MasukWaaaaahhh.... Hindi nakatiis!
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Chanden“Staff ng catering, to be exact.”Napakunot ako ng noo sa sinabi ni Kuya Lualhati. Mabilis ang tibok ng dibdib ko habang pinipigilan ang sarili kong magsalita. Pero hindi ako sumingit at hinayaan ko siyang magpatuloy. Kilala ko si Kuya na kapag ganito ang tono ng boses niya, ibig sabihin may
Third PersonNasa condo si Noelle, abala sa pag-aalaga sa ngayon ay apat na buwang gulang na anak na si Eithan. Kabila ng pagiging mag-isa buong araw habang nasa trabaho si Chanden, dama pa rin sa kanyang kilos at mukha ang kasiyahan. Hindi niya man verbal na sinasabi, pero mahal na mahal niya ang p
Chanden“Lovey naman eh, malay ko ba na kasabay natin siya sa eroplano?” nagmamaktol kong sabi pagkapasok pa lang namin sa condo. Dumiretso siya sa loob, hanggang sa sala, at bagsak ang katawan sa sofa na parang may bitbit na sama ng loob sa bawat hakbang. Salubong ang mga kilay niya, at kung makati
NoelleTumawag sa akin si Nat-Nat kanina. Mahinahon ang boses niya pero ramdam ko ang pag-aalala sa bawat salita. Humihiling siya na kung maaari ay iurong ko raw ang kasong isinampa ni Chanden kay Tito Vergel. Nakausap daw niya ang ama, at ito mismo ang nakiusap sa kanya na makiusap sa akin.Si Tito






