LOGIN“Raw?”Napangiti ako nang bahagya. “Yes. Raw.” Tumango ako nang dahan-dahan habang pinagmamasdan ang pagbabago ng kanyang ekspresyon. “Hindi ba at iyon naman ang pinalalabas ng mga bulung-bulungan?”Hindi niya ako sinagot nang diretso, ngunit ang tingin na ibinigay niya sa akin ay ’yung uri ng tingi
Jared“Naalala mo na ba ang gusto mong itanong?” untag ko sa kanya, bahagyang ikiniling ang ulo habang maingat kong pinag-aaralan ang bawat maliit na paggalaw ng kanyang mukha.Hindi ko alam kung bakit, pero mula nang mapansin kong nag-iiba ang ekspresyon ni Dr. Riz sa tuwing napupunta sa personal n
Oh, my goodness.Napailing siya nang bahagya sa sarili.Bakit ba kasi siya nakatitig?At bakit naman kasi kailangang maging ganito ka-attractive ang lalaking ito kapag hindi nakasimangot?“May... may gusto sana akong itanong pero nakalimutan ko,” aligaga niyang palusot upang maipagkaila ang panunuri
“Then you have to be careful,” seryosong sabi ni Riz.Bahagyang napalingon si Jared sa kanya.“I always am.”“Hindi sapat ’yan.”“Why?”“Because you’re too stubborn.”Napataas ang isang kilay ni Jared. “Excuse me?”“You heard me.”“Are you saying I’m careless?”1“I’m saying you have a habit of maki
Third PersonTinitigan nang mabuti ni Jared si Riz, tila binabasa ang bawat maliit na galaw sa mukha ng dalaga. Hindi lamang ang mga mata nito ang pinagmamasdan niya, kundi pati ang bahagyang pagkakuyom ng mga daliri nito, ang pag-angat at pagbaba ng dibdib, at maging ang maliliit na pagbabago sa ek
“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
ChancyIlang saglit na ang lumipas, pero ni anino ng tawag o text mula kay Gianna ay wala pa rin akong natatanggap. Ilang ulit ko nang tiningnan ang screen ng phone ko, umaasa na baka may pumasok na message, pero wala. Napapikit ako at lihim na nagdasal na sana ay pansinin niya ang tawag ko.Kaya’t
ChancyIlang minuto na rin akong naghintay kay Ate Noelle. Napansin kong medyo natagalan siya sa loob ng clinic. Sa isip-isip ko, baka may mahaba-habang instructions na ibinigay ang doktora. O baka... may hindi magandang balita?Napabuntong-hininga ako. Hindi ko mapigilan ang pag-aalala. Kahit sabih
Chanden“Dovey, kain ka na…” malambing na wika ni Noelle habang nakatingin sa akin. Ngumiti ako at tumango bilang tugon. “Puro ka ganyan. Puro kausap at alaga sa akin pero hindi ka naman kumakain. Parang ako lang ang pinagtuunan mo ng pansin eh.”Napabuntong-hininga ako bago sumagot, “Huwag ka nang
Third PersonMainit ang ilaw sa loob ng malawak na event hall. Puno ito ng puting bulaklak, crystal chandeliers, at mga mesa’t upuang may ginto at ivory na palamuti. Sa gitna, isang mahaba at malinis na aisle na may pulbos na rosas na petals ang tila daan papunta sa pangarap.Nasa unahan si Chanden,







