na mismo ang maghahanap sa kaniya.Nandito ako ngayon nakatayo sa tapat ng dagat, malapit kung saan bumagsak ang helikopter na gamit ni Erwan. Pinuntahan ko ang mga lugar na posibleng baka doon siya inanod. ___"Laura, are you sure about this? Talagang ikaw lang mag-isa na maghahanap?" "Yes." sagot ko kay Julie."Puwede ka namin samahan," ani ni Shara na nag-aalala."Oo nga samahan ka namin." sabi rin ni Agatha."Ano ba kayo hindi ba may pasok pa kayo? Ee, ako nagpaalam naman alam nila ang nangyari." sabi ko sa kanila dahil gusto kong ako nalang mag-isa ang maghanahanap. Ayoko kasi na may alalahanin pa.Nagsabi na rin ako kila mommy at daddy na aalis ako wala silang nagawa dahil mapilit ako. "Fine, pe
LAURA"Ako nga kamusta?" ngising sabi niya.Hindi talaga ako makapaniwala na si Erwan talaga yung nakita ko doon sa bar akala ko dahil lasing lang ako no'n at ngayon itong kasama ko. Dahil siya lang naman 'yung batang lalaki na nakilala ko at tumulong sa akin no'ng panahon na kinidnap ako sampung
Boss ErwanTahimik na umiinom ako dito sa may sulok, kasama ang dalawa sa pangunahin kong tauhan. Si Andrei at Jeremy, halos magkakasing-edad lang kami at iisa lang ang pinagmulan namin. Palaboy sa lansangan, pero hindi na ngayon dahil kilala na ako at kinatatakutan.Pinaghirapan ko kung ano man an
LAURANapabalikwas ako ng bangon dahil sa panaginip na lagi na lang nagbabalik sa akin kaya kahit ilang taon na ang lumipas hindi ko pa rin nakakalimutan.Napanaginipan ko na naman ang isang bahagi ng buhay ko noon, sampung taon na ang nakakalipas. Hindi ko pa rin nakakalimutan si Erwan, lalo na 'y
Madumi at mabahong rehas kung saan ikinulong ang isang siyam na taong gulang na batang babae. Tahimik na umiiyak sa may sulok, marumi na ang suot nitong kulay pink na dres at magulo na rin ang magandang buhok.May binatilyo na dahan-dahan na naglalakad papunta kung saan naroon ang batang babae."Wa







