LOGINEherm.. Ano kaya ang ginagawa ni Melody doon? Pasensya na sa pagiging makulit. Pa-vote po ng gems at pa-like and comment na rin po. Maraming salamat sa patuloy pong sumusuporta lalo na po sa mga nagbibigay ng gift-share. See you po sa next chapter!
I blinked.So sinadya pala niya ’yon?Akala ko accident. Akala ko coincidence. Akala ko nagpapapansin lang siya sa akin— pero apparently, she purposely crashed into me. On purpose. Para mapasama ako sa clean-up drive. Para makasama niya ako.She planned it.Pero kahit gano’n… even if she orchestrate
I wanted her to feel it—yung bigat ng pagpipilit ko.Because it matters.She matters.Tumango siya, huminga ng malalim, parang nag-iipon ng lakas ng loob. “Malalaman mo rin naman,” she said quietly. “Pero tama ka… you need to know.”Hindi ako nagsalita.Nanatili lang akong nakatingin sa kanya, eyes
Napatingin siya sa akin, sabay taas ng isang kilay. “Ha? Bakit naman?”I leaned forward, voice steady pero may halong panunukso. “Don’t tell me, style mo yan para hindi magsabi sa akin ng nangyari sa resto kagabi?”The moment those words left my mouth, biglang nagbago ang expression niya. As in inst
Chanton“I am not. Nagtatanong lang…” she said, at grabe, ang inosente talaga ng itsura niya. Yung tipong kapag hindi mo siya kilala, iisipin mong harmless at clueless siya—pero ako? Please. I’ve spent enough time with her to know better. This woman is a tease. My tease.Bahagya kong hinigpitan ang
“I’ll get our breakfast,” sabi niya, short and clipped, na parang pilit niya kinakalma sarili niya.Naglakad na siya papasok, but I grabbed his wrist lightly para pigilan siya ng mapadaan sa gilid ko. Hindi naman yung malakas—just enough para tumigil siya at tingnan ako.“Nakaprepare ka na?” tanong
Honey“Anong nangyayari sa’yo?” tanong ko kay Chanton habang nakaupo siya sa harap ng mahabang rectangular table. Humihigop siya ng kape na para bang iyon lang ang nagpapakalma sa kanya. Salubong ang kilay at parang hindi maipinta ang mukha, but in a cute way.Nasa labas kami—rooftop parin ng buildi







