로그인Yung nasa condo lang kayomaghapon pero hindi boring... Wahahaha
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mahabang mature content!GiannaHindi ko inaasahan na magagawa niyang tanggapin ang lahat ng sinabi ko. Ang mga takot, ang pag-aalinlangan, pati ang mga bagay na pinipilit kong itago sa likod ng mga biro at ng matigas kong panlabas.Ang akala ko'y iiwas siya.Tatakbo.Pero hindi.Narito siya ngayon.
Gianna Masama talaga ang timpla ko, at hindi lang basta-basta sumpong. Kagabi, pagkarating ko sa unit ko, nakita ko na naman ang white tulip sa tapat ng pintuan. Isa na namang white tulip na nagpaalala sa akin kay Drew. Pinulot ko iyon, mariing pinisil ang tangkay, at agad kumatok sa kabilang
ChancyHinila ko ang babae papunta sa 4th floor kung saan may silid na nakalaan na para sa akin. Kapag ganitong nagpupunta kaming tatlo dito ay talagang nire-reserve na ni Wilson ang mga silid para sa amin para sa ganitong pagkakataon.Pagsara ko ng pintuan ay agad kong sinandal ang babae sa likod n
ChancyShe’s so defiant. But I could see her melting.Sinasalo niya ang tingin ko na parang wala lang, pero nahahalata ko na tumatalab sa kanya ang init ng mga panunukso ko. Nakakapikon lang dahil kahit binigay ko na ang lahat ko ng angkinin ko siya, ay ibang pangalan pa rin ang binanggit niya.Nain







