Mag-log inManiwala ka sa pagmamahal ni Gianna.
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
MitchPagkatapos ng maikling break ay bumalik ulit kami sa practice room. Mas naging seryoso ang atmosphere kumpara kanina. Halos wala nang nagbibiro habang nagse-set up kami ng gamit. Kahit practice match lang, ramdam ko na gusto talagang magpakitang-gilas ng dalawang team. Slackers was one of the
MitchNaging masigasig ang aming scrim at practice, pati na ang meeting with Sir Sol. Halos araw-araw na kaming naka-lock in mode—parang wala nang ibang mundo kundi draft, rotation, at objective control. Kahit pagod na ang katawan, push pa rin. Walang atrasan.Si Sir Chandler ay hindi ko na rin mada
“Alam mo namang hindi ko kayang magsinungaling para sa’yo habambuhay, ‘di ba?”Parang may buhol sa lalamunan ko.“Busy lang kasi…” mahina kong depensa. “Tapos sunod-sunod ‘yong scrims. Tapos may upcoming tournament pa. Tapos—”“Tapos umiiwas ka,” putol niya.Diretso. Walang paligoy-ligoy.Napakagat
“See? She’s cool!” sigaw ni MC. “Mas bagay kayo, pre. Less drama.”Tumayo ako bago pa lumala ang asaran.“CR lang,” sabi ko.“Fire exit ulit ’yan,” sigaw ni Tom.Hindi ko na sila pinansin. Lumabas ako ng private room at naglakad papunta sa may fire-exit. Pagbukas ko ng pinto, sumalubong ang mas mala







