LOGINSino naman kaya ang naghihintay sa kanya? Tsaka bakit ba kasi ayaw niyang sumunod kay Cha eh babae iyon? Palaging tama, parang ako.. Hahaha Pa-vote po ng gems at pa like and comment naman dyan dear readers. See you sa next chapter!
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
SarinaTwo days later ay hindi pa rin kami nag-uusap ni Maximus pero lagi niyang sinusubukan. Masama pa rin kasi ang loob ko at ayaw ko na ring umiyak sa harapan niya.Nakunsensya naman ako at nakaramdam din ng hiya dahil sa pagsampal ko sa secretary niya na girlfriend pala ni Aries. Kaya gusto ko s
SarinaHindi ko malaman kung bakit kakaiba ang pakiramdam ko. Kanina pa ito paggising ko, hindi ko lang masabi kay Maximus dahil nag-aalala ako na baka hindi na naman ito pumasok. Sobrang napapabayaan na niya ang kumpanya ng dahil lang sa akin at sa anak namin. Kaya naman hanggat kaya kong tiisin ay
Maximus“Aw, shit!” ang ungol ko ng magising ako sabay ang dahan dahang pagmulat ng aking mga mata. Tumingin ako sa paligid at doon ko lang naalala na wala nga pala ako sa bahay. Tumingin ako sa aking wristwatch at nalaman kong alas sais y medya na pala.Bumangon ako tsaka hinawi ang kumot na tumata
SarinaHindi makapaniwala ang aking mga magulang sa nangyari sa akin. Nasabi na sa kanila ni Maximus ang mga pangyayari ngunit mas pinili nilang magpasalamat sa Panginoon dahil nagkaroon pa rin daw sila ng pagkakataon na makita ako. Ang siste pala ay kanina pa sila nasa office ni Maximus. Sinundo si







