MasukPaano nga ba, Gianna?
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Chancy“My gosh, nakarating din!” bulalas ni Ate Cha pagpasok ng conference room, halatang hinihingal pa at gulong-gulo ang buhok.Sabay-sabay kaming napalingon sa kanya.“May aksidente kasi sa dinaanan ko,” dagdag pa niya habang inilalapag ang bag sa upuan.Lumapit siya kay Kuya Chase at agad itong
GiannaMababaliw talaga ako kay Chancy sa mga ginagawa niya. Gabi-gabi, araw-araw, parang sinusubok niya ang pasensya at katinuan ko. Why is he so persistent? Lahat ng kilos niya, may kahulugan. Pero wala naman siguro siyang gusto sa akin, 'di ba? I mean… I’m just Gianna. Ka-CWB lang, as in Client w
GiannaTahimik ang silid maliban sa hingal naming dalawa.Nakahiga ako sa dibdib ni Chancy, habang ang kamay niya’y nakapulupot sa baywang ko. Mainit ang balat niya, basa pa sa pawis, pero ang pintig ng puso niya ang pinakapaborito kong tunog sa mga oras na ‘to. Para bang doon ako pinakatahimik.Kus
Para ano?Kung paghingi ng tawag, hindi ba at parang huli na? Hindi na niya kami kailangang suportahan dahil kaya na naming tumayo sa sarili naming mga paa. Iniwan niya ang aking ina pati na ang responsibilidad sa amin. Ni singkong duling ay wala siyang binigay kay Mama.Napailing ako. Pilit kong pi







