LOGINManatili nang ilang araw? Bahala na siyang magsalita ng kung ano ang gusto niya. Ngayong nakaalis na siya sa mansyon, iyon ang unang hakbang niya para tuluyang makaalis kay Raphael. Unti-unti siyang lalayo hanggang sa tuluyan na siyang makawala rito. Pagkatapos ng hapunan, gaya ng ipinangako ni R
Nawala sandali ang mahinahong ekspresyon ni Raphael. “Sa tingin ko, hindi mo naiintindihan. Anuman ang mangyari, hindi nito maaapektuhan ang relasyon natin.” Paano naman hindi maaapektuhan? “Siguro hindi ito makakaapekto sa iyo, pero iba para sa akin.” Pinisil ni Aleisha ang kanyang mga labi. “Aa
“Dok, hindi iyon ang ibig kong sabihin...” Hindi naman sila magkakasama sa iisang team, at hindi rin alam ni Aleisha ang kondisyon ng mga pasyenteng hawak ni Dok Cynthia. Paano niya maaayos ang mga medical record ng mga iyon? “Kung ganoon, tigilan mo na ang kalokohan!” Isiniksik ni Dok Cynthia ang
Pagkasabi nito, lumapit si Aleisha kay Jacob. Natigilan si Jacob at napaisip na sana ay may butas na lamang siyang mahuhukay at mapagtataguan! Ngunit sapat na ang ekspresyon sa mukha niya para sabihin ang lahat—tama ang hinala ni Aleisha. “Bilisan mo na at pumunta ka roon.” Kinuha ni Aleisha ang
“Aleisha...” “At isa pa,” pagpapatuloy ni Aleisha, “sinabi ko na sa iyo noon pa, tapos na iyon. Ngayon at sa hinaharap, hindi na ako muling gagawa ng ganoong pagkakamali. Kaya hindi mo na kailangang sayangin ang oras mo sa akin.” Nabilaukan si Raphael. Para bang isang mabangis na pusa ang naglabas
Hinalikan siya nito nang mapuwersa, taglay ang isang matinding emosyon, na para bang ibinubuhos nito ang sama ng loob. Ibinubuhos ang lahat ng kalungkutan at sama ng loob nito. Kaya, siyempre, bahagya niya itong kinagat. Hindi na nga maganda ang mood ni Aleisha, at lalo lamang siyang nainis nang k
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis







