LOGINStay strong din Gianna..
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
NinaGabi, nasa silid kami ng condo ng lalaking hindi ko akalain na magbabago ng husto. Dito niya kami dinalang mag-ina matapos kong lumapit sa kanya at humingi ng tulong may isang linggo na ang nakakaraan.“Magpanggap ka na okay tayo sa harap ng pamilya ko, ayaw kong may mahalata sila ng kahit na a
Nina“What are you thinking, love?” napaigtad ako ng may mga kamay na pumulupot sa bewang ko kasunod ang tanong na ‘yon.“Ha? Wala.”“Ni hindi mo naramdaman ang pagpasok ko dito and you’re telling me na wala lang?” tanong niya. Umikot ako paharap sa kanya at tsaka ko isinampay ang aking mga kamay sa
NinaAng tagal ng halikan namin bago kami pumasok sa sasakyan. At nagtaka ako dahil sa harap niya ako pinaupo.“Nasaan na si Mang Narding?” tanong ko ng buhayin niya ang sasakyan matapos niyang makaupo.“Pinauna ko na, ang sabi ko ay ako na ang maghihintay sayo kaya nagpalit na kami ng sasakyan.” Na
NinaNakakalula ang mga pangyayari sa buhay ko. Sapat na sa akin may kinikilalang ama ang anak ko at natutustusan ang mga pangangailangan namin pati na ang kay nanay. Pero sadyang napakabuti talaga ng Panginoon dahil higit pa sa kailangan ko ang binigay niya.“Ate Nina, ako na ang maghahatid sa inyo







