LOGINHello, may nagbabasa pa ba nito? Don't worry, sa hindi na makapaghintay ng ending... malapit na. Tapos isusunod ko si Levi, light lang ang kwento ko sa kanya, pampalubag loob sa dami ng pinagdaanan ng dalawang couple, 'yun lang, xie xie.
ISANG ORAS na ang lumipas simula nang umalis si Jude, pero nananatiling tahimik sina Laura at Sherwin habang magkatabi sa upuan. Walang nagsasalita at parehong mabigat ang loob sa nangyari.Hanggang sa lumapit si Juliet mula sa kusina, may dalang pagkain para sa dalawa. “Kumain muna kayo, lalo ka na Sherwin at malayo pa ang biniyahe mo.”Nagpasalamat si Sherwin at nagsimulang kumain, pero si Laura ay halos hindi makagalaw. Maya’t maya ay napapahinto, kapag sumasagi sa isip ang malungkot na ekspresyon sa mukha ni Jude.Hanggang sa hindi na niya napigilan na muling maging emosyonal.Agad naman dumampi ang kamay ni Sherwin sa likod nito, marahan ang haplos. “Huwag kang umiyak,” mahinang bulong niya. “Baka makasama sa bata.”Matapos niya iyong sabihin ay tumunog bigla ang cellphone niya. Pagtingin sa screen ay nakita ang pangalan ni Jude. Nilingon niya si Laura, nag-aalangan pero sa huli ay sinagot ang tawag.Hindi siya nagsalita. Hinintay niya si Jude na siyang unang bumigkas.“Alagaan m
MAKALIPAS ang ilang minuto, ay nakarinig sila ng ugong ng sasakyan. Si Juliet ang sumilip sa labas at nakitang may humintong kotse sa labas.Nang makita kung sino ang bumaba ay sinabihan niya ang anak, “Laura, dumating na si Jude.”Napatingin si Laura kay Sherwin, na agad ngumiti habang hawak ang kamay niya at sinasabi, “Don’t worry, ‘di mo kailangang kabahan.”Napanatag si Laura hanggang sa pumasok na nga ng bahay si Jude. Nagkatinginan silang dalawa pero mabilis din siyang umiwas.Napansin ni Juliet ang tensyon, kaya lumapit siya kay Sherwin at hinawakan ang braso nito. “Sa likod muna tayo,” aniya. “Bigyan natin sila ng privacy na makapag-usap.”Nag-atubili si Sherwin, pero tumango rin. Bago tuluyang lumabas, napalingon pa kay Jude. “Tawagin mo ‘ko ‘pag may nangyari,” mariin niyang bilin, sabay baling kay Jude. “Huwag mong sasaktan si Laura.”Pagkaalis ng binata kasama si Juliet ay tahimik lang nang una ang dalawa. Walang nagtangkang magsalita kaya rinig ang ingay ng bentilador.Han
HINDI natupad ang hiling ni Laura, dahil makalipas ang dalawang buwan ay bigla na lamang nagpakita sa kanya si Sherwin.Bandang tanghali iyon at mainit kaya sa halip na tumambay sa labas ay nasa loob siya ng bahay, sa tabi ng pinto.Sa probinsiya, madalas na bukas ang pinto kaya nang marinig na may sumigaw, “Ayo!” —katumbas ng ‘Tao po!’ sa tagalog ay sumilip siya at nakita ang isa sa mga kapitbahay.“Ano po ‘yun, Ate?”“Ay! Nandiyan ka pala, may dayong naghahanap,” nakangiti nitong sabi.“Wala po si Lolo’t Lola,” aniya sa pag-aakalang ang dalawa ang hinahanap.Hanggang sa napansin niya ang tricycle sa tabi ng kawayan na gate. Mula sa loob ay lumabas si Sherwin.Napaatras siya, nanginginig ang kamay na hinawakan ang pinto. Akmang pagsasarhan ang mga ito nang sumigaw ang binata, “Laura!”Bigla siyang nanlamig sa takot at tuluyang hindi nakagalaw.Humakbang palapit si Sherwin, mabilis na nagpasalamat sa babaeng nagturo ng bahay para mahanap si Laura. Pagkatapos ay hinarap niya ito. “Gust
MAHIGPIT ang pagkakahawak ni Sherwin sa cellphone, kung magagawa lang niyang wasakin ay baka kanina niya pa ginawa.“Ibig sabihin, alam mong nasa bansa lang siya, Ate?”“Sorry,” ani Katherine. “Nakiusap sa’kin si Laura, at hindi ko siya mahindian.”“Pa’no naman ako?!”Sa unang pagkakataon ay napagtaasan niya ng boses ang kapatid. Kaya bago pa siya may masabing hindi maganda ay tinapos na niya ang tawag.Si Jude naman ay hindi na napigilang magtanong, “Anong sabi? Nasa’n si Laura?”Hindi ito sinagot ni Sherwin, sa halip ay naglakad siya palabas—kailangan niyang bumalik sa Pilipinas sa lalong madaling panahon.Agad na sumunod si Jude at humarang sa daraanan. “Nasa’n sabi si Laura?!” sa pagkakataong iyon ay mainit na rin ang ulo niya sa nangyayari. Ilang araw na siyang walang balita sa asawa.“Wala si Laura sa kanila,” sagot ni Sherwin.Humarang bigla si Jude kaya siya tumigil. Nagsukatan sila ng matalim na tingin.“Anong meron sa inyong dalawa ni Laura?”Kumuyom ang kamay ni Sherwin, wa
DALAWANG ARAW ang lumipas pero wala pa rin natatanggap na reply si Katherine mula sa kaibigan. Noong una ay wala lang naman sa kanya, dahil baka abala pa ito pero nang tanungin siya ng asawa ay doon na siya nagtaka.“Akala ko ba’y nasa Canada si Laura kasama ng asawa niya? Ba’t tumawag sa’kin ‘yung assistant at pinapatanong sa’yo kung kumusta na siya?”“Ha?”“Hindi raw makontact ni Jude si Laura kaya tumawag sa’kin, pinapatanong kung kumusta na siya?” dagdag ni Cain, na naguguluhan. “Ano bang nangyayari?”Huminga naman nang malalim si Katherine, saka inamin sa asawa na hindi naman talaga sumama sa Canada ang kaibigan, “Kunwari lang para ‘di na hanapin ni Sherwin.”“Yet, pinapunta mo pa ‘ko kay Sherwin para sabihing aalis si Laura papuntang Canada kahit ‘di naman pala?”Mabilis na niyakap ni Katherine ang asawa para hindi ito magtampo. “Sorry, gusto ko lang na may gawin si Sherwin. Mahigit dalawang linggo na siyang ‘di umuuwi, at pakiramdam ko ay sinukuan na niyang tuluyan si Laura.”“
KASALUKUYANG nasa airport sina Laura at Jude nang makatanggap siya ng message mula sa kaibigan.Katherine: Sorry, nagpromise akong ‘di sasabihin kay Sherwin na ngayon ang alis mo pero ‘di ko talaga mapigilan.Katherine: He’s still my brother. Kaya gusto kong malaman niya kahit papa’no.Laura: Ayos lang, ‘di na rin naman siya makakaabot.Sabihin man nito ang totoo o hindi kay Sherwin ay wala na itong magagawa pa sa sandaling iyon.“Sinong katext mo?” tanong ni Jude.“Si Katherine,” tipid niyang sagot sabay tago sa phone.Sa gilid ng mga mata ay napapansin niya ang titig nito, hanggang sa magsalita na nga, “Sa totoo lang, nanghihinayang pa rin ako na ‘di ka makakasama sa’kin.”Pairap na tumingin si Laura. “Kunting-kunti na lang talaga maiinis na ‘ko.” —Paano ba naman kasi, ay lagi siyang pinipilit na sumama sa Canada.Pumayag naman siya, pero sa isang kondisyon…Kung papayagan siya ng Ina, pero hindi. Nang sabihin niyang buntis siya ay agad itong tumutol at sinabing umuwi para maalagaan
TILA pinipiga ang puso ni Cain sa inaakto ng asawa. Ni minsan ay hindi niya nakitang magalit ng ganito si Katherine."Tama na, 'wag mong gawin 'to," bulong niya pa habang mahigpit itong yakap mula sa likod.Lumuwag ang pagkakahawak ni Katherine sa leeg ni Jean kaya ito umubo-ubo. Kumilos naman agad an
BUMANGON si Katherine sa kama at pumasok sa banyo. Habang sinasabihan ang sariling hindi dapat magpaapekto sa narinig."Relax lang, Katherine. 'Wag kang maging emosyonal dahil lang sa binanggit niya ang pangalan ni Margaret. Sanay ka na kaya huminahon ka, 'wag kang magkakamaling umiyak," kausap niya
LUMAPIT si Cain saka hinawakan ang ilang hibla ng buhok ni Katherine. "Gusto ko munang makasiguro na hindi talaga akin ang bata bago kita pakawalan."Napalunok ng laway si Katherine dahil alam niyang hindi na siya makakawala pa sa oras na malaman nito ang totoo."May kinausap na 'kong Doctor, 'yung ma
TATLONG ARAW ng napapansin ni Belinda na madalas ang pagkukulong sa kwarto ng anak na si Jean.Labis na siyang nababahala kaya sinadya niya ito. "Anak, pwede ba 'kong pumasok?" aniyang kinakatok ang pinto.Nang walang sumagot mula sa loob ay pinihit niya ang doorknob pero naka-lock naman. "Kung hindi







