Mag-log inChandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mahabang mature content!GiannaHindi ko inaasahan na magagawa niyang tanggapin ang lahat ng sinabi ko. Ang mga takot, ang pag-aalinlangan, pati ang mga bagay na pinipilit kong itago sa likod ng mga biro at ng matigas kong panlabas.Ang akala ko'y iiwas siya.Tatakbo.Pero hindi.Narito siya ngayon.
Halatang sabik siya, at hindi rin ako naiiba. Ramdam kong pareho kaming gutom. Ako ay hindi lang sa pisikal na presensya niya kundi pati na rin sa damdaming hindi ko maintindihan kung ano.Hinaplos ko ang kanyang pisngi, ang gaspang ng kanyang balbas ay kumiliti sa aking palad. Unti-unti kaming humi
Gianna“Ready to work?” nakangiting tanong ni Hailey. Siya agad ang nakita ko ng magbukas ako ng pinto ng aking unit. Nakaabang na pala ang loka na ilang araw ko ng iniiwasan.“Don’t jinx it, lukaret ka.” Inirapan ko siya ngunit tinawanan lang niya ako.Ngayon ang first day of work ko sa SRE at pasa
"You want to try me?" hamon ko, bahagyang pabulong pero may diin."Sobrang saya ko kanina, Chancy," aniya, may halong pagngingitngit sa boses. "Hangang-hanga ako sa pagiging good samaritan mo sa mga trabahador. Then here you are, exposing your maniac side like it's something to be proud of!"Halos m







